Στον έρωτα η ψυχή αναφλέγεται-Σάκης Αθανασιάδης

Στον έρωτα η ψυχή αναφλέγεται

Χτυπάει και μένα ο εχθρός

Κάθε πρωί με χιλιάδες χαμόγελα

Μου στέλνει χαρτιά συνεχώς

Πως η πατρίδα μου δεν είναι τα χώματα

Δεν φέρνει ζωή ο χρυσός

Όταν το δάσος πονάει και καίγεται

Τα αστέρια όταν χάνουν το φως

Και η αλήθεια στη νύχτα όταν κρέμεται

Γιατί να ανάψω το φως

Αφού στο σώμα σου η νύχτα μου καίγεται

Κοιμάμαι τα βράδια γυμνός

Γιατί στον έρωτα η ψυχή αναφλέγεται

Μπορεί να είμαι ο μικρός

Μα η φωτιά απ’ το όνειρο φαίνεται

Δεν φέρνει ζωή ο χρυσός

Μόνο σκουριά στον αέρα που καίγεται

Ο χρόνος αν είναι οδηγός

Το ποτήρι σαν άδειο μου φαίνεται

Ποτέ μισθοφόρος θεός

Την πατρίδα μου δεν ελευθέρωσε

Σάκης Αθανασιάδης

·        τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Η κόκκινη βροχή της Μεγάλης Παρασκευής-Σάκης Αθανασιάδης

Η κόκκινη βροχή της Μεγάλης Παρασκευής

Τα πουλιά κελαηδούν το όνομά σου φωνάζουν

Κάτω απ’ το δέρμα σου το ποτάμι κυλάει ορμητικά

Κάθε Μεγάλη Παρασκευή πέφτει κόκκινη βροχή στην ψυχή σου

Μα έμαθες να περπατάς από παιδί στα σύννεφα

Θυμήσου τις φορές που ήθελες να χάσεις δώρα

Να χάσεις λίγη αγάπη να την βρει ένα παιδί

Κι αν τίποτα δεν έχτισες που έχει αξία για να πουληθεί

Κατάφερες να φτιάξεις μια σφεντόνα

Να έχεις μαζί σου ένα όπλο

Όχι να πολεμήσεις τους κακούς αλλά για να θυμάσαι

Πως τίποτε δεν χάνεται την μνήμη σου αν δεν σβήσεις

Κάποτε θα ’ρθει το ποτάμι να σε βρει να δροσιστείς

Κάθε Μεγάλη Παρασκευή πέφτει κόκκινη βροχή στην ψυχή σου

Βουίζουν μηχανές ο δρόμος τρέχει

Ηλεκτρονικοί εραστές καμένοι στους υπολογιστές

Ιεροί πόλεμοι κι άλλα κόλπα εταιρειών

Κάθε δόγμα στα μάτια το μίσος δυναμώνει

Κοιτάξου στον καθρέπτη και πες εγώ πολέμησα

Πολέμησα να πρασινίσει η γη να μεγαλώσει ο ήλιος

Κι αν ήμουν λίγος οι λίγες μέρες αγάπης που άφησα

Ήταν μεγάλο πράγμα για μένα

Που μεγάλωσα μέσα στα τρύπια μου παπούτσια

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)                        

Όμως εγώ δεν μπορώ να σε αφήσω-Σάκης Αθανασιάδης

Όμως εγώ δεν μπορώ να σε αφήσω

Κοιτάζω μια βάρκα στα μάτια σου

Που ταξιδεύει σε κύματα αφρισμένα ξανά

Κανείς δεν ήρθε να σου πει που είναι στεριά

Το δάκρυ το δέρμα σου καίει

Δεν έχω κουπιά να σου δώσω

Ούτε πανιά να πετάξεις ψηλά

Μονάχα λίγο μαύρο προσπαθώ να σκοτώσω

Για να περάσεις τον χειμώνα ξανά

Όμως εγώ δεν μπορώ να σε αφήσω

Μέσα στη σκόνη του μυαλού σου

Να παλεύεις μόνη

Σαν χαρτί να σε κάψω να σκορπίσω τις στάχτες σου

Δεν μπορώ να σε αφήσω

Γιατί ήταν λίγο το σώμα σου

Λίγη η ανάσα σου

Λίγο το αίμα σου

Και θέλω περισσότερα από σένα να ζήσω

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)    

Πιο όμορφη θάλασσα από εσένα δεν είδα ποτέ-Σάκης Αθανασιάδης

Πιο όμορφη θάλασσα από εσένα δεν είδα ποτέ

Λέω θα πιω να περάσω

Στην άλλη όχθη χωρίς να πνιγώ

Μα η βάρκα μου είσαι εσύ και που να πάω

Να κολυμπώ δεν έμαθα σε κρύα νερά

Τρέχω να φτάσω μια σκιά

Να προσπεράσω τον εαυτό μου

Σβήνω και γράφω τα χαρτιά

Σε βλέπω να γελάς στο όνειρό μου

Φωτιά θάλασσα αέρας

Στο τέλος της μέρας

Ένα φιλί προσευχή στη ζωή

Παρ’ όλα αυτά έχω παπούτσια δανεικά

Έξω απ’ τους δρόμους της ψυχής που με πάνε

Μα όταν τα μάτια μου την θάλασσα κοιτάνε

Σβήνω τον δρόμο αναπνέω για μας

Γράφω αριθμούς υποχρεώσεις

Λογαριασμοί τον ύπνο μου τσιμπάνε

Ξυπνάω σε κοιτάω γιατί να φοβάμαι

Πιο όμορφη «θάλασσα» από εσένα δεν είδα ποτέ

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)