Το άγριο της αγάπης νησί-Σάκης Αθανασιάδης

 Το άγριο της αγάπης νησί

Κυνηγάω το δρόμο μα ο δρόμος ξεφεύγει

σε πόλεις γυρνάω ρωτάω η αγάπη που μένει

μου δείχνουν το χώμα, μου κρύβουν το δάσος

τη θάλασσα σβήνουν

κουρασμένοι θεοί ένα μύθο μου δίνουν

Βλέπω στα φώτα την αγάπη που φεύγει

μεθυσμένες γυναίκες ρωτάω η αγάπη που πάει

τα αστέρια μου δείχνουν γελάνε και πίνουν

μου χαρίζουν φιλιά μια κρύα αγκαλιά

Μα ακόμα ρωτάω η αγάπη που μένει

τι είναι το φως της ψυχής και πως μπαίνει

μα ακόμα ρωτάω η αγάπη που μένει

έλα εδώ αν το ξέρεις εσύ το άγριο της αγάπης νησί

Κυνηγάω το φεγγάρι μα αυτό μου ξεφεύγει

πέτρες πετάω τα φτερά μου κοιτάζω κομμένα

μα θα ’ρθει η στιγμή να πετάξω

αρκεί να μπορέσω να φτάσω στο άγριο της αγάπης νησί

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Ο φόβος των νικητών-Σάκης Αθανασιάδης

 Ο φόβος των νικητών

Τον έρωτα αν ψάχνεις μέσα στη μοναξιά

Και νομίζεις στο φως του έχεις πάει

Και μετά ξεχνάς τη διαδρομή και δεν είσαι καλά

Το ταξίδι σου δεν έγινε ποτέ

Το δρόμο αν ψάχνεις να βρεις

Εκεί που τρέχει το κορμί να φτάσει

Η ζωή μαραίνεται και ο έρωτας και η αγάπη

Και το φιλί αρμυρό θα μοιάζει σαν να είναι δάκρυ

Τη θάλασσα κοίτα το σώμα της το κόκκινο

Στον ήλιο που δύει σαν ερωμένη να φλέγεται

Το χώμα απλά κοίτα το χώμα αυτό που πατάς

Αρώματα που μοιράζει όταν η άνοιξη το επισκέπτεται

Και μη κοιτάς τις πόλεις που λιώνουν τα χρώματα

Για να φτιάξουν κι άλλα όπλα μοναξιάς

Το φόβο των νικητών  μη ζήσεις

Αν πεις καλά είμαι εδώ στην ήσυχη ζωή

Και δεν πονάς όταν οι άλλοι κλαίνε

Θολά ποτάμια τα χρόνια θα σε φτάσουν

Στην έρημο θα σε παρασύρουν και θα διψάς

Το βουνό να κοιτάς το βουνό που γεννήθηκες

Κάτι θα βρεις από φως να μου φέρεις

Μια σταγόνα του ξέρεις μου φτάνει

Να πιστέψω κι εγώ στην ανάσταση

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Αστυνόμοι μοναξιάς-Σάκης Αθανασιάδης

Αστυνόμοι μοναξιάς

 Καπνίζει η ψυχή για μια καλημέρα

Για ένα αθώο φιλί

Αστυνόμοι μοναξιάς στο δρόμο

Με κοιτάζουν σαστισμένοι βουβοί

 

Μυρίζει ο άνεμος θυμό πιο πέρα

Κάπου κοντά πονάει η γη

Τα τόσα χρόνια σιωπής στα πάντα

Έχουν φέρει οργή

 

Αστυνόμοι μοναξιάς στο δρόμο άδεια μαγαζιά

Τον έρωτα δικάζουν μόνο σπάνε τη καρδιά

Πάλι σε έρημο θα φτάσω να διψώ ξανά

Αστυνόμοι μοναξιάς στο δρόμο και η ζωή περνά

 

Αστυνόμοι μοναξιάς στο δρόμο η σιωπή βοά

Ότι πια δεν το πληρώνω μίσος με κερνά

Αστυνόμοι μοναξιάς στο δρόμο όλα παν’ καλά

 

