Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

The pirate of dreams-Sakis Athanasiadis-English translation Eva Johanos

  The pirate of dreams-Sakis Athanasiadis

Μετάφραση στα Αγγλικά- Eva Johanos

 

The pirate of dreams

I ruined all my shoes

walking in thousands of dreams

in the sun in the rain

asking the wind

if you are thirsty for one of my kisses

The first time I saw you in a dream

you were naked and argued with the waves

I ran in a hurry to embrace you

but your eyes cried out that I must leave

It is very late for us to walk on the sea

in a little while the day breaks and the dream ends

the next time I will surrender to you

that your blood will never grow cold, you said

Countless nights I ran far from the body

and waited in unknown seas for you to appear

to capture you like a pirate but you never came

however I remember one time a star that fell

its intense light that burned my eyes

my soul hurt for days at work

I ruined all my shoes

walking in thousands of dreams

I quit the cities I travelled to the villages

in the springtime to meet you

In a sweat I awoke in the morning

and the thing I remembered each time I awoke

is how I saw you naked in the snow

running far away so I couldn't reach you

But now that the laws lock the cities

I bought new shoes

to run far from the winters

that my blood never grow cold.

Sakis Athanasiadis

(translation: Eva Johanos)


Η Ελευθερία του σπασμένου καθρέφτη- Σάκης Αθανασιάδης

                        
Η Ελευθερία του σπασμένου καθρέφτη

Το ’20 η Ελευθερία
τη θάλασσα την κλείδωσε στον δρόμο
ποτέ δεν θα παρέβαινε τον νόμο
από την άνοιξη τα μάτια της να μολυνθούν

Ποτέ δεν έκλεινε την τηλεόραση
την είχε κάθε μέρα σαν καθρέφτη
όλα τα είχε δει μαζί της έγινε παιδί
μέσα στο σπίτι της ήταν το πανηγύρι

Το καλοκαίρι ο υπουργός
την έβγαλε μια βόλτα απ’ την οθόνη στην πλατεία
και την κρατούσε απ’ το χέρι σφιχτά
τη θάλασσα περίμενε μες το μυαλό της να της φέρει
μα οι διαφημίσεις άφησαν το ταξίδι της μισό

Έτσι περνούσαν οι μήνες
άλλαζαν οι νόμοι γελούσε ο καθρέφτης
χαρταετό σε κάνανε κι έμαθες να πέφτεις
μα πρόσεχε αρχίζει η βροχή

Την άνοιξη του ’21 η Ελευθερία
άνοιξε τα παράθυρα για να περάσει ο δρόμος
ποτέ δεν είχε καταλάβει τι έλεγε ο νόμος
για τα λουλούδια που είχαν τώρα μαραθεί

Περπάτησε μέσα στο φως για μέρες
να φύγει ο φόβος απ’ τις σφαίρες της οθόνης
κι απ’ τις φωνές να ξεχαστεί
χωρίς να ακούει πίσω της τι έλεγε ο καθρέφτης:
Η άνοιξη τον άλλο χρόνο θα σε περιμένει, υπομονή
Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

 

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-Σάκης Αθανασιάδης

Το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων

Φανατικοί πολεμιστές
Στο γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων
Φρεσκοντυμένοι με σκοτάδι
Να πολεμάνε με το φως

Μαύροι απ’ το αίμα των αθώων
Αίμα που τρέχει στο ποτάμι των ηρώων
Που λούζονται οι αθάνατοι θεοί

Αυτό που υπάρχει εδώ
Είναι η πείνα της πατρίδας για ψωμί
Είναι οι πέτρες που πετάνε οι αστοί
Στο άρρωστο κορμί της
Να ηδονίζονται στο πόνο της αθανασίας


Φανατικοί πολεμιστές
Στο γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων
Να πολεμάνε με το φως 
 Αυτό που υπάρχει εδώ
Είναι σκοτάδι τυλιγμένο με χρυσάφι
Μια απάτη που τελειώνει πριν αρχίσει η ζωή
Που οι αστοί ονόμασα δημιουργία

