Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει-Σάκης Αθανασιαδης

Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει

Σου δίνω το χέρι μου για να σε αφήσω

Να κολυμπήσεις στα δικά σου παγωμένα νερά

Σε κρύβω εκεί που η καρδιά δεν ακούει

Να ζεις σαν σκιάχτρο στη δική μου μοναξιά

Μπορώ να δραπετεύσω μια μέρα

Μπορώ να μείνω εδώ και να φυτέψω

Ένα δέντρο στο δάσος

Μπορώ γυάλινα μάτια απ’ τον Όργουελ να κλέψω

Τι ζητάω εδώ τι ελπίζω

Γαυγίζει η αγάπη όταν φεύγει

Με δαγκώνει η νύχτα δακρύζω

Κάθε αστέρι θα σβήνει όταν πέφτει

Κοιτάζω στο χάρτη το μέλλον

Σου δίνω το μυαλό μου να κάψεις

Μέσα στις στάχτες ένας άλλος δρόμος

Που δεν θα δεις να αντιγράψεις

Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει

Να βλέπεις την άνοιξη σε ένα μεγάλο καθρέπτη

Αφού η σιωπή στη ψυχή δεν περνάει

Κάθε αστέρι θα σβήνει όταν πέφτει

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Το μέλλον θα σε περιμένει… -Σάκης Αθανασιάδης

                           

 Το μέλλον θα σε περιμένει…

Τώρα κοιμήσου κι όταν ξυπνήσεις το πρωί

Το σώμα σου θα παραδώσεις

Γιατί υπάρχει ζήτηση για ανταλλακτικά

Και πρέπει κάποιους τώρα να τους σώσεις 

Τώρα κοιμήσου γιατί κουράστηκες πολύ

Πηγαίνοντας μια μπροστά και μια πίσω

Κάνοντας το πιστό σκυλί στα αφεντικά

Αφού δεν σου το είπαν φυσικά

Το σώμα σου πως πρέπει να το παραδώσεις

Τώρα κοιμήσου κι όταν ξυπνήσεις το πρωί

Θα είσαι μόνος στην αυλή με ένα όπλο να σε σημαδεύει

Θα ναρκωθείς στην πρώτη τουφεκιά

Την ώρα που η θάλασσα απ’ τα μάτια μου θα βγαίνει

Τώρα κοιμήσου θα γίνεις όμορφο ανταλλακτικό

Θα ταξιδεύεις στον ωκεανό

Κι  αν είσαι λίγο τυχερός

Θα είσαι ο ευνούχος του μονάρχη

Τώρα κοιμήσου κι όταν ξυπνήσεις το πρωί

Το μέλλον θα σε περιμένει…

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Ένα καλοκαίρι καρφωμένο στο μάγουλο-Σάκης Αθανασιάδης

                          

Ένα καλοκαίρι καρφωμένο στο μάγουλο 

Πατάει στις μύτες των ποδιών της

Και στον αέρα κολυμπάει

Σχεδιάζει χάρτινα πιστόλια

Και μια σφαίρα που χτυπάει

Μου λέει πως με αγαπάει

Αν θα χαθώ πολύ θα κλάψει

Μετά απλά θα με ξεχάσει

Κάθε φιλί μου θα το κάψει

Εγώ απλώνω τα εργαλεία

Φτιάχνω τραγούδια από χώμα

Της τα χαρίζω σαν παιγνίδια

Μα αυτή επιμένει να γελάει 

Με ένα καλοκαίρι καρφωμένο στο μάγουλο 

Ακόμη ελπίζω

Πως όταν κλείσει για καλά η πληγή

Θα πιστεύω σε αυτό που εγώ χτίζω

Πατάει στις μύτες των ποδιών της

Και στον αέρα κολυμπάει

Βασιλική ονόμασα την σφαίρα

Μα κάπου-κάπου το ξεχνάω

Μου λέει πως με αγαπάει

Πως είμαι ελεύθερος να φύγω

Κι εγώ ανοίγω μια πόρτα

Με ένα καλοκαίρι καρφωμένο στο μάγουλο 

Ακόμη ελπίζω

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Η κόρη του βοριά-Σάκης Αθανασιάδης

               
     Η κόρη του βοριά

Τρέχει ξανά πίσω απ' το φεγγάρι

Παίζει ξανά την κόρη του βοριά

Αλλάζει μάτια κάθε καλοκαίρι

Τα αστέρια βλέπει και γελά

Ξέρει να τρέχει πίσω απ’ τον νόμο

Μιλάει για δρόμο, φως κι ομορφιά

Ακούει καλά φωνές στην άμμο

Παίζει ξανά την κόρη του βοριά

Τρέχει, τρέχει μα πουθενά δεν φτάνει

Τρέχει, τρέχει και στο μηδέν γυρνά

Γιατί ποτέ το κύμα δεν την φτάνει

Κι αυτή η θάλασσα δεν ξέρει να αγαπά

Τρώει τα νύχια της μέσα στην νύχτα

Κοιτά το φεγγάρι μέχρι να χαθεί

Κι όταν χορτάσει απ’ την κρύα αγάπη

Λέει στον ήλιο να την λυπηθεί

Τρέχει ξανά πίσω για συγνώμη

Ανάβει κεριά σε άγαλμα χρυσό

Τρέχει ξανά να ψάξει νερό

Μα δεν φορά τα δικά της τα μάτια

Τρέχει, τρέχει μα πουθενά δεν φτάνει

Τρέχει, τρέχει μα ο δρόμος την περνά

Ίσως μια φορά όταν θα βρέχει

Το ποτάμι μέσα της να αρχίσει να κυλά

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

 

Στο πρώτο μου όνειρο-Σάκης Αθανασιάδης

  Στο πρώτο μου όνειρο

Είναι στιγμές που ζούνε μια φορά

Κι άλλες στιγμές που ζούνε απλά για πάντα

Τι διώχνεις μα έρχονται όταν δεν θες

Στο τέλος μένει το αίμα τους να ζήσεις

Χτυπάει ο καιρός σβήνει το φως

Μάτια γυαλιά σπασμένα

Μα εγώ ευτυχώς βλέπω μακριά

Πολύ φωτιά για μένα

Μετά τη βροχή θα είμαι εκεί

Στο πρώτο σου όνειρο

Μια ακόμη φορά να σε πάρω αγκαλιά

Στο πρώτο σου όνειρο

Κι αν κλάψεις μετά θα είναι γιατί

Έχεις ξυπνήσει πρωί και το όνειρο

Το είδες μισό μα το κορμί σου ζεστό

Από το δικό μας το όνειρο

Είναι φορές που φεύγω και λες

Μες τη ζωή μου θα μείνεις

Να μου μιλάς όταν βλέπω κενό

Να με χαϊδεύεις στο πρώτο μου όνειρο

Σάκης Αθανασιάδης

το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015