Βουλιάζω στο μυαλό μου μια άχαρη μέρα

Πριν δω ένα αστέρι μικρό

Ακούω τους ήχους του δρόμου

Το σώμα της πόλης κοιτώ

 

Ποτίζω με νερό το χώμα

Φυτρώνει η ζωή

Αυτό το μάταιο για σένα ταξίδι

Είναι για μένα μια ανάσα μικρή

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Στην άμμο του καλοκαιριού να περπατάω-Σάκης Αθανασιάδης

Στην άμμο του καλοκαιριού να περπατάω

Σε μια στροφή ήσουν πεσμένη

Είχες δακρύσει και πονούσες  

Σου άπλωσα το χέρι με κοιτούσες

Είπες βραχνά ευχαριστώ

 

Σηκώθηκες και πήρες το ποδήλατό σου

Μαζί και το μυαλό μου

Έγινες ξάφνου η θεά στο όνειρό μου

Σε έψαξα την άλλη μέρα να στο πω

 

Γιατί σε θυμάμαι θα ρωτάς

Γιατί στη σκόνη μου ξανά βουτάω

Δεν κάνεις λάθος έχω μείνει εκεί

Στην άμμο του καλοκαιριού να περπατάω

 

Γιατί σε θυμάμαι θα ρωτάς

Τόσο πολύ για σένα πια διψάω

Έχουν περάσει τόσα χρόνια

Η θάλασσά μας χάθηκε και τη στεριά κοιτάω

 

Στο όνειρό σου γαντζωνόμουν γυμνός

Απ’ τον ήλιο μου μη βγω και πάω

Ήταν ένα καλοκαίρι  μόνο φως

Που νόμιζα στον ουρανό πως περπατάω

 

Σηκώθηκες και πήρες τη βαλίτσα σου στο χέρι

Μαζί πήρες και τη ψυχή μου

Μεγάλωσα πολύ από τότε ξέρεις

Σε έψαχνα στις πόλεις να σε βρω

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Γιατί η Αγάπη Μάτια μου-Σύνθεση-Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης. Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης- ARPEGGIOSMP

              Γιατί η Αγάπη Μάτια μου

Σύνθεση-Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης.

Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης

Φτάνεις  πρωί απ’ τη δουλειά με μάτια κουρασμένα

Πριν φύγω εγώ και πάω σε αυτή να γίνω σαν κι εσένα

Βάρδια που τελειώνει την αυγή τα μάτια θα σου σπάσει

Μέσα στη νύχτα το κορμί κι  αυτό θα το διψάσει

Πήρε η νύχτα πληρωμή ξεχρέωσε και τη μέρα

Σε μια ψιχάλα που θα ’ρθεί για να τα βγάλω πέρα

Στο δρόμο σκέφτομαι ξανά καράβια που έχω πάρει

Και στης Λαμίας τα στενά ψάχνω να βρω τον Άρη

Περνάει ο καιρός αγάπη μου στα μάτια πέφτει η πόλη

Λίγο κρασί πίνει η ζωή κι όμως κρατάει τιμόνι

Πατάει γκάζι στην εθνική μονάχα όταν θυμώνει

Γιατί η αγάπη μάτια μου πονάει αν μένει μόνη

Έχει πατρίδα σύννεφα που ζουν στην αμαρτία

Και την τρομάζεις άμα λες πως είναι πάντα αγία

Γιατί η αγάπη μάτια μου δεν θέλει να μιλάει

Βγάζει φωνή με σιωπές και πονηρά γελάει

Σου πήρε η νύχτα τη φωνή σε μια ακόμη βάρδια

Μονάχη σε μια κλινική και σου έκλεψε τα χάδια

Μονάχη σε μια κλινική σε μια ακόμη βάρδια

Μα της αγάπης Έφη μου δεν σου έκλεψε τη βάρκα

Περνάει ο καιρός αγάπη μου στα μάτια πέφτει η πόλη

Λίγο κρασί πίνει η ζωή κι όμως κρατάει τιμόνι

Πατάει γκάζι στην εθνική μονάχα όταν θυμώνει

Γιατί η αγάπη μάτια μου πονάει αν μένει μόνη

Οι πόλεις των μικρών χωριών-Σάκης Αθανασιάδης

Οι πόλεις των μικρών χωριών

Η  δική σου γη πατέρα μου άφησε ένα άγριο λουλούδι

μα ο άνεμος σκόρπισε το άρωμά του

μονάχα ως τον Θερμαϊκό

ποτέ μου να μην μυρίσω τον πόνο

Για χρόνια να ψάχνω το κατάλληλο χώμα

να φτιάξω ένα κήπο δικό μου με χαρά

διαφορετικός μέσα σε όμοιους ανθρώπους

επικίνδυνο πράγμα να ακούς τα αηδόνια

που κελαηδούν τα μεσάνυχτα

Έτσι γυρίζω ξυπόλυτος

στις πόλεις των μικρών χωριών

με την βρώμικη ανάσα του πολιτισμού στις τσέπες

αφήνω τα μάτια μου σαν αυτοκόλλητα στους τοίχους 

ανάμεσα σε συνθήματα παιδιών

που φωνάζουν τη σιωπή τους με μαύρα γράμματα

Κι όμως εγώ λαχταρώ ακόμα εκείνο το λουλούδι

που μου άφησε η γη σου πατέρα σαν δώρο

Να πάω ένα μέτρο πιο πέρα την φωτιά

και για χρόνια έχω τα δικά μου άγρια λουλούδια στο μυαλό

Ένα περίεργο λιβάδι με λέξεις και χρώματα

να μην κρύβομαι πίσω από υπολογιστές

πίσω από τελείες και κόμματα

πιστεύοντας πως κάποια στιγμή ένα παιδί

θα πει και το δικό μου τραγούδι

Κι αν στις πόλεις των μικρών χωριών 

ο θάνατος περπατάει περήφανος στους δρόμους

εγώ πιστά τον παρακολουθώ χωρίς να τον φοβάμαι 

άλλοτε για να του ρίξω φως να φύγει

κι άλλοτε να του κλέψω ζωές
τα υλικά για να χτίσω ένα χάρτινο σπίτι

για τους κουρασμένους αγγέλους 

   Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)                      

Ένας ψεύτης ουρανός--Σάκης Αθανασιάδης

Ένας ψεύτης ουρανός

Σε έχει κουράσει ξέρω η συνταγή

Να είσαι μια μύγα στον παράδεισο

Ο μυστικός σου δείπνος να έχει βρώμικο ψωμί

Και όλο να βλέπεις κλειδωμένο το παράθυρο

Φίλα με φως φίλα με αγάπη

Έξω είναι ο ψεύτης ουρανός

Και το άγγιγμά του μια μεγάλη αυταπάτη

Φίλα με φως φίλα με αγάπη

Τα αεροπλάνα σαν κοιτάς στον ουρανό

Να κόβουνε στη μέση μαύρα σύννεφα

Θα κουβαλάνε τα όνειρά σου τα καλά

Να τα πετάνε στον αέρα σαν ασήμαντα

Φίλα με φως  φίλα με αγάπη

Έξω είναι ο κλέφτης ο καιρός

Και η φωνή του που ακούς μια απάτη

Φίλα με φως φίλα με αγάπη

Το χρυσαφένια ρούχα που κοιτάζεις στη σκηνή

Σε έχουν φωνάξει στη γιορτή τους σαν κατάδικο

Να τους πετάξεις χειροκρότημα για αμοιβή

Και οι οθόνες να μιλούν για το αθάνατο

Πως θα κερδίσω αγάπη μου τη νύχτα αυτή

Και θα σκοτώσω με το σώμα σου το θάνατο

Ο μυστικός μου δείπνος έχει βρώμικο ψωμί

Και  μόνο ελεύθερος να σιωπώ είμαι στο άδικο

Φίλα με φως  φίλα με αγάπη

Έξω είναι ο ψεύτης ουρανός

Μα το αντίδοτο στα ψεύτικα μόνο η αγάπη

Φίλα με φως  φίλα με αγάπη

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Η δραχμή της μοναξιάς-Σάκης Αθανασιάδης

