Την άνοιξη να βρω αριστερά-Σάκης Αθανασιάδης

Την άνοιξη να βρω αριστερά

Πετάω τη μέρα απ’ το παράθυρο

Διώχνω το χειμώνα

Τα μαύρα τα πουλιά φωνάζουν δυνατά:

Ποτέ δεν έχασε κανείς

Με τα λεφτά στα χέρια

Καλύτερα χωρίς ψυχή παρά χωρίς αυτά

                              

Στη μέση της ερήμου

Μου λένε εδώ να μείνω

Να μη τραβήξω αριστερά

Γιατί πολύ χρυσός θα βγει

Κι αν το βουνό θα κλαίει γκρίζο

Απλά να αδιαφορήσω

Γιατί είναι η ζωή εδώ πολύ σκληρή

Μα εγώ μεγάλωσα σε πέτρες

Με αίμα απ’ το χρυσάφι της ερήμου

Που άφησαν στα χέρια μου φωτιά

Και είναι λίγα τα λεφτά

Για να πουλήσω τη ψυχή μου

Για μια εφήμερη ζωή χωρίς καρδιά

Μα εγώ αγκάλιασα τις λεύκες

Και πήρα τη ψυχή μαζί μου

Και τόσο φως θα είναι κρίμα να χυθεί

Με τα νερά του Αξιού στης θάλασσας τη μοναξιά

Ρωτάω η άνοιξη που τρέχει

Κανένας δεν γνωρίζει

Χειμώνιασε βαριά στις γειτονιές

Ποτέ δεν έχασε κανείς ακούω

Με τα λεφτά στα χέρια του όταν τρέχει

Καλύτερα να σώζεις το κορμί παρά ψυχές

Μα εγώ μεγάλωσα στον ήλιο 

Με ασπίδες από χιόνι

Να έρχεται δροσιά μες τη ψυχή

Γι’ αυτό καλύτερα να στρίψω

H ευθεία πριν τελειώσει

Την άνοιξη να βρω αριστερά

Σάκης Αθανασιάδης το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015 

Αν υπάρχει παράδεισος θα έχω το παράθυρο ανοιχτό - Σάκης Αθανασιάδης

Αν υπάρχει παράδεισος θα έχω το παράθυρο ανοιχτό

Δεν φταίει η βροχή ούτε τα φρένα

Που έτρεχες κι εσύ σαν κι εμένα

Πρώτος να βγεις στο δρόμο της ζωής

Ότι καίγεται να καις για να αντέχεις

Αυτά που φοβάσαι είναι χαζά να λυπάσαι

Τόσοι κανόνες έχουν κλείσει τους δρόμους

Τα μάτια των φάρων την καρδιά σου αν πάρουν

Τότε θα καταλάβεις

Του ραγιά η ελευθερία είναι η σκλαβιά

Μαμά τη φωτιά αναμμένη την βρήκα

Το γέλιο του παππού στην σκεπή

Το χιόνι και τη βροχή στην  αυλή

Αν υπάρχει παράδεισος θα έχω το παράθυρο ανοιχτό

Γιατί γίνεται πιο δυνατή η ψυχή με το κρύο

Γι’ αυτό προσπαθώ να μυρίζω το χώμα

Τον κήπο της ψυχής μου να καθαρίζω

Τίποτε να μην χτίσω τα δέντρα να αφήσω

Αν υπάρχει παράδεισος θα έχω το παράθυρο ανοιχτό

Δεν φταίει η ομίχλη ούτε τα φώτα

Που η αγάπη βρήκε μια άλλη πόρτα

Γιατί έτρεχες πάντα να βγεις νικητής

Ότι πίσω σου μένει να γίνεται σκόνη

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Έξω απ’ την πόρτα του θανάτου-Σάκης Αθανασιάδης

Έξω  απ’ την πόρτα του θανάτου

Κλάψε όσο μπορείς περισσότερο

Πιες μέχρι την πόρτα του θανάτου

Φτάσε αν θέλεις στο τίποτα ακίνητος

Αυτό που σε καίει άφησέ το να σε κάψει

Μετά από αυτό θα είναι εύκολο να περπατήσεις

Αν καταφέρεις όρθιος να σηκωθείς

Κάψε ότι μπορείς να κάψεις που σε καίει

Άλλαξε τα μάτια κρυφά στον δρόμο

Πλήρωσε ότι είναι να πληρώσεις για να ελευθερωθείς

Η ταύτιση στις φωνές του όχλου είναι παραίτηση

Και μην βάζεις σύνορα στην θάλασσα γιατί χαλάς τα όνειρα

Γράψε στον καθρέπτη σου:

