ΣΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ LYRICS

Loading...

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Γαλάζια μάτια το πρωί(πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης




                                       (πρώτη δημοσίευση)
Γαλάζια μάτια το πρωί

Άγριες οι μέρες μου μα η νύχτα ξέρει
Κάτω απ’ το φως του φεγγαριού με ένα φιλί
Θα γίνω πάλι το παιδί που δεν φοβάται
Ξυπόλυτο απ’ το όνειρο να βγει

Μέσα στο μπλε μια μέρα
Μια θάλασσα θα έρθει με αέρα
Που τίποτα δεν θα είναι πιο μεγάλο
Από εσένα κι εμένα

Από εσένα κι εμένα
Από τον ήλιο του καλοκαιριού
Ένα παιδί θα γεννηθεί μια μέρα
Που θα φοβάται να παραδοθεί

Άδειες οι τσέπες μου μα ο δρόμος τρέχει
Φτάνει το καλοκαίρι μη λυπάσαι
Θα πιάσω ένα αστέρι να σου δώσω
Γαλάζια μάτια το πρωί
Cop.2017 Σάκης Αθανασιάδης

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Στην άμμο του καλοκαιριού να περπατάω- Σάκης Αθανασιάδης



Στην άμμο του καλοκαιριού να περπατάω

Σε μια στροφή ήσουν πεσμένη
Είχες δακρύσει και πονούσες  
Σου άπλωσα το χέρι με κοιτούσες
Είπες βραχνά ευχαριστώ

Σηκώθηκες και πήρες το ποδήλατό σου
Μαζί και το μυαλό μου
Έγινες ξάφνου η θεά στο όνειρό μου
Σε έψαξα την άλλη μέρα να στο πω

Γιατί σε θυμάμαι θα ρωτάς
Γιατί στη σκόνη μου ξανά βουτάω
Δεν κάνεις λάθος έχω μείνει εκεί
Στην άμμο του καλοκαιριού να περπατάω

Γιατί σε θυμάμαι θα ρωτάς
Τόσο πολύ για σένα πια διψάω
Έχουν περάσει τόσα χρόνια
Η θάλασσά μας χάθηκε και τη στεριά κοιτάω

Στο όνειρό σου γαντζωνόμουν γυμνός
Απ’ τον ήλιο μου μη βγω και πάω
Ήταν ένα καλοκαίρι  μόνο φως
Που νόμιζα στον ουρανό πως περπατάω

Σηκώθηκες και πήρες τη βαλίτσα σου στο χέρι
Μαζί πήρες και τη ψυχή μου
Μεγάλωσα πολύ από τότε ξέρεις
Σε έψαχνα στις πόλεις να σε βρω
Σάκης Αθανασιάδης 


Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Οι κανόνες αλλάζουν στους δρόμους (πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                (πρώτη δημοσίευση)
Οι κανόνες αλλάