Τα μάτια του Απρίλη-Σάκης Αθανασιάδης

Τα μάτια του Απρίλη

Τα φιλιά σου άναψαν

Πάλι την καρδιά μου

Ήρθε η άνοιξη σε σβήνω

Χελιδόνια έφτασαν

Έπαιξαν στον ήλιο 

Μια ανάσταση αφήνω

Τα μάτια

Του Απρίλη τα μάτια

Θα είναι πάντα θυμήσου

Τα δικά μου φιλιά

Έφυγε η θάλασσα

Μακριά απ’ το καλοκαίρι

Ρώτησες αν έχασες

Απ’ τα ξένα μέρη

Που σε πήγε ο καιρός

Να σε κρύψει απ’ το φως

Να ξεχάσεις

Τους πατριώτες ποιητές

Μες τις ψεύτικες γιορτές

Μη γεράσεις

Έτρεχε ο άνεμος

Μαζί με το ποτάμι

Μα το φράγμα έκλεισε

Το νερό να πάρει

Τίποτα δεν άλλαξε

Όλα είναι ίδια

Τα όνειρα πουλήσανε

Μυρίζουν τα σκουπίδια

Και κανένας δεν ρωτά

Που είναι η αγάπη

Τα μάτια

Του Απρίλη τα μάτια

Ποτέ μην ξεχάσεις

Σε θέλω πάντα κοντά

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Για να ακούς τα αηδόνια τα μεσάνυχτα-Σάκης Αθανασιάδης

Για να  ακούς τα αηδόνια τα μεσάνυχτα

Ζωγράφισε  στον  τοίχο ένα ήλιο

Αν δεν μπορείς να βρεις μες τη ζωή σου τη φωτιά

Κοίτα καλά το φως που τρέχει

Για να περάσει και να φύγει η μοναξιά

Για να  ακούς τα αηδόνια τα μεσάνυχτα

Που ξενυχτάνε με το φως κάτω απ’ τα αστέρια

Μη ψάχνεις τη χαμένη άνοιξη σε άδειο βλέμμα

Τα μάτια άνοιξε κι απλά αυτή θα ’ρθεί

Για να σε βρει όπου κι αν είσαι                                                    

Και να σου πάρει απ’ τη ψυχή τα μυστικά

Υπάρχουν πόρτες που ποτέ δεν έχεις βρει

Τα μάτια άνοιξε κι απλά αυτή θα ’ρθεί

Ζωγράφισε στο τζάμι ένα δάσος

Αν δεν μπορείς να βρεις μες τη ζωή σου πάθος

Και χάρισε στους άλλους λίγο αγάπη

Κι ας χτίζουν πιο πολύ τον ουρανό

Για να  ακούς τα αηδόνια τα μεσάνυχτα

Μη κάνεις τίποτα, απλά σταμάτα

Σταμάτα να φοβάσαι

Σταμάτα να λυπάσαι πως είσαι έξω απ’ το κοπάδι

Και οι λύκοι θα σου φάνε τη καρδιά

Για να  ακούς τα αηδόνια τα μεσάνυχτα

Για να  μπορείς να λες η αγάπη είναι εδώ

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015 

Την άνοιξη ανθίζει η καρδιά-Σάκης Αθανασιάδης

Την άνοιξη ανθίζει η καρδιά

Τρέχει ο χειμώνας μου μακριά, σχεδόν με βρίζει

Σαν κατεβαίνω στη καρδιά και μεγαλώνω

Αφού η αγάπη, αγάπη μου τον κόσμο μας ορίζει

Στείλε την άνοιξη να ανθίσει η καρδιά

Ανάβει ο άνεμος φωτιά η άνοιξη ζυγώνει

Τα ψεύτικα ιδανικά σκεπάζει με τα χρώματα

Έρχεται  αγάπη μου ο ήλιος και ενώνει

Ανοίγει πόρτες για να μπούμε στη φωτιά

Την άνοιξη ανθίζει η καρδιά, την άνοιξη...

Την άνοιξη ανάβει η φωτιά, την άνοιξη...

Ανάβει ο άνεμος φωτιά και η ψυχή αχνίζει

Πάλι η άνοιξη καράβια φέρνει χρώματα

Νερό που πέφτει στην καρδιά και η καρδιά δροσίζει

Ανάβει ο άνεμος φωτιά ο έρωτας να ζει

Έβρεχε ατέλειωτα με άδειες μέρες

Μα ένα βράδυ που σταμάτησε η βροχή

Πέταξα απ’ τα μάτια μου τις ξέρες

Και τη σκουριά που είχε φέρει η εποχή

Σάκης Αθανασιάδης

•   τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Τα σιδερένια πουλιά-Σάκης Αθανασιάδης

       Τα σιδερένια πουλιά

            

Κάπου μακριά στου Αιγαίου τον χάρτη

Η μοναξιά του χειμώνα στον φράχτη

Θα της μιλάς και θα ακούει βουβή

Μια φωνή απ’ τον ήλιο που θα ’ρθει

Τα σιδερένια πουλιά θα έχουν πάρτι

Πάλι καπνό στο γαλάζιο πρωί

                                

