Η κόκκινη θάλασσα-Σάκης Αθανασιάδης

                                   

Η κόκκινη θάλασσα

Κόκκινη θάλασσα στου ήλιου τα παιγνίδια

Κοιτάζω τα σύννεφα μήπως περνάς κι αν με θυμάσαι

Το πρώτο αστέρι έπεσε του Αυγούστου

Μα δεν μου άφησες καμιά ευχή να σε προδώσω

Κι όμως στα μάτια μου έχω την άμμο από τα ταξίδια

Γυρίζω πίσω στο ποτάμι για να πάρω

Λίγο νερό για τις πληγές μου στη ψυχή
Και να πληγώσω με τα μάτια μου το χάρο

Πριν ταξιδέψω στης πατρίδας τη σιωπή

Αυτό που σου έμαθαν να αγαπάς

Είναι μια φυλακή μέσα στους τοίχους

Να λες σε όλα ναι να μη μιλάς

Να μουτζουρώνεις τη φωνή σου μες τους ήχους

Αυτό που σου έμαθαν να αγαπάς
Είναι μια καρδιά χωρίς τους χτύπους

Μες τη σιωπή να ζεις και να γερνάς

Να κολυμπάς μέσα στα κύματα τους μίσους

Κοιτάζω τα σύννεφα να μουτζουρώνουν το φεγγάρι

Το λεωφορείο για το μέλλον στο γκρεμό

Άμα πονάς και αν με θυμάσαι

Το πρώτο αστέρι έπεσε και είμαι εδώ

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Ο Μάγος καλοκαίρι- Σάκης Αθανασιάδης

Ο Μάγος καλοκαίρι

Λένε πως σε φώτα πολλά

Νεράιδες χορεύουν και η πιο ωραία τραγουδά

Λούζονται ως το πρωί με φως

Γιατί το φως είναι αγάπη

Πέφτουν αστέρια στα νερά

Φέρνουν τα όνειρα κοντά

Ο μάγος καλοκαίρι είναι εδώ

Με λίγη αγάπη θα τον ανταμώσεις

Πάντα  ένα αστέρι όταν πέφτει

Θα βλέπω στα μάτια σου το καλοκαίρι

Θα σε φωνάζω σήκω

Θα σε τραβάω απ’ το χέρι

Πάντα  ένα αστέρι όταν πέφτει

Θα βλέπω στα μάτια σου το καλοκαίρι

Ψάξε την αγάπη παντού

Κι ας πλέει όπως λεν’ στη χώρα του νερού

Όταν ο δρόμος κλείνει η αγάπη σε σώζει

Περπατάω κάθε βράδυ στη θάλασσα

Βρέχω τη μνήμη

Όταν ένα καλοκαίρι φεύγει η ψυχή μου πονά

Μα αν κοιτάξω μακριά

Ο μάγος καλοκαίρι είναι εκεί

Με λίγη αγάπη θα τον ανταμώσω

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Με τη φωνή της θάλασσας-Σάκης Αθανασιάδης

Με τη φωνή της θάλασσας

                 

Απ’ τους καπνούς αν η φωνή σου θα στεγνώσει

Θα ’ναι ο δρόμος η δική σου η συγνώμη

Θα ’ναι η νύχτα η δική σου εκκλησία

Μια προσευχή που έχουν οι μόνοι

Αν το κορμί σου στις πλατείες θα παγώσει

Ψάξε ξανά τη δύναμή σου την κρυφή

Μέσα στο κρύο κι αυτή πριν να τη χάσεις

Έξω η θάλασσα εδώ να ‘ρθεί

                 

