Ένα χωράφι ουρανός- Σάκης Αθανασιάδης

Ένα χωράφι ουρανός

Πατέρα που κοιμήθηκες

Κι άρχισες τα ταξίδια

Το ξέρω είναι δύσκολο

Να βρεις δρόμο για εδώ

Τις πόλεις δεν αγάπησες

Τα κτίρια που είναι ίδια

Τα σώματα που τρέχουνε

Να πέσουν στο κενό 

Αυτούς που όλο σκέφτονται

Τα όνειρα να δέσουν

Και βλέπουν στο ταβάνι τους

Τον έναστρο ουρανό

Θέλω την πλάτη να γυρνώ

Οι μύτες τους να πέσουν

Γιατί αν δεν τους προσκυνώ

Ο κόσμος τους νεκρός

Οι άγγελοι λένε οι σοφοί

Πως ζουν με τα ταξίδια

Και όταν γυρίζανε ξανά

Πίσω στον ουρανό

Καινούργιες  φτιάχνουν διαδρομές

Ποτέ δεν κάνουν ίδιες

Ίσως μπορεί καμιά φορά

Κάποιος να φτάσει εδώ

Πατέρα που αρνήθηκες

Τα γήινα ταξίδια

Να σπείρεις στο χωράφι μου

Γαλάζιο ουρανό

Όλα τα ρίξαν στη φωτιά

Μα μείναν τα στολίδια

Τα όνειρα που έριξες

Από τον ουρανό

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Afternoon gangs(Οι συμμορίες του απογεύματος)English lyrics translation-Σάκης Αθανασιάδης-Βαγγέλης Καζαντζής

Afternoon gangs-Σάκης Αθανασιάδης Μετάφραση στα Αγγλικά Flora 40

Μουσική:   Vangelis Kazantzis Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης Vangelis Kazantzis Από το album Το μεταξύ μας διάστημα,Monopol Records 2019

 Afternoon gangs

They were holding triumph in their handfuls

the invincible illegal guys

waiting for the victim in the fallbacks

with a shimmering joy in their eyes

I am coming back again to afternoon gangs

out in the street i am setting traps

the scatheless pants of your loneliness

madly i'll catch and tear apart.

Their dreams drifted along

away from fear and love

they scoured the round of death

setting hoods on fire. 

 https://lyricstranslate.com/el/oi-simmori%CC%81es-tou-apoyev%CC%81matos-afternoon-gangs.html

 Οι συμμορίες του απογεύματος

Θρίαμβο κρατούσανε στις χούφτες
ανίκητα παράνομα παιδιά,
περίμεναν το θύμα στις καβάτζες
σπίθιζε στα μάτια τους χαρά

Σε συμμορίες του απογεύματος γυρίζω πάλι
βγαίνω στους δρόμους και παγίδες ξαναστήνω,
τα παντελόνια τ’ ατσαλάκωτα της μοναξιάς σας
να τα βουτήξω με μανία να τα ξεσκίσω.

Ακυβέρνητα ήταν τα όνειρά τους
μακριά απ’το φόβο και τον έρωτα,
όργωναν το γύρο του θανάτου
ανάβανε φωτιές στη γειτονιά.

Γελαστές μέρες-Σάκης Αθανασιάδης

Γελαστές μέρες

Δεν κοιτάζω που πάω απλά περπατάω

Ακούω μουσική το πρωί μυρίζω το βρεγμένο χώμα

Μια μέρα ακόμα που ο ήλιος δεν μου λέει ψέματα

Αν δεν πιστεύεις στο φως είσαι μόνη

Δεν φοράω πυτζάμες είμαι έτοιμος να παίξω

Με το σώμα, το μυαλό σου

Να μιλήσω για το άδικο εκεί έξω

Αν το πιστεύεις κι εσύ μείνε μαζί μου

Αλλιώς φύγε μακριά φοβάμαι τα κλειστά μάτια

 
Θα ξαναέρθουνε οι γελαστές οι μέρες

Κι οι λίγοι που αγάπησαν τον εαυτό τους λίγο

Αυτοί μονάχα θα σωθούν

Κι αν δεν σωθούν και η ψυχή έξω απ’ το σώμα σβήσει

Θα έχουν δει μια νεράιδα να χορεύει στη βροχή

Δεν κρατάω μαχαίρια στα χέρια

Ότι χτυπήσω εγώ θα πονάω

Ούτε λεφτά να αγοράσω ένα σώμα

Κάποιος μένει πίσω κάποιος φεύγει

Οι λίγοι που αγάπησαν τον εαυτό τους λίγο

Έχουν ψυχή έχουν και σώμα

Βγαίνω από μένα γίνομαι αίμα για σένα

Αν δεν το καταλάβεις γίνεται σκόνη το αίμα

Δεν φτάνει μόνο το σώμα να σηκωθείς απ’ το χώμα

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιάδης (2018)

