Ένα βήμα πιο πέρα-Σάκης Αθανασιάδης

Ένα βήμα πιο πέρα

Ελευθερώνω τα καλύτερα όνειρα

αναπνέω τη θάλασσα

δίπλα μου στρατιώτες της ειρήνης

πετροβολάνε στον αέρα φανταστικούς εχθρούς

Περικυκλωμένος από φωνές

πρέπει να πιστέψω στο αιώνιο της στιγμής

που κρατάει όσο ένα φιλί σου

να πάω ένα βήμα πιο πέρα

αόρατος χωρίς όνομα στο φως

Φεύγω μακριά όταν ο αέρας γίνεται λίγος

δεν κοιτάζω πίσω μου την ανοιχτή πόρτα

το κενό στα μάτια

να μην ακούω τους επιβάτες να λένε

πως έχω μολύνει με ποιήματα τα παράθυρα

Περιπλανιέμαι στις έρημες βιτρίνες

για να θυμηθώ πως δεν είμαι αθάνατος

να μην βλέπω φτωχούς

να κατηγορούν φτωχούς γα την φτώχεια τους

αφήνω το αίμα στον έρωτα

την ψυχή μου καθαρίζω με δάκρυα

μιλάω δυνατά με την σιωπή μου
ελευθερώνω τα καλύτερα όνειρα

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Το ταξίδι της αγάπης-Σάκης Αθανασιάδης

Το ταξίδι της αγάπης

Κυνηγούσες πολύ πρωί στην πεδιάδα
Πουλιά και ήλιο
Και αντί για προσευχή
Έπινες τσίπουρο
Παίρνοντας δύναμη
Απ΄ τα μάτια του μαύρου σέτερ
Που έλεγες πως τα βράδια σου μιλούσε
Της ΄Ιρμας
Οι άνθρωποι τελειώνουν
Και τα τσιγάρα μουρμούριζες
Τους χειμώνες
Γι΄ αυτό πλούσιος δεν έγινες ποτέ
Δεν μάζεψες τον ιδρώτα σου
Σε πιθάρια
Ούτε τις αϋπνίες σου επένδυσες
Σε μετοχές
Ξαφνικά τυλίχτηκες στη σιωπή
Σεντόνι ο χρόνος σε σκέπασε
Καλό το ταξίδι στον μεγάλο δρόμο
ο μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου: Β΄ έκδοση ολοκληρωμένη- Σάκης Αθανασιάδης (2014)

Ένα κρασί Γουμένισσας -Σάκης Αθανασιάδης

Ένα κρασί Γουμένισσας

Να μη φοβάσαι το βοριά

Πως θα ’ρθει να σε πάρει

Με μουσική απ’ τα χάλκινα

Αμέσως θα καλμάρει

Στον άνεμο της εποχής

Μη λες πως είμαι λάθος

Άδειος ο δρόμος της ζωής

Χωρίς κανένα πάθος

             

Το λίγο είναι πολύ

Αν μάθεις να αγαπάς

Κι ο άνεμος είναι φιλί

Αν ξέρεις να γελάς

Σε μια στροφή μες το βουνό

Το παρελθόν θα αφήσω

Με ’να κρασί Γουμένισσας

Ψυχή πάλι θα ασκήσω

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Για την ελευθερία-Σάκης Αθανασιάδης

  Για την ελευθερία

Τι νομίζεις δεν κρυώνω εδώ;

Τι νομίζεις πως καλά περνάω;

Σε χάρτινες σκηνές σου λέω κατοικώ

Ακούω τη βροχή και πιο πολύ διψάω

Τι νομίζεις πως έχασα το σώμα;

Τι νομίζεις πως είμαι άυλος και δεν πονάω;

Μα που να πάω να μπορώ

Στα μάτια ενός παιδιού να ζήσω

Στην άγρια τη θάλασσα δεν έλιωσαν

Το γέρικο της ιστορίας σώμα

Κι ακόμα πιστεύω να το δω

Ένα καλοκαίρι να περπατάει στον αέρα

Τι νομίζεις με κρατάει εδώ;

