Τα μάτια των φάρων-Σάκης Αθανασιάδης

Τα μάτια των φάρων

Γυρίζω στο σπίτι μου κυνηγημένος

Ένας δραπέτης  εποχής

Αφήνω το φιλί, αφήνω τη ζωή

Μα αυτό που αφήνω σήμερα για πάντα θα χαθεί

Μαζεύω λίγη θάλασσα τη βάζω στο μυαλό μου

Αυτή μονάχα ξέρει να κλείνει τις πηγές

Αυτή μονάχα ξέρει να μπαίνει στο όνειρό μου

Και δρόμο να μου δείχνει μακριά από κάθε χθες

Ζηλεύω τα μάτια των γλάρων

Τα ταξίδια τους στον ουρανό

Ζηλεύω τον ήχο του ανέμου

Τις ανάσες απ’ τον άγριο ποταμό

Ζηλεύω τα ίχνη στην άμμο απ’ τα κύματα

Ζηλεύω τα φώτα, της νύχτας τα μηνύματα

Γελάω, κλαίω, μα βουτάω πάλι στα όνειρα

Μισό μέτρο πλέω μα ελπίζω σε χιλιόμετρα

Αφού δεν μπόρεσα ποτέ  να προσπεράσω

Και ποιητής να γίνω, τις νύχτες κοσμικός

Πλησιάζω στην ομίχλη ένα σύννεφο να πιάσω

Υπάρχουν δρόμοι στο λευκό που είναι φως

Ζηλεύω τα μάτια των φάρων στη θάλασσα

Ζηλεύω το γέλιο των δέντρων, την ανάσα τους 

Ζηλεύω τα αηδόνια τη νύχτα άνοιξη

Ζητάω τον ήλιο να έρχεται

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Χάρτινος δρομέας-Σάκης Αθανασιάδης

                                         

 Χάρτινος δρομέας

Άργησα να καταλάβω πως οι μνήμες έχουν βλέμμα

Πως οι νίκες στο σκοτάδι έχουν πρόσωπα με αίμα

Κι αν στον τοίχο τους χτυπήσω θα πονέσω μες τη νύχτα

Μα εκεί θα συναντήσω της ζωή μου την αλήθεια

Μες τη νύχτα που ξυπνάνε τις γιαγιάς μου οι ιστορίες

Με φωνές πως με φορτώνουν και χιλιάδες αμαρτίες

Βγαίνω πάλι λεωφόρο τρέχω κόντρα στο σκοτάδι

Σαν τον χάρτινο δρομέα που θα λιώσει σε ένα βράδυ

Μα η αγάπη μπορεί να κοιμάται γυμνή να μη κρυώνει

Κι ας ακούει βροχή κι ας πονάει πολύ κι ας είναι μόνη

Άργησα να καταλάβω πως ο χρόνος είναι ψέμα

Πως οι μνήμες όταν τρέχουν έχουν σώματα και βλέμμα

Κι αν τους φίλους μου ρωτήσω αν κοστίζει η αλήθεια

Με σιωπή θα απαντήσουν κουρασμένοι απ’ τη συνήθεια

Μα η αγάπη μπορεί να γεννά στη σιωπή, να μεγαλώνει

Κι αν υπάρχουν πολλοί που δεν πιστεύουν σε αυτή να μη τους θυμώνει

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Η λευκή φωτιά-Σάκης Αθανασιάδης