Κάθε Μεγάλη Παρασκευή
Μεγαλώνει η στάχτη στη ψυχή
Κι αυτή η στάχτη μένει εκεί
Για μέρες, για μήνες για χρόνια, για μια ζωή

Βουνό που κρύβει τον ήλιο να μη γελάω, να φοβάμαι
Γιατί ο φόβος τρέφει το μίσος
Και πρέπει να μισώ κάθε τι διαφορετικό
Για να υπάρχω στη σιωπή των αθώων

Αυτό που υπάρχει εδώ
Είναι η άνοιξη που κλαίει
Κάθε άρνηση είναι ο θάνατός σου λέει
Στο κοπάδι αν δεν μπεις πολεμιστής

Αυτό που υπάρχει εδώ
Είναι το άρμα των κομπάρσων
Το πλήθος των άσσων, των ειδικών
Των μαλακισμένων απλά στα λαϊκά παιδιών
Που φτύνουν τα μάτια της ιστορίας
Να μη βρεθεί η αλήθεια στο χώμα
Κι ελευθερώσει το φως

Δρόμοι της άμμου-Σάκης Αθανασιάδης


                               
Δρόμοι της άμμου

Τρέχω ξανά πριν βγει το φεγγάρι
Η μέρα σιωπής τελειώνει καλά
Σφυρίζει ο άνεμος άγριο το κύμα
Το γέλιο του χειμώνα στην ερημιά

Αστέρια παγωμένα στη θάλασσα πέφτουν
Τα μάτια του φάρου κοιτούν τα νερά
Τα πόδια μου κάηκαν σε δρόμους της άμμου
Σε δρόμους του τίποτα που ήταν χαρτιά

Θέλω να μάθω η ψυχή σου αν καίει
Κάθε χειμώνας να φεύγει μακριά
Να βγεις ως την άνοιξη που ζουν οι ωραίοι
Γιατί απ’ τα μάτια η αγάπη περνά

Πάω στο σπίτι σκαλίζω τα χρόνια
Η στάχτη τους κρύα σκόρπια παντού
Κυρίες βολεμένες μικρές απουσίες
Στα παντελόνια ενός άγριου θεού

Κοιτάω απ’ το παράθυρο φυσάει ακόμα
Μια γάτα ανεβαίνει το γρατζουνά
Την βάζω στο σπίτι με νιαουρίζει
Τα μάτια της λένε είμαι τώρα καλά

Τα πόδια μου κάηκαν σε δρόμους της άμμου
Σε δρόμους του τίποτα που ήταν χαρτιά
Μεγάλωσα κι έπαθα σαν όλους τους άλλους
Μα εγώ δεν κατάφερα να ζω για λεφτά

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Θάλασσα Ομόνοιας-Σάκης Αθανασιάδης

Α. Τάσσος-χαρακτικό «17 Νοέμβρη 1973»
                          
   Θάλασσα Ομόνοιας

Περνούσαν οι Νοέμβρηδες από την Πατησίων
Φωνάζανε συνθήματα «στην θάλασσα» Ομόνοιας
Χτυπούσαν τα παράθυρα για να ξυπνήσει η «θάλασσα» μα η «θάλασσα» κοιμόταν
Ο άνεμος έπαιρνε τα συνθήματα μακριά
Κι όσο περνούσε ο θυμός και τα μαλλιά αρπίζανε
Τα λιώσανε οι Δεκέμβρηδες σαν να ήταν παγωτά

Σε άγνωστα μέρη περπατώ παρατημένα
Το καλοκαίρι κράτα αγκαλιά
Στα μάτια σου για μένα που είμαι  ξένος
Χειμώνας ήτανε εδώ Χειμώνας είναι ακόμα
Κάποια πληρώθηκαν με μετρητά
κι άλλοι πια τώρα φωνάζουν μόνο για το κόμμα

