Τρίτη, 11 Αυγούστου 2020

Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

 

                                (πρώτη δημοσίευση)

Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια

 

Σβήνω απ’ τα μάτια μου

ανθρώπους με άγριο βλέμμα

τους εραστές που έχει αδειάσει

η ψυχή τους απ’ τους όρκους

τους δικαστές που ερμηνεύουν νόμους

ποτέ του να μην χάνει ο δυνατός

και τους εργάτες σβήνω που ματώνει η φωνή τους

για λίγη εξουσία και ψωμί

Σβήνω απ’ τα μάτια μου

τους κομματάρχες του μπαμπά

με τα μεγάλα αυτοκίνητα που τρέχουν

λάμπουν τη νύχτα καφενεία επαρχίας

το μέλλον σου αυτοί θα σώσουν

γιατί εγώ φοβάμαι να σωθώ από αυτούς

αστέρια βρέχει κι αυτό το καλοκαίρι

Τρέχω μακριά απ’ τα ανώνυμα χωριά να αφήσω

όλο το άγριο των ματιών τους στον γκρεμό

για να ξεχάσουν τα όνειρα που είχαν να γίνουν πόλεις

κάθε χειμώνα που η γιαγιά κοιτούσε την βροχή

να χορεύει στα κεραμίδια

Κάθε πρωί τα μάτια μου αλλάζω

αυτό που βλέπω σήμερα αύριο θα είναι διαφορετικό

καινούργιος ήλιος, καινούργιες φωνές

καλύτερες φωνές απ’ τις δικές μας

που δόθηκαν ενέχυρο σε δάνεια και χάθηκαν 

στην μάντρα ανακύκλωσης μικροαστών

Cop.2020 Σάκης Αθανασιάδης


Σάββατο, 8 Αυγούστου 2020

Το φιλί του καθρέφτη(πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

                                 (πρώτη δημοσίευση) 

Το φιλί του καθρέφτη

 

Ήμουν κρεμασμένος σ’ ένα στίχο όταν χάθηκες

και σκεφτόμουν αν πέσω  

όλοι οι δρόμοι που περπάτησα τόσα χρόνια

είχαν μαύρο φως

Εσύ άλλαξες το τηλέφωνό σου για σιγουριά

έγινες το κορίτσι που περπατάει ξυπόλυτο στον καθρέφτη

κι άφησες την σιωπή να μιλάει

εγώ κρέμασα σε μανταλάκια το πρόσωπό σου

κι άφησα την βροχή να σε δέρνει

Από τότε παράτησα τα ποιήματα και περπάτησα πολύ

μόνος χωρίς ομπρέλα τον χειμώνα, λιγότερο μόνος την άνοιξη

ή και καθόλου τα καλοκαίρια της αγκαλιάς

όμως τώρα

πριν χαλάσουν και τα τελευταία μου παπούτσια

ψάχνω να βρω μια ακτή να περπατάω ξυπόλυτος

Όταν φυσάει να έρχεται το αλάτι στα χείλη μου

η γεύση που είχε το φιλί σου

το αίμα σου να αρχίσει στις φλέβες μου να κυλάει

γαλάζιο αίμα σαν θάλασσα

 Και θα ελπίζω τώρα

 που το φιλί του καθρέφτη σε κούρασε

 να πάρεις  καινούργια παπούτσια

 και  να έρθεις μια μέρα να με δεις

 για να μου δείξεις πως έπρεπε να σε αγαπήσω

 Cop.2020 Σάκης Αθανασιάδης

 


Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2020

Να μου μιλάς αν είσαι μόνη-Σάκης Αθανασιάδης

Να μου μιλάς αν είσαι μόνη

Τώρα μου λες αν σε θυμάμαι
Στα όνειρά μου αν σου μιλώ
Αν σε κρατώ σφιχτά απ’ το χέρι
Στα σύννεφα μου όταν πετώ

Τώρα μου λες  εγώ νομίζω
Πως το ταξίδι με ζητά
Να βγω απ’ την έρημο να ζήσω
Μια αγάπη σαν φωτιά


Σου είχα χαρίσει ένα σταυρό
Να τον φοράς αν είσαι μόνη
Να λες η αγάπη αν είναι χιόνι
Μέσα στο ψέμα δεν θα μπω

Σου είχα χαρίσει ένα σταυρό
Να μου μιλάς αν είσαι μόνη
Να λες η αγάπη δεν κρυώνει
Κι ας πέφτει πάντα στο νερό

Τώρα μου λες  εγώ νομίζω
Πως είμαι σύννεφο ψηλά
Που κάθε μέρα το τρυπάει
Ένα αστέρι την καρδιά

Μόλις αγγίζεις το σταυρό μου
Αρπάζω δυνατή φωτιά
Να ξέρεις γράφω αυτές τις λέξεις
Και κάθε μνήμη με πονά
Σάκης Αθανασιάδης