Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026

Για τους χαμένους που αγαπάνε οι θεοί-Σάκης Αθανασιάδης

                           
Για τους χαμένους που αγαπάνε οι θεοί

Αμέτρητες σφαίρες χτυπάνε τις μέρες
Παλιάτσοι-προφήτες χορεύουν στο γυαλί
Σκυλιά με γαβγίζουν μετά με γνωρίζουν
Γιατί τη νύχτα η αλήθεια είναι γυμνή

Ατέλειωτα μάτια γυαλιά σε κομμάτια
Για ξεροκόμματα χαρίζουν μια ζωή
Μα εγώ θα μιλάω για αγάπη ακόμα
Για τους χαμένους που αγαπάνε οι θεοί

Όπου και να είσαι να μη φοβάσαι
Έχω αφήσει μια πόρτα ανοιχτή
Όταν κρυώνεις και στο τέλος ζυγώνεις
Με μια φωνή σου θα είμαι πάντα εκεί


Να σου μιλάω για αγάπη ακόμα
Για τους χαμένους που αγαπάνε οι θεοί

Φωνές σαν χαλάζι το ψέμα κουράζει
Αυτούς που ζήτησαν την άνοιξη να ΄ρθεί
Κι έφυγαν μόνοι μες το σκοτάδι
Μακριά από εκείνους που έχουν μεταλλαχτεί

Ανώνυμες πόλεις κοιμήθηκαν μόλις
Για επανάσταση απόψε δεν μιλάνε
Όπου και να είσαι αν δεν φοβάσαι
Μέσα στα μάτια σου τα όνειρα θα ζουν

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026

Τα Τριαντάφυλλα του Οκτώβρη-Σάκης Αθανασιάδης

                         
Τα Τριαντάφυλλα του Οκτώβρη
  
Στα ψέματα των άδειων δρόμων
Ακούω τη βροχή
Πιασμένος στην παγίδα των νόμων
Με αλυσίδα χρυσή

Μιλάω για να ακούς εσύ
Μα ακούω τη φωνή μου
Τον άνεμο που έχει γιορτή
Μέσα στη φυλακή μου

Σου λέω τα τριαντάφυλλα του Οκτώβρη
Πως μυρίζουν πολύ
Αν τα έβρισκες κι ερχόσουν πάλι
Θα είχα γίνει παιδί

Σου λέω τα τριαντάφυλλα του Οκτώβρη
Μου μυρίζουν φιλί
Αν τα έφερνες θα άκουγα πάλι
Η αγάπη μπορεί

Μιλάω για να ακούς εσύ
Μα ακούω τη φωνή μου
Στα χώματα των άδειων δρόμων
Στην άγια σιωπή μου

Ένας παλιάτσος στην πλατεία γελάει (Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

                                 (Πρώτη δημοσίευση)

Ένας παλιάτσος στην πλατεία γελάει


Όπου ακούς δυνατά για αγάπη
είναι το αίμα της γης που γελάει
όταν με όπλα μιλούν οι σοφοί
ένας παλιάτσος για θυσία μιλάει

Όπου υπάρχει στα μάτια το φως πονάει η καρδιά
όταν η θάλασσα καίγεται το δάκρυ μιλάει
μη τραγουδάς σε πόλεις νεκρές
ένας παλιάτσος στην πλατεία για σένα γελάει

Ήρθε καιρός να βάλεις φωτιά
μια μέρα αλήθειας στο μυαλό σου
παπούτσια από χρόνια  κι ας έχεις παλιά
που περπατάνε μονάχα την νύχτα

Όπου υπάρχει αγάπη ανθίζει η καρδιά
όπου γελάνε παιδιά τραγουδάνε αστέρια
κανένας δεν τρέχει να βάλει φωτιά
να κάψει τα μικρά καλοκαίρια

Ήρθε καιρός να βάλεις φωτιά
σε όνειρα χάρτινα της συλλογή σου
να κάψεις τα σκιάχτρα που είναι κοντά
πριν ξεχαστείς στην φυλακή σου
Σάκης Αθανασιάδης cop.2026

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026

Το τελευταίο δικό σου φιλί-Σάκης Αθανασιάδης

                              
Το τελευταίο δικό σου φιλί

Με ρωτάνε στο δρόμο ο δρόμος που πάει
Η μπαταρία τους άδειασε κι έχουν χαθεί
Κάπου πιο πέρα η νύχτα κερνάει
Το τελευταίο δικό σου φιλί
   