Πότε είσαι εσύ πότε είσαι μια άλλη-Σάκης Αθανασιαδη

 Πότε είσαι εσύ πότε είσαι μια άλλη

Την ώρα που ο άνεμος θα στέλνει ένα φιλί

Την ώρα που ο φόβος μου θα πάει να κοιμηθεί

Μπροστά θα τρέχει η ψυχή για να σε συναντήσει

Την ώρα που τα αστέρια σου θα πέφτουν με φωνή

Την ώρα που ο Αύγουστος γυμνός θα ερωτευτεί

Θέλω να σε έχω αγκαλιά μέσα το φως

Θέλω να σου κάνω έρωτα

Μα εσύ γεννήθηκες πρώτη Απρίλη

Και πώς να αγκαλιάσω ένα ψέμα

Ξημέρωσε και μόνος μου εδώ

Κοιτώ το καλοκαίρι στο νερό

 

Μα εσύ γεννήθηκες πρώτη Απρίλη

Γι’ αυτό και δεν θα καταλάβω

Πότε είσαι εσύ πότε είσαι μια άλλη

Ούτε νομίζω πως ποτέ θα καταλάβω

Την ώρα που το σώμα μου θα αρχίσει να διψά

Την ώρα που στο δρόμο μου θα βγουν άγρια σκυλιά

Ποιον δρόμο λες να πάρω να περάσω

Μα εσύ γεννήθηκες πρώτη Απρίλη

Και ο δρόμος που θα πεις ίσως να μην υπάρχει

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιάδης (2018)

Οι ανάσες εραστών-Σάκης Αθανασιάδης

Οι ανάσες εραστών

Μπροστά εγώ πίσω η βροχή

Κι ανάμεσα μια έρημος πατρίδα

Κράτα καλά τρέχω πολύ

Μη πέσουμε στου δήθεν την παγίδα

Πως να διαβάζω τα σημάδια του καπνού

Τα μονοπάτια  μου γεμίσανε αλάτια

Με χνώτα ενός μικρού αστού θεού

Και με προφήτες που έχουν σκόνη για τα μάτια

Τραβάω απ’ την πρίζα το καλώδιο

Σβήνω απ’ τον πίνακα τα λόγια των σοφών

Τόσοι πολλοί να μουρμουρίζουν λόγια ίδια

Φωτοτυπίες μες τη λάσπη των καιρών

Τραβάω απ’ την πρίζα το καλώδιο

Μες το σκοτάδι μου ο κόσμος των γυμνών

Κανένας δεν ακούγεται να λέει λόγια ίδια

Φτιάχνω τον κόσμο με ανάσες εραστών

Με σκόνη λες καταδικάζει

Ο χρόνος το άχρηστο παρόν

Και εμένα τρώει  το μαράζι

Στη σκόνη του να είμαι απών

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Ο πιο όμορφος δρόμος-Σάκης Αθανασιάδης

                                

Ο πιο όμορφος δρόμος

Το αίμα μου καίγεται

Στην μεγάλη φωτιά της αγάπης

Μα εγώ δεν ξέρω που να πάω απ’ την φωτιά να σωθώ

Οι τοίχοι μου χαμογελάνε

Κι οι άγγελοι κλαίνε έναν άστεγο της αγάπης

Μετά μου μιλάνε να μη χαθώ

Κοιτάζω τη φωτογραφία σου

Η καρδιά μου χορεύει

Στη μεγάλη φωτιά της αγάπης

Ο καπνός με κρατάει αγκαλιά

Το αίμα μου καίγεται

Στην μεγάλη φωτιά της αγάπης

Στον πιο όμορφο δρόμο τον δρόμο του έρωτα

Κι αν λιγοστεύει το αίμα

Είναι ωραία να είσαι διαβάτης

Στον πιο όμορφο δρόμο τον δρόμο του έρωτα

Οι όμορφοι δρόμοι της ζωής είναι πάντοτε λίγοι

Γι’ αυτό κι εγώ δεν τους σβήνω ποτέ

Κι ότι κρατάω αγκαλιά το αφήνω να φύγει

Να φύγει μακριά να μεγαλώσει η καρδιά

Κι αν καταλάβει ποτέ τι αξίζει στα αλήθεια

Να γυρίσει κοντά στη μεγάλη φωτιά

Εκεί που τα κορμιά δεν ζουν στη συνήθεια

Εκεί που οι ψυχές πετάνε στον αέρα ψηλά 

   Το δαχτυλίδι της ελευθερίας Σάκης Αθανασιάδης(2020)        