Όσο περνούσε ο καιρός γνωστοί χαθήκανε
Κάθισαν στις καρέκλες τους και μέτραγαν τα λόγια
Που πήγαν οι Νοέμβρηδες ποτέ τους δεν μου είπανε
Κοιτούσαν να χαλάσουν της μνήμης τα ρολόγια

Κι έτσι το μαύρο απλώθηκε μακριά ως την Σαλονίκη
Σε κάμπους, σε λιμάνια, σε χωριά
Και οι φοιτητές ξεχάστηκαν στο απλήρωτο το νοίκι
Οι βάρβαροι επιστρέψαν  μοιράζουν δανεικά

Σε άγνωστα μέρη περπατώ
Πεθαίνω για μια μέρα
Σηκώνομαι κι αναζητάω τον θεό
Που πήγαν οι Νοέμβρηδες ποτέ πια δεν ρωτάω
Τα μάτια τους γνωρίζω απ' τις πληγές
 Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Ο Αιχμάλωτος θεός-Σάκης Αθανασιάδης

 

Ο Αιχμάλωτος θεός

Με τον καιρό κατάλαβα πως ήταν μια παγίδα
Να μπω κι εγώ στο σύστημα απλό λογισμικό
Κι αντί να ψάχνω πέρασμα στον έρωτα να πάω
Το Δία να μου δείχνουνε στο χώμα και γυμνό

Ψάχνω τη δύναμη λοιπόν να πάρω ένα ψαλίδι
Μήπως και κόψω το σκοινί που σφίγγει την καρδιά
Πριν η ανάσα μου η μικρή χαλάσει σαν παιγνίδι
Και με πετάξουν άχρηστο σε κάποια αμμουδιά

Βγάζω απ’ τα μάτια μου λάσπη και χώμα
Κι όλα τα ψεύτικα τα δώρα εκδοτών
Μιλάει ο καθρέπτης και μου λέει άκου τώρα
Ο ουρανός δεν δέχεται αιχμάλωτο θεό

Με τον καιρό κατάλαβα πως ήταν μια παγίδα
Να μπω κι εγώ στο κάστρο τους και εκεί να κλειδωθώ
Κι αντί να χτίζω όνειρα τη νύχτα με τους ήχους
Κατάδικος στο κάστρο τους τις πέτρες να χτυπώ

Χάθηκαν τα παιδιά απ’ το παράθυρό μου
Ξυπόλυτη πια βλέπω την ελπίδα σε παγκάκια
Να περπατάει μόνη νύχτα στα σοκάκια
Τα όνειρα στα χέρια της να λιώνουν παγωτό

Με τον καιρό κατάλαβα πως ήταν μια παγίδα
Να μπω κι εγώ στο κάδρο τους να φωτογραφηθώ
Μα το κουστούμι πούλησα να βρω μια ελπίδα
Για να μιλώ στον ήλιο μου και στο μικρό μου γιό

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Το πηγάδι των παραμυθιών-Σάκης Αθανασιάδης

                                          

Το πηγάδι των παραμυθιών

 

Ανοίγω το παράθυρο καλύτερα να δω το πράσινο του Αξιού

ακίνητο είναι το νερό μοιάζει σαν ζωγραφιά

μα όσο σκέφτομαι ξανά στον χαλασμένο δρόμο

δεν άλλαξε και τίποτα εδώ

ματώνουν οπαδοί ο πόλεμος κρατάει χρόνια

είναι η πατρίδα μου αυτή, είναι η πατρίδα μου που ήξερα παλιά και με πονάει

είναι οι «στρατιώτες» που χορεύουν και γελάνε

όταν το κόμμα κυβερνάει ως το πρωί στα πανηγύρια

 

Αφήνω αυτοκίνητο κλειδιά μαζεύω τα κλαδιά

χορτάριασε και πάλι η αυλή

μα όλα είναι εκεί ζωγραφισμένα στο μυαλό μου

στους τοίχους θα χορεύουν οι σκιές

στη σιωπή θα ακούγονται φωνές

τα κεραμίδια του σπιτιού θα στάζουν αίμα

ονόματα παραμυθιών

τα δώρα των πολεμιστών και των απόντων

 