Η λευκή φωτιά

Έψαχνα να βρω τρόπο να εκφραστώ

Μακριά  έξω απ’ τα τείχη

Οι φίλοι μου οι καλοί μου λέγανε στο αυτί

Θα σκεπαστείς στη λήθη

Έψαχνα να βρω φωτιά λευκή να βγω

Μέσα απ’ το μέγα ψύχος

Οι φίλοι οι παιδικοί μου λέγανε σιγή

Το σύστημα απαιτεί

Η πόλη έχει δοθεί σε τραστ για μαγαζί

Χειροκροτάει το πλήθος

Και αυτοί σαν αμοιβή του δίνουμε τροφή

Σκουπίδια στη τιβί

Μα είμαι στο βουνό

Κι αγγίζω ουρανό, αγγίζω φως

Το μίζερο εγώ το ρίχνω σε γκρεμό

Σε αληθινό νερό βαπτίζομαι απλός

Οι φίλοι μου οι καλοί μου λέγανε στο αυτί

Στο σύστημα να μπω να αναγνωριστώ

Έψαχνα να βρω τρόπο να εκφραστώ

Να φύγω απ’ τα ίσως

Οι φίλοι μουσικοί μου λέγανε σιγή

Αυτή την εποχή χειροκροτάει το μίσος

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Όταν περάσει το φως δεν υπάρχει άλλο φως-Σάκης Αθανασιαδης

Όταν περάσει το φως δεν υπάρχει άλλο φως

Οι άνθρωποι ζούνε το χρυσάφι να βρούνε

Κι αν σου μιλήσει ο καθρέπτης απλά θα πιστέψεις

Πως ο θεός της αγάπης είναι ψεύτης

Παλιάτσος σωστός και χαρτοπαίχτης

Δεν φταις εσύ κανένας δεν φταίει

Τώρα η βροχή που τα μάτια σου καίει

Άνθρωποι ζούνε το χρυσάφι να βρούνε

Όταν περάσει το φως δεν υπάρχει άλλο φως

Οι άνθρωποι ζούνε στο κοπάδι να μπούνε

Κι αν σου χαρίσουν λουράκι να μείνεις

Θα σου ζητήσουν τασάκι γίνεις

Κι αν καταλάβεις το λάθος απλά θα σου πούνε

Πως ο θεός της αγάπης είναι ψεύτης

Δεν φταις εσύ κανένας δεν φταίει

Που ο καθρέφτης το ψέμα για αλήθεια στο λέει

Δεν φταις εσύ που βλέπω μόνο γυαλί

Και νομίζω ποτέ σου δεν φταις

Μα όταν περάσει το φως δεν υπάρχει άλλο φως

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Η ψυχή των αθώων-Σάκης Αθανασιάδης

Η  ψυχή των αθώων

Ο έρωτας είναι ένας θάνατος γλυκός

Που σε σκεπάζει ξαφνικά με χίλια φώτα

Δεν σκέφτεσαι, ούτε πονάς

Και τίποτε δεν είναι όπως πρώτα

Ο έρωτας είναι φωνή που την ακούς μια φορά

Και την θυμάσαι πάντα

Όταν τα μάτια σου μυρίσουν μοναξιά

Όταν ο κόσμος γίνεται ξανά χίλια κομμάτια

Αν με ακούς, αν με ακούς…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αγάπη

Όμως για νύχτες σε κρατούσα αγκαλιά

Και ας ήσουνα μακριά, σε άδειο κρεβάτι

Ο έρωτας είναι ένας δείπνος με το φως

Μια βρισιά στη βία των ηρώων

Σε αυτούς που συμβιβάζονται με ίσως και πως

Γιατί φοβούνται τη ψυχή των αθώων

Αν με ακούς, αν με ακούς…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αγάπη

Είναι όμως σπουδαίο να φαντάζομαι πως

Έχω καρδιά με φωτιά αντί για απάτη

Ο έρωτας είναι ένας δρόμος σκοτεινός

Που δεν σε νοιάζει αν πας σωστά ή λάθος

Αν είναι θάνατος, θα είναι γλυκός

Γι’ αυτό μη σκέφτεσαι και τρέξεις στο λάθος

Nα γεννάς, να πονάς θα σου λένε

Να μην αγαπάς, η αγάπη χάνει

Θα κλαίνε να σε πείσουν θα λένε φτάνει

Στον έρωτα όλοι στο τέλος χάνουν

Μα δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο

Να είσαι εσύ, εσύ καρδιά μου

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Για πια πατρίδα θα μιλήσεις-Σάκης Αθανασιάδης