Ζωή μη δίνεις στο σκοτάδι

Χρήμα στη νύχτα για να πληρωθεί

Το όνειρό σου θα κερδίσει

Και η θάλασσα έξω θα βγει

Απ’ τους καπνούς αν η φωνή σου ξεχρεώσει

Θα ’ναι ο δρόμος η δική μου αμαρτία

Θα ’ναι η νύχτα η δική μου απουσία

Μια προσευχή που έχουν οι μόνοι

Χώμα μη δίνεις έχουν δώσει

Τον ουρανό μη τον πετάς

Η θάλασσα για να ξυπνήσει

Θέλει ζωές να την κερνάς

Ρίξε μια πέτρα στην οθόνη

Που βρίζει και σε απειλεί  

Πριν σε πετάξει σε χαρτόνι

Σαν να είσαι πάνινο κουκλί

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Όμως εγώ θα στο πω-Σάκης Αθανασιάδης

Όμως εγώ θα στο πω

Πάνω στα βράχια να κάθεσαι

Τη θάλασσα να κοιτάζεις

Να έρχεται η άνοιξη

Τα μάτια σου να βγάζουν φωνές

Στο βουνό να περπατάς

Τα χρώματα να διαβάζεις

Της άνοιξης να ζητάς το φιλί

Για να πιστέψεις

Πως είναι πατρίδα ακριβή το χώμα που πατάς

Όταν σκοτώνουν μια θάλασσα, ένα ποτάμι, ένα δάσος

Και πρέπει να σωπαίνεις

Φοβάμαι πως έχεις χαθεί στα σύννεφα του λάθους

Πως είσαι κι εσύ αιχμάλωτος μιας εποχής

Που παράγει κονσέρβες θανάτου

Όμως εγώ θα στο πω για μια ακόμη φορά

Αν δεν μπορείς να αγαπήσεις

Τη λίμνη, το δάσος, τη θάλασσα

Αν δεν μπορείς να αγαπήσεις

Τη μεγάλη σου μάνα τη γη

Τα παιδιά σου απλά τα μισείς

Και τα μάτια τους εσύ τα λερώνεις

Μόλις βραδιάζει και δεν μπορείς να μιλήσεις

Στην άνοιξη που σε κοιτά

Γιατί τα μάτια σου βλέπουν λεφτά στον ουρανό

Αντί για αστέρια

Νομίζω πως πρέπει να φοβηθείς

Τις ψυχές που πετάνε φωτιά

Η εποχή δεν είναι λάθος

Λάθος είναι ο δρόμος που πας

Και σου απαγορεύει να δεις

Σου απαγορεύει να ζήσεις τα χρώματα

Κι όταν κοιμάσαι

Τίποτε άλλο δεν μπορείς να σκεφτείς

Τίποτε άλλο πέρα απ’ το κέρδος

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Το σπίτι που γεννήθηκα-Σάκης Αθανασιάδης

Το σπίτι που γεννήθηκα

Το σπίτι που γεννήθηκα είναι άδειο από φωνές

Κλειστά τα παράθυρα στη χαρά και την λύπη

Μα ο ήλιος σκαρφαλώνει στη σκεπή

Κάθε πρωί παλεύει να σπάσει τα κεραμίδια

Οι τοίχοι του μυρίζουν χειμώνα

Μέχρι να ανθίσουν οι ακακίες

Μέχρι να έρθουν τα χελιδόνια

Να φέρνουν την άνοιξη στην αυλή

Το σπίτι που γεννήθηκα είναι δέντρο

Ένας τοίχος του αν πέσει

Όλες οι ρίζες μου θα κοπούν

Μέσα στο μικρό μου φως θα πέσει σκοτάδι

Στα μικρά δωμάτια στο σπίτι αυτό

Τα πρόσωπα είναι όνειρα που κοιμούνται

Αφήνω λίγο κρασί κάθε καλοκαίρι

Όταν ξυπνήσουν να έχουν κάτι να πιούν

Το σπίτι που γεννήθηκα έχει χέρια

Που με κρατούν όρθιο στις πόλεις να μη πέσω στο χώμα

Έχει χέρια με άγγιγμα ηλεκτρικό

Μέσα στο φτηνό να μην λερωθώ

Το σπίτι που γεννήθηκα 

Έχει θεμέλια με κάρβουνα κι αίμα

Το μαύρο, το κόκκινο, το γαλάζιο χρώμα
Τα ψεύτικα όνειρα του εμφυλίου

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας Σάκης Αθανασιάδης(2020)

