Παρασκευή 31 Ιουλίου 2026

Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα-Σάκης Αθανασιάδης


Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα
 
Έχω μια αγάπη παλιά που αντέχει τα χρόνια
Μόλις τη φωνάζω κοντά με αγκαλιάζει σφιχτά
Δεν χρειάζεται φως να με δει στο σκοτάδι
Ότι είναι αλήθεια μπορεί την ψυχή μου να δει
 
Μες την ομίχλη κοιτώ κουρασμένα τα σώματα
Άνθρωποι μόνοι γυρνούν με ραμμένα τα στόματα
Στη κρίση χαμένος κι εγώ δεν πιστεύω σε κόμματα
Όμως φοβάμαι πολύ η ομίχλη μη γίνει ζωή
 
Αν κι η αγάπη μου ζει σκεπασμένη με φώτα
Μου έστειλε ένα μπουφάν για να ανοίξω την πόρτα
Μόλις το φορέσω να δει τη ψυχή μου γυμνή
Έτσι την είδα ξανά  μια νεράιδα φωτιά
 
Έχω μια αγάπη παλιά που κρατάει μαχαίρια
Όταν τη φωνάξω θα ’ρθεί να μου κόψει αστέρια
Έτσι περνάει ο καιρός έτσι αντέχει το σώμα
Κάποιοι σκοτώνουν το φως
Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα

 

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026

Φωτιά του Αυγούστου - Σάκης Αθανασιάδης

                  
Φωτιά του Αυγούστου 

Οι μέρες περνάνε αργά
Καράβι για μένα δεν φτάνει
Λιμάνι δεν έχει η καρδιά
Αέρας φυσά δυνατά

Οι νύχτες μιλάνε σιγά
Ο τοίχος μη πέσει και πάλι
Φωτιά του Αυγούστου κοντά
Σε σένα η σκέψη ξανά

Το βράδυ νομίζω θα βγω
Στη θάλασσα να περπατήσω
Του Αυγούστου τα μάτια να βρω
Ένα  φεγγάρι για να μιλήσω
Μα είναι φοβάμαι αργά
Μαζί του πια να μιλήσω
Φωτιά του Αυγούστου η καρδιά
Που είσαι να στη χαρίσω

Αφήνω τα φώτα ανοιχτά
Το αίμα της νύχτας μη τρέξει
Χτυπά δυνατά η καρδιά
Σε βλέπω με μάτια κλειστά

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026

Σάκης Αθανασιάδης-Νέα ζωή

Νέα ζωή

Απλώνω τις ρίζες μου
Βαθιά στη γη
Γίνομαι δέντρο
Οι άνεμοι των ευκαιριών
Να μη με ρίξουν
Λευκό περιστέρι, αγόρι μου
Τα χέρια μου κλαδιά μοιάζουν
Γεμάτα φύλλα
Όλα γύρω μου μιλούν
Για τον ζεστό ήλιο που γεννιέται
Για την γλυκιά μητέρα
Που σε νανουρίζει

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2026

Παιονία-Σάκης Αθανασιάδης

Παιονία

Απ’ τη σιωπή με λίγες λέξεις

Θα σκαρφαλώσω στο λόφο άνοιξη

Πίνοντας με το βλέμμα πράσινο

Ατέλειωτο φως

Θα μαζέψω λίγο κόκκινο χώμα

Το αίμα της ιστορίας

Και άνεμο

Απ’ τα μυστικά του Αξιού

Στην πλάτη ενός κορμού

Θα φτάσω στη θάλασσα

Μες στο Αιγαίο να σκορπίζω

Τις μυρωδιές της πατρίδας μου

Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026

Όνειρα δρόμου-Σάκης Αθανασιάδης

             
 Όνειρα  δρόμου

Πέφτει ένα αστέρι το μαζεύω
Απ’ του Αυγούστου τη καρδιά
Ψάχνω ένα όνειρο που θέλει
Να το κρατήσει αγκαλιά

Πετάνε οι μέρες μου τις πέτρες
Κομμάτια σπάνε απ’ τα φτερά
Μα εγώ τις νύχτες βρίσκω ασπίδα
Μες του ονείρου τη φωτιά
  
Μικρά μου όνειρα του δρόμου
Ταξίδια χίλια μακρινά
Μακριά απ’ τα σύρματα του νόμου
Με ταξιδέψατε ψηλά