Μια φωτιά με κρατάει

Μια φωτιά που ταΐζει το σώμα

Κι αυτό αντέχει το χειμώνα

Κι αυτή η φωτιά δεν λέει να φύγει

Μένει στο βλέμμα σαν φωνή

Γι’ αυτό σου λέω, τι νομίζεις πως κρατάω εδώ;

Λίγο αίμα κρατάω ζεστό για την ελευθερία

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015                      

Η ωραία αμαρτία -Σάκης Αθανασιάδης

 Η ωραία αμαρτία

Κάποτε άκουσα πως σε μια μακρινή χώρα

όλοι οι φτωχοί άνθρωποι ήταν ίσοι στους νόμους

κι είχαν δικαίωμα να παραμείνουν φτωχοί

κανένας δεν τους καταδίκαζε

Όταν είπε η τηλεόραση

“η χώρα πρέπει να σωθεί από τους εχθρούς

θα γίνεται λίγο περισσότερο φτωχοί

αλλά φτωχοί θα είναι κι οι γείτονες

οι φίλοι, τα αδέλφια σας

και τίποτα δεν θα αλλάξει στην ζωή σας

με αγάπη θα ανεβούμε μαζί βουνά

να βρούμε την πράσινη θάλασσα”

όλοι συμφώνησαν  

Όμως ξέχασε να πει τους εχθρούς

κι αργότερα μήνες μετά

έμαθαν πως ήταν οι ίδιοι

γιατί έφερναν ξένους για εργάτες

κι έπαιρναν δάνεια που μοίραζαν οι τράπεζες

αλλά κανέναν δεν τον πείραξε

Έτσι τα φθινόπωρα κοιτούσαν

τα χιλιάδες πουλιά στον ουρανό

που περνούσαν ελεύθερα τα σύνορα

κοιτούσαν τα αεροπλάνα που έπαιρναν

τα παιδιά τους μακριά, ανταλλακτικά για εταιρείες

Σε αυτή την μακρινή χώρα

οι άνθρωποι σταμάτησαν σιγά-σιγά να μιλάνε

έπαιζαν με τα κινητά τηλέφωνα στον δρόμο

στο σπίτι, στον ύπνο τους

κι ανάμεσα στις διαφημίσεις της τηλεόρασης έκαιγαν όνειρα

Γεμάτο με φωνές το μυαλό τους

έμαθαν να μιλάνε με λέξεις που είχαν

ακούσει στην οθόνη

έτσι ονόμασαν τον έρωτα «πήδημα»

την απάτη «αρπαχτή»

κι αυτούς που ήταν λιγότερο ίσοι

και μάζευαν χαρτόνια για να κοιμηθούν «άστεγους»

Κάποτε σε μια μακρινή χώρα

που είχαν για φωλιά οι θεοί

αυτούς που ήθελαν να μιλήσουν την παλιά γλώσσα

κάποιος θα τους έλεγε τρελούς

για αυτή την ωραία αμαρτία

Κάποτε χέρι-χέρι

θα περνούσαν όλοι μαζί τα βουνά

και θα έβρισκαν την πράσινη θάλασσα

αλλά είχε χαλάσει ο καιρός

και σε λίγες μέρες την ξέχασαν

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Φίλε Καλημέρα-Σάκης Αθανασιάδης