Ο Βαρδάρης τραγουδάει μαζί μου στο τρένο(Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

                                     (Πρώτη δημοσίευση)    

Ο Βαρδάρης τραγουδάει μαζί μου στο τρένο

 

Στην λίμνη με τις ευχές

που ζούνε τα δικά μου παραμύθια

πουλιά πετούν χαμηλά

στα καλάμια πλησιάζουν

εκεί δεν βλέπει ο θεός

κι οι ζητιάνοι  το μεγάλο ποτάμι φοβούνται

μονάχα κάποια αγάπη μου

περπατάει μαζί μου στην λάσπη

 

Κυλάει ο Αξιός αργά

στα πόδια του Αυγούστου

κι η θάλασσα που περιμένει το γλυκό νερό

το φράγμα με αλάτι δεν μπορεί να σπάσει

 

Τόσα χρόνια παραμένω επιβάτης

σε άδειο τρένο σκουριασμένο

τα χαλάσματα να ψάχνω

και τραγούδια να σου φτιάχνω

το νερό να ξεδιψάς

 

Στην λίμνη με τις ευχές

μένει η νεράιδα μου μόνη

ο ήλιος της χτυπά το κορμί μα ποτέ δεν το λιώνει

κανείς απ' το χωριό δεν ζητά να την δει

το λευκό φως της ψυχής το αρνούνται

μονάχα ο Βαρδάρης τραγουδάει μαζί μου στο τρένο

κυνηγοί δεν πλησιάζουν φοβούνται

 

Μάλλον θα έχει ακουστεί σε σκλάβων παραμύθια

πως μια νεράιδα στην λίμνη περπατάει μονάχη την νύχτα

στην όχθη του ποταμού μαζεύει αστέρια

κι όποιος τη δει ξαφνικά του κόβει τα χέρια

 

Τόσα χρόνια παραμένω επιβάτης

σε άδειο τρένο σκουριασμένο

τα χαλάσματα να ψάχνω

και τραγούδια να σου φτιάχνω

το νερό να ξεδιψάς

Σάκης Αθανασιάδης cop.2023

Κόκκινο καλοκαίρι-Σάκης Αθανασιάδης

Κόκκινο καλοκαίρι

Στο σώμα μου είχες γράψει με τα νύχια

«Η αγάπη δεν κοιμάται με τα σώματα»

Μα τώρα εκεί που χόρευες γυμνή η σκόνη

Πόσο μου λείπεις κόκκινο μου καλοκαίρι

Φοβάμαι όταν μιλάει η βροχή το μεσημέρι

Μια άγρια νύχτα πως θα φέρει

Μες το ποτό θα βρω βυθό

Και θα παλεύω με σκιές ως το ξημέρωμα

Στο σώμα σου είχα γράψει το θυμάσαι;

«Όταν θα φύγεις η αγάπη θα κοιμάται»

Μα αυτό μου έλεγα ποτέ δεν θα συμβεί

Ότι κι αν γίνει κόκκινο μου καλοκαίρι

Μια ακόμα νύχτα αστέρια μετράω

Κι όποιο πέφτει το κοιτάζω τρυφερά

Αν είναι το δικό σου αστέρι δεν ρωτάω

Αυτή τη νύχτα αξία έχει η μοναξιά

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιάδης (2018)

Μέσα στη θάλασσα να απλώσεις ουρανό(ο Αξιός σου)Σάκης Αθανασιάδης

                                        

Μέσα στη θάλασσα να απλώσεις ουρανό

                      (ο Αξιός σου)