Χίλιες φορές είπες θα φύγω

Σαν Διγενής δεν μένω στο λίγο

Με ένα φιλί κρεμασμένο αν μείνω

Θα με ξεχάσεις, θα ξεχαστείς

Χίλιες φορές είπες αντίο

Μα δεν μπορείς να φτάσεις το πλοίο

Χρόνο  ζητάς να το σκεφτείς

Κάπου μακριά στης πατρίδας τον φράχτη

Η μοναξιά του χειμώνα που θα ’ρθει

Θα σου μιλά και θα ακούς τη βροχή

Σάκης Αθανασιάδης

•   τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Μόλις έχασα τον δικό μου παράδεισο-Σάκης Αθανασιάδης

                             

 Μόλις έχασα τον δικό μου παράδεισο

Σκύψε να δεις το φιλί στο παράθυρο

Γέλα αν θες φεύγω πριν με γνωρίσεις

Έχω εισιτήριο μακριά για το άπειρο

Καλύτερα μόνη να μείνεις  

Κοίτα να δεις το φεγγάρι που καίγεται

Κράτα αν θες τη ψυχή που αφήνω

Μόλις έχασα τον δικό μου παράδεισο

Θα σε κρατήσω στα μάτια κι ας φύγω

Η  Μάγδα τρέχει να πιάσει τον ήλιο

Αυτό θα θυμάμαι σε λίγο

Αυτό θα θυμάμαι για χρόνια

Μακριά απ’ τον παράδεισο

Δεν είναι η αγάπη η μεγάλη πατρίδα

Είναι η θάλασσα που στα μάτια της είδα

Η  Μάγδα που τρέχει να πιάσει τον άγγελο

Μαλώνει με ένα σύννεφο

Έλα αν θες στο δικό μου παράθυρο

Θα το ανοίξουν μικρά ξωτικά

Μέσα στον ύπνο μου να βάζεις φιλιά

Απλά να κλειδώνουν τον παράδεισο

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Τα μαγικά παπούτσια -Σάκης Αθανασιάδης

                      

Τα μαγικά παπούτσια

Αφήνεις το φεγγάρι να με σπάσει

Άδειο ποτήρι που η νύχτα το κερνά

Μάτια καρφιά που έχουνε σκουριάσει

Να κυνηγάνε κάθε μέρα τα λεφτά

Φοράω τα μαγικά παπούτσια και σε ψάχνω

Μες της Αθήνας την μεγάλη μοναξιά

Χτυπάω κουδούνια και με βρίζουν

Ακούω σειρήνες από περιπολικά

Ποιος θα σου δώσει ένα φιλί

Αν πας να κλάψεις

Ποιος θα σου δώσει αγκαλιά

Για να σωθείς

Ποιος θα σου ράψει τα φτερά

Για να πετάξεις

Ποιος θα σου δώσει τον φακό

Να μην χαθείς 

Φοράω τα μαγικά παπούτσια να πετάξω

Μακριά από νόμους κι αστυνόμους μοναξιάς

Ανάβω μια φωτιά τον ύπνο σου να κάψω

Μήπως αρχίσεις μες το φως να περπατάς

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Είναι Ωραία η Ζωή έξω απ’ τους Τοίχους-Σάκης Αθανασιάδης

                                                       

Είναι ωραία η ζωή έξω απ’ τους τοίχους

Θέλω τα μάτια μου να έχουν ασυλία

Να μη τα ανοίγω για να κλαίω

Είναι ωραία η ζωή έξω απ’ τους τοίχους

Να ακούς την άνοιξη, αυτό σου λέω

Εμπόδια μη μου βάζεις

Τη πόρτα μου να κλείνω

Γιατί θα μείνω μόνος

Και θα πνιγώ στο λίγο

Ποτέ μη με μοιράζεις

Για σώμα δεν αξίζω

Είναι ωραία όταν βρέχει

Τον κόσμο να γνωρίζω

Ξανά μη με διατάζεις

Τα μάτια μου να κλείνω

Είναι ωραία η ζωή έξω απ’ τους τοίχους

Να ακούς τα κύματα, αυτό σου λέω

Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Την άνοιξη να βρω αριστερά-Σάκης Αθανασιάδης

Την άνοιξη να βρω αριστερά

Πετάω τη μέρα απ’ το παράθυρο

Διώχνω το χειμώνα

Τα μαύρα τα πουλιά φωνάζουν δυνατά:

Ποτέ δεν έχασε κανείς

Με τα λεφτά στα χέρια

Καλύτερα χωρίς ψυχή παρά χωρίς αυτά

                              