 Φίλε Καλημέρα

Φτάνει απ’ το δάσος μια παράξενη φωνή

Και μου παγώνει σε ένα βήμα τον αέρα

Μένω ακίνητος ζυγίζω τη στιγμή

Στους θρύλους με γιαγιά και με μητέρα

Κοιτάζω πλάι μα δεν φαίνεται ψυχή

Αν και η φωνή επίμονη μου κόβει τον αέρα

Μέσα στα δέντρα σαν του δάσους την οργή

Να λέει φίλε μη φοβάσαι, καλημέρα

Φίλε μου λέει μη φοβάσαι έχω κρυφτεί

Για να κερδίζω μοναχός κάθε ημέρα

Και από στόχος έγινα μια καθαρή φωνή

Με τα πουλιά που χρωματίζουν τον αέρα

Ήταν πολλοί οι λύκοι οι κρυφοί

Που ζήταγαν το αίμα κάθε βράδυ

Και χτύπαγαν σαν είχα αφεθεί

Ανέμελος στη μάταια βιοπάλη

Και την ανάσα ένοιωθα καυτή

Σαν άρπαζαν το όνειρο στη πόρτα

Να μην ξυπνήσει να μην γεννηθεί

Να μην ζητήσει δυνατά να δει τα φώτα

Υπήρχαν πάντα λίγοι στη ζωή

Που ζήταγαν φιλί και αγάπης δρόμο

Αλλά με αυτούς δεν είχα επαφή

Παρέα έκανα μονάχα με τον πόνο

Φίλε μου λέει μη φοβάσαι έλα κι εσύ

Για να γνωρίσεις της αγάπης σου το δρόμο

Για να πετάξεις  τα δεσμά που έχεις μαζί

Που σε κρατάνε χαμηλά στο χώμα μόνο

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Τα καλύτερα όνειρα περπατάνε ξυπόλυτα-Σάκης Αθανασιάδης

                                  

Τα καλύτερα όνειρα περπατάνε ξυπόλυτα

Ο άνεμος ανοίγει τα παράθυρα

Σηκώνει την ψυχή στον αέρα

Άλλη μια μέρα μικρή αναπνοή

Άλλη μια μέρα που ο δρόμος με σφυρί θα χτυπάει

Το πλήθος τρέχει βιαστικά με μάτια κλειστά

Μα αν γίνει ζωή η ανάγκη το φιλί θα χαθεί

Πριν πνιγώ στα υλικά και τα χρόνια μαζί μου γελάνε

Χαρίζω μια μέρα σε σένα

Τα καλύτερα όνειρα περπατάνε ξυπόλυτα

Φτάνουν μόνα στο δάσος γεμίζουν νερό την ψυχή

Φτιάχνουν μόνα μια θάλασσα σπάνε τα φράγματα

Τα καλύτερα όνειρα γελάνε σαν τα παιδιά

Με ένα ποδήλατο τρέχω στο δρόμο αντέχω

Διώχνω μακριά μου τα σύννεφα η αγάπη μην γίνει βροχή

Μα είναι στιγμές που νομίζω πως στον ίδιο κύκλο γυρίζω

Ότι πίσω αφήνω σε κάποια στροφή το βρίσκω μπροστά

Ακούω φωνές να λεν’ το άνομά μου

Πολεμιστές με υλικά σκουριασμένα καρφιά

Χρόνια που πρέπει να αφήσω στην σκόνη

Τα καλύτερα όνειρα κλαίνε σαν τα μικρά παιδιά

   Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

     

Ευρωπαίων η Πόλις -Σάκης Αθανασιάδης

 Ευρωπαίων η Πόλις 

Όταν σταμάτησαν πάνω

Από το λόφο που κοιμάται

Η αρχαία πόλη

Τα κόκκινα σύννεφα

Είχαν στο σώμα τους άνεμο και θυμό

Κατόπιν ένας μικρός θεός

Τα έδιωξε από τη φωλιά του

Αφήνοντας μόνο γαλάζιο και πράσινο

Την άνοιξη στην αυλή.

Τα καλοκαίρια που πυρώνει

Ο ήλιος το σκληρό χώμα

Η ανάσα της ιστορίας ακούγεται

Στον άπειρο ουρανό

Στο βαμμένο με κόκκινο χώμα

Στον Αξιό ποταμό

Που στο ορμητικό του ρεύμα

Σκορπάει την σκόνη των αιώνων.

Λίγα σπασμένα κεραμίδια

Χιλιάδες αναπνοές

Σαν του καπνού μηνύματα

Ένα μυστικό φως  στα βήματα 

Του χρόνου

Τίποτε δεν πεθαίνει  στην αρχαία πόλη.