                                 

Η δραχμή της μοναξιάς

Οι στάχτες μου σε έφτασαν βοηθούσε ο βαρδάρης

Ξενύχτησες δυο ζωές μη βγει η αριστερά

Είχες μαζέψει τα ευρώ ο φόβος σε είχε φάει

Μην έρθει η δραχμή της μοναξιάς

Μα έγιναν οι εκλογές η αριστερά είχε φύγει

Κάποια κουρέλια έμειναν να ακολουθούν τα φλας

Μικρό μου καλοκαίρι με πήρες απ’ το χέρι

Στη χώρα της καρδιάς μονάχο μου με πας

Ήρθες για λίγο να με δεις ο κόσμος μου σου φταίει

Κόντρα που πάει στον καιρό τη θάλασσα χτυπά

Παράπονα μου έκανες πως ξέχασα το σώμα

Όμως εγώ αγάπησα αυτό που εσύ που πετάς

Μα έπιασαν οι προσευχές τα ευρώ σου είχαν μείνει

Οι πρόσφυγες σε χάλαγαν αγόρασες και γη

Ανάβεις το κερί αυτή η σκλαβιά να μείνει

Τόση «αγάπη» δεν χωράει στη ψυχή

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

Τα παραμύθια κρύβουν μέσα τους καρδιές-Σάκης Αθανασιάδης

Τα παραμύθια κρύβουν μέσα τους καρδιές

Είχα ακούσει πολλά για φωτιές που δεν καίνε

Για παιδιά που πετάνε σαν νεράιδες ψηλά

Είχα ακούσει πολλά για τα δέντρα που κλαίνε

Σαν σκαλώνουν στα σύννεφα

Για να χτίσουνε άγγελοι φωλιά

Αλλά μέσα σε αυτές τις φωνές είχα πιστέψει

Πως το ψέμα κοντά μου μιλούσε χιλιάδες φορές

Ότι τελειώνει πως μένει για πάντα στη λήθη

Μέχρι που είδα στο χώμα ψυχές

Τότε κατάλαβα πως η ύλη σκοτώνει

Την πίστη που είχα στο όνειρο χθες

Τα παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια

Τα παραμύθια κρύβουν μέσα τους καρδιές

Κι αν δεν πιστεύεις πως σου λέω την αλήθεια

Κοίτα κοντά σου μες το χώμα τις ψυχές

Τα παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια

Τα παραμύθια δίνουν σώμα στις φωνές

Βάζουν τα βήματα στο δρόμο να γνωρίσεις

Λίγο απ’ τον άνεμο που ανθίζει τις ψυχές

Είχα ακούσει πολλά για ανθρώπους που σπάνε

Με ένα βλέμμα τις πέτρες και τις καίνε μετά

Για πουλιά που πετάν και γελάνε

Με ανθρώπους που ζουν μια ζωή στα κλουβιά

Είχα ακούσει πολλά και τα μάτια μου καίνε

Που φοβόνται νομίζω να βλέπουν κοντά

Σε ένα κόσμο που τα όνειρα φταίνε

Που κυλιέται στο χώμα για μια χούφτα λεφτά

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015                

Ένα βήμα πιο πέρα-Σάκης Αθανασιάδης

Ένα βήμα πιο πέρα

Ελευθερώνω τα καλύτερα όνειρα

αναπνέω τη θάλασσα

δίπλα μου στρατιώτες της ειρήνης

πετροβολάνε στον αέρα φανταστικούς εχθρούς

Περικυκλωμένος από φωνές

πρέπει να πιστέψω στο αιώνιο της στιγμής

που κρατάει όσο ένα φιλί σου

να πάω ένα βήμα πιο πέρα

