Τίποτε δεν αλλάζει αν δεν το αλλάξεις εσύ-Σάκης Αθανασιάδης

Τίποτε δεν αλλάζει αν δεν το αλλάξεις εσύ

Σε αυτό το σημείο  ο χρόνος τελειώνει

Δεν υπάρχει ευκαιρία για άλλη αμαρτία

Μνήμες χτυπάνε τα μάτια σου σπάνε

Τίποτε δεν αλλάζει αν δεν το αλλάξεις εσύ μόνη

Μόνες  οι φωνές στα ψηλά  βουνά

Βρέχει προσευχές πάλι στις μονές

Πώς να σου απαντήσουν αν ζούνε οι ψυχές

Αν υπάρχουν σύννεφα που ακούνε στα κρυφά

Δεν υπάρχει συγνώμη η μνήμη αν λιώνει

Η πράξη από μόνη αυτή σε σηκώνει

Για αυτό να θυμάσαι

Τίποτε δεν αλλάζει αν δεν το αλλάξεις εσύ  

Άφησες το σώμα σου κάπου στα βουνά

Πέταξες τη μνήμη σου και ήρθες πάλι πίσω

Μα ήσουνα  γυμνή και ο κόσμος πιο σκληρός

Πιο φτωχός θα έλεγα και είπα να σε ντύσω

Σάκης Αθανασιάδης 

·        οι ανάσες των εραστών (2014)

Στον Έρωτα η Ψυχή Αναφλέγεται-Σάκης Αθανασιάδης

Στον Έρωτα η Ψυχή Αναφλέγεται

Χτυπάει και μένα ο εχθρός

Κάθε πρωί με χιλιάδες χαμόγελα

Μου στέλνει χαρτιά συνεχώς

Πως η πατρίδα μου δεν είναι τα χώματα

Δεν φέρνει ζωή ο χρυσός

Όταν το δάσος πονάει και καίγεται

Τα αστέρια όταν χάνουν το φως

Και η αλήθεια στη νύχτα όταν κρέμεται

Γιατί να ανάψω το φως

Αφού στο σώμα σου η νύχτα μου καίγεται

Κοιμάμαι τα βράδια γυμνός

Γιατί στον έρωτα η ψυχή αναφλέγεται

Μπορεί να είμαι ο μικρός

Μα η φωτιά απ’ το όνειρο φαίνεται

Δεν φέρνει ζωή ο χρυσός

Μόνο σκουριά στον αέρα που καίγεται

Ο χρόνος αν είναι οδηγός

Το ποτήρι σαν άδειο μου φαίνεται

Ποτέ μισθοφόρος θεός

Την πατρίδα μου δεν ελευθέρωσε

Σάκης Αθανασιάδης

·    τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Το βρεγμένο χώμα-Σάκης Αθανασιάδης

    Το βρεγμένο χώμα

Χίλια μυστικά στα μάτια έκρυβες θαρρώ

Τα φιλιά μου όταν πετούσες άδεια στο γκρεμό

Και έτρεχαν μετά τα δάκρυα έτρεχα κι εγώ

Στη σιωπή θεό να φέρω δροσερό νερό

Ένα σου φιλί για αντίο για ευχαριστώ

Μου άφησες στα χείλη μόνο να κρατώ

Κι όσο το φιλί κρατούσε ήμουνα εγώ

Τώρα που έχει ξεθωριάσει χάνομαι με αυτό

         
Στη βροχή σαν περπατώ και σε ψάχνω ακόμα

Το άρωμά σου συναντώ στο βρεγμένο χώμα

Κι όταν πάλι θα βραχώ και πονάει το σώμα

Το φιλί σου αναζητώ στο στόμα

Στον κακό μου τον καιρό τι να πω πια τώρα

Αφού παίρνει αν κρατώ τα ακριβά του δώρα

Κι όταν πέφτω και χτυπώ και αρχίζει μπόρα

Το άρωμά σου συναντώ στο βρεγμένο χώμα

Ένα σου φιλί για αντίο είναι το μαχαίρι να κοπώ

Από το παράθυρό σου να ζητάς πίσω ουρανό

Και αν περνούν οι μέρες μένουν οι παλιές

Όλος σου ο κόσμος κόλλησε στο χθες

Σάκης Αθανασιάδης 

·        τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Στου κάστρου τη φωτιά-Σάκης Αθανασιάδης

