Ο Μικρός Παναγιώτης(Μετάφραση στα Ολλανδικά)René Haentjens

                                                

De kleine Panayotis Het regent glimlachjes op het raam kleine koninginnetjes dansen, ze verjagen de winter met de scherpe  tanden. Hun ogen: verborgen stemmen het geluid wordt sterker, de bloemen bewegen op onbekende muziek, klaar om te zingen. De kleine Panayotis wordt wakker; hoor, de stem van de zomer: Een handvol zon kwam ik je geven, murmelt hij. Dan is hij weer weg, samen met de kleine koninginnetjes, zijn kostbaar geschenk achterlatend voor het kind. René Haentjens

Ο Μικρός Παναγιώτης     Απαγγελία: Χρήστος Φολτόπουλος   Βρέχει μικρά χαμόγελα στο παράθυρο Μικρές βασίλισσες χορεύουν Κυνηγούν τον χειμώνα με τα κοφτερά δόντια Τα μάτια τους κρυμμένες φωνές Ο ήχος δυναμώνει Τα λουλούδια κινούνται Στην άγνωστη μουσική Έτοιμα να τραγουδήσουν Ο μικρός Παναγιώτης ξυπνάει Ακούγεται η φωνή του καλοκαιριού: Μια χούφτα ήλιο Ήρθα να σου χαρίσω μουρμουρίζει Μετά φεύγει Μαζί με  τις μικρές βασίλισσες Αφήνοντας το πολύτιμο δώρο του Στο παιδί.

Η θάλασσα τα Μάτια της Ανοίγει στη Bροχή-Σάκης Αθανασιάδης

Η θάλασσα τα Μάτια της Ανοίγει στη Bροχή

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει στη βροχή

Και με φωνάζει να σταθώ για μια φορά γυμνός

Να αφήσω λίγο τη ψυχή και να τη δω να τρέχει

Ελεύθερη στα κύματα και στο γαλάζιο φως

Όσοι πιστέψαν πως μπορεί να πάρουν τη ζωή της

Με τη οργή της πάλεψαν πριν σπάσουν τα μυαλά

Και η φωτιά τους έσβησε στο σώμα της για πάντα

Γιατί η θάλασσα είν’  καλή μόνο για λευτεριά

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν βρέχει

Μες τα νερά ο κεραυνός σαν γίνεται καπνός

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν φυσάει

Στο πρώτο μαύρο σύννεφο να ρίξει λίγο φως

Αυτή που είναι αθάνατη δεν θα είναι η ψυχή μου

Αν με το θάνατο ο χρόνος σταματά

Μα η ψυχή της θάλασσας που χρόνο δεν μετράει

Και ούτε φοβάται πως θα σβήσει η καρδιά

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν βρέχει

Και οι σταγόνες της βροχής χαϊδεύουν τα πουλιά

Γιατί μια αθάνατη ζωή στα απλά έρωτα έχει

Σε αντίθεση με τους θνητούς που θέλουν τα πολλά

Σάκης Αθανασιάδης

•   τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Πειρατές με γραβάτες- Σάκης Αθανασιάδης

                                 

 Πειρατές με γραβάτες

Πάρε τα παράθυρα έσπασαν τις πόρτες

Πήγαινε στη θάλασσα το σπίτι

Μέσα απ’ τα μάτια σου η ζωή μη φύγει

Έφτασε η άνοιξη και είναι λίγη

Έμεινα από χρήματα στην Ελλάδα ξένος

Ευρωπαίοι πειρατές το νέο γένος

Πάρε λίγα κύματα η φωνή μη φύγει

Κάπου θα με χρειαστεί να με ντύνει

Απ’ το κρύο των θεών

Απ’ τη νύχτα των αστών αν περάσω

Νύχτωσε αγάπη μου το παιδί έχει φύγει

Για εργάτης μακριά μηχανή να γίνει

Κοίταξε τον ουρανό ένα αστέρι πέφτει

Κάνε τώρα μια ευχή

Η σιωπή βαριά μου πέφτει

Φύτεψε τριαντάφυλλα πέρα από την άμμο

Να γυρίσει το παιδί για να γιάνω

Έμεινα από χρήματα στην Ελλάδα ξένος

Κι ας μη ξέρω αγγλικά ο καημένος

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Γυάλινος πόλεμος-Σάκης Αθανασιάδης