Ξανά θα ανάψω ένα κερί γι’ αυτούς που έμειναν εκεί για πάντα

που μου έδωσαν ένα φιλί, μια βροχή να ζωγραφίσω

από τους φράχτες για να βγω να μάθω να μιλάω

να βάλω ήλιο και βροχή στην χάρτινη ζωή μου

πηγάδι των παραμυθιών το δώρο των ξυπόλητων προσφύγων

των νικητών μα ηττημένων της αλήθειας

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Νέο βιβλίο free ebοok Το βαμβάκι που δακρύζει στο χιόνι Σάκης Αθανασιάδης

 Νέο βιβλίο free ebοok Το βαμβάκι που δακρύζει στο χιόνι, Σάκης Αθανασιάδης link

Νοέμβριος 2026
Το έργο διατίθεται δωρεάν σε ψηφιακή μορφή (free e-book)    από το  https://books.google.gr/ και

https://online.fliphtml5.com

ISBN: : 978-618-84709-2-7

,1η έκδ. 2026

Γλώσσα: Ελληνική

Ebook

102 σελ.

«Το βαμβάκι που δακρύζει στο χιόνι» είναι το νέο βιβλίο του Σάκη Αθανασιάδη, το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2026. Το έργο διατίθεται δωρεάν σε ψηφιακή μορφή (free e-book)    από το  https://books.google.gr/



Περιγραφή

Το βαμβάκι που δακρύζει στο χιόνι, η νέα ποιητική συλλογή του Σάκη Αθανασιάδη

Μια μεγάλη διαδρομή μέσα στην σκόνη του χρόνου 

Τα μάτια των φάρων-Σάκης Αθανασιάδης

Τα μάτια των φάρων

Γυρίζω στο σπίτι μου κυνηγημένος
Ένας δραπέτης  εποχής
Αφήνω το φιλί, αφήνω τη ζωή
Μα αυτό που αφήνω σήμερα για πάντα θα χαθεί

Μαζεύω λίγη θάλασσα τη βάζω στο μυαλό μου
Αυτή μονάχα ξέρει να κλείνει τις πηγές
Αυτή μονάχα ξέρει να μπαίνει στο όνειρό μου
Και δρόμο να μου δείχνει μακριά από κάθε χθες

Ζηλεύω τα μάτια των γλάρων
Τα ταξίδια τους στον ουρανό
Ζηλεύω τον ήχο του ανέμου
Τις ανάσες απ’ τον άγριο ποταμό

Ζηλεύω τα ίχνη στην άμμο απ’ τα κύματα
Ζηλεύω τα φώτα, της νύχτας τα μηνύματα
Γελάω, κλαίω, μα βουτάω πάλι στα όνειρα
Μισό μέτρο πλέω μα ελπίζω σε χιλιόμετρα

Αφού δεν μπόρεσα ποτέ  να προσπεράσω
Και ποιητής να γίνω, τις νύχτες κοσμικός
Πλησιάζω στην ομίχλη ένα σύννεφο να πιάσω
Υπάρχουν δρόμοι στο λευκό που είναι φως

Ζηλεύω τα μάτια των φάρων στη θάλασσα
Ζηλεύω το γέλιο των δέντρων, την ανάσα τους 
Ζηλεύω τα αηδόνια τη νύχτα άνοιξη
Ζητάω τον ήλιο να έρχεται

Χάρτινος δρομέας-Σάκης Αθανασιάδης

                                         
 Χάρτινος δρομέας

Άργησα να καταλάβω πως οι μνήμες έχουν βλέμμα
Πως οι νίκες στο σκοτάδι έχουν πρόσωπα με αίμα
Κι αν στον τοίχο τους χτυπήσω θα πονέσω μες τη νύχτα
Μα εκεί θα συναντήσω της ζωή μου την αλήθεια