Στου κάστρου τη φωτιά

Με τον ήλιο στα μάτια

Το καλοκαίρι να μου φέρνεις

Ένα φιλί να μου ζητάς μετά να γέρνεις

Στην αγκαλιά μου σαν γατί

Με τον ήλιο στα χέρια

Την άμμο πάλι να μου φέρνεις

Να μου μιλάς σαν να με δέρνεις

Που το κάστρο σου  που είναι ακόμη μισό

Το μυστικό για το κάστρο

Ψηλό να το κάνω να αντέχει

Είναι να πιάσω ένα άστρο

Τον Αύγουστο τη νύχτα όταν τρέχει

Να σε κοιτάζει από μακριά

Να μπαίνει στα όνειρά σου

Όπου κι αν είσαι να είσαι εδώ

Στου κάστρου τη σκιά

Να σε φωνάζει τρέξε πια

Να δεις που ζει η καρδιά  σου

Το καλοκαίρι πως χορεύει

Στου κάστρου τη φωτιά

Σάκης Αθανασιάδης

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Το γυμνό-Σάκης Αθανασιάδης

                                            

                    Το γυμνό

Σπίτι δεν κάθισα πολύ είπα να περπατήσω

Στους άδειους δρόμους να ακούσω την καρδιά

Ήθελα πάλι να σου πω τόσα που είχα ξεχάσει

Γιατί φοβόμουνα πολύ να βγω απ’ τη μοναξιά

Άκουγα πως οι ποιητές γράφουν  χωρίς να ζούνε

Μα οι σελίδες γέμιζαν το πάτωμα λευκές

Όσα αστέρια έφτιαχνα μες το χαρτί να μπούνε

Στάχτη σκορπίζανε πρωί στου ήλιου τις φωνές

Μες το σκοτάδι άκουσα βήματα από πίσω

Σαν κάτι να πλησίαζε ολοένα πιο κοντά

Ξεκίνησα  να περπατώ για να το αποφύγω

Μα ότι και να έκανα ήταν πλέον πια αργά

Έτσι απλά περίμενα τον άλλo  να με φτάσει

Τα λίγα να του δώσω στη τσέπη μου λεφτά

Μα τη φωνή σου άκουσα: Σάκη με έχεις σκάσει

Σταμάτα να μου κρύβεσαι στης νύχτας τη σκιά

Άκουγα  πως οι εραστές ρίχνουνε το χειμώνα

Τα ρούχα τους στο πάτωμα κι αρπάζουνε φωτιά

Και το κορόιδευα αυτό τον περασμένο αιώνα

Ώσπου μια μέρα γνώρισα πως γίνονται όλα αυτά

Μα πως μπορεί να γίνει αυτό αν νοιώθεις ήδη πτώμα

Μες τα χιλιάδες πρέπει σου που άφησε η ζωή

Θέλω εσύ να μου το πεις τώρα που έχεις έρθει

Πως γίνεται έτσι ξαφνικά άνοιξη η βροχή

cop.2014 Σάκης Αθανασιάδης

Όμως εγώ θα στο πω-Σάκης Αθανασιάδης

Όμως εγώ θα στο πω

Πάνω στα βράχια να κάθεσαι

Τη θάλασσα να κοιτάζεις

Να έρχεται η άνοιξη

Τα μάτια σου να βγάζουν φωνές

Στο βουνό να περπατάς

Τα χρώματα να διαβάζεις

Της άνοιξης να ζητάς το φιλί

Για να πιστέψεις

Πως είναι πατρίδα ακριβή το χώμα που πατάς

Όταν σκοτώνουν μια θάλασσα, ένα ποτάμι, ένα δάσος

Και πρέπει να σωπαίνεις

Φοβάμαι πως έχεις χαθεί στα σύννεφα του λάθους

Πως είσαι κι εσύ αιχμάλωτος μιας εποχής

Που παράγει κονσέρβες θανάτου

Όμως εγώ θα στο πω για μια ακόμη φορά

Αν δεν μπορείς να αγαπήσεις

Τη λίμνη, το δάσος, τη θάλασσα

Αν δεν μπορείς να αγαπήσεις

Τη μεγάλη σου μάνα τη γη

Τα παιδιά σου απλά τα μισείς

Και τα μάτια τους εσύ τα λερώνεις

Μόλις βραδιάζει και δεν μπορείς να μιλήσεις

Στην άνοιξη που σε κοιτά

Γιατί τα μάτια σου βλέπουν λεφτά στον ουρανό

Αντί για αστέρια

Νομίζω πως πρέπει να φοβηθείς

Τις ψυχές που πετάνε φωτιά

Η εποχή δεν είναι λάθος

Λάθος είναι ο δρόμος που πας

Και σου απαγορεύει να δεις

Σου απαγορεύει να ζήσεις τα χρώματα

Κι όταν κοιμάσαι

Τίποτε άλλο δεν μπορείς να σκεφτείς

Τίποτε άλλο πέρα απ’ το κέρδος

 Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)