                      

Για πια πατρίδα θα μιλήσεις

                             

Κάπου θα ακούς τον άνεμο να λέει:

Έλα μαζί μου ταξιδεύω τις ψυχές

Θα είσαι γυμνός και η ψυχή θα πλέει

Στη θάλασσα γεμάτη γρατσουνιές

Χιλιάδες όνειρα μέσα στο δάσος

Τα έχεις κόψει για να χτίσεις μοναξιά

Τα έχεις ρίξει στη φωτιά με πάθος

Να μη φοβάσαι πως θα φτάσει η χαρά

Για πια πατρίδα θα μιλήσεις

Για πια πατρίδα που όλο κλαίει

Που όλο προσεύχεται στη δύση της και λέει:

Πάρε και θάλασσα και γη

Πάρε το αίμα απ’ το βλέμμα μου

Για να σκουπίσεις τη ψυχή σου μια φορά

Μόλις οι γέφυρες θα πέφτουν

Μόλις στο τέρμα θα ζυγώνεις ξαφνικά

Σάκης Αθανασιάδηςτο γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015 

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΧΘΗ(Alternative Version 2021) - ARPEGGIOSMP-Lyrics Sakis Athanasiadis

Στην Άλλη Όχθη 

Σύνθεση, Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης.

Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης.