«Ότι με πληρώνει κάποια στιγμή θα με σκοτώσει

με τις αλυσίδες του

Τίποτε δεν είναι καλύτερο

Από το να μην πληρώνομαι για τίποτα

Η τέχνη με σώζει απ’ την σκόνη

Είναι το καλύτερο φάρμακο για το αίμα μου»
Καθάρισε τον καθρέπτη και μετά κρύψε τα λόγια στην καρδιά

Φτιάξει μια καλύβα μικρή

Να ξαποστάσει ο ζητιάνος όταν βρέχει

Ο έρωτας έχει φωνή που την ακούς μόνο εσύ

Η πίστη στα χρήματα είναι η άρνηση της αθανασίας

Θυμήσου, ένα σώμα έχει λιγότερη μοναξιά από δυο κρύα σώματα

Μην ακούς τις φωνές του δρόμου

Η αντιγραφή της ζωής είναι το δικό σου τέλος 

Με ενδιάμεσες διαφημίσεις μοναξιάς
Μετά από αυτό θα είναι εύκολο να αγαπήσεις

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Στο δρόμο επιστροφή -Σάκης Αθανασιάδης

      Στο δρόμο επιστροφή          

          

Τα μαύρα ρούχα της κλεμμένης σου πατρίδας

Φορούσες να τα βγάλεις την στιγμή

Την πόρτα του σπιτιού σου όταν περνούσες

Κι έβγαινε αλήθεια η προσευχή

Στα όνειρά σου περπατούσες χίλιες νύχτες

Ψηλά πετούσες με ’να μαγικό χαλί

Βαριά η ανάσα  απ’ τα χρόνια στα σεντόνια

Ακούραστη να κάνεις διαδρομή

Στα παραμύθια σου πατρίδα αγνοούσες

Κι ένα τσιγάρο κάπνιζες κρυφά

Μες στην ομίχλη του να δεις και πάλι

Τη γέφυρα του Γαλατά όπως παλιά

Κι όσο περνούσε ο καιρός σκόνη πετούσε

Πέτρες στο δρόμο  επιστροφή

Ώσπου τον σκέπασε για πάντα

Και μπήκε σε ένα ψέμα η ζωή

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Μια μέρα σήκωσε απ’ το χώμα-Σάκης Αθανασιάδης

Μια μέρα σήκωσε απ’ το χώμα

Τρέχει η αγάπη μου μπροστά

 κι εγώ την κυνηγάω

λαχανιασμένος στη βροχή πάλι

παραπατώ

λάσπες γεμίζει το κορμί έμαθα να χαλάω

στο πρώτο σώμα που θα βρω κι άλλο την 

ψυχή

κανείς δεν μου είπε στη ζωή πως το κορμί πονάει

αν το μαχαίρι καρφωθεί στο βάθος της ψυχής

πληγές γεμίζει η καρδιά και μόνιμα ζητάει

να πέσει πάνω στη φωτιά να λυτρωθεί

Όλοι μου δίνουνε κρασί να καίγεται το αίμα

μα κάθε μέρα που περνά κρυώνω πιο πολύ

μια μέρα σήκωσε να δω μια μέρα σήκωσε απ’ το χώμα

κάπου να βρω να κρατηθώ ο άνεμος πριν βγει

φεύγουν τα σύννεφα μακριά μα εγώ τα ακολουθάω

ώσπου τα μάτια κουραστούν και γίνουν πάλι υγρά

φώτα γεμίζουν τη σιωπή μα φώτα δεν ζητάω

βλέπω μονάχα τον καπνό που βγάζει η καρδιά

Σάκης Αθανασιάδηςτο γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015 

 

Το δέντρο της αγάπης δεν υπάρχει (Πρώτη δημοσίευση) Σάκης Αθανασιάδης

                               (Πρώτη δημοσίευση) 