Ταξιδεύω στο χρόνο μια μπροστά μια πίσω
Τι θα κρατήσω τι θα αφήσω ποιος θα μου πει
Μια ιστορία θα χτίσω να σε ντύσω
Γιατί η αγάπη περπατάει πάντα γυμνή

Πέρασα όμορφα βουνά θάλασσα που είχε μάτια
Ώσπου στην πόλη έφτασα ψάχνοντας να σε βρω
Τηλέφωνα δεν σήκωνες τα μάτια μου σαν στάχτες
Γιατί η αγάπη άδειασε χωρίς εγώ να πιω

Πέρασα απέναντι απ’ το φως
Γυναίκες είχαν μάσκες
Έμοιαζαν γη και ουρανός στη νύχτα
Τότε λοιπόν κατάλαβα πως πάντα θα διψάω
Γιατί η αγάπη άδειασε χωρίς εγώ να πιω

Κιλκίς-Δοϊράνη-Σάκης Αθανασιάδης


Κιλκίς-Δοϊράνη
              
Φωνές που τρέχουνε στους δρόμους κουρασμένες
Σπρώχνουν τα πόδια μου σε πόλεις να κρυφτώ
Κι όταν βραδιάζουν του χειμώνα μου οι μέρες
Ανοίγω πάλι ένα χάρτη να σε δω

Έξω απ’ το τζάμι ο χειμώνας να μαλώνει
Νωρίς βραδιάζει στο Κιλκίς δεν ξημερώνει
Και ο βαρδάρης στο τραγούδι του θυμώνει
Πριν μου αφήσει ένα κρύο του φιλί

Έξω στα φώτα μες τη νύχτα 
Αν θα φωνάξεις θα ακούσω τη φωνή σου
Μη μου θυμώνεις που είναι λάθος η στιγμή
Αν θα φωνάξω και ακούσεις και εσύ

Νωρίς βραδιάζει στο Κιλκίς δεν ξημερώνει
Τους εραστές θέλει η λίμνη να είναι μόνοι
Προσκυνητές στα όνειρά τους για συγνώμη
Στο άσπρο της ομίχλης της χαλί

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026

Το καλοκαίρι της άμμου-Σάκης Αθανασιάδης

                             
Το καλοκαίρι της άμμου

Άδεια τα χέρια μου δεν έχω δώρα
Δεν έχω δώρα να σου χαρίσω
Μόνο έχω μαζί μου ένα χάρτη για τον δρόμο
Πριν να νυχτώσει για να φτάσουμε στην θάλασσα
Ένα καλοκαίρι στην άμμο να φτιάξεις

Κι αν δεν φοβάσαι πολύ το σκοτάδι
Μπορείς να πετάξεις λίγες πέτρες στα κύματα
Ο φόβος των ματιών σου να χαθεί στο αέρα
Μπορείς και να  κλάψεις, μπορείς να γελάσεις ή μόνο να μεθύσεις με ένα φιλί

Που είναι τα χρώματα που χάριζε ο ήλιος
Τώρα στα σπίτια των φτωχών βλέπω μονάχα χώματα
Ένα καλοκαίρι στην άμμο έλα μαζί μου να φτιάξεις
Την θάλασσα μέσα μου την θάλασσα των πειρατών

Μα μη ζητήσεις να σου πω πιο δρόμο να πάρεις
Γιατί ούτε εγώ ξέρω ο δικό μου ο δρόμος που πάει
Όμως μπορώ να σου δείξω το παράθυρο που μένει η αγάπη
Αυτό το καλοκαίρι στην άμμο να μην το ξεχάσεις

Ζαχαρένια σύννεφα-Σάκης Αθανασιάδης

 Ζαχαρένια σύννεφα
 
Τώρα που θα απαγορευτούν τα όνειρα
Θα χτίσω ένα σπίτι στα ζαχαρένια σύννεφα
Να κρύψω την φωνή μου στο λευκό
Πριν την πάρει ο δρόμος

Μέχρι να περάσει ο χειμώνας
Θα μείνω πιστός στη σιωπή
Μέσα στην υγρή κουβέρτα
Μακριά απ’ το  πλήθος με την τρέλα στα μάτια

Ανάσα βαριά το όνειρο σας άδειο
Θα σπάσω τον υπολογιστή
Μέσα στον ύπνο σας
Για να φανεί το μαύρο σας όνειρο

Τώρα που θα απαγορευτούν τα χρώματα
Θα μαζέψω λίγη θάλασσα τον ήλιο μου να σώσω
Η μνήμη μου αν καταστραφεί στα βρώμικα νερά
Τι θα έχω γιέ μου να σου δώσω

Τώρα που θα απαγορευτεί ό έρωτας
Το δέντρο της αγάπης θα φυτέψω
Μεγάλα κλαδιά μια δυνατή σκιά
Κάτω απ’ τα ζαχαρένια σύννεφα
   
                             
            

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026

Η μοναξιά περνάει απ’ τα διόδια-Σάκης Αθανασιάδης

                               
Η μοναξιά περνάει απ’ τα διόδια

Τρέχουν οι μέρες χάνονται στο δρόμο
Σαν αυτοκίνητα με λάστιχα παλιά
Κι εγώ μετράω τα λεφτά για άλλο φόρο
Για να πιστέψεις πως είμαι μια χαρά

Κι όσο μετράω τα λεφτά και δεν μου βγαίνουν
Γεμίζει θάλασσα το άδειο μου μυαλό
Ρίχνω τα ρούχα μου στο πάτωμα και πάω
Για να βουτήξω στο νερό να ονειρευτώ

Το καλοκαίρι που έφυγε να φτάσω
Λίγο ψυχή να βρω να δροσιστώ
Ότι κατάφερα να σώσω το έχω δώσει
Ότι περίσσευε το έχω στο μυαλό

Η μοναξιά περνάει τα διόδια
Ως το ξημέρωμα γυρνάει με φακό
Με τις αγάπες τις παλιές στα άδεια υπόγεια
Τι να πληρώσει θα ρωτάει το θεό

Χτυπούν καμπάνες ο ήλιος ανατέλλει
Περνάει τη γέφυρα και φτάνει προς τα εδώ
Αν τη ζητήσει η μοναξιά μου εδώ μένει
Και την κρατάω αγκαλιά μες το νερό

Κι όσο περνάει ο καιρός και μεγαλώνω
Ξυπνάω χαράματα τον ήλιο σου να δω
Κι αν δεν τον δω η μοναξιά σου εδώ μένει
Να με ξυπνάει με ένα σε αγαπώ

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026

Μη με κατηγορείς που δεν έγινα δρόμος-Σάκης Αθανασιαδης


Μη με κατηγορείς που δεν έγινα δρόμος

Ποτέ δεν σου ζήτησα τον κόσμο να αλλάξεις
Ποτέ δεν σου ζήτησα να αλλάξεις κι εσύ
Το ξέρω μεγάλωσα μα θέλω πολύ
Στα μάτια μου να έχω τη θάλασσα

Μη με κατηγορείς που δεν έγινα δρόμος
Να περάσεις τη θάλασσα να φτιάξεις φωλιά
Μη με κατηγορείς που δεν έγινα σπίτι
Να αφήσεις στους τοίχους χιλιάδες φιλιά
  
Αν θέλεις για κοίτα τον καθρέπτη σου τώρα
Πες μου τι βλέπεις στο άδειο νησί
Μετά το σκοτάδι στην κατηφόρα
Θα περιμένουν σκυλιά στη στροφή

Εσύ αποφάσισες που ο δρόμος τελειώνει
Εγώ σου κανόνισα την επιστροφή
Ποτέ δεν σου είπα να αλλάξεις τον κόσμο
Ποτέ δεν σου είπα να αλλάξεις ζωή

Αν θέλεις για κοίτα τον καθρέπτη σου τώρα
Πες μου τα μάτια σου άμα βγάζουν φωνή
Μετά το ταξίδι στον άγριο χειμώνα
Κέρδισες τίποτα που να έχει ψυχή;

Με το φεγγάρι σκαλωμένο στο αγκίστρι-Σάκης Αθανασιάδης


Με το φεγγάρι σκαλωμένο στο αγκίστρι

Με ένα φακό παραπατάω μες την νύχτα
Ψάχνω το δρόμο για την θάλασσα
Με το κεφάλι μου γεμάτο από δίχτυα
Κι από γυναίκες που δεν άγγιξα

Από γυναίκες που μεγάλωναν για βέρες
Μες τα κλειστά τους τα παράθυρα
Με το κορμί τους να γεμίζουν τον καθρέπτη
Για ένα χαμόγελο στη θάλασσα

Με το φεγγάρι σκαλωμένο στο αγκίστρι
Ακούω μόνο την ανάσα μου
Ακούω πάλι τη φωνή σου να μου λέει
Θα ταξιδεύω με τα μάτια μου

Μα εδώ το κύμα με φωνάζει να ακούσω
Τα αηδόνια τα μεσάνυχτα
Θέλει κι αυτό να του θυμίσω
Τους άδειους δρόμους που περπάτησα

Με το φεγγάρι σκαλωμένο στο αγκίστρι
Βλέπω μια βάρκα μες την θάλασσα
Να ’χει μαζί της τα παράθυρα σπασμένα
Και τους καθρέπτες σας που χάλασα

Όλα είναι ωραία στο σκοτάδι-Σάκης Αθανασιάδης


                           
Όλα είναι ωραία στο σκοτάδι

Τι σε νοιάζει εσένα
Η φωτιά στο δάσος
Βάλε ένα φράχτη χτίσε κάπου εκεί
Τίποτε δεν είδες δεν υπάρχει λάθος
Έτσι πας μπροστά σε ετούτη τη ζωή

Ξέρεις πόσοι σώθηκαν γιατί απλά δεν είδαν
Σπίτια που καιγότανε στα μάτια τους μπροστά
Ξέρεις πόσοι φτιάχτηκαν και γύρισαν σελίδα
Μόνο γιατί κράτησαν τα μάτια τους κλειστά

Όλα είναι ωραία, ωραία στο σκοτάδι
Μόνο αυτό μου έλεγαν να βάλω στο μυαλό
Μα εγώ λάθος κατάλαβα και μίλαγα για ήλιο
Γι’ αυτό με τιμωρήσανε πρώτη φορά μικρό

Όλα είναι ωραία, ωραία στο σκοτάδι
Καλή επιτυχία στη νέα σου ζωή

Τι σε νοιάζει εσένα αν βουτούν στις ράγες
Αν φτωχοί πεινάνε συμβαίνουνε αυτά
Μάθε αυτά που είπαμε τα μάτια σου να κλείνεις
Να μη βλέπεις τίποτα όλα θα παν’ καλά

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026

Somewhere Far Away, Close to Here (Κάπου μακριά εδώ κοντά) English lyrics translation

Somewhere Far Away, Close to Here

 

Κάπου μακριά εδώ κοντά

 

Μετάφραση στα Αγγλικά

 Rainecho

Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης. Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης. Σύνθεση - Κιθάρες: Γιάννης Βελίκης

Mix - Mastering - Ηχοληψία - Παραγωγή: Χρήστος Φολτόπουλος.  arpeggiosmp  



Somewhere Far Away, Close to Here

I'll stay up all night, alone by the riverside
Twisting and turning, trapped in the myth's net
I'll call out for you to leave the fog
Like a fairy on a full moon
 
Having only the night's embrace with you
Over the years, (you've become) a loyal prisoner
If you manage to see me, (by then) I'll be a stranger
Who lives alone in a deserted land
 
I would hold onto a kiss of yours again
Only to let it fly off my hands
And on a full moon
I would paint the skies gold
 
I would hold onto that fragrance of yours again
If I could only turn back the time14
And I would even give my life for you
To burn down your prison in a minute
 
And I'll only leave behind a sign for you
That you may recognize me when the fog's gone
And if you ask for me, a cloud will point to me
Somewhere far away, close to here

https://lyricstranslate.com

Κάπου μακριά εδώ κοντά

Θα ξενυχτήσω πάλι μόνος στο ποτάμι Να σπαρταράω μες του μύθου μου το δίχτυ Θα σε φωνάξω για να βγεις απ' την ομίχλη Σαν την νεράιδα στο ολόγιομο φεγγάρι Μόνο της νύχτας η αγκαλιά αυτή σε έχει Μέσα στα χρόνια μια πιστή φυλακισμένη Αν καταφέρεις και με δεις θα είμαι ο ξένος Που μόνος ζει σε μια χώρα ερειπωμένη Ένα φιλί σου θα κρατούσα πάλι Στα χέρια μου να το πετάξω Σε ένα ολόγιομο φεγγάρι Τον ουρανό χρυσό να βάψω Το άρωμά σου θα κρατούσα πάλι Τον χρόνο αν μπορούσα να αλλάξω Θα έδινα και τη ζωή μου Τη φυλακή σου στο λεπτό να κάψω Θα σου αφήσω μόνο ένα μου σημάδι Να με γνωρίσεις όταν φύγει η ομίχλη Αν με ζητήσεις ένα σύννεφο με δείχνει Κάπου μακριά εδώ κοντά.