Κάποια στιγμή έρχεστε πίσω
Σαν μια ψιχάλα στη καρδιά
Μικρά μου όνειρα του δρόμου
Που μου χαρίζετε αγκαλιά

Χτυπάνε οι μήνες σαν μαχαίρια
Να μου τρυπήσουν τη καρδιά
Μα βρίσκω όνειρα και φεύγω
Από τα βρώμικα νερά

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2026

Μείνε μόνη σου(Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

 (Πρώτη δημοσίευση)

Μείνε μόνη σου

Αν δεν ακούς τη σιωπή

και στη βροχή δεν ξεδιψάς

με ένα φιλί της

δεν βλέπεις τη θάλασσα

όταν κοιτάς στον καθρέφτη τα μάτια σου

κι εκείνη δακρυσμένη σε βλέπει

η καρδιά σου στον χειμώνα θα έμεινε

και θα θυμάσαι μετά από μέρες

από αυτή την εικόνα την άδεια

τα λόγια που είχα πει:

Μείνε μόνη σου την φωνή μου

σε ένα τραγούδι να ακούς

το ουράνιο τόξο να πετάς στη φωτιά

να τραγουδάς για νομίσματα

Σάκης Αθανασιάδης cop.2026

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026

Ο επόμενος στόχος-Σάκης Αθανασιάδης

Ο επόμενος στόχος

Βαριά τα πόδια μου τη νύχτα
Όταν στο πάτωμα θα δω λίγα αποκόμματα
Παλιά ταξίδια που είχαν πέσει από βιβλίο
Και είχαν αφήσει στις αγάπες μου αντίο

Φίλοι που έρχονται στον ύπνο μου τα σπάνε
Βγάζουν το κάδρο της συνήθειας απ’ τον τοίχο
Σπάνε ότι σπάζεται τη νύχτα δίχως ήχο
Και ύστερα κάθονται με γέλια και κοιτάνε

Το φάρμακο ζητάω να βγω απ’ την παγίδα
Από αυτή την έρημο που λέγεται πατρίδα
Κι αν κάνω πως δεν ξέρω τη συνταγή την είδα
Και είναι μόνο ο έρωτας γιατρειά στην καταιγίδα

Είναι τα λόγια μου μέσα στη σκόνη
Όταν φοβάμαι να πλυθώ με ένα όνειρο
Σαν καταρράκτης πάντα ο ήχος μου θυμώνει
Αν δεν βρεθώ σε έναν στόχο τον επόμενο

Ρολόι ο κλέφτης της ζωής μου και την θέλει
Σε κομπολόι σαν μια χάντρα να την κλείσει
Σε μονοπάτια της ανάγκης να την χτίσει
Για να φοβάμαι να κοιτάξω το όνειρο

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026

Ένα μικρό πρωινό-Σάκης Αθανασιάδης

Ένα μικρό πρωινό
Τώρα που δεν απαγορεύεται ο ήλιος
Θα βγω στον δρόμο
Πετώντας τη θλίψη
Σε κάδους απορριμμάτων
Περνώντας μικρούς ή μεγάλους ίσκιους
Παρατημένες φωνές, σώματα
Θα σπάσω με τα δόντια τη σιωπή
Διαβάζοντας ξανά και ξανά
Όλα μου τα ποιήματα
Που έχω σκορπίσει
Στο δρόμο

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026

En el camino de amor(Στο δρόμο της αγάπης) Spanish lyrics translation

En el camino de amor (Στο δρόμο της αγάπης)

 

Μετάφραση στα Ισπανικά

 Flora 40 

 

Μουσική,ερμηνία: 

Γιάννης Βελίκης (ARPEGGIOSMP)

Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης

 

En el camino de amor


En un faro ...

antes de embarcar

mis ojos viajaron

 

Y cuando me vaya ...

