Σιωπή (Πρώτη δημοσίευση) Σάκης Αθανασιάδης

   (Πρώτη δημοσίευση) 

                    Σιωπή

                                                                                      Σάκης Αθανασιάδης cop.2024

Τίποτα δεν είναι αδύνατο, τίποτα αν ζεις για άλλες ζωές-Σάκης Αθανασιάδης

Τίποτα δεν είναι αδύνατο, τίποτα αν ζεις για άλλες ζωές

 

Το μαχαίρι μου είπες, το μαχαίρι που τρυπάει το σύννεφο

Θα πρέπει να το ψάξεις στη σκόνη των δρόμων

Το καθαρό του το νερό που σπάει τα δόντια των νόμων

Θα πρέπει να το πιεις για να αλλάξεις

 

Τη ψυχή σου μου είπες, τη ψυχή σου που πηγαίνει στο σύννεφο

Θα πρέπει να την φτιάξεις με φωτιές

Στον άνεμο να αντέχει να καίει τις κραυγές

Τίποτα δεν είναι αδύνατο, τίποτα αν ζεις για άλλες ζωές

 

Από τότε γυρίζω στους δρόμους

Σημαδεύω τα σύννεφα και πετώ τη φωνή μου

Σημαδεύω τον εαυτό μου μα φοβάμαι να παραιτηθώ

Γιατί το όνειρο φωνάζει: Έλα πιάσε με, είμαι εδώ

Τίποτα δεν είναι αδύνατο, τίποτα αν ζεις για άλλες ζωές

 

Και ελπίζω πως θα βρω το μαχαίρι να τρυπήσω το σύννεφο

Το καθαρό του το νερό να μου φέρει πίσω τη ψυχή

Που φεύγει λίγο- λίγο απ’ το κορμί μου

Σάκης Αθανασιάδης
το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Ένα περιστέρι κοιτάζει τη βροχή που λιώνει το χιόνι-Σάκης Αθανασιαδης

Ένα περιστέρι κοιτάζει τη βροχή που λιώνει το χιόνι

Πάω πίσω τις μέρες βλέπω στη μνήμη μου φόβο

μπροστά κοιτάζω δεν βλέπω το δρόμο

μονάχα ένα άγριο ποταμό που μοιάζει να γελάει

μόλις παρασύρει το φεγγάρι στα νερά του και το σπάει

Ιερόσυλες κότες προσκυνούν τον βεζίρη

ποιά θα χτυπήσει ποιά για να σωθεί

θα φταίει η λάσπη η πολύ

κλείνω τα μάτια μη λερωθούν σε αυτό το πανηγύρι

Ένα περιστέρι κοιτάζει τη βροχή που λιώνει το χιόνι

ακούω ένα μπαμ πάω να δω, κόκκινο το λευκό

το δυνατό μπορεί να σκοτώνει

ιερόσυλες κότες προσκυνούν το θεό που πληρώνει

Ταξίδευε ο καπνός μακριά απ’ το αναμμένο τζάκι

κράτησα την καρδιά. έκαψα τα ξωτικά

μικρό το βήμα στις πέτρες της ελευθερίας

μα νοιώθω το αίμα να καίει την καρδιά

Πάω πίσω τις μέρες στη μνήμη βλέπω φόβο

κοιτάζω μπροστά δεν βλέπω το δρόμο

σε ένα αγόρι λέω τα χρώματα μη χάσεις

οι θάλασσες των ποιητών μια μέρα θα σε βρουν

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Πρόσφυγας- Σάκης Αθανασιάδης

Πρόσφυγας

Δρόμος στρωμένος με ζωές

η ελευθερία

και η ιστορία κόκκινη στους αιώνες

στη γη μου

Στην ησυχία του βουνού

πιάνουν κουβέντα για το χθες

πλατάνια και βελανιδιές

σε χαϊδεύει ο ουρανός

το δέρμα βάφεται πράσινο

Από εκεί έρχομαι

εδώ ανάμεσά σας

με λίγο βαρδάρη στα μάτια

με ποιήματα

 Σάκης Αθανασιάδης-o μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου, β΄ έκδοση (2014)

Καρδερίνες από πλαστελίνη-Σάκης Αθανασιάδης

                         