Στη μέση της ερήμου

Μου λένε εδώ να μείνω

Να μη τραβήξω αριστερά

Γιατί πολύ χρυσός θα βγει

Κι αν το βουνό θα κλαίει γκρίζο

Απλά να αδιαφορήσω

Γιατί είναι η ζωή εδώ πολύ σκληρή

Μα εγώ μεγάλωσα σε πέτρες

Με αίμα απ’ το χρυσάφι της ερήμου

Που άφησαν στα χέρια μου φωτιά

Και είναι λίγα τα λεφτά

Για να πουλήσω τη ψυχή μου

Για μια εφήμερη ζωή χωρίς καρδιά

Μα εγώ αγκάλιασα τις λεύκες

Και πήρα τη ψυχή μαζί μου

Και τόσο φως θα είναι κρίμα να χυθεί

Με τα νερά του Αξιού στης θάλασσας τη μοναξιά

Ρωτάω η άνοιξη που τρέχει

Κανένας δεν γνωρίζει

Χειμώνιασε βαριά στις γειτονιές

Ποτέ δεν έχασε κανείς ακούω

Με τα λεφτά στα χέρια του όταν τρέχει

Καλύτερα να σώζεις το κορμί παρά ψυχές

Μα εγώ μεγάλωσα στον ήλιο 

Με ασπίδες από χιόνι

Να έρχεται δροσιά μες τη ψυχή

Γι’ αυτό καλύτερα να στρίψω

H ευθεία πριν τελειώσει

Την άνοιξη να βρω αριστερά

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015 

Αν υπάρχει παράδεισος θα έχω το παράθυρο ανοιχτό - Σάκης Αθανασιάδης

Αν υπάρχει παράδεισος θα έχω το παράθυρο ανοιχτό

Δεν φταίει η βροχή ούτε τα φρένα

Που έτρεχες κι εσύ σαν κι εμένα

Πρώτος να βγεις στο δρόμο της ζωής

Ότι καίγεται να καις για να αντέχεις

Αυτά που φοβάσαι είναι χαζά να λυπάσαι

Τόσοι κανόνες έχουν κλείσει τους δρόμους

Τα μάτια των φάρων την καρδιά σου αν πάρουν

Τότε θα καταλάβεις

Του ραγιά η ελευθερία είναι η σκλαβιά

Μαμά τη φωτιά αναμμένη την βρήκα

Το γέλιο του παππού στην σκεπή

Το χιόνι και τη βροχή στην  αυλή

Αν υπάρχει παράδεισος θα έχω το παράθυρο ανοιχτό

Γιατί γίνεται πιο δυνατή η ψυχή με το κρύο

Γι’ αυτό προσπαθώ να μυρίζω το χώμα

Τον κήπο της ψυχής μου να καθαρίζω

Τίποτε να μην χτίσω τα δέντρα να αφήσω

Αν υπάρχει παράδεισος θα έχω το παράθυρο ανοιχτό

Δεν φταίει η ομίχλη ούτε τα φώτα

Που η αγάπη βρήκε μια άλλη πόρτα

Γιατί έτρεχες πάντα να βγεις νικητής

Ότι πίσω σου μένει να γίνεται σκόνη

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Έξω απ’ την πόρτα του θανάτου-Σάκης Αθανασιάδης

Έξω  απ’ την πόρτα του θανάτου

Κλάψε όσο μπορείς περισσότερο

Πιες μέχρι την πόρτα του θανάτου

Φτάσε αν θέλεις στο τίποτα ακίνητος

Αυτό που σε καίει άφησέ το να σε κάψει

Μετά από αυτό θα είναι εύκολο να περπατήσεις

Αν καταφέρεις όρθιος να σηκωθείς

Κάψε ότι μπορείς να κάψεις που σε καίει

Άλλαξε τα μάτια κρυφά στον δρόμο

Πλήρωσε ότι είναι να πληρώσεις για να ελευθερωθείς

Η ταύτιση στις φωνές του όχλου είναι παραίτηση

Και μην βάζεις σύνορα στην θάλασσα γιατί χαλάς τα όνειρα

Γράψε στον καθρέπτη σου:

«Ότι με πληρώνει κάποια στιγμή θα με σκοτώσει

με τις αλυσίδες του

Τίποτε δεν είναι καλύτερο

Από το να μην πληρώνομαι για τίποτα

Η τέχνη με σώζει απ’ την σκόνη

Είναι το καλύτερο φάρμακο για το αίμα μου»
Καθάρισε τον καθρέπτη και μετά κρύψε τα λόγια στην καρδιά

Φτιάξει μια καλύβα μικρή

Να ξαποστάσει ο ζητιάνος όταν βρέχει

Ο έρωτας έχει φωνή που την ακούς μόνο εσύ

Η πίστη στα χρήματα είναι η άρνηση της αθανασίας

Θυμήσου, ένα σώμα έχει λιγότερη μοναξιά από δυο κρύα σώματα

Μην ακούς τις φωνές του δρόμου

Η αντιγραφή της ζωής είναι το δικό σου τέλος 

Με ενδιάμεσες διαφημίσεις μοναξιάς
Μετά από αυτό θα είναι εύκολο να αγαπήσεις

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)