Τα πέτρινα ποτάμια-Σάκης Αθανασιάδης

Τα πέτρινα ποτάμια

Περίμενα για μέρες τη βροχή

Μα αυτή δεν ήρθε και είπα μόνος θα τη φτιάξω

Κι ένας ήλιος που δεν ξύπνησε πρωί

Τη σκόνη μου έλεγε μονάχος να πετάξω

Καλή δε λέω η προσευχή μου

Καλός και ο θεός που συγχωράει  την αμαρτία 

Καλό το άλλοθι με μια μου  συγνώμη

Τις Κυριακές να παίρνω πάντα ασυλία

Καλή δε λέω η προσευχή μου

Μα αυτή μαραίνει τα παιδιά και τα τραγούδια

Γι’ αυτό  και φεύγω να ψάξω για λουλούδια

Για να ζητήσω μια συγνώμη απ’ τη ζωή μου

  

Μη με χαϊδέψεις  για το λάθος σαν παιδί

Και με βαπτίσεις μες τα πέτρινα ποτάμια

Φωτογραφίες να μου δείχνεις με φεγγάρια

Για να με δέσεις στο κατάρτι με σχοινί

Μη με κρατήσεις με αγάπη σε χαρτί

Φωτοτυπίες να μοιράζω την αλήθεια

Στα  παραμύθια σου να με χαϊδεύεις σαν γατί

Αφού το άδειο το μεγάλο μου είσαι εσύ

Θέλω να ζήσω στη μικρή μου προσευχή

Ένα ταξίδι ερωτικό για τη σιωπή μου

Και αν πιστέψω πάλι μόνο στη φωνή μου

Θα έχω φτιάξει πάλι μόνος τη βροχή

Καλή δε λέω η προσευχή σου

Καλός και ο θεός που συγχωράει  την αμαρτία 

Καλό το άλλοθι με μια σου  συγνώμη

Τα ξεροκόμματα να μου πετάς για ασυλία

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Νύχτωσε πάλι αγάπη μου-Σάκης Αθανασιάδης

                                 

Νύχτωσε πάλι αγάπη μου

Φοβάμαι τόσο να σου πω πως οι ψυχές χαλάνε

Μέσα στον άγριο τον καιρό που ζούμε εμείς εδώ

Αν έχουν χρήματα πολλά τρελά πανηγυρίζουν

Και σε πατάνε όσο μπορούν να φύγεις μακριά

Νύχτωσε πάλι αγάπη μου τρέξε στην αγκαλιά μου

Μες το δικό μας το νησί ο ήλιος να σε βρει

Γιατί ακόμη τα σκυλιά αδέσποτα γυρίζουν

Και τα αυτοκίνητα τρελά ξεχνάνε τη στροφή

Νύχτωσε πάλι αγάπη μου τρέξε στην αγκαλιά μου

Έχω ετοιμάσει μια φωλιά το σώμα να χαρείς

Δεν φτάνουν μόνο τα λεφτά, φορέματα ωραία

Πρέπει να έχεις τη φωτιά στα μάτια σαν φωνή

Φοβάμαι τόσο να σου πω πως η βροχή που πέφτει

Δεν βρίσκει ακόμη δέντρο εδώ που βλέπει ουρανό

Μόνο αγέλες με σκυλιά χρόνια παρατημένα

Ξημέρωσε αγάπη μου το ψεύτικο ξυπνά

Έναφεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιάδης(2018)

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (Acoustic Version 2021) –Sakis Athanasiadis- ARPEGGIOSMP

Απαγγελία: Χρήστος Φολτόπουλος. Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης. Σύνθεση - Κιθάρες: Γιάννης Βελίκης. Mix - Mastering - Ηχοληψία - Παραγωγή: Χρήστος Φολτόπουλος.

Το σκοτάδι που καίγεται ας το ονομάσουμε θεό-Σάκης Αθανασιάδης

                                 

Το σκοτάδι που καίγεται ας το ονομάσουμε θεό

Δεν μπορώ να θυμηθώ που κρύβεται η αλήθεια

έρημος το νησί αθανασία

τόσο χώμα πεταμένο στη ψυχή μα τρέχει ακόμα

να βρει το μαχαίρι της αθανασίας

Δεν μπορώ να θυμηθώ  πόσα φίδια ήρθαν να με βρουν

πόσα σπίτια έχτισαν στη καρδιά μου δίπλα                                           

πόσα άστρα έριξαν στα όνειρά μου να παραδοθώ

σκλάβος στα ερπετά αυτά να γίνω

τόσο χώμα πεταμένο στη ψυχή μα τρέχει ακόμα

να βρει το μαχαίρι της αθανασίας

Δεν μπορώ να θυμηθώ

σε κάθε άρνησή μου αν είναι τιμωρία η μοναξιά

ή λύτρωση να δω μακριά απ’ το σκοτάδι

τους φωτισμένους ιδιοτελείς εραστές

να βρίζουν το θεό ανάβοντας κεριά στον καθρέπτη

Δεν μπορώ να θυμηθώ αν άφησαν τίποτα

μα μασώ τα ξεροκόμματα και γνωρίζω

σε κάθε άρνησή πως θα έχω την απόρριψη

ή την ανύψωση ότι κανείς νομίζει

τόσο χώμα πεταμένο στη ψυχή μα τρέχει ακόμα

να βρει το μαχαίρι της αθανασίας

Μα θα ’ρθει άνοιξη ξανά κάπου ακούω αναπνέει

θα έχει τη φωτιά στα χέρια της

θα ’ρθει άνοιξη τα χρώματα να μοιράσει

σε αυτούς που δίψασαν για την ελευθερία

το σκοτάδι που καίγεται ας το ονομάσουμε θεό

Δεν μπορώ να θυμηθώ  πόσα φίδια ήρθαν να μου πουν

προσκυνάς για να ζήσεις μέχρι να πεθάνεις

ή πεθαίνεις σαν ένοχος

Δεν με νοιάζει που φυσάει απόψε πόσα φίδια θα ’ρθουν να με βρουν

δεν με νοιάζει που η νύχτα περπατάει σαν γάτα στα κεραμίδια

δεν με νοιάζει το κορμί που διψά

η ψυχή βρήκε παράθυρο το φόβο πέρασε

τα δέντρα που φύτρωσαν στο νησί αθανασία να δει

Το σκοτάδι που καίγεται μια φορά να το ζήσει

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)