Κλεμμένο καλοκαίρι-Σάκης Αθανασιάδης

Κλεμμένο καλοκαίρι

Μπορεί να αλλάξω χώρα

Χρόνια να ταξιδεύω

Χρώματα για να βρω να ζωγραφίσω

Να ψάχνω όλο το κόσμο

Τους άπιστους να βρω

Τους άπιστους που στην αγάπη

Δεν έκαναν ποτέ τους πίσω

Γιατί σε αυτή τη χώρα στο σπίτι των θεών

Κοιτάνε το ευρώ σαν φυλαχτό

Λατρεύουν το εφήμερο σαν την αθάνατη φωτιά

Λατρεύουν και τη λόγχη που τρύπησε το σώμα στο σταυρό

Γι’ αυτό σου λέω γιέ μου ποτέ μην κάνεις πίσω

Όσο χτυπάει η καρδιά σου για αυτό που αγαπάς

Γι’ αυτό θα ζωγραφίσω ήλιο να σου χαρίσω

Τα μάτια σου μη χάσεις, τα όνειρα μη κάψεις

Σε τούτο το κλεμμένο καλοκαίρι

Μπορεί να φύγω τώρα ο αέρας που μυρίζει

Μπορεί και να έχω φύγει το σώμα να είναι εδώ

Γι’ αυτό σου λέω γιέ μου ποτέ μην κάνεις πίσω

Κράτα το καλοκαίρι σαν να είναι μυστικό

Ίσως να μη μπορέσω πολύ μακριά να φτάσω

Στα πρώτα μου χιλιόμετρα πέσω και τσακιστώ

Μα ο δρόμος  έχει μάθει στο όνειρο να τρέχει

Κι εκεί που είναι ασήμαντο να φτάνει ουρανό

Σάκης Αθανασιάδης
το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Παλιά φοβόμουν το άγριο φως-Σάκης Αθανασιάδης

                         

 Παλιά φοβόμουν το άγριο φως

Παλιά φοβόμουν τα φιλιά

Μετά πολύ τα αγάπησα

Η θάλασσα η μάγισσα με αγκάλιασε

Στου Αιγαίου τα νησιά

Έπιασε βροχή δεν ξέρω που να πάω

Τείχη με νόμους άψυχος λαός

Δεν ξέρω που να πάω να μεγαλώσει ο ουρανός

Τα μάτια μου να δούνε καλοκαίρι

Παλιά φοβόμουν το άγριο φως

Μετά πολύ το αγάπησα

Δεν ξέρω πως μα όταν σε κράτησα

Τα μεγαλύτερα ταξίδια μου

Τα έκανα με τα δικά σου μάτια

Πυκνό σκοτάδι μεσημέρι

Που πήγες έρωτά μου ξέχασα το φως

Ποιος θα μου πει καρδιά μου που να πάω

Η θάλασσα όλο ψέματα μου λέει

Παλιά φοβόμουν τη φωτιά

Τώρα κι αυτήν αγάπησα

Με βοηθάει ο βοριάς σαν τη ξυπνά

Να σε αναπνέω

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ - ARPEGGIOSMP-SAKIS ATHANASIADIS

Οι άγγελοι φοράνε μαύρα ρούχα-Σάκης Αθανασιάδης

Οι άγγελοι φοράνε μαύρα ρούχα

Στο μυστικό μου εργαστήρι κάθε πέτρα

Έχει το δικό της αίμα

Κι οι άγγελοι φοράνε μαύρα ρούχα

Η κάθε αλήθεια να φαίνεται ψέμα

Στο μυστικό μου εργαστήρι

Πίνω κρασί να βγουν απ’ το αίμα μου οι δρόμοι

Δεν είμαι φως μα ούτε πιόνι

Τους φοβισμένους αγαπούν οι νόμοι

Τρέχουν στα μάτια μου οι δρόμοι

Στην μοναξιά της πόλης με γυρίζουν

Μέσα σε νάρκισσους κομπάρσο με αφήνουν

Ψυχή να καίω το πρωί

Στο μυστικό μου εργαστήρι

Φτάνω απ’ το χώμα στον θεό

Η ψυχή να μην χρειάζεται να βλέπει

Κι ούτε μαγικά παπούτσια έχω

Κι ούτε λεφτά να αγοράσω φως

Κι όλο μαθαίνω από όλα όσα έχασα
Καλύτερα βήματα

Κι ας μην έζησα μια θάλασσα

Κι ας μην πέθανα μια νύχτα από έρωτα

   Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)