Το δέντρο της αγάπης δεν υπάρχει 

Ήθελα να δω

χαραγμένο στον κορμό του δέντρου

το όνομά σου

δίπλα σε μια ματωμένη καρδιά

να μην χαθώ ξανά

στο λίγο φως του χειμώνα

όπως εσύ και σπάσουν τα μάτια μου

Η μνήμη με βοηθάει να περάσω

τα σπασμένα κλαδιά που φράζουν το μονοπάτι

σε κάθε μου βήμα πουλιά

φωνάζουν την άνοιξη να ξυπνήσει

μα όταν φτάνω τα πουλιά χάνονται και

το δέντρο της αγάπης δεν υπάρχει

Ήθελες να φυτέψεις ένα δέντρο

στη σκιά του να κάθονται οι ερωτευμένοι

γιατί έλεγες αν το δέντρο της αγάπης κοπεί

όλα θα σβήσουν στην ψυχή τίποτα δεν θα υπάρχει

ούτε για εμάς ούτε για κανέναν

και η αγάπη πρέπει να σωθεί, γιατί σώζει

Ήθελες να βάλεις τον πόλεμο μέσα μου

να καίνε τα μάτια να βγάζω κραυγές στο δρόμο

γιατί έλεγες πως άντρας που δεν πολεμάει

θα είναι για πάντα ηττημένος

μα δεν έβλεπες τις μάχες στους στίχους μου

ούτε τις πληγές τις σφαίρες  στα μάτια μου

και είπες: Θα παραδοθώ στους νικητές

κι ας φυτεύουν αντί για δέντρα θάνατο

Σάκης Αθανασιάδης cop.2026

Ο Μικρός Παναγιώτης(Μετάφραση στα Ολλανδικά)René Haentjens

                                                

De kleine Panayotis Het regent glimlachjes op het raam kleine koninginnetjes dansen, ze verjagen de winter met de scherpe  tanden. Hun ogen: verborgen stemmen het geluid wordt sterker, de bloemen bewegen op onbekende muziek, klaar om te zingen. De kleine Panayotis wordt wakker; hoor, de stem van de zomer: Een handvol zon kwam ik je geven, murmelt hij. Dan is hij weer weg, samen met de kleine koninginnetjes, zijn kostbaar geschenk achterlatend voor het kind. René Haentjens

Ο Μικρός Παναγιώτης     Απαγγελία: Χρήστος Φολτόπουλος   Βρέχει μικρά χαμόγελα στο παράθυρο Μικρές βασίλισσες χορεύουν Κυνηγούν τον χειμώνα με τα κοφτερά δόντια Τα μάτια τους κρυμμένες φωνές Ο ήχος δυναμώνει Τα λουλούδια κινούνται Στην άγνωστη μουσική Έτοιμα να τραγουδήσουν Ο μικρός Παναγιώτης ξυπνάει Ακούγεται η φωνή του καλοκαιριού: Μια χούφτα ήλιο Ήρθα να σου χαρίσω μουρμουρίζει Μετά φεύγει Μαζί με  τις μικρές βασίλισσες Αφήνοντας το πολύτιμο δώρο του Στο παιδί.

Η θάλασσα τα Μάτια της Ανοίγει στη Bροχή-Σάκης Αθανασιάδης

Η θάλασσα τα Μάτια της Ανοίγει στη Bροχή

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει στη βροχή

Και με φωνάζει να σταθώ για μια φορά γυμνός

Να αφήσω λίγο τη ψυχή και να τη δω να τρέχει

Ελεύθερη στα κύματα και στο γαλάζιο φως

Όσοι πιστέψαν πως μπορεί να πάρουν τη ζωή της

Με τη οργή της πάλεψαν πριν σπάσουν τα μυαλά

Και η φωτιά τους έσβησε στο σώμα της για πάντα

Γιατί η θάλασσα είν’  καλή μόνο για λευτεριά

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν βρέχει

Μες τα νερά ο κεραυνός σαν γίνεται καπνός

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν φυσάει

Στο πρώτο μαύρο σύννεφο να ρίξει λίγο φως

Αυτή που είναι αθάνατη δεν θα είναι η ψυχή μου

Αν με το θάνατο ο χρόνος σταματά

Μα η ψυχή της θάλασσας που χρόνο δεν μετράει

Και ούτε φοβάται πως θα σβήσει η καρδιά

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν βρέχει

Και οι σταγόνες της βροχής χαϊδεύουν τα πουλιά

Γιατί μια αθάνατη ζωή στα απλά έρωτα έχει

Σε αντίθεση με τους θνητούς που θέλουν τα πολλά

Σάκης Αθανασιάδης

•   τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Πειρατές με γραβάτες- Σάκης Αθανασιάδης

