Ένας ψεύτης ουρανός-Σάκης Αθανασιάδης

Ένας ψεύτης ουρανός

Σε έχει κουράσει ξέρω η συνταγή

Να είσαι μια μύγα στον παράδεισο

Ο μυστικός σου δείπνος να έχει βρώμικο ψωμί

Και όλο να βλέπεις κλειδωμένο το παράθυρο

Φίλα με φως φίλα με αγάπη

Έξω είναι ο ψεύτης ουρανός

Και το άγγιγμά του μια μεγάλη αυταπάτη

Φίλα με φως φίλα με αγάπη

Τα αεροπλάνα σαν κοιτάς στον ουρανό

Να κόβουνε στη μέση μαύρα σύννεφα

Θα κουβαλάνε τα όνειρά σου τα καλά

Να τα πετάνε στον αέρα σαν ασήμαντα

Φίλα με φως  φίλα με αγάπη

Έξω είναι ο κλέφτης ο καιρός

Και η φωνή του που ακούς μια απάτη

Φίλα με φως φίλα με αγάπη

Το χρυσαφένια ρούχα που κοιτάζεις στη σκηνή

Σε έχουν φωνάξει στη γιορτή τους σαν κατάδικο

Να τους πετάξεις χειροκρότημα για αμοιβή

Και οι οθόνες να μιλούν για το αθάνατο

Πως θα κερδίσω αγάπη μου τη νύχτα αυτή

Και θα σκοτώσω με το σώμα σου το θάνατο

Ο μυστικός μου δείπνος έχει βρώμικο ψωμί

Και  μόνο ελεύθερος να σιωπώ είμαι στο άδικο

Φίλα με φως  φίλα με αγάπη

Έξω είναι ο ψεύτης ουρανός

Μα το αντίδοτο στα ψεύτικα μόνο η αγάπη

Φίλα με φως  φίλα με αγάπη

Σάκης Αθανασιάδης

·        τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-Σάκης Αθανασιάδης

Το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων

Φανατικοί πολεμιστές

Στο γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων

Φρεσκοντυμένοι με σκοτάδι

Να πολεμάνε με το φως

Μαύροι απ’ το αίμα των αθώων

Αίμα που τρέχει στο ποτάμι των ηρώων

Που λούζονται οι αθάνατοι θεοί

Αυτό που υπάρχει εδώ

Είναι η πείνα της πατρίδας για ψωμί

Είναι οι πέτρες που πετάνε οι αστοί

Στο άρρωστο κορμί της

Να ηδονίζονται στο πόνο της αθανασίας

Φανατικοί πολεμιστές

Στο γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων

Να πολεμάνε με το φως 

 Αυτό που υπάρχει εδώ

Είναι σκοτάδι τυλιγμένο με χρυσάφι

Μια απάτη που τελειώνει πριν αρχίσει η ζωή

Που οι αστοί ονόμασα δημιουργία

Κάθε Μεγάλη Παρασκευή

Μεγαλώνει η στάχτη στη ψυχή

Κι αυτή η στάχτη μένει εκεί

Για μέρες, για μήνες για χρόνια, για μια ζωή

Βουνό που κρύβει τον ήλιο να μη γελάω, να φοβάμαι

Γιατί ο φόβος τρέφει το μίσος

Και πρέπει να μισώ κάθε τι διαφορετικό

Για να υπάρχω στη σιωπή των αθώων

Αυτό που υπάρχει εδώ

Είναι η άνοιξή που κλαίει

Κάθε άρνηση είναι ο θάνατός σου λέει

Στο κοπάδι αν δεν μπεις πολεμιστής

Αυτό που υπάρχει εδώ

Είναι το άρμα των κομπάρσων

Το πλήθος των άσσων, των ειδικών

Των μαλακισμένων απλά στα λαϊκά παιδιών

Που φτύνουν τα μάτια της ιστορίας

Να μη βρεθεί η αλήθεια στο χώμα

Κι ελευθερώσει το φως

Σάκης Αθανασιάδης
το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Την άνοιξη ανθίζει η καρδιά -Σάκης Αθανασιάδης

Την άνοιξη ανθίζει η καρδιά

Τρέχει ο χειμώνας μου μακριά, σχεδόν με βρίζει

Σαν κατεβαίνω στη καρδιά και μεγαλώνω

Αφού η αγάπη, αγάπη μου τον κόσμο μας ορίζει

Στείλε την άνοιξη να ανθίσει η καρδιά

Ανάβει ο άνεμος φωτιά η άνοιξη ζυγώνει

Τα ψεύτικα ιδανικά σκεπάζει με τα χρώματα

Έρχεται  αγάπη μου ο ήλιος και ενώνει

Ανοίγει πόρτες για να μπούμε στη φωτιά

Την άνοιξη ανθίζει η καρδιά, την άνοιξη...

Την άνοιξη ανάβει η φωτιά, την άνοιξη...

Ανάβει ο άνεμος φωτιά και η ψυχή αχνίζει

Πάλι η άνοιξη καράβια φέρνει χρώματα

Νερό που πέφτει στην καρδιά και η καρδιά δροσίζει

Ανάβει ο άνεμος φωτιά ο έρωτας να ζει

Έβρεχε ατέλειωτα με άδειες μέρες

Μα ένα βράδυ που σταμάτησε η βροχή

Πέταξα απ’ τα μάτια μου τις ξέρες

Και τη σκουριά που είχε φέρει η εποχή

Σάκης Αθανασιάδης

·        τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Την αγάπη στα σκυλιά δεν πετάμε-Σάκης Αθανασιάδης

                                  

Την αγάπη στα σκυλιά δεν πετάμε

Πήρα μια πέτρα να σπάσω

Τον μεγάλο σου καθρέφτη θεό

Δεν με νοιάζει απ’ τα γυαλιά αν κοπώ

Με νοιάζει απόψε να σου δείξω το φεγγάρι

Μα νόμισες πως ήρθα να κλάψω

Κάτι να πάρω το σώμα μου να ανάψω

Τόσο στο πάτωμα έχεις πέσει

Που δεν μπορείς πια να μυρίσεις την αγάπη

Τώρα καλά δεν θυμάμαι

Τις πόλεις που έσβησα απ’ τον χάρτη

Κοιτάζω τα φώτα που τρέμουν, φωνάζω

Την αγάπη στα σκυλιά δεν πετάμε

 

Πάει το τρένο μακριά και φοβάμαι

Όμως ο δρόμος θα με ζει θα με ζεσταίνει

Αν δεις μια φωτιά να τρέχει

Την αγάπη στα σκυλιά δεν πετάμε

Χορεύει ο άνεμος τα δέντρα

Θυμίζει υπόγειο το βαγόνι που μυρίζει

Αν το ταξίδι είναι ζεστή κουβέρτα

Όταν σε σκέφτομαι κρυώνω

Αν η αγάπη περπατάει τη νύχτα

Βγάλε στο δρόμο την ψυχή που κοιμάται

Πριν να κλειστείς σε μια κονσέρβα

Και πια κανείς δεν σε θυμάται

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Ο κήπος που χάθηκε στο δρόμο-Σάκης Αθανασιάδης

Ο κήπος που χάθηκε στο δρόμο

Μέσα στης δύσης το φως

Κουράστηκα μόνος και κάθισα

Μα είπα να τρέξω μακριά

Γιατί τη φωνή μου θα χάριζα

Τι να πιστέψω από αυτή

Αφού δεν ξυπνάει την άνοιξη

Ο κήπος μου χάθηκε στο δρόμο

Έγινε άγαλμα μαύρο απ’ τη μετάλλαξη

Σου στέλνω ξανά μια αγκαλιά

Γιατί μες τον ήλιο σου σκάλωσα

Που μου έμαθες  ελληνικά

Αιχμάλωτος που δεν μεγάλωσα

Γυρίζω τα χρόνια στο φως

Κοιτάζω της δύσης τα ονόματα

Αυτό με φοβίζει πολύ

Πως το άγριο θηρίο θα ’ρθει

Μονάχα με ανάσα μικρή

Γυρίσω και βλέπω τη θάλασσα

Η γλώσσα μου είχε κοπεί

Με άνωθεν εντολή

Σάκης Αθανασιάδης
το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015