                  

Γυάλινος πόλεμος

 

Ήταν όλοι φοβισμένοι

για χρόνια φορούσαν μάσκες

κι έτρεχαν μακριά απ’ την βροχή

κρύβονταν απ’ τα χρώματα

και περίμεναν πάνω απ’ το πληκτρολόγιο

να τους πουν ποιος είναι ο εχθρός να τον πολεμήσουν

Φοβόταν οι γονείς τα παιδιά τους

οι παππούδες τα εγγόνια τους

φοβόταν η μια ήπειρος την άλλη

το παλιό φοβόταν το καινούργιο

όλα ήταν εχθρός

Αλλά με τον καιρό

μέσα στον φόβο τους υπήρχε μια κρυφή ελπίδα

πως δεν θα χρειαστεί να πολεμήσουν ποτέ κανένα εχθρό

και μετρούσαν τα λεφτά τους κάθε μέρα

και κάθε μέρα έπλεναν τις μάσκες τους

να μην μολυνθούν τα μάτια

κι ήταν ευτυχισμένοι γιατί ζούσαν

με μεγάλη ασφάλεια τον φόβο τους

και σχεδίαζαν το μέλλον

Ελάχιστοι πίστευαν στο θεό

οι περισσότεροι είχαν φτιάξει έναν θεό δικό τους

χόρευαν μαζί του στα πανηγύρια

τον κερνούσαν κανένα κερί σε γιορτές

ή τον έβγαζαν απ’ το μυαλό τους να παίξει

τυχερά παιγνίδια να σώσει το μέλλον

Ήταν όμως όλοι φοβισμένοι τα βράδια στο σπίτι

οι γονείς με τα δάνεια

οι νοικοκυρές με το φαγητό

οι παππούδες με τα φάρμακα

οι φοιτητές με την μοναξιά

οι δάσκαλοι με τα βιβλία

μα κανένας δεν έκανε τίποτα

να περάσει τον φόβο του

κι όλοι περίμεναν κάτι να γίνει

έστω, να γίνει επιτέλους πόλεμος

Όμως πέρασαν τα χρόνια

οι πιο μεγάλοι πέθαναν περιμένοντας να μάθουν τον εχθρό

κάηκαν στην φωτιά να μην  μολυνθεί η Ευρώπη

κι οι λίγοι που έμειναν ζωντανοί

δεν ρωτούσαν να μάθουν ποιος ήταν ο εχθρός

που θα έπρεπε κάποτε να πολεμήσουν

γιατί περίμεναν κι αυτοί να πεθάνουν 

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια-Σάκης Αθανασιάδης

Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια

Σβήνω απ’ τα μάτια μου

ανθρώπους με άγριο βλέμμα

τους εραστές που έχει αδειάσει

η ψυχή τους απ’ τους όρκους

τους δικαστές που ερμηνεύουν νόμους

ποτέ του να μην χάνει ο δυνατός

και τους εργάτες σβήνω που ματώνει η φωνή τους

για λίγη εξουσία και ψωμί

Σβήνω απ’ τα μάτια μου

τους κομματάρχες του μπαμπά

με τα μεγάλα αυτοκίνητα που τρέχουν

λάμπουν τη νύχτα καφενεία επαρχίας

το μέλλον σου αυτοί θα σώσουν

γιατί εγώ φοβάμαι να σωθώ από αυτούς

τώρα που αστέρια βρέχει κι αυτό το καλοκαίρι

Τρέχω μακριά απ’ τα ανώνυμα χωριά να αφήσω

όλο το άγριο των ματιών τους στον γκρεμό

για να ξεχάσουν τα όνειρα που είχαν να γίνουν πόλεις

κάθε χειμώνα που η γιαγιά κοιτούσε την βροχή

να χορεύει στα κεραμίδια

Κάθε πρωί τα μάτια μου αλλάζω

αυτό που βλέπω σήμερα αύριο θα είναι διαφορετικό

καινούργιος ήλιος, καινούργιες φωνές

καλύτερες φωνές απ’ τις δικές μας

που δόθηκαν ενέχυρο σε δάνεια και χάθηκαν 

στην μάντρα ανακύκλωσης μικροαστών

  Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Ματωμένο φεγγάρι-Σάκης Αθανασιάδης

Ματωμένο φεγγάρι

Σβήνω το φως και περιμένω
το ματωμένο το φεγγάρι να φανεί
κουράστηκα γυμνός να κατεβαίνω
μέσα στο τούνελ για να σκάψω τη ψυχή

Πόσες πατρίδες έχει ο θάνατος
πόσες πατρίδες έχει η ζωή
αγάπα με ουρανέ σου λέω
μήπως κερδίσω απ’ το τέλος μια αρχή

Πόσες παγίδες κρύβει το φεγγάρι
που ματωμένο απ’ τα μάτια σου θα βγει
αγάπα με ουρανέ σου λέω
μήπως κερδίσω απ’ το τέλος μια αρχή

Ψάχνω το φως να δραπετεύω
από το σώμα μου την άθλια φυλακή
πόσες παγίδες έχει ο θάνατος
πόσες παγίδες έχει η ζωή

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΡΟΜΑΖΕΙ(ALTERNATIVE VERSION 2021) - ARPEGGIOSMP

 Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης. Τραγούδι - Σύνθεση - Κιθάρες: Γιάννης Βελίκης. Mix - Mastering - Ηχοληψία - Παραγωγή: Χρήστος Φολτόπουλος. Chris S.E.© Arpeggiosmp 2021© Experimental Music© Alternative Homestudio Production© Single Track Version 2021© Project by Arpeggiosmp Sessions© Internal Production Audiobook Music Publisher: Arpeggiosmp©

Η ψυχή που δεν πέφτει στο χώμα μεγαλώνει στο φως (Πρώτη δημοσίευση) Σάκης Αθανασιάδης

                                                                                                           (Πρώτη δημοσίευση)

Η ψυχή που δεν πέφτει στο χώμα μεγαλώνει στο φως     

        

Οι πρώτες σταγόνες της  ανοιξιάτικης βροχής

καίνε τα μάτια

ο ήλιος πέφτει πληγωμένος στο ποτάμι

περπατάω αργά ανάμεσα σε σπασμένα κλαδιά

σκαλώνει η ψυχή στα αγκάθια

αφήνει κομμάτια της στο χορτάρι

το σώμα γεμίζει λάσπες

που αντί οι λάσπες να λερώνουν καθαρίζουν την ψυχή

Πια σύνορα να περάσω να μην σπάσω

το βάζο που κρατάω στα χέρια μου

το βάζο μιας ολόκληρης ζωής αδελφέ μου

όταν αέρας υγρός φωνάζει ονόματα απουσίας

μέχρι να φτάσω στην όχθη του Αξιού

να σκορπίσω τις στάχτες σου στο νερό να ελευθερωθείς

Μέσα στη σιωπή μου βλέπω ένα παιδί να τρέχει

στην απέναντι όχθη να κυνηγήσει τον ήλιο

με μια σφεντόνα στα χέρια

εσένα βλέπω να κρατάς την σφεντόνα

που τίποτα δεν φοβήθηκες

και κοιτάζω στα θολά νερά όλα τα καλοκαίρια μου

τους χειμώνες μου όλους

μα χάνονται οι εικόνες και τελειώνουν τα χρώματα

μόλις οι στάχτες σου αρχίζουν το ταξίδι τους για την θάλασσα

αλλά αυτό το ταξίδι σου δεν είναι το τέλος

γιατί η ψυχή που δεν πέφτει στο χώμα μεγαλώνει στο φως

Σάκης Αθανασιάδης cop.2025

Κάνε τα μάτια μου σαν θάλασσα-Σάκης Αθανασιάδης

Κάνε τα μάτια μου σαν θάλασσα

Κοίτα τα όνειρα όταν πέφτουν

Και όταν παραδίδονται στα πλήθη

Σαν σώματα βαριά πως μοιάζουν

Κι ο χρόνος πως τα σπρώχνει προς τη λήθη

Γι’ αυτό σου λέω για αρχή απόψε

Βάλ’ την αγάπη στην καρδιά

Στην αγκαλιά σου μια ανάσα

Μπορεί να είναι η γιατρειά

Κάνε τα μάτια μου σαν θάλασσα

Ρίξε με μες το γαλάζιο

Θέλω να μείνω με το φως

Μακριά από έναν κόσμο άδειο

Να με κρατάς θέλω σφιχτά

Να αλλάζει ο κανόνας

Κάνε τα μάτια μου σαν θάλασσα

Να φεύγει ο χειμώνας

Κοίτα τα όνειρα όταν πέφτουν

Και όταν παραδίδονται στα λάθη

Πόσο πονάνε τη ψυχή

Οι στάχτες που σκεπάζουνε τα πάθη

Σάκης Αθανασιάδης

•   τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Τα συρμάτινα αστέρια- Σάκης Αθανασιάδης

