Ένα σκυλί που κυνηγάει αυτοκίνητα- Σάκης Αθανασιαδης

Ένα σκυλί που κυνηγάει αυτοκίνητα

Χιόνιζε όπως σήμερα

Μα έπρεπε να γυρίσω νωρίς

Ήτανε όπως τώρα Χριστούγεννα

Είχα βρει λίγο φως της ψυχής

Μια φορά ο Δεκέμβρης με νίκησε

Η καρδιά μου ακόμη πονά

Μια φορά ένας δρόμος σταμάτησε

Η ψυχή τρέχει στην ερημιά

Τίποτε δεν μου είπες κι έφυγα

Σαν σκυλί να κυνηγάω αυτοκίνητα

Μίλησέ μου μια φορά απ’ τα σύννεφα 

Μαύρος ήλιος με φτάνει εδώ

Μια φορά ο Δεκέμβρης με νίκησε

Φύγαν μάτια χάλασε η φωνή

Μια φωτιά βρε πατέρα που άφησες

Τη φυλάω καλά να τη βρει το παιδί

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα-Σάκης Αθανασιάδης

Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα

 

Έχω μια αγάπη παλιά που αντέχει τα χρόνια

Μόλις τη φωνάζω κοντά με αγκαλιάζει σφιχτά

Δεν χρειάζεται φως να με δει στο σκοτάδι

Ότι είναι αλήθεια μπορεί την ψυχή μου να δει

 

Μες την ομίχλη κοιτώ κουρασμένα τα σώματα

Άνθρωποι μόνοι γυρνούν με ραμμένα τα στόματα

Στη κρίση χαμένος κι εγώ δεν πιστεύω σε κόμματα

Όμως φοβάμαι πολύ η ομίχλη μη γίνει ζωή

 

Αν κι η αγάπη μου ζει σκεπασμένη με φώτα

Μου έστειλε ένα μπουφάν για να ανοίξω την πόρτα

Μόλις το φορέσω να δει τη ψυχή μου γυμνή

Έτσι την είδα ξανά  μια νεράιδα φωτιά

 

Έχω μια αγάπη παλιά που κρατάει μαχαίρια

Όταν τη φωνάξω θα ’ρθεί να μου κόψει αστέρια

Έτσι περνάει ο καιρός έτσι αντέχει το σώμα

Κάποιοι σκοτώνουν το φως

Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

Τα μάτια των σκιάχτρων-Σάκης Αθανασιάδης

              

 Τα μάτια των σκιάχτρων

Νύχτα της Λαμίας ουρλιαχτό

Τρυπάει τους τοίχους

Τα βήματά μου σβήνω να κρυφτώ

Τίποτα όμως δεν μπορώ να καταφέρω

Θα προδοθώ από τους στίχους

Από τα τραγούδια μου

Η πιο μεγάλη νύχτα μου ζητάει να δω

Το καρφωμένο μου σώμα στον σταυρό του ευρώ

Και να της παραδώσω τα μάτια μου

Γι’ αυτό κι εγώ αφήνω τα μάτια στους χαμένους του δρόμου

Να κρυφτούν μαζί τους στην βροχή

Άλλοτε γελαστός, άλλοτε τραυματισμένος από ερώτα

Νύχτα της Λαμίας ουρλιαχτό

Ακούγεται απ’ το κάστρο

Μέχρι να σβήσει μέσα μου

Κάθε ψεύτικο άστρο

Τις νύχτας οι φωνές θα είναι η καλύτερη πέτρα

Που έχω επιστέψει στην θάλασσα

         

Κι αν γεμίζει ο δρόμος νερά 

Το χάρτινο σκιάχτρο

Ζωή δεν είχε ποτέ ούτε πληγές και φτερά

Μονάχα το καλύτερο ψέμα στα μάτια

Να κάψει τον χρόνο

Μα τα όνειρα κάθε καινούργια μέρα

Πηγαίνουν τον δρόμο απ’ το σκιάχτρο πιο πέρα

Πηγαίνουν τον δρόμο μακριά στο αιώνιο

Όταν θα ’ρθει η άνοιξη να την δεις

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Τα κοστούμια που κλαίνε-Σάκης Αθανασιάδης

               