No habra mas vida

Las huellas van a desaparecer

Viviré con poco

 

Toma ... el camino del amor tomalo de nuevo

Toca violines y estrellas por la noche toca

Para escuchar la voz de un hada

 

El viaje del amor es largo

Tiene muchοs peligrosos giros

Pero cuando tomas el camino

grandes momentos vivirás

 

El único verano de mi vida

fue el que me detuvo en tus brazos

el que me despertó al mediodía

El único verano de mi vida

 

Corre ... , ilumina mi sueño con tu luz

En el sueño pon una voz y juega

Aprenderás si te quisiera mucho

 

El viaje del amor es largo

Tiene muchοs peligrosos giros

Pero cuando tomas el camino

grandes momentos vivirás

 

Despues de que zarpe

La luz de tus ojos

dárselo a un faro

Para abrazarme

La noche antes de saltar

 

Regalos ... el amor no se pierde en las tormentas

No se apaga cuando el camino es inclinado

Se queda si el amor es verdadero

 

El viaje del amor es largo

Tiene muchοs peligrosos giros

Pero cuando tomas el camino

grandes momentos vivirás

https://lyricstranslate.com/en/sto-dhro%CC%81mo-tis-aga%CC%81pis-en-el-camino-de-amor.html

Παρασκευή 10 Ιουλίου 2026

Ένα μεγάλο δέντρο για σκιά-Σάκης Αθανασιάδης


Ένα μεγάλο δέντρο για σκιά

Βγήκα να ψάξω το θεό μα βρήκα μόνο ανθρώπους
Αγίους κατασκεύαζαν με χίλιους δύο τρόπους
Τι μας κοιτάς μου φώναξαν σχεδιάζουμε το μέλλον
Τα χρόνια αυτά γέννησαν τους δυνατούς
Βγήκα να δω τη θάλασσα μα βρήκα μόνο βράχους
Μεταλλαγμένα βατράχια, κάκτους
Κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό είδα ανθρώπους αριθμούς
Μετρούσαν νομίσματα την μέρα του θανάτου τους
Αυτή δεν είναι η θάλασσα
Που περπατάει το βλέμμα μου στα νερά της
Αυτή δεν είναι θάλασσα
Δεν είναι η θάλασσα της ελευθερίας
Που ο ήλιος μεγαλώνει την καρδιά

Βγήκα να ψάξω υλικά, αγάπη, δρόμο, πάθος
Ένα μεγάλο δέντρο για σκιά
Μα όταν σε συνάντησα στο δρόμο ήμουν μόνος

Τρίτη 7 Ιουλίου 2026

Νυχτερίδες-Σάκης Αθανασιάδης

Νυχτερίδες

Δεν ζητώ μαξιλάρι για ύπνους γλυκούς
Μα φωτιά να σου ανάψω τα μάτια
Δεν ζητώ ένα αστέρι με κρυμμένους θεούς
Μα εσένα με του αγγέλου τα μάτια

Νυχτερίδες που τις μέρες μου ακούν
Σε ηλεκτρονικά αρχεία
Νυχτερίδες που τα βήματά μου ακούν
Όταν βγαίνω με τραγούδια και βιβλία

Νυχτερίδες που όλο ψάχνουν για να βρουν
Μυστική στα λόγια μου τελεία
Νυχτερίδες που στο μαύρο μόνο ζουν
Και μοιράζουν και στα δέντρα εξουσία

Δεν ζητώ να μου πεις λέξεις πάλι σοφές
Να μου φέρεις στο όνειρο φωτισμένα παλάτια
Ο δραπέτης θα μείνω απ' τους άγριους καιρούς
Να ζητώ ένα αέρα να μου πλένει τα μάτια

Νυχτερίδες που το αίμα κυνηγούν
Τα όνειρά μου νύχτα
Νυχτερίδες που σαν φίλες με κοιτούν
Μα μου ρίχνουν δίχτυα

Νυχτερίδες που στο φως αιμορραγούν
Στου ήλιου την αλήθεια
Νυχτερίδες στη φωλιά τους θα κλειστούν
Με του χρόνου τη βοήθεια

Κυριακή 5 Ιουλίου 2026

Βασίλισσα της βροχής-Σάκης Αθανασιάδης

 Βασίλισσα της βροχής

Σφαίρα στην ειρήνη ο έρωτας
Μια τουφεκιά αρκετή η φωτιά του να ανάψει
Για να μην χτυπηθείς τα παράθυρα κλείσε
Δουλειά στο γραφείο, λεφτά, την ρουτίνα μη χάσεις

Αφού εγώ δεν έχω κλέψει τα δώρα των μάγων
Κι έχω μαζί μου μονάχα όνειρα μικρά που διψάνε
Τι θέλω από εσένα τι ζητάω μη ρωτήσεις
Δεν ξέρω αλήθεια τι να σου απαντήσω