                                 

 Πειρατές με γραβάτες

Πάρε τα παράθυρα έσπασαν τις πόρτες

Πήγαινε στη θάλασσα το σπίτι

Μέσα απ’ τα μάτια σου η ζωή μη φύγει

Έφτασε η άνοιξη και είναι λίγη

Έμεινα από χρήματα στην Ελλάδα ξένος

Ευρωπαίοι πειρατές το νέο γένος

Πάρε λίγα κύματα η φωνή μη φύγει

Κάπου θα με χρειαστεί να με ντύνει

Απ’ το κρύο των θεών

Απ’ τη νύχτα των αστών αν περάσω

Νύχτωσε αγάπη μου το παιδί έχει φύγει

Για εργάτης μακριά μηχανή να γίνει

Κοίταξε τον ουρανό ένα αστέρι πέφτει

Κάνε τώρα μια ευχή

Η σιωπή βαριά μου πέφτει

Φύτεψε τριαντάφυλλα πέρα από την άμμο

Να γυρίσει το παιδί για να γιάνω

Έμεινα από χρήματα στην Ελλάδα ξένος

Κι ας μη ξέρω αγγλικά ο καημένος

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Γυάλινος πόλεμος-Σάκης Αθανασιάδης

                  

Γυάλινος πόλεμος

 

Ήταν όλοι φοβισμένοι

για χρόνια φορούσαν μάσκες

κι έτρεχαν μακριά απ’ την βροχή

κρύβονταν απ’ τα χρώματα

και περίμεναν πάνω απ’ το πληκτρολόγιο

να τους πουν ποιος είναι ο εχθρός να τον πολεμήσουν

Φοβόταν οι γονείς τα παιδιά τους

οι παππούδες τα εγγόνια τους

φοβόταν η μια ήπειρος την άλλη

το παλιό φοβόταν το καινούργιο

όλα ήταν εχθρός

Αλλά με τον καιρό

μέσα στον φόβο τους υπήρχε μια κρυφή ελπίδα

πως δεν θα χρειαστεί να πολεμήσουν ποτέ κανένα εχθρό

και μετρούσαν τα λεφτά τους κάθε μέρα

και κάθε μέρα έπλεναν τις μάσκες τους

να μην μολυνθούν τα μάτια

κι ήταν ευτυχισμένοι γιατί ζούσαν

με μεγάλη ασφάλεια τον φόβο τους

και σχεδίαζαν το μέλλον

Ελάχιστοι πίστευαν στο θεό

οι περισσότεροι είχαν φτιάξει έναν θεό δικό τους

χόρευαν μαζί του στα πανηγύρια

τον κερνούσαν κανένα κερί σε γιορτές

ή τον έβγαζαν απ’ το μυαλό τους να παίξει

τυχερά παιγνίδια να σώσει το μέλλον

Ήταν όμως όλοι φοβισμένοι τα βράδια στο σπίτι

οι γονείς με τα δάνεια

οι νοικοκυρές με το φαγητό

οι παππούδες με τα φάρμακα

οι φοιτητές με την μοναξιά

οι δάσκαλοι με τα βιβλία

μα κανένας δεν έκανε τίποτα

να περάσει τον φόβο του

κι όλοι περίμεναν κάτι να γίνει

έστω, να γίνει επιτέλους πόλεμος

Όμως πέρασαν τα χρόνια

οι πιο μεγάλοι πέθαναν περιμένοντας να μάθουν τον εχθρό

κάηκαν στην φωτιά να μην  μολυνθεί η Ευρώπη

κι οι λίγοι που έμειναν ζωντανοί

δεν ρωτούσαν να μάθουν ποιος ήταν ο εχθρός

που θα έπρεπε κάποτε να πολεμήσουν

γιατί περίμεναν κι αυτοί να πεθάνουν 

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)