   Τα κοστούμια που κλαίνε 

Μην ξυπνάς το παιδί μες την νύχτα

Μείναμε μόνοι κι εσύ χαμογέλα

Φτιάξε ένα όνειρο στο μαξιλάρι του να βρει

Το πρωί στην ομίχλη τις λίμνης

Μην κοιτάς την βροχή και θυμώνεις

Έλα ξανά με την τρύπια ομπρέλα

Μέσα στην λάσπη να ανοίξουμε δρόμο

Να αλλάξουμε μάτια για πρώτη φορά

Αφού κανείς εδώ δεν θα πει καλημέρα

Κανείς θα πει γίνεται πόλεμος

Άγνωστες πόλεις θα καίγονται λίγο ποιο πέρα

Και οι πρόσφυγες θα μοιάζουν πληγή

Μα μην φοβάσαι αυτούς που φωνάζουν

Για να σε σπάσουν και δηλώνουν θεοί

Διώξ’ τους μακριά κι όρθια στάσου

Κάτω απ’ τον ήλιο θα μοιάζεις θεά

  

Αφού κανείς εδώ δεν θα πει καλημέρα

Άκουσε τώρα στην ψυχή σου την βροχή

Σπάσε μονάχη με πέτρες ένα όπλο

Κάποιος φτωχός απόψε να σωθεί

Και μην ακούς τα κοστούμια που κλαίνε

Μέρα και νύχτα στο κρύο γυαλί

Ότι τελειώνει αρχίζει αύριο από εσένα

Σε μια πατρίδα που διψάει για φιλί

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Το αίμα της Δημοκρατίας-Σάκης Αθανασιάδης

Το αίμα της Δημοκρατίας

Τώρα που κοιμήθηκαν οι φωνές

Θα βγω απ’ τη φυλακή των λέξεων

Με γραμμένα συνθήματα στο σώμα 

Ντυμένος στις εκπτώσεις των Μ.Μ.Ε. επανάσταση

  

Κουρασμένος απ΄ τις νύχτες του καιρού

Θα βοηθήσω  τους παρατημένους στη σκόνη

της ανάγκης αστυνόμους να καθαρίσουν την πλατεία

Απ’ το αίμα της Δημοκρατίας

 Στο πλήθος θα χαθώ

Ακολουθώντας βιαστικά βήματα

Στον κίτρινο αέρα των δακρυγόνων

  

Τώρα...  που η πόλη ντυμένη στα κόκκινα

Παρατημένη εταίρα στην χώρα του Περικλή

Ξυπνά απ' τη λήθη τους ποιητές

Ζητιανεύει  όνειρα

Να κολλήσει στα άδεια μάτια των παιδιών

Τώρα... που ακούγονται καθαρά οι κραυγές

θα βγω απ’ τη φυλακή των λέξεων

Γλιστρώντας στο ζεστό κόκκινο αίμα της Δημοκρατίας

Σάκης Αθανασιάδης 

o μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου, β΄ έκδοση (2014)

·         

Έξω απ’ την πόρτα του θανάτου-Σάκης Αθανασιάδης

               

Έξω  απ’ την πόρτα του θανάτου

Κλάψε όσο μπορείς περισσότερο

Πιες μέχρι την πόρτα του θανάτου

Φτάσε αν θέλεις στο τίποτα ακίνητος

Αυτό που σε καίει άφησέ το να σε κάψει

Μετά από αυτό θα είναι εύκολο να περπατήσεις

Αν καταφέρεις όρθιος να σηκωθείς

Κάψε ότι μπορείς να κάψεις που σε καίει

Άλλαξε τα μάτια κρυφά στον δρόμο

Πλήρωσε ότι είναι να πληρώσεις για να ελευθερωθείς

Η ταύτιση στις φωνές του όχλου είναι παραίτηση

Και μην βάζεις σύνορα στην θάλασσα γιατί χαλάς τα όνειρα

Γράψε στον καθρέπτη σου:

«Ότι με πληρώνει κάποια στιγμή θα με σκοτώσει

με τις αλυσίδες του

Τίποτε δεν είναι καλύτερο

Από το να μην πληρώνομαι για τίποτα

Η τέχνη με σώζει απ’ την σκόνη

Είναι το καλύτερο φάρμακο για το αίμα μου»
Καθάρισε τον καθρέπτη και μετά κρύψε τα λόγια στην καρδιά

Φτιάξει μια καλύβα μικρή

Να ξαποστάσει ο ζητιάνος όταν βρέχει

Ο έρωτας έχει φωνή που την ακούς μόνο εσύ

Η πίστη στα χρήματα είναι η άρνηση της αθανασίας

Θυμήσου, ένα σώμα έχει λιγότερη μοναξιά από δυο κρύα σώματα

Μην ακούς τις φωνές του δρόμου

Η αντιγραφή της ζωής είναι το δικό σου τέλος 

Με ενδιάμεσες διαφημίσεις μοναξιάς
Μετά από αυτό θα είναι εύκολο να αγαπήσεις

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)