Μες τη νύχτα που ξυπνάνε τις γιαγιάς μου οι ιστορίες
Με φωνές πως με φορτώνουν και χιλιάδες αμαρτίες
Βγαίνω πάλι λεωφόρο τρέχω κόντρα στο σκοτάδι
Σαν τον χάρτινο δρομέα που θα λιώσει σε ένα βράδυ

Μα η αγάπη μπορεί να κοιμάται γυμνή να μη κρυώνει
Κι ας ακούει βροχή κι ας πονάει πολύ κι ας είναι μόνη

Άργησα να καταλάβω πως ο χρόνος είναι ψέμα
Πως οι μνήμες όταν τρέχουν έχουν σώματα και βλέμμα
Κι αν τους φίλους μου ρωτήσω αν κοστίζει η αλήθεια
Με σιωπή θα απαντήσουν κουρασμένοι απ’ τη συνήθεια

Μα η αγάπη μπορεί να γεννά στη σιωπή, να μεγαλώνει
Κι αν υπάρχουν πολλοί που δεν πιστεύουν σε αυτή να μη τους θυμώνει

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Η λευκή φωτιά-Σάκης Αθανασιάδης

Η λευκή φωτιά

Έψαχνα να βρω τρόπο να εκφραστώ
Μακριά  έξω απ’ τα τείχη
Οι φίλοι μου οι καλοί μου λέγανε στο αυτί
Θα σκεπαστείς στη λήθη

Έψαχνα να βρω φωτιά λευκή να βγω
Μέσα απ’ το μέγα ψύχος
Οι φίλοι οι παιδικοί μου λέγανε σιγή
Το σύστημα απαιτεί

Η πόλη έχει δοθεί σε τραστ για μαγαζί
Χειροκροτάει το πλήθος
Και αυτοί σαν αμοιβή του δίνουμε τροφή
Σκουπίδια στη τιβί

Μα είμαι στο βουνό
Κι αγγίζω ουρανό, αγγίζω φως
Το μίζερο εγώ το ρίχνω σε γκρεμό
Σε αληθινό νερό βαπτίζομαι απλός

Οι φίλοι μου οι καλοί μου λέγανε στο αυτί
Στο σύστημα να μπω να αναγνωριστώ

Έψαχνα να βρω τρόπο να εκφραστώ
Να φύγω απ’ τα ίσως
Οι φίλοι μουσικοί μου λέγανε σιγή
Αυτή την εποχή χειροκροτάει το μίσος

Όταν περάσει το φως δεν υπάρχει άλλο φως-Σάκης Αθανασιαδης



Όταν περάσει το φως δεν υπάρχει άλλο φως

Οι άνθρωποι ζούνε το χρυσάφι να βρούνε
Κι αν σου μιλήσει ο καθρέπτης απλά θα πιστέψεις
Πως ο θεός της αγάπης είναι ψεύτης
Παλιάτσος σωστός και χαρτοπαίχτης

Δεν φταις εσύ κανένας δεν φταίει
Τώρα η βροχή που τα μάτια σου καίει
Άνθρωποι ζούνε το χρυσάφι να βρούνε
Όταν περάσει το φως δεν υπάρχει άλλο φως

Οι άνθρωποι ζούνε στο κοπάδι να μπούνε
Κι αν σου χαρίσουν λουράκι να μείνεις
Θα σου ζητήσουν τασάκι γίνεις
Κι αν καταλάβεις το λάθος απλά θα σου πούνε
Πως ο θεός της αγάπης είναι ψεύτης

Δεν φταις εσύ κανένας δεν φταίει
Που ο καθρέφτης το ψέμα για αλήθεια στο λέει
Δεν φταις εσύ που βλέπω μόνο γυαλί
Και νομίζω ποτέ σου δεν φταις
Μα όταν περάσει το φως δεν υπάρχει άλλο φως
Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)