Ακούω ένα γέλιο στη νύχτα ξανά

Πέφτω στο χώμα κι αυτό δυναμώνει

Βάζω φωτιά σε χόρτα ξερά

Κι έτσι ο φόβος μου για απόψε τελειώνει

Κι αν ταξιδεύω συχνά  μοναχός

Φοβάμαι τις σκιές στο σκοτάδι

Πληρώνω τις μνήμες τι φόρος κι αυτός

Να είσαι λαβύρινθος στη χώρα του Άδη

Κι όμως παράτησα το δρόμο

Να ακολουθήσω το αστέρι μου παντού

Για να κερδίσω ένα βήμα μόνο

Μήπως γλυτώσω απ’ τα χαστούκια του ουρανού

Είναι μικρή ξέρω η φωνή μου

Τόσο μικρή που τη φοβίζει η ησυχία

Παίρνει μια πέτρα σπάει το τζάμι

Κι όλο ζητάει να ξυπνήσει η ενορία

Πρώτη φορά που δεν φοβάμαι πως θα χάσω

Γιατί γνωρίζω πως η αγάπη είναι βροχή

Πρώτη φορά που δεν φοβάμαι να φωνάξω

Αν και οι γείτονες λατρεύουν τη σιωπή

Πρώτη φορά που λέω τώρα θα περάσω

Απέναντι στην άλλη όχθη και ότι βγει

Δεν έχω τίποτε πολύτιμο να χάσω

Και μου αρέσει που έχει τρέλα η εποχή   

Ακούω μουσική στη νύχτα ξανά
Τρέχω στο δρόμο μα αυτή δυναμώνει

Αρπάζω ένα αστέρι το βάζω φωτιά

Κι έτσι ο φόβος μου για απόψε τελειώνει

Δεν περιμένω να έρθει το φως

Γιατί το ψάχνω εγώ στα κρυμμένα

Κι αν στο σκοτάδι φαντάζω γυμνός

Απλά με όλα αυτά τα έχω χαμένα

Κι όμως παράτησα το δρόμο

Να ακολουθήσω το αστέρι μου παντού

Για να κερδίσω ένα βήμα μόνο

Μήπως γλυτώσω απ’ τα χαστούκια του ουρανού

Είναι μικρή ξέρω η φωνή μου

Τόσο μικρή που τη φοβίζει η ησυχία

Παίρνει μια πέτρα σπάει το τζάμι

Κι όλο ζητάει να ξυπνήσει η ενορία

Πρώτη φορά που δεν φοβάμαι πως θα χάσω

Γιατί γνωρίζω πως η αγάπη είναι βροχή

Πρώτη φορά που δεν φοβάμαι να φωνάξω

Αν και οι γείτονες λατρεύουν τη σιωπή

Πρώτη φορά που λέω τώρα θα περάσω

Απέναντι στην άλλη όχθη και ότι βγει

Δεν έχω τίποτε πολύτιμο να χάσω

Και μου αρέσει που έχει τρέλα η εποχή    

Είναι μικρή ξέρω η φωνή μου

Τόσο μικρή που τη φοβίζει η ησυχία

Παίρνει μια πέτρα σπάει το τζάμι

Κι όλο ζητάει να ξυπνήσει η ενορία 

Είναι μικρή ξέρω η φωνή μου

Είναι μια ψεύτρα που όλο λέει την αλήθεια

Έχει από χρόνια πάρει δώρο το κορμί μου

Μικρή που αφήνει τα μεγάλα στη συνήθεια 

Προς γυναίκα με λευκό δέρμα-Σάκης Αθανασιάδης

 Προς γυναίκα με λευκό δέρμα

Μέσα από νύχτες, ήχους, χρώματα
Θα περάσω στο σώμα σου
Βράδια που θα ζητάς απόλυση
Κόκκινα τα λευκά σου όνειρα

Θα κολλήσω σύμφωνα και φωνήεντα

Στο μυαλό σου
Λέξεις νεκρές στα χείλη σου
Παλιές στα μάτια σου αγάπες

Με την σημαία του έρωτα στο χέρι
Ξανά στο δρόμο με τις μαργαρίτες
θα σε στείλω
Να βρεις τον εαυτό σου
Κι εμένα, τον ποιητή

Σάκης Αθανασιάδης

• o μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου, β΄ έκδοση (2014)

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος-Σάκης Αθανασιάδης

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Μια ακόμη φορά θα μείνω πίσω

Στα μάτια να κοιτάζω το φεγγάρι

Να μη φοβάμαι πως θα χάσω πάλι

Μια ψεύτικη συγνώμη για αγάπη

Μια ακόμη φορά θα περάσω

Στην άλλη όχθη να δω τον ήλιο που έρχεται

Δεν εύχομαι, μα απ’ το ποτάμι ας χάσω

Μακριά οι ουρανοί θα γελούν με φωτιά

Στα μάτια μου ο δρόμος θα καίγεται

Αυτό που θα ζητήσω να μου κάνεις ξανά

Σε αυτό το τραγούδι δεν λέγεται

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Μόλις η κόκκινη βροχή θα καίγεται

Μέσα στη λάσπη που ονόμασες αγάπη

Θα σπαρταράς όταν ο άγγελος θα έρχεται

Μια ακόμη φορά θα τρέξω στην άμμο

Αν και το ξέρω από τώρα

Κανείς δεν θα βρεθεί να με περάσει

Θα είμαι ο νικητής θα είμαι ο χαμένος

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Όλα είναι φως όλα είναι σκοτάδι-Σάκης Αθανασιάδης

Όλα είναι φως όλα είναι σκοτάδι        

Στο άγνωστο νησί στην άκρη του μυαλού μου

Mια θάλασσα μικρή όλο θυμώνει

Εκεί δεν κολυμπώ το κύμα έχει βγει

Αγάπη που ξενύχτησε  με τα θεριά μαλώνει

Όλα είναι φως όλα είναι σκοτάδι

Μέσα στο πλήθος όταν περπατώ

Στη λεωφόρο των αθώων κι αυτό το βράδυ

Χωρίς παπούτσια μέσα στο νερό

Μήπως ακούσω τη βροχή που κλαίει

Μόλις ο άνεμος φωνάξει δυνατά

Μήπως ακούσω μια φωνή να λέει

Ανέβα λίγο πιο ψηλά

  