αόρατος χωρίς όνομα στο φως

Φεύγω μακριά όταν ο αέρας γίνεται λίγος

δεν κοιτάζω πίσω μου την ανοιχτή πόρτα

το κενό στα μάτια

να μην ακούω τους επιβάτες να λένε

πως έχω μολύνει με ποιήματα τα παράθυρα

Περιπλανιέμαι στις έρημες βιτρίνες

για να θυμηθώ πως δεν είμαι αθάνατος

να μην βλέπω φτωχούς

να κατηγορούν φτωχούς γα την φτώχεια τους

αφήνω το αίμα στον έρωτα

την ψυχή μου καθαρίζω με δάκρυα

μιλάω δυνατά με την σιωπή μου
ελευθερώνω τα καλύτερα όνειρα

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Το ταξίδι της αγάπης-Σάκης Αθανασιάδης

Το ταξίδι της αγάπης

Κυνηγούσες πολύ πρωί στην πεδιάδα
Πουλιά και ήλιο
Και αντί για προσευχή
Έπινες τσίπουρο
Παίρνοντας δύναμη
Απ΄ τα μάτια του μαύρου σέτερ
Που έλεγες πως τα βράδια σου μιλούσε
Της ΄Ιρμας
Οι άνθρωποι τελειώνουν
Και τα τσιγάρα μουρμούριζες
Τους χειμώνες
Γι΄ αυτό πλούσιος δεν έγινες ποτέ
Δεν μάζεψες τον ιδρώτα σου
Σε πιθάρια
Ούτε τις αϋπνίες σου επένδυσες
Σε μετοχές
Ξαφνικά τυλίχτηκες στη σιωπή
Σεντόνι ο χρόνος σε σκέπασε
Καλό το ταξίδι στον μεγάλο δρόμο
ο μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου: Β΄ έκδοση ολοκληρωμένη- Σάκης Αθανασιάδης (2014)

Ένα κρασί Γουμένισσας -Σάκης Αθανασιάδης

Ένα κρασί Γουμένισσας

Να μη φοβάσαι το βοριά

Πως θα ’ρθει να σε πάρει

Με μουσική απ’ τα χάλκινα

Αμέσως θα καλμάρει

Στον άνεμο της εποχής

Μη λες πως είμαι λάθος

Άδειος ο δρόμος της ζωής

Χωρίς κανένα πάθος

             

Το λίγο είναι πολύ

Αν μάθεις να αγαπάς

Κι ο άνεμος είναι φιλί

Αν ξέρεις να γελάς

Σε μια στροφή μες το βουνό

Το παρελθόν θα αφήσω

Με ’να κρασί Γουμένισσας

Ψυχή πάλι θα ασκήσω

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Για την ελευθερία-Σάκης Αθανασιάδης

  Για την ελευθερία

Τι νομίζεις δεν κρυώνω εδώ;

Τι νομίζεις πως καλά περνάω;

Σε χάρτινες σκηνές σου λέω κατοικώ

Ακούω τη βροχή και πιο πολύ διψάω

Τι νομίζεις πως έχασα το σώμα;

Τι νομίζεις πως είμαι άυλος και δεν πονάω;

Μα που να πάω να μπορώ

Στα μάτια ενός παιδιού να ζήσω

Στην άγρια τη θάλασσα δεν έλιωσαν

Το γέρικο της ιστορίας σώμα

Κι ακόμα πιστεύω να το δω

Ένα καλοκαίρι να περπατάει στον αέρα

Τι νομίζεις με κρατάει εδώ;

Μια φωτιά με κρατάει

Μια φωτιά που ταΐζει το σώμα

Κι αυτό αντέχει το χειμώνα

Κι αυτή η φωτιά δεν λέει να φύγει

Μένει στο βλέμμα σαν φωνή

Γι’ αυτό σου λέω, τι νομίζεις πως κρατάω εδώ;

Λίγο αίμα κρατάω ζεστό για την ελευθερία

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015