       Τα συρμάτινα αστέρια

Τα κόκκινα τα σύννεφα ο άνεμος τα παίρνει

Και τα πετάει στο βουνό σαν άχρηστα χαλιά

Τα όμορφα τα όνειρα ο ποταμός τα δέρνει

Και τα πετάει στη θάλασσα να σβήσει η φωτιά

Συρμάτινο το  σώμα μου κι αυτό μαζί τους πάει

Κι όλο γυρίζει μοναχό τις νύχτες σαν σκιά

Κάπου μαζί θα ειν’  κι ψυχή χαμένη μες το δάσος

Να κυνηγάει τον έρωτα σαν τα άγρια πουλιά

Ξημέρωσε νωρίς  κι απ’ την αγρύπνια

Φαντάστηκα τον ήλιο στην καρδιά

Να μου μαζεύεις πάλι τα λουλούδια

Να τα ανταλλάξεις με αγκαλιά

Το άγριο που είχα στη ψυχή αέρας θα είχε πάρει

Και  αγγέλους θα αντάμωνα στον ύπνο μου καλούς

Αν δε με άφηνες εδώ για ένα ακόμη βράδυ

Να κυνηγάω τα όνειρα στους άγριους ποταμούς

Συρμάτινα τα αστέρια μου συρμάτινες και οι μέρες

Ανάβουνε τις νύχτες μου μα σβήνουνε πρωί

Πέφτουν και χάνονται ξανά σταγόνες μες το δρόμο

Συρμάτινο το σώμα μου χωρίς ένα φιλί

Σάκης Αθανασιάδης

•   τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Τα χάρτινα παπούτσια του αγγέλου-Σάκης Αθανασιάδης

                                

Τα χάρτινα παπούτσια του αγγέλου

Τα μάτια σου μια θάλασσα αφρισμένη

Μες τον βυθό τους με καλούν να δροσιστώ

Μα έχεις γεμίσει με αλάτι την ψυχή μου

Και απ’ τα μάτια σου απόψε δεν θα πιω

Τα χέρια σου σφιχτά με αγκαλιάζουν

Και στα μακριά σου τα μαλλιά ζητάς να τυλιχτώ

Μες την σκιά σου όλοι οι δρόμοι να με χάσουν

Να κλείσω την φωνή και να σωθώ

Μα τα όνειρα φοβάμαι πως θα σπάσουν

Αν με τυλίξεις σαν χαρτί

Θα περιμένω εντολή απ’ την μαμά και τον μπαμπά σου

Πότε η άνοιξη θα ’ρθεί

Μετά θα μου ζητούν να μπω στο κόμμα

Για να κερδίζεις μια μικρή προαγωγή

Και περισσότερα ακόμα

Να αντιγράφω αυτούς που έχω σιχαθεί

Μη στέκεσαι στην πόρτα οργισμένη

Ο πυρετός για σένα ήταν προσευχή

Ακίνητος κανείς νέος δεν μένει

Αφού εκεί έξω τρέχει με τα πόδια η ζωή

Όλοι οι δρόμοι με φωνάζουν

Βγάλε τα χάρτινα παπούτσια του αγγέλου

Τα κεραμίδα στην ψυχή σου στάζουν

Και η αγάπη έχει βραχεί

 Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ -Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης

Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης.

Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης. Σύνθεση - Κιθάρες: Γιάννης Βελίκης. Ηχοληψία - Παραγωγή: Χρήστος Φολτόπουλος. 

 

        Αν Θέλεις Καλοκαίρια

Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης. Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης.                 

     

Δεν τα παράτησες ποτέ σου

Κι ας περπατούσες στη βροχή

Πόσες φορές ο δρόμος είχε

Βράχους πολλούς στη διαδρομή

Γύρευες μέσα σου στο σώμα

Ο έρωτας σπίτι να βρει

Πίστευες της αγάπης δώρα

Κάποιος στην τύχη να τα δει

Να σε αγγίξει με τα μάτια

Να σου τραντάξει το κορμί

Κάτω να πέσεις σε κομμάτια

Να σπαρταράει η ψυχή

Έλα κοντά μου μη φοβάσαι πες μου πως κλείνει μια πληγή

Γιατί στου φόβου το παλάτι η αγάπη πάντα είναι μισή

Έλα κοντά μου μη φοβάσαι έλα κοντά μου να μου πεις

Πως πήγαν στη φωτιά τα χρόνια πως τρέξανε μακριά τα αηδόνια

Ξέρεις διαβάζω στο σκοτάδι από παλιά με ένα φακό

Γιατί φοβόμουν από πάντα πως ότι κάνω ενοχλώ

Και τώρα που έκλεισα σαράντα το ίδιο νοιώθω πάλι εδώ

Γιατί είμαι ροκ και ψάχνω μπάντα στο ράδιο μέσα να κρυφτώ

Πάρε αν θέλεις Καλοκαίρια

Σου ’πε στον ύπνο σου ο θεός

Φοβήθηκα να μη φοβάσαι

Και εγώ να φαίνομαι μικρός

Πάρε αν θέλεις Καλοκαίρια

Σου ’πε στον ύπνο σου ο θεός

Κοίτα το δρόμο σου και φτάσε

Θα σου κρατώ εγώ το φως

  

Πόσες φορές είπες εντάξει

Θα ακολουθήσω τη ζωή

Δεν θα χαλάσω εγώ την τάξη

Να ’μαι στο πλήθος η σιωπή

Γύρευες κάτω απ’ το στρώμα

Όλος ο κόσμος σου να ζει

Κι ας ένοιωθες φτωχή ακόμα

Που στο όνειρο δεν έχεις μπει

  

Έλα κοντά μου μη φοβάσαι έλα κοντά μου σαν βροχή

Για να σε αγγίξω σαν σταγόνα και το κορμί να δροσιστεί

Ότι χαμένο το ξυπνάω και να ξανάρθει του ζητώ

Μα σαν το δω αλλού κοιτάω να ξαναφύγει του ζητώ

Μια φυλακή έχω δική μου για να κλειδώνω ότι αγαπώ

Γιατί είμαι ροκ και ήμουν πάντα να μη φοβάμαι τον καιρό

 

Πάρε αν θέλεις Καλοκαίρια

Σου ’πε στον ύπνο σου ο θεός

Φοβήθηκα να μη φοβάσαι

Και εγώ να φαίνομαι μικρός

Πάρε αν θέλεις Καλοκαίρια

Σου ’πε στον ύπνο σου ο θεός

Κοίτα το δρόμο σου και φτάσε

Θα σου κρατώ εγώ το φως

Συλλέγω στιγμές μα όταν βρω αφορμές τις αφήνω στο χθες

Και αφού είναι πολλές και είναι γυμνές τις κρύβω κι αυτές

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος-Σάκης Αθανασιάδης

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Μια ακόμη φορά θα μείνω πίσω

Στα μάτια να κοιτάζω το φεγγάρι

Να μη φοβάμαι πως θα χάσω πάλι

Μια ψεύτικη συγνώμη για αγάπη

Μια ακόμη φορά θα περάσω

Στην άλλη όχθη να δω τον ήλιο που έρχεται

Δεν εύχομαι, μα απ’ το ποτάμι ας χάσω

Μακριά οι ουρανοί θα γελούν με φωτιά

Στα μάτια μου ο δρόμος θα καίγεται

Αυτό που θα ζητήσω να μου κάνεις ξανά

Σε αυτό το τραγούδι δεν λέγεται

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Μόλις η κόκκινη βροχή θα καίγεται

Μέσα στη λάσπη που ονόμασες αγάπη

Θα σπαρταράς όταν ο άγγελος θα έρχεται

Μια ακόμη φορά θα τρέξω στην άμμο

Αν και το ξέρω από τώρα

Κανείς δεν θα βρεθεί να με περάσει

Θα είμαι ο νικητής θα είμαι ο χαμένος

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)