Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα-Σάκης Αθανασιάδης


Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα

Έχω μια αγάπη παλιά που αντέχει τα χρόνια
Μόλις τη φωνάζω κοντά με αγκαλιάζει σφιχτά
Δεν χρειάζεται φως να με δει στο σκοτάδι
Ότι είναι αλήθεια μπορεί την ψυχή μου να δει

Μες την ομίχλη κοιτώ κουρασμένα τα σώματα
Άνθρωποι μόνοι γυρνούν με ραμμένα τα στόματα
Στη κρίση χαμένος κι εγώ δεν πιστεύω σε κόμματα
Όμως φοβάμαι πολύ η ομίχλη μη γίνει ζωή

Αν κι η αγάπη μου ζει σκεπασμένη με φώτα
Μου έστειλε ένα μπουφάν για να ανοίξω την πόρτα
Μόλις το φορέσω να δει τη ψυχή μου γυμνή
Έτσι την είδα ξανά  μια νεράιδα φωτιά

Έχω μια αγάπη παλιά που κρατάει μαχαίρια
Όταν τη φωνάξω θα ’ρθεί να μου κόψει αστέρια
Έτσι περνάει ο καιρός έτσι αντέχει το σώμα
Κάποιοι σκοτώνουν το φως
Μα εγώ στην αγάπη πιστεύω ακόμα
Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019

Οι πόλεις των μικρών χωριών(πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης


                                          (πρώτη δημοσίευση)
Οι πόλεις των μικρών χωριών

Η  δική σου γη πατέρα μου άφησε ένα άγριο λουλούδι
μα ο άνεμος σκόρπισε το άρωμά του
μονάχα ως τον Θερμαϊκό
ποτέ μου να μην μυρίσω τον πόνο

Για χρόνια να ψάχνω το κατάλληλο χώμα
να φτιάξω ένα κήπο δικό μου με χαρά
διαφορετικός μέσα σε όμοιους ανθρώπους
επικίνδυνο πράγμα να ακούς τα αηδόνια
που κελαηδούν τα μεσάνυχτα

Έτσι γυρίζω ξυπόλυτος
στις πόλεις των μικρών χωριών
με την βρώμικη ανάσα του πολιτισμού στις τσέπες
αφήνω τα μάτια μου σαν αυτοκόλλητα στους τοίχους 
ανάμεσα σε συνθήματα παιδιών
που φωνάζουν τη σιωπή τους με μαύρα γράμματα

Κι όμως εγώ λαχταρώ ακόμα εκείνο το λουλούδι
που μου άφησε η γη σου πατέρα σαν δώρο
Να πάω ένα μέτρο πιο πέρα την φωτιά
και για χρόνια έχω τα δικά μου άγρια λουλούδια στο μυαλό

Ένα περίεργο λιβάδι με λέξεις και χρώματα
να μην κρύβομαι πίσω από υπολογιστές
πίσω από τελείες και κόμματα
πιστεύοντας πως κάποια στιγμή ένα παιδί
θα πει και το δικό μου τραγούδι

Κι αν στις πόλεις των μικρών χωριών μου
ο θάνατος περπατάει περήφανος στους δρόμους
εγώ πιστά τον παρακολουθώ χωρίς να τον φοβάμαι πια
άλλοτε για να του ρίξω φως να φύγει
κι άλλοτε να του κλέψω ζωές
τα υλικά για να χτίσω ένα χάρτινο σπίτι
για τους κουρασμένους αγγέλους 
Cop.2019 Σάκης Αθανασιάδης

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019

Όλες οι γάτες της ζωής μου-Σάκης Αθανασιάδης


                             
Όλες οι γάτες της ζωής μου

Θέλω να πω μια συγνώμη
Σε όλες τις γάτες της ζωής μου πριν να φύγω
Μετά να κλείσω κάθε πόρτα της ψυχής μου
Από τα νύχια της αγάπης να ξεφύγω

Από μακριά να τις ακούω που μαλώνουν
Με άλλους γάτους που κοιτάζουνε τον δρόμο
Με τα γατάκια τους τη μέρα να θυμώνουν
Του έρωτα η γρίπη φέρνει πόνο

Θέλω να πω μια συγνώμη
Σε όλες τις γάτες που με βρίζουν γιατί πίνω
Μα στην αυλή οι ποιητές ζούνε για λίγο
Και δραπετεύουν απ’ τον έρωτα τον κρύο

Γι’ αυτό λοιπόν και ταξιδεύω
Την κάθε χώρα της Ελλάδας να γνωρίσω
Περνάω βουνά και θάλασσα μυρίζω
Μέχρι το κύμα να να μου δείξει την ακτή
Cop.2019 Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019

Η δική μου ασπίδα είναι από χώμα-Σάκης Αθανασιάδης


                       
  Η δική μου ασπίδα είναι από χώμα
Φέρε μου φως, φέρε μου θάλασσα
Διώξε τα όπλα που σκοτώνουν το μυαλό
Φέρε μου χώμα απ’ την αυλή του χωριού
Να δω καθαρά ο δρόμος που πάει

Σφυρίζει αέρας ένα δίχτυ αράχνης
Πέφτει στον δρόμο να με πιάσει
Σκοτάδι βαθύ η ομίχλη απειλή  
Χιλιάδες κόλπα η φωνή μου να σπάσει

Μυρίζουν οι πόλεις ανθρώπινα σώματα
Να ζει η ψυχή για το αύριο δίχως χρώματα
Να υπάρχει ο έρωτας καρφωμένη αφίσα στον τοίχο

Φέρε μου χαρτί, φέρε μου μολύβι
Να φτιάξω το ποτάμι με θυμό
Μες την ανατολή είμαι ακόμη παιδί
Πάρε απ’ τα μάτια μου το μέλλον που τα καίει

Ανάβω φωτιά πετάω χαρτιά
Καίω ότι στα μάτια μου πεθαίνει
Η δική μου ασπίδα είναι από χώμα
Cop.2019 Σάκης Αθανασιάδης




Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Ποιος θα σου κάνει έρωτα-Σάκης Αθανασιάδης


                      
   Ποιος θα σου κάνει έρωτα

Αν σβήσει η θάλασσα απ’ τα μάτια μου
θα υποφέρω
Αν με αφήσεις μόνο στη στεριά
Μέσα στο πλήθος θα χαθώ

Φοβάμαι τόσο τις φωνές και ξέρω
Μες τη σιωπή νοιώθω θεός
Γιατί έμαθα μόνο για αγάπη να μιλώ

Ποιος θα σου κάνει έρωτα
Όταν καίγεται το σώμα
Ποιος θα ανοίξει το παράθυρο
Για να πετάξει η ψυχή

Αν σβήσει το φεγγάρι απ’ τα μάτια μου
θα υποφέρω
Αν με αφήσεις να διψώ για τα φιλιά
Θα περιμένω για να ’ρθεις

Γυρίζω πίσω τις σελίδες για να ξέρω
Πόσο  θα βρίσω τη ζωή
Που μου φωνάζει να συμβιβαστώ

Ποιος θα σου δώσει αγκαλιά
Μες το σκοτάδι
Ποιος θα σου κάνει έρωτα
Για να ανθίσει τον χειμώνα η καρδιά
Cop.2019 Σάκης Αθανασιάδης