Του ήλιου το νησί-Σάκης Αθανασιάδης

Του ήλιου το νησί

Χτυπάει ο ήλιος μου την πόρτα 

Κι έρχεται μέσα καλημέρα να μου πει

Ότι αγάπησα ξυπνάει  στα φώτα

Αυτό που δεν χάνεται για πάντα μάλλον ζει

Τρέχει  το σώμα μου σαν χελιδόνι

Να βρει πατρίδα στου ήλιου το νησί

Και αυτό το ταξίδι μου ποτέ δεν τελειώνει

Όσο αντέχει να τρέχει η ψυχή

Ξέχνα τα ίσως

Το νησί με το μίσος

Πρέπει να βυθιστεί

Ψάξε ελπίδα σε μια άλλη πατρίδα

Στου ήλιου το νησί

Ξέχνα τα ίσως

Το νησί με το μίσος

Πρέπει να βυθιστεί

Χτυπάει η αγάπη σιγά σιγά τη πόρτα

Να την ανοίξεις για να μπει

Πάντα ρωτάω όταν διψάω

Αν η αγάπη είναι αμαρτωλή

Γιατί στο ταξίδι ο χρόνος γελάει

Και το κορμί μου πονάει στη διαδρομή

Πάντα ρωτάω όταν περνάω

Από τα φώτα στο σκοτάδι το βαθύ

Ποιος είναι νέος ποιος είναι ωραίος

Κι αν η ψυχή γερνάει με το κορμί

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

                             

Μια τρύπα στο σκοτάδι-Σάκης Αθανασιάδης

Μια τρύπα στο σκοτάδι

Όταν γράφω ποιήματα

ανοίγω μια τρύπα στο σκοτάδι

μέσα στο λίγο φως

τα μάτια μου μεγαλώνουν

Ακούω βήματα στο μπαλκόνι

είναι ο πατέρας που με περιμένει

να πιούμε το κόκκινο κρασί της ανάστασης

κάτω απ’ τα αστέρια

μέσα στην σιωπή

να μου λέει «μη φοβάσαι»

Έτσι αυτό που έχει χαθεί

το αγαπώ περισσότερο

και φοβάμαι να το πετάξω σαν στάχτη

να το σκορπίσουν αυτοκίνητα στο μηδέν

Όταν γράφω ποιήματα

γεμίζω με φωτογραφίες το δωμάτιο

φωτογραφίες που βρίζουν ή χαμογελάνε στους τοίχους

στάζουν τα μάτια αίμα στο χαρτί

Πληγωμένος αλλά ελεύθερος από τον εαυτό μου

δεν φοβάμαι τον θάνατο

μπορώ να περπατήσω μακριά και να κλέψω

τα πιο όμορφα όνειρα

Όταν γράφω ποιήματα ξεχνάω τους δρόμους

και σκέφτομαι πως τα μάτια σου

ήταν το καλύτερο σπίτι για μένα

η δική μου θάλασσα

μέχρι να φτάσει ο «πολιτισμός»

και γίνουν τα μάτια σου δρόμος που αγαπά την ταχύτητα

Κι όταν πονάει το σώμα μου στους στίχους

ρίχνω από μακριά μια χούφτα άμμο στο μαξιλάρι σου

ελπίζοντας πως όταν ο καθρέπτης

σταματήσει να σου λέει «σ’ αγαπώ»

να θυμηθείς πως «οι κανονικοί»

συλλαμβάνονται πρώτοι από τους δημοσιογράφους

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Στρατιώτης σοκολάτας-Σάκης Αθανασιάδης

