Θάλασσα Ομόνοιας-Σάκης Αθανασιάδης

Α. Τάσσος-χαρακτικό «17 Νοέμβρη 1973»

                          

            Θάλασσα Ομόνοιας

Περνούσαν οι Νοέμβρηδες από την Πατησίων

Φωνάζανε συνθήματα στην θάλασσα Ομόνοιας

Χτυπούσαν τα παράθυρα 

Μα η θάλασσα κοιμόταν

Ο άνεμος έπαιρνε τα συνθήματα μακριά

Κι όσο περνούσε ο θυμός και τα μαλλιά αρπίζανε

Τα λιώσανε οι Δεκέμβρηδες σαν να ήταν παγωτά

Σε άγνωστα μέρη περπατώ παρατημένα
Το καλοκαίρι κράτα αγκαλιά
Στα μάτια σου για μένα που είμαι  ξένος
Χειμώνας ήτανε εδώ Χειμώνας είναι ακόμα
Κάποια πληρώθηκαν με μετρητά
Και κάποια πια φωνάζουν μόνο για το κόμμα

Όσο περνούσε ο καιρός γνωστοί χαθήκανε
Κάθισαν στις καρέκλες τους και μέτραγαν τα λόγια
Που πήγαν οι Νοέμβρηδες ποτέ τους δεν μου είπανε
Κοιτούσαν να χαλάσουν της μνήμης τα ρολόγια

Κι έτσι το μαύρο απλώθηκε μακριά ως την Σαλονίκη
Σε κάμπους, σε λιμάνια, σε χωριά
Και οι φοιτητές ξεχάστηκαν στο απλήρωτο το νοίκι
Οι βάρβαροι επιστρέψαν και μοιράζαν δανεικά

Σε άγνωστα μέρη περπατώ
Πεθαίνω για μια μέρα
Σηκώνομαι κι αναζητάω τον θεό
Που πήγαν οι Νοέμβρηδες ποτέ πια δεν ρωτάω
Τα μάτια τους γνωρίζω αν τα δω
 Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)