Πουλιά περνούσαν και  σου λέγαν’ καλημέρα

Μα εσύ κοιτούσες τα παιγνίδια του νερού

Και περπατούσες με τα μάτια στα νησιά του

Μα ήταν άγρια η ροή του ποταμού

Μόλις αγγίζεις το κορμί του σε τραβάει

Στη αγκαλιά του να σε πάρει στο βυθό

Ο Αξιός σου πάντα θέλει να μιλάει

Με το αθάνατο στο σώμα του νερό

Ο Αξιός σου είναι ο δρόμος που είχες πάρει

Μέσα στη θάλασσα να απλώσεις ουρανό

Χωρίς αυτόν θα ήσουνα βαρκάρης

Κουπιά σε ανθρώπινα ποτάμια να τραβάς

Χωρίς αυτόν δεν θα έβρισκες πυξίδα

Πόλεις να αλλάζεις να προσανατολιστείς

Ο Αξιός σου είναι ο δρόμος που είχες πάρει

Μέσα στην έρημο το πλοίο σου να βρεις

Τραβούσα κατά μήκος στο ποτάμι

Κι ο χρόνος είχε σταματήσει να κυλά

Ο ήλιος μου  μια κόκκινη σκιά 

κι εσύ πια ο βαρκάρης

Μέσα στη θάλασσα να απλώνεις ουρανό

Σάκης Αθανασιάδηςcop.2026

• • 
    

Άκουσα η αγάπη- Σάκης Αθανασιάδης

Άκουσα η αγάπη 

Άκουσα η αγάπη γρατζουνά τον αέρα πονά η ψυχή

Άκουσα η αγάπη αγγέλου έχει το βλέμμα

Κι αυτό το βλέμμα μπορεί να σου αλλάξει 

Σε μια στιγμή τη ζωή

Έμαθα η ανάγκη τα μάτια σου κάνει σαν πέτρα

Αυτό που πονά, το χτυπάς δυνατά

Έμαθα το σκοτάδι άλλοθι δίνει να αλλάζεις

Στον καθρέπτη να μη βλέπεις καλά

Άκουσα η αγάπη

Είναι μια έρημη πόλη

Μια στενή για να ζεις φυλακή

Άκουσα η αγάπη

Άμμος είναι και τέφρα

Μοναξιά για να βρεις στη ζωή

Άκουσα για αγάπη, γνώρισα την αγάπη

Και είμαι εδώ να σου πω

Πως μαζί της η ψυχή μου γελά

Έμαθα η αγάπη μια χώρα είναι του αέρα

Που κρατά με τα χάδια τη ψυχή δροσερή

Άκουσα για αγάπη, γνώρισα την αγάπη

Και είμαι εδώ να σου πω

Πως μαζί της το κορμί μου ξυπνά

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015           

Κοίτα και μη γελάς-Σάκης Αθανασιάδης

                       