Στρατιώτης σοκολάτας

Γυρίζω μες την σκόνη τα ίχνη σου να βρω

Μια μέρα ακόμα που η σιωπή σου καίει το αίμα

Αυτό το καλοκαίρι δεν είναι για γιορτή

Είναι να φτάσεις πιο ψηλά ή να χαθείς στο ψέμα

Ανοίγω τα παράθυρα να τυλιχτώ στο φως

Μια μέρα ακόμα που η σιωπή σου με τρομάζει

Περνάει ανάμεσά μας ακόμη ο ποταμός

Λεύκες κι αναχώματα και η σιωπή να στάζει

Αν με ρωτήσεις κάποτε τι ήμουνα εγώ

Τι έγιναν οι γέφυρες που ήθελες να φτιάξω

Θα σου απαντούσα βιαστικά δεν είμαι το καλό

Κι εσύ απλά θα πίστευες πως ήθελα να χάσω

Τα μάτια σου στο φως ήταν να δω

Μα εσύ κλειδώθηκες σε σκουριασμένο τρένο

Στρατιώτης σοκολάτας στον ήλιο τον καυτό

Δεν έχω τίποτα να πω θα περιμένω

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας Σάκης Αθανασιάδης(2020)        

   

Γυμνή Περιοχή-Σάκης Αθανασιάδης

Γυμνή περιοχή

Τον έρωτα θα πληρώνεις
Στις νύχτες τους
Θα μιλάς σιγά
Τα μάτια θα κλείνεις
Θα φωνάζεις απών
Κλειστά παράθυρα
Θα κλέβουν τα μεσημέρια
Σε μια οθόνη θα μιλάς
Στον εαυτό σου
Φιλιά από σένα σε σένα
Ήσυχες μέρες...
Σε πόλεις που έχουν αστυνόμους
Για τον έρωτα και τη μοναξιά
Σε πόλεις βαμμένες σαν εταίρες
Πόσες ανάσες σου ’χουν μείνει;

Σάκης Αθανασιάδης

• Ο μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου, β΄ έκδοση (2014)

Φεγγάρι της καρδιάς-Σάκης Αθανασιάδης

                   
Φεγγάρι της καρδιάς

Πριν να γεννηθείς σε είχα συναντήσει

μέσα στο φεγγάρι της καρδιάς

μπροστά στα χείλη σου είχα χαθεί

κι όλα μέσα μου είχαν σβήσει

 

Πριν λίγο καιρό πολέμαγα το φως

από τα μάτια σε είχα σβήσει

ώσπου να θυμηθώ πως έφτασα εδώ

αυτά που δυο ζωές μαζί έχουμε ζήσει

 

Φεγγάρι της καρδιάς ξυπόλυτο στη άμμο

τα μάτια άγριο φως αέρας δυνατός

τα χείλη σου η γέφυρα

τα σύννεφα να τα φτάνω

 

Πριν να γεννηθείς σε είχα αγαπήσει

ήμουνα παιδί δεν ήξερα γιατί

το φως μου είχε μιλήσει

 

Πριν να γεννηθώ ίσως με είχες δει

σε μια άλλη ζωή μες την άγρια δύση

σε ποταμό γυμνό να ψάχνω για χρυσό

   να ξαναγεννηθώ με είχες βοηθήσει                                                                                                          

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Τίποτε δεν θα χάσω αν είμαι ο εαυτός μου-Σάκης Αθανασιάδης

                                   

Τίποτε δεν θα χάσω αν είμαι ο εαυτός μου

Από σένα μπορώ να βρω φακό

Τα όνειρά μου να δω στα παλιά μου ρούχα

Να μυρίζουν αρμύρα

Μαζί μου να έχω χώμα και φωτιά

Από σένα μπορώ να βρω

Τα σπίρτα να ανάψω το φεγγάρι

Τα παράθυρα στο δρόμο να ανοίξω

Τον ψεύτη καθρέπτη να σπάσω

Τίποτε δεν θα χάσω αν είμαι ο εαυτός μου

Τίποτε δεν θα χάσω

Μες την αγάπη δεν έχασε ποτέ κανείς

Πολλοί κέρδισαν δρόμο

Λίγοι τον εαυτός τους

Κι άλλοι μίλησαν κρυφά με τον θεό

Μες την αγάπη δεν έχασε ποτέ κανείς

Τίποτε δεν θα χάσεις

Αν θα διψάσεις για την ελευθερία

Αν μοιάζεις πεταλούδα τον χειμώνα

Ή αν τραγουδήσεις στη βροχή τη νύχτα

Τίποτε δεν θα χάσεις αν είσαι εσύ

    Το δαχτυλίδι της ελευθερίας Σάκης Αθανασιάδης(2020)