Όλα είναι φως όλα είναι σκοτάδι

Αν αγαπάς ή αν μισείς δυνατά

Ότι κι αν λέω εσύ μη μου πεις

Ποιον δρόμο έχω πάρει

Ποιος θα με διώξει απ’ το σκοτάδι

Ποιος θα μου μάθει της γης την αγάπη

Γεμάτος χρώματα ο ουρανός

Αν μεθύσεις θα δεις φωτιά το φεγγάρι

Στο άγνωστο νησί στην άκρη του μυαλού μου

Ένα παιδί γυμνό κρυώνει

Εκεί μη το σκεφτείς να έρθεις να το δεις

Αγάπη που δεν χάθηκε  με τα θεριά μαλώνει

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιάδης(2018)

Οι αστυνόμοι της σκιάς- Σάκης Αθανασιάδης

Οι αστυνόμοι της σκιάς 

Μάζεψαν επαγγελματίες που χειροκροτούν σε κηδείες

το ένδοξο παρελθόν του έθνους

μουντζούρωσαν τα όνειρα για να μυρίζουν σάπιο κρέας

να κλέψουν τον ήλιο απ’ τις ψυχές

εύκολα να πουληθεί  στις αγορές της Ευρώπης

Έτσι γέμισαν τους δρόμους με τράπεζες

έφεραν τις κατάλληλες σκιές που έμοιαζαν με ανθρώπους

έφτιαξαν την αστυνομία της σκιάς

τα λόγια των σοφών έβαλαν σε κουστούμια

πήραν ένα πληκτρολόγιο κι άλλα ηλεκτρονικά όπλα

και σιγά-σιγά άρχισαν να κλέβουν ήλιο από τις ψυχές

ώσπου ο ήλιος χάθηκε

Αλλά κανένα στην πολιτεία δεν τον πείραξε που ήταν νύχτα μέσα του

αφού οι τράπεζες έδιναν χρήματα σε όποιον άνοιγε την πόρτα

κι αυτός αγόραζε, αγόραζε, αγόραζε να γεμίσει τα μάτια του

χωρίς να καταλάβει ποτέ του πως άδειαζε η ψυχή

Γιατί οι αστυνόμοι της σκιάς τους είχαν κάνει όλους να πιστέψουν

πως ο ήλιος της ψυχής καίει τα μάτια

κι αν δεν τον διώξεις μακριά σε κάνει επικίνδυνο για τον εαυτό σου

τυφλό που αφήνεις τους άλλους να κερδίζουν

Μα πέρασαν τα χρόνια τα χρήματα τελείωσαν

οι γείτονες μάλωναν μεταξύ τους

τα αδέλφια μάλωναν μεταξύ τους

τα παγκάκια έγιναν κρεβάτια

κι οι αστυνόμοι της σκιάς φόρεσαν τα ρούχα πολιτικών

έγραφαν κι έσβηναν νόμους στα αγγλικά

λίγο χώμα, λίγο γυμνό και μερικούς νεκρούς

να δώσουν στους πιστούς τους να φάνε

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

Τα νύχια ενός παράξενου αγγέλου-Σάκης Αθανασιάδης

                   

Τα νύχια ενός παράξενου αγγέλου

Μένω εδώ μα ταξιδεύω

Χιλιόμετρα τα χρόνια να σε βρω

Το σώμα μου διψάει σαν το χώμα

Η άνοιξη θυμώνει αν δεν πιω

Σε είδα στην αγρύπνια της Αθήνας

Ξυπόλυτη για ήλιο να μιλάς

Ζητούσες από μένα μια βοήθεια

Τα όνειρα να μάθεις να κρατάς

Τα νύχια ενός παράξενου αγγέλου

Καίνε τα μάτια πριν τα κλείσω

Μια νύχτα αιωνιότητας θα ζήσω

Μέσα στα μάτια σου αν χαθώ

Μένω εδώ μα ταξιδεύω

Είμαι βροχή που σε αγγίζει στα κρυφά

Δεν έχω σύνορα να σπάσω

Μέσα μου ο ήχος τα περνά

Λέω ο άνεμος θα καίει

Που η καρδιά χτυπάει δυνατά

Απόψε κανένας δεν μου φταίει

Που η φωνή σου ακούγεται κοντά
 Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)