 Κοίτα και μη γελάς 

Άκουγα τις φωνές, ο δρόμος σταματάει

Κάτσε μαζί με εμάς το δάσος μη περνάς

Μα έφτιαξα φτερά με φύλλα από δέντρα

Να πάω πιο ψηλά που η άνοιξη περνά

Άναψαν μια φωτιά άφησαν μόνο χώμα

Γέμισαν τη καρδιά με σκόνη από φλουριά

Πέρασε ο καιρός ο χρόνος είχε λιώσει

Ότι είχε μαραθεί κι αδειάσει από φωνή

Μέσα σε όλα αυτά μου χάθηκες κι εσύ

Σκέπασες το φιλί σου με άμμο να χαθεί

Κάτσε να με κοιτάς μες τη φωτιά που τρέχω

Στη θάλασσα να φτάσω τα μάτια μου να βρω

Κοίτα και μη γελάς τα τείχη που ανεβαίνω

Στο κάστρο της Λαμίας να πιάσω ουρανό

Έπεφτε η βροχή στο όνειρο τις νύχτες

Κόντεψα να πνιγώ στο κάστρο μου πριν βγω

Κοίταζα το φεγγάρι τη θάλασσα να φέγγει

Κι είπα δεν φοβάμαι να ανέβω το βουνό

Γιατί αν δεν μπορώ έξω να βγω απ’ το δρόμο

Νομίζω θα έχω χάσει την λίγη μου ψυχή

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015                

Ο χάρτης-Σάκης Αθανασιάδης

Ο χάρτης

Αφήνω  της αγάπες μου μόνες

Τραβάω ανοιχτά για να βγω

Τα νησιά τα κρυμμένα

Τον ήλιο, ένα φίλο παλιό

Μιλάω στο κύμα χαμένος

Κι αυτό με ρωτάει με βοή

Τα χρόνια πως γίνανε ξένα

Μα απάντηση δίνω μόνο σιωπή

Οι γλάροι κοντά μου πετάνε

Φωνάζουν να στρίψω ξανά

Ανοίγουν τον χάρτη και φεύγουν

Πετάνε τις σκέψεις μακριά

Τα άφησα όλα και να ’μαι

Στη θάλασσα για μια βουτιά

Βαθιά στο βυθό και εντός μου

Σε αυτό που ονομάζω το φως μου

Τα άφησα όλα για να ’μαι

Για μένα λιγάκι καλά

Συγνώμη να πω μόνο εντός μου

Να βρω το διακόπτη στο φως μου

Νυχτώνει και ακόμη στις ξέρες

Νομίζω πως είμαι κοντά

Κοιτάζω τον χάρτη σαν ψέμα

Γαλάζιος αέρας φυσά

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Δεν ήθελα ποτέ να μεγαλώσω-Σάκης Αθανασιάδης

                                   

Δεν ήθελα ποτέ να μεγαλώσω

Πήρα μια άδεια απ’ τη δουλειά

Μα που να πάω

Έχω τα μάτια μου κλειστά

Τα όνειρά μου φεύγουν και πονάω

Πλήρωσα τους λογαριασμούς έχω ξεμείνει

Από λεφτά, από αγάπη και φιλιά

Κι αν έμαθα ο έρωτας το φόβο απλά τον φτύνει

Μονάχα φοβισμένους βλέπω στη δουλειά

Τρίτο μνημόνιο η αγάπη με παράτησε

Βγήκε στο δρόμο και ο άνεμος την κράτησε

Τρίτο μνημόνιο ο καθρέπτης σπάει σήμερα

Τη δική μου την ψυχή να τη δεις, την αληθινή

Πλήρωσα τους λογαριασμούς κι όμως χρωστάω

Σε δανειστές, σε αυτό το σώμα που πετάω

Τι χάλι ετούτο να έχω ξένες ενοχές

Δεν ήθελα ποτέ να μεγαλώσω

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

 

Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα-Σάκης Αθανασιάδης

Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα

 

Έχω μια αγάπη παλιά που αντέχει τα χρόνια

Μόλις τη φωνάζω κοντά με αγκαλιάζει σφιχτά

Δεν χρειάζεται φως να με δει στο σκοτάδι

Ότι είναι αλήθεια μπορεί την ψυχή μου να δει

 

Μες την ομίχλη κοιτώ κουρασμένα τα σώματα

Άνθρωποι μόνοι γυρνούν με ραμμένα τα στόματα

Στη κρίση χαμένος κι εγώ δεν πιστεύω σε κόμματα

Όμως φοβάμαι πολύ η ομίχλη μη γίνει ζωή

 

Αν κι η αγάπη μου ζει σκεπασμένη με φώτα

Μου έστειλε ένα μπουφάν για να ανοίξω την πόρτα

Μόλις το φορέσω να δει τη ψυχή μου γυμνή

Έτσι την είδα ξανά  μια νεράιδα φωτιά

 

Έχω μια αγάπη παλιά που κρατάει μαχαίρια

Όταν τη φωνάξω θα ’ρθεί να μου κόψει αστέρια

Έτσι περνάει ο καιρός έτσι αντέχει το σώμα

Κάποιοι σκοτώνουν το φως

Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)