Μα αν την ψυχή σου ελεύθερη αφήσεις
Θα ακούσεις μια φωνή δυνατά που ρωτάει
Πως μεγαλώνουν τα μάτια στον δρόμο
Γιατί συνέχεια γκρινιάζεις το κορμί μου πονάει
Και τίποτα δεν θα έχεις να της πεις
Θα μοιάζεις με βασίλισσα της βροχής
Μα αυτή θα ρωτάει…

Τα πόδια μου βαριά ανάμεσα στο πλήθος
Πλησιάζουν μια σκιά που θέλει να με φάει
Κρύψου καλά από τον εαυτό σου
Γιατί ακόμα δεν σε φίλησα κι αιμορραγώ

Μα τώρα πρέπει να κρυφτώ κι εγώ
Γιατί το αίμα τέλειωσε με αυτούς τους λίγους στίχους
Εγώ δεν φταίω γι’ αυτό
Μάλλον θα φταίνε οι ποιητές
Που δεν κατάφεραν να σπάσουνε τους τοίχους

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026

Μόνο το σώμα σου έχω θάλασσα -Σάκης Αθανασιάδης

Μόνο το σώμα σου έχω θάλασσα        
                       
Κολυμπούσα ρηχά στα εφήμερα
Για να βρω το νησί δεν περίμενα
Eίχα αφήσει τον ήλιο εκεί που μεγάλωσα
Μες της νύχτας τα βράχια νομίζω σκάλωσα

Είχα φτάσει Αθήνα απλά να τη δω και ξεχάστηκα
Δεκαπέντε χρονάκια μοναχά και κουράστηκα
Κολυμπούσα ρηχά στα εφήμερα
Μα η ζωή δίνει μόνο μαθήματα

Μόνο το σώμα σου έχω θάλασσα
Ελευθερία να δραπετεύω απ’ το κορμί μου
Μόνο τα μάτια σου έχω φώτα μου
Τη μουσική τη δυνατή στη σιωπή μου

Κι αυτό μου φτάνει, σου λέω είναι αρκετό
Μες το σκοτάδι το βαθύ, αυτό μου φτάνει

Κολυμπούσα  βαθειά και ξεχάστηκα
Και ο ήλιος κρυβόταν, μα πιάστηκα
Μες τα όνειρα που είχα και έτρεχαν
Σε δυο μάτια που είδα και έφεγγαν
                                                                                                                
Κι αυτό μου φτάνει, να ταξιδεύω μακριά
Να ξεδιψάω με της αγάπης το νερό
Αυτό μου φτάνει…
Σου λέω είναι αρκετό αυτό μου φτάνει

Σάββατο 27 Ιουνίου 2026

Μες τον ιδρώτα σου γεννιέμαι απ’ το χώμα-Σάκης Αθανασιάδης


                                     
Μες τον ιδρώτα σου γεννιέμαι απ’ το χώμα

Τρέχει ο άνεμος φιλιά μικρά τα παίρνει
Που να είσαι τώρα που η άνοιξη με δέρνει
Μόλις θα βγαίνει το φεγγάρι
Θέλω να ακούσω την ανάσα σου κοντά

Παίζει ο ήλιος ωραία χρώματα μου φέρνει
Όσο υπάρχεις απ’ τα μάτια σου θα βγαίνω
Να ζωγραφίσω την  ελπίδα
Μέσα στην πόλη που το φως της ξεψυχά

Όλοι μου λένε απ’ το καράβι τώρα πήδα
Έχει η θάλασσα αδειάσει από νερό
Τι περιμένεις κοίτα τον ήλιο χτυπημένο
Στις αγορές πουλιέται σαν ένα όνειρο σφαγμένο
Μα εγώ τον έρωτα γνωρίζω
Στα άγια χώματα φωνάζω το θεό

Τρέχουν οι άνθρωποι να βρουν την ευκαιρία
Μέσα στο φόβο μοιάζουν με άγρια θηρία
Μένω εδώ να μην αλλάξω
Ένας ξυπόλυτος κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό

Μυρίζω πάλι το βρεγμένο σου το σώμα
Μες τον ιδρώτα σου γεννιέμαι απ’ το χώμα
Τι να φοβάμαι αφού γνωρίζω
Πως μες τον έρωτα έχω μάθει να πετώ