Καρδερίνες από πλαστελίνη

Είχα βρει το παράθυρο που κρατούσε

τον χειμώνα δικό του ο ήλιος

να ακονίζει ατάραχος δόντια της μοναξιάς

μα η νύχτα τον πρόδωσε έπεσε πάλι χιόνι

και το φως ήταν άσπρο

να φοβάται τα όνειρα

ένα παιδί που ήθελε να περπατήσει ξυπόλυτο 

εκεί που ταξιδεύει η βροχή

την θάλασσα να συναντήσει

Καρδερίνες από πλαστελίνη

είχα βάλει στα δέντρα

να έρχονται παγωμένα πουλιά

το τραγούδι του χειμώνα να ακούω

όταν φύγω μακριά να θυμάμαι

τα πουλιά που μιλούσαν την δική μου φωνή

Είχα δει άγριο ήλιο το καλοκαίρι

τους τοίχους που γρατζουνούσε 

κι ήθελε να μου κάψει

την βάρκα με τα όνειρα και τα πανιά

μέχρι η θάλασσα απ’  μάτια μου να  βγει

Καρδερίνες από πλαστελίνη

αφήνω τώρα δώρο στο παιδί

γιατί από την άμμο της ψυχής ο ποταμός

στα μάτια του ορμητικός θα φτάσει

Σάκης Αθανασιάδης cop.2023

Μα ο άγγελος μου έχει κόκκινα φτερά-Σάκης Αθανασιάδης

Μα ο άγγελος μου έχει κόκκινα φτερά

Νομίζεις έχασα το δρόμο

Και ταξιδεύω σε μια έρημο χωρίς νερό

Πως ξέχασα για πάντα αυτό το τρένο

Που έλεγα θα βγει στον ουρανό

Αυτό που ξέχασα είναι αυτό που λες ζωή

Αυτό το ψέμα που μου στέλνεις να με σώσει

Δεν έχει αγκαλιά ψυχής για το κορμί

Έχει αιμάτινο φιλί με κρύα στάχτη

Μα ο άγγελος μου με κρατάει αγκαλιά

Με περπατάει στο σκοτάδι

Τα βήματά σου να ακούω βιαστικά

Βοήθεια να φωνάζουν κάθε βράδυ

Μα ο άγγελος μου έχει κόκκινα φτερά

Και μου χαρίζει κάθε νύχτα ένα χάδι

Τόσο μακριά απ’ το φόβο με πετά

Που το κορμί καθόλου δεν με νοιάζει

Νομίζεις τρέμω μη χαθώ μέσα στη κρίση

Νομίζεις τρέχω να γλιτώσω απ’ τη λάσπη εποχής

Και ελπίζεις να γυρίσω με σπασμένα φτερά

Στο χώμα να με βλέπεις για να με λυπηθείς

Αυτό που κέρδισα, αυτό που λες εσύ φυγή

Είναι ο δρόμος που το βλέμμα μου έχει σώσει

Δεν έχει κρύο η ψυχή

Και ο άγγελος ποτέ δεν θα προδώσει

Μα ο άγγελος μου με κρατάει αγκαλιά

Με ταξιδεύει από πόλη σε άλλη πόλη

Κάτι ανέραστα κορμιά πυροβολούν ξανά

Τα μάτια τα ανοιχτά και τη ζωή τους όλη

Σάκης Αθανασιάδης
το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Με τα μαύρα ρούχα των ποιητών-Σάκης Αθανασιάδης

Με τα μαύρα ρούχα των ποιητών

Ας μου έκρυψαν

τα μαύρα ρούχα την ψυχή

δεν τρόμαξα το δρόμο

την στάση φοβήθηκα

εσένα

που έπιασες στα χέρια σου

τα όνειρα και κοιμήθηκες

Στα μαύρα μου ρούχα

λευκή ψυχή περπατάει

καινούρια φώτα με πλησιάζουν

  boy-leading-a-horse-1906              πάντα αγαπούσα

  Pablo Picasso                                 τα άσπρα χρώματα, τα άστρα

  Σάκης Αθανασιάδης-o μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου, β΄ έκδοση (2014)

Γυμνοί μου Άγγελοι-Σάκης Αθανασιάδης

                                  

           Γυμνοί μου Άγγελοι

Βρήκα πηγή για να πλυθούνε οι ψυχές

Βαγόνια που έπιασαν σκουριά μες το χειμώνα

Που λέρωσαν με αρρώστιες δυτικές

Και έμειναν στην έρημο αιώνια

Πέφτει φωτιά στη γειτονιά μα εσύ

Στης τηλεόρασης ο δύτης στα σκοτάδια

Σε μια πισίνα που έχει αίμα από παιδιά

Και από αυτόχειρες που φύγανε τα βράδια

Περνάω το δρόμο και χτυπάω με φωνές

Χτυπάω με πέτρες τα κορμιά τα σκουριασμένα

Βρήκα πηγή για να πλυθούνε οι ψυχές

Βρήκα νερό να βγάζω τα όνειρα απ’ το ψέμα

Απ’ του Αχέροντα τις άγριες πηγές

Που ξεκουράζονται οι ψυχές για το ταξίδι

Παίρνω το κέρμα που ξεχάστηκε εχθές

Γυμνοί μου άγγελοι σε  ένα πανηγύρι

Πέφτει φωτιά στη γειτονιά μα εγώ

Ξυπνάω με ήχους τα όνειρα τα νυσταγμένα

Βρίσκω πηγή για να πλυθούνε οι ψυχές

Βαγόνια που έμειναν στα χρόνια σκουριασμένα

• Σάκης Αθανασιάδης
  •  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Να λέω ακόμη σε αγαπώ-Σάκης Αθανασιάδης