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Αυτή η άνοιξη δεν έχει ντροπή-Σάκης Αθανασιάδης

Αυτή η άνοιξη δεν έχει ντροπή

Αυτή η άνοιξη δεν λέει να φύγει

Αυτή η άνοιξη με βγάζει μισό

Αυτή η άνοιξη με ρίχνει στο χώμα

Μα μου σκοτώνει κι αυτά που μισώ

Αυτή η άνοιξη ζητάει να πάρει

Ένα χαμόγελο από χείλη ξερά

Αυτή η άνοιξη την θάλασσα φέρνει

Να ταξιδέψω από εμένα μακριά

Κάπου μπορεί να γεννιέται το λάθος

Που η αγάπη να ευλογεί

Κάπου μπορεί να υπάρχει το δάσος

Που να μοιράζει δροσιά στην ψυχή

Χτυπάει αέρας με μανία το σώμα

Αυτή η άνοιξη δεν έχει ντροπή

Βάζει φωτιά ρίχνει το φράχτη

Μήπως περάσω και τρέξω σε αυτή

Θα αναζητήσω στους δρόμους τη λύση

Κάπου μπορεί να υπάρχει πηγή

Που το νερό της αγάπης θα καίει

Κι αυτό το λάθος να ευλογεί

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015                        

 

Ο μάγος του ουρανού-Σάκης Αθανασιάδης

Ο  μάγος του ουρανού

Χαρτιά οι πόλεις θα καούν

Να ζήσουν οι θρησκείες

Μέσα στο μίσος τους να αλληλοσκοτωθούν

Παιδιά ξυπόλυτα θα ζουν

Ο δρόμος θα έχει φύγει

Όλα τα όνειρα θα γίνουνε καρφιά

Θα έρθουν νόμοι που θα πουν

Αυτές τις αμαρτίες τις έκανες εσύ

Γι’ αυτό θα το πληρώσεις ακριβά

Χιλιόμετρα έφυγα μπροστά

Μόνο για να γλιτώσω

Από παπάδες, δουλικούς κι άλλα αρπακτικά

Ποτέ δεν έμαθα καλά το μέλλον να διαβάζω

Τον άνεμο να ακολουθώ όπου φυσάει απλά να βολευτώ

Ζήτα πίσω τη φωνή σου που ο κλέφτης κρατάει

Η Ευρώπη γελάει που δεν μπορείς

Απ’ τα σκουπίδια της να βγεις

Η Ευρώπη γελάει σου δίνει το όπλο 

Τον τρόπο να βρεις να σκοτωθείς

Περπάτησα τα σύνορα την προσφυγιά να ζήσω

Εδώ η Ευρώπη φίλε μου σάπισε για καλά

Τα βρώμικα τα μάτια της τα βρήκα στο ποτάμι

Μαζί με δυο χαμένα απ’ τις σφαίρες της παιδιά

Καρφιά οι νόμοι θα γεννούν μα η ψυχή θα λήγει

Το σώμα μόνο ανέραστο θα έχει μυρουδιά

Συνοπτικά θα σου ζητούν γρήγορα να ψοφήσεις

Αν είναι να τολμήσεις να πεις όχι ξανά

Ζήτα πίσω τη φωνή σου που ο κλέφτης κρατάει

Ο ήλιος περνάει

Ο μάγος του ουρανού ποτέ του

Δεν προσκύνησε φωτιά

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

Ιδιωτική σχολή ονείρων-Σάκης Αθανασιάδης

Ιδιωτική σχολή ονείρων

Ήρθαν αστυνόμοι μέσα στην αυλή

Κι ήταν οπλισμένοι

Ζήταγαν να βγάλω το όνειρο γυμνό

Για να το σκοτώσουν οι καημένοι

Έλεγαν πως πέρασε νόμος ξαφνικά

Που οι ποιητές θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι

Σε σχολή ονείρων ιδιωτική

Διαφορετικά ο στίχος τους παράνομος θα βγαίνει

Φοβάμαι να σου πω 

Πως λίγο κι άλλο λίγο

Πάλι η φωνή μου φεύγει

Μα μια αγκαλιά μου είναι αρκετή

Φοβάμαι να σου πω 

πως έμεινα εδώ μόνο για σένα

Τα τείχη όταν πέσουν

Στα μάτια σου το γέλιο σου να δω

Έλεγαν πως πέρασε νόμος ξαφνικά

Που οι ποιητές θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι

Σε ένα σύλλογο πνευματικό

Και να προσκυνούν τους χορηγούς υποταγμένοι

Μου είπαν να κρυφτώ μέσα στη σιωπή

Κι εκεί να παραμένω

Μέχρι να εγγραφώ σε σχολή ονείρων ιδιωτική

Αλλιώς την τιμωρία απ' τους χορηγούς να περιμένω

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015