ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΣΑΚΗΣ

Loading...

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Είμαι αυτό που θέλουν οι άλλοι-Σάκης Αθανασιάδης



Είμαι αυτό που θέλουν οι άλλοι

Σταμάτησα να πιάσω την αγάπη μα έτρεξε μακριά
Έτσι την ακολούθησα σε πόλεις και χωριά
Δίψασα και ζήτησα νερό παράθυρα κλειστά
Μνημόνια κάρφωναν κορμιά άδεια η καρδιά

Περπάτησα τη θάλασσα να βρω γυμνός να μπω
Κοιτούσα ένα αστέρι μακρινό χαμογελούσα στο κενό
Εσένα ήθελα να βρω μα δεν μπορώ να θυμηθώ
Αν η αγάπη ήταν η Μαρία, αν ήταν της Βασιλικής η απουσία
Αν ήτανε απλά η γάτα μου που ξενυχτούσε για να κοιμηθώ

Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ που ήθελα να πάω
Τι χάλι, είμαι αυτό που θέλουν οι άλλοι

Ξημέρωσε κι ήμουν νηστικός η θάλασσα εχθρός
Το κρύο ήτανε πολύ η αγάπη είχε απομακρυνθεί
Περπάτησα και πάλι στα τυφλά να βρω το δρόμο
Μα ο δρόμος είχε εξαφανιστεί νομίζω την αγάπη είχε βρει
Σάκης Αθανασιάδης
νυχτερινές πατρίδες (2016)

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει(πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                     (πρώτη δημοσίευση)
Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει

Σου δίνω το χέρι μου για να σε αφήσω
Να κολυμπήσεις στα δικά σου παγωμένα νερά
Σε κρύβω εκεί που η καρδιά δεν ακούει
Να ζεις σαν σκιάχτρο στη δική μου μοναξιά

Μπορώ να δραπετεύσω μια μέρα
Μπορώ να μείνω εδώ και να φυτέψω
Ένα δέντρο στο δάσος
Μπορώ γυάλινα μάτια απ’ τον Όργουελ να κλέψω

Τι ζητάω εδώ τι ελπίζω
Γαυγίζει η αγάπη όταν φεύγει
Με δαγκώνει η νύχτα δακρύζω
Κάθε αστέρι θα σβήνει όταν πέφτει

Κοιτάζω στο χάρτη το μέλλον
Σου δίνω το μυαλό μου να κάψεις
Μέσα στις στάχτες ένας άλλος δρόμος
Που δεν θα δεις να αντιγράψεις

Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει
Να βλέπεις την άνοιξη σε ένα μεγάλο καθρέπτη
Αφού η σιωπή στη ψυχή δεν περνάει
Κάθε αστέρι θα σβήνει όταν πέφτει
Cop.2017 Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος(πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                    (πρώτη δημοσίευση)
Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Μια ακόμη φορά θα μείνω πίσω
Στα μάτια να κοιτάζω το φεγγάρι
Να μη φοβάμαι πως θα χάσω πάλι
Μια ψεύτικη συγνώμη για αγάπη

Μια ακόμη φορά θα περάσω
Στην άλλη όχθη να δω τον ήλιο που έρχεται
Δεν εύχομαι, μα απ’ το ποτάμι ας χάσω

Μακριά οι ουρανοί θα γελούν με φωτιά
Στα μάτια μου ο δρόμος θα καίγεται
Αυτό που θα ζητήσω να μου κάνεις ξανά
Σε αυτό το τραγούδι δεν λέγεται

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος
Μόλις η κόκκινη βροχή θα καίγεται
Μέσα στη λάσπη που ονόμασες αγάπη
Θα σπαρταράς όταν ο άγγελος θα έρχεται

Μια ακόμη φορά θα τρέξω στην άμμο
Αν και το ξέρω από τώρα
Κανείς δεν θα βρεθεί να με περάσει
Θα είμαι ο νικητής θα είμαι ο χαμένος
Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος
Cop.2017 Σάκης Αθανασιάδης

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Μια πέτρα που ήθελα να φτύσω -Σάκης Αθανασιάδης



Μια πέτρα που ήθελα να φτύσω 

Έφυγες μακριά έχασα το νησί μου
Έγινα ναυαγός σε τούτη τη στεριά
Έγινα μια πέτρα που ήθελα να φτύσω
Ανώνυμο ανθρωπάκι χωρίς ψυχή βαθιά

Μέσα στα άγρια κύματα πέφτω να κολυμπήσω
Στη θάλασσα να αφήσω λιγάκι μοναξιά
Το σώμα να ξυπνήσω στα κρύα τα νερά της
Τη μνήμη μου να σώσω εντός να δω ξανά

Άφησα ένα βράδυ τον πόνο να ξεσπάσει
Και κοντά μου άγγελοι γέλαγαν κρυφά
Μόνο ένα αστέρι δειλά χαμογελούσε
Αν με αγαπούσες θα ήσουνα κοντά

Έφυγες μακριά έχασα το φεγγάρι
Την άνοιξη που ερχότανε για μένα μοναχά
Έβρεχα το χώμα τα μάτια να σφραγίσω
Τίποτα να μη βλέπω σε αυτή την ερημιά

Είπα να προσπαθήσω κι εγώ να περπατήσω
Μόνο για λίγα βήματα πάνω απ’ τη φωτιά
Μα είχες τα φτερά μου κι έκανα πάλι πίσω
Μέχρι να επιστρέψεις να νοιώσω σιγουριά
Σάκης Αθανασιάδης