Να λέω ακόμη σε αγαπώ

Ο δρόμος που σχεδίασες

Σε ένα χαρτί να τρέξω

Έχει επάνω

Μια πυξίδα μη χαθώ

Να βρω ένα κόλπο

Πως να σβήνω το θυμό μου

Να θυμηθώ  μου λες πως έπαιζα

Μικρός πάλι κρυφτό

Τα κόκκινα τα σύννεφα

Να σβήσω απ’ το μυαλό μου

Πριν βγάλω απ’ τα μάτια μου

Φωτιά με αυτή καώ κι εγώ

Πριν ρίξω βάρος στα φτερά

Ενός παιδιού μέσα του πόνο

Τώρα που σπάει το αυγό

Και βγαίνει το ερπετό

Ρίχνω τον φράχτη καθαρίζω

Όλα τα μαύρα απ’ την καρδιά

Οι λάσπες που έπεσαν στα μάτια

Να φύγουν σαν πλυθούν ξανά

Κι έτσι θυμώνω και τις πέτρες βγάζω

Από τον κόσμο μου μακριά

Σπίτι δουλειά κι αφωνία

Χέρια που χτίζουν τη καρδιά

Μη λες πως χάνω αφού όλο δίνω

Ενώ μαζεύουν  χρήματα οι πολλοί

Στη ανηφόρα μου σκοτώνω

Το άγριο που έχω στη ψυχή

Και βρίσκω άστρα πάλι μόνο

Το μαύρο μου έχει κρυφτεί

Να δίνω δύναμη και ρόλο

Στο αδύναμο λίγη φωνή

Μη λες θυμώνεις που όλο χάνω

Ενώ κερδίζω ένα κομμάτι εαυτό

Για να μπορώ να σε κοιτάζω

Να λέω ακόμη σε αγαπώ

• Σάκης Αθανασιάδης
  •  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

 

Τενεκεδένια ποτάμια -Σάκης Αθανασιάδης

  

Τενεκεδένια ποτάμια

Νυχτερίδες τα βράδια

χορεύουν στα τζάμια

χαλασμένα τα φώτα απ’ τις βροχές

τενεκεδένιο σχολείο  

που σκουριάζεις στο κρύο

φοιτητές σε κομπιούτερ γιατί θες

Αστυνόμοι με κράνη

με φυλάνε και πάλι

ένας νέος κόσμος με σιωπές

Θα κλείσω τα παράθυρα

να μην περάσει ο χειμώνας

από τις μάσκες του

τα ματιά μου μην μολυνθούν

θέλω να βλέπω οπαδούς από το κόμμα

τους θεούς τους να χειροκροτούν

θέλω να βλέπω τους πιστούς μεθυσμένους

για ένα νόμισμα να με ποδοπατούν

Πειρατές τα άδεια βράδια

με σπαθιά στην οθόνη τενεκεδένια ποτάμια

ένας νέος κόσμος με απειλές

μα θα περπατάω δίχως να ρωτάω

τι χάθηκε τι έμεινε στις τσέπες απ’ το χθες

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Ωδή στο Νίκο Καζαντζάκη-Σάκης Αθανασιάδης

   Ωδή στο Νίκο Καζαντζάκη

Ήξερα κάποιον που ζητούσε το θεό

Ήξερα κάποιον που μιλούσε για τα αιώνια

Ήξερα κάποιον που νερό στη έρημο είχε βρει

Και τα καρφιά που πέταγαν

Στο σώμα του τα χρόνια

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται

Στη διπλανή πλατεία

Ρακένδυτος και νηστικός

Από την ίδια πάλι συμμορία

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται

Το βλέπεις κάθε μέρα

Μπορεί να είναι αδελφός

Πατέρας και μητέρα

  

Ήξερα κάποιον που μιλούσε για θεό

Ήξερα κάποιον που γελούσε στα ρολόγια

Που πίστευε πως η φωτιά μπορεί

Να καίει στη ψυχή μια φορά

Μα αυτή η φορά να είναι αιώνια

Ο ήλιος μαύρισε κι αυτός

Απ’ του θυμού τη σκόνη

Κυρ Νίκο είσαι ζωντανός

Μες τη νεκρή τη πόλη

Σάκης Αθανασιάδης 

• Σάκης Αθανασιάδης
  •  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Καμένη πόλη-Σάκης Αθανασιάδης

Καμένη πόλη

Ουρλιάζουν μεθυσμένα αυτοκίνητα

Τρομάζω απ’ τις φυλές του τέλους

Ζω σε μια καμένη πόλη

Που κάτω απ’ τις στάχτες της θα βρεις αγγέλους

Μοιράζουνε αέρα κι ακίνητα

Και στήνουμε χορούς πετυχημένους

Λατρεύουνε να χτίζουνε τα σύνορα

Να μην περάσει ο θεός κουρελιασμένος

Ζω σε μια καμένη πόλη

Με καρφωμένα τα παράθυρα

Μη με ρωτάς γιατί αδειάζει η χώρα

Κοίτα την πόλη σου

Ξέρεις γιατί

Στην άκρη σκάβουνε το χώμα οι εργάτες

Τα μάτια μου σκεπάζουν κι αποχωρούν

Γυρίζουν πίσω κατουράνε σαν πελάτες

Χαμογελάνε πριν τις μπίρες τους να πιούν

Ζω σε μια καμένη πόλη

Μα κάτω απ’ τις στάχτες της θα βρεις αγγέλους

Που δεν πετάνε πια γιατί είναι φοβισμένοι

Αφού στην πόλη αυτή το φως πυροβολούν

Ζω σε μια καμένη πόλη με ιερούς πολεμιστές

Που φαρμακώνουν κάθε μέρα τις ψυχές

Μη με ρωτάς γιατί αδειάζει η χώρα

Κοίτα την πόλη σου

Ξέρεις γιατί

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

 

Ένα ουράνιο τόξο πάνω από μια παγωμένη ψυχή-Σάκης Αθανασιάδης

Ένα ουράνιο τόξο πάνω από μια παγωμένη ψυχή

 Στο πρώτο φιλί αστέρια είχαν πέσει 

στα μάτια η θάλασσα ήταν χρυσή 

ξυπνούσε ο ήλιος για να περάσει

όλο το φως μες την ψυχή

 Στο δεύτερο φιλί είχες ξεχάσει 

την πόρτα της αγάπης ανοιχτή 

μες το μυαλό σου είχες σχεδιάσει 

μια βάρκα να δένει στην ακτή 

Τρέξε μακριά απ’ το χώμα του παραμυθιού 

πρέπει να σηκωθείς απ’ το χώμα και να τρέξεις 

περπάτησε τα σύννεφα ένα ουράνιο τόξο να σε βρει 

μόνο με την αγάπη θα αντέξεις 

Στο πρώτο φιλί η φωτιά είχε φτάσει

 από τα μάτια στο κορμί 

λύκοι κρυβόταν λυπημένοι

 στο δάσος κυνηγημένοι απ’ την σιωπή 

 Στο δεύτερο φιλί δεν είχες ξεχάσει

 για πάντα να πεις θα είμαστε μαζί 

για πάντα όμως λέει ο δρόμος

είναι ένα ουράνιο τόξο πάνω από μια παγωμένη ψυχή  

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Φίλε καλημέρα-Σάκης Αθανασιάδης

Φίλε Καλημέρα

Φτάνει απ’ το δάσος μια παράξενη φωνή

Και μου παγώνει σε ένα βήμα τον αέρα

Μένω ακίνητος ζυγίζω τη στιγμή

Στους θρύλους με γιαγιά και με μητέρα

Κοιτάζω πλάι μα δεν φαίνεται ψυχή

Αν και η φωνή επίμονη μου κόβει τον αέρα

Μέσα στα δέντρα σαν του δάσους την οργή

Να λέει φίλε μη φοβάσαι, καλημέρα

Φίλε μου λέει μη φοβάσαι έχω κρυφτεί

Για να κερδίζω μοναχός κάθε ημέρα

Και από στόχος έγινα μια καθαρή φωνή

Με τα πουλιά που χρωματίζουν τον αέρα

Ήταν πολλοί οι λύκοι οι κρυφοί

Που ζήταγαν το αίμα κάθε βράδυ

Και χτύπαγαν σαν είχα αφεθεί

Ανέμελος στη μάταια βιοπάλη

Και την ανάσα ένοιωθα καυτή

Σαν άρπαζαν το όνειρο στη πόρτα

Να μην ξυπνήσει να μην γεννηθεί

Να μην ζητήσει δυνατά να δει τα φώτα

Υπήρχαν πάντα λίγοι στη ζωή

Που ζήταγαν φιλί και αγάπης δρόμο

Αλλά με αυτούς δεν είχα επαφή

Παρέα έκανα μονάχα με τον πόνο

Φίλε μου λέει μη φοβάσαι έλα κι εσύ

Για να γνωρίσεις της αγάπης σου το δρόμο

Για να πετάξεις  τα δεσμά που έχεις μαζί

Που σε κρατάνε χαμηλά στο χώμα μόνο

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

 

O MIKROS MOU ILIOS Giorgos Dimitriadis Sakis Athanasiadis lyrics-translation into five languages

O MIKROS MOU ILIOS (MY OWN SUN)
 Μουσική-Ερμηνεία:Γιώργος Δημητριάδης
 Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης

CD: ΑΠ ΤΟ ΜΗΔΕΝ –E.M.I. 2012

Μετάφραση Translation Αγγλικά  English

Ο μικρός μου ήλιος     Χούφτες από χώμα Από τη γενέθλια γη Έχω στο μπαλκόνι Να μυρίζει ανατολή Πίσω αν γυρίσω Η κατάρα θα ’χει βγει Και ο μικρός μου ήλιος Μια για πάντα θα χαθεί Τη βροχή φοβάμαι Του αέρα τη βοή Γιατί το φιλί σου Μες στη νύχτα θα χαθεί Τη φωτιά φοβάμαι Την αγάπη όταν βρω Γιατί αν την χάσω Μες στο άδειο θα καώ Στο γυμνό κορμί σου Μια καινούρια διαδρομή Πέταξα μαζί σου Ταξιδεύω ανατολή Στίχοι:  Σάκης Αθανασιάδης	My Little Sun Handfuls of soil From the birthplace I have on the balcony To smell like sunrise Back if I come The curse will be gone And my little sun Once and for all will be lost   I'm afraid of the rain The noise of the air Because your kiss In the middle of the night will be lost   I'm afraid of the fire The love when I find it Because if I lose it In the empty I will burn    In your naked body A new route I flew with you I travel east
Μετάφραση  Превод Βουλγαρικά  Български	Μετάφραση Traducción Ισπανικά al español
Малкото ми слънце  Шепи пръст от родната земя имам на балкона да ухае на Изтока. Обратно ако се върна, проклятието ще се е вдигнало и малкото ми слънце веднъж завинаги ще се изгуби.   От дъжда се боя, от свистенето на вятъра, защото целувката ти ще се изгуби в нощта.   От огъня се боя, от любовта, когато я намеря, защото ако я загубя, ще горя в празнотата.   В голото ти тяло по нов път полетях с теб. Пътувам на изток.	Mi pequeño sol  Puñados de tierra de la tierra natal tengo en el balcón para que huela a oriente. Si regreso de vuelta, la maldición se cumplirá y mi pequeño sol se perderá para siempre.   Temo la lluvia, el ruido del viento porque tu beso se perderá en la noche.   Temo el fuego, el amor cuando lo encuentre porque si lo pierdo arderé en el vacío.   En tu cuerpo desnudo un nuevo recorrido he emprendido volando junto a ti: estoy viajando hacia oriente.
Μετάφραση 번 역        Κορεάτικα  한국어	Μετάφραση  ترجمه Περσικά  فارسی
내 작은 해가   흙이 몇줌이 원시 땅에서 비롯돼 발코니에 있어 동쪽 냄새가 나도록 나는 돌아가면 저주가 이미 출시됐을 거야 그리고 내 작은 해가 한번과 영원히 사라져을 거야   나는 비가 무서워 외침의 바람고 왜냐면 너의 키스 밤에 사라져을 거야   나는 불가 무서워 그리고 사랑을 찾아내면 왜냐면 그걸 잃어면 빈곳에 타을 거야   너의 맨몸에 새 목적지 있어 나는 너와 날았어 동쪽으로 여행해	خورشید کوچک من   مشتی خاکِ از سرزمین مادری در بالکن دارم تا بتوانم برآمدن خورشید را استشمام کنم بازگشت و در بازگشت نفرین زدوده خواهد شد و خورشید کوچک من برای همیشه از دست خواهد رفت   من از باران هراسانم، و نفیرِ باد چون بوسه ات در شب محو خواهد شد   من از آتش هراسانم، آتش عشقی که یافته ام چه اگر او را از دست بدهم تا ریشه خواهدم سوخت   بر پیکر برهنه ات در مسیری تازه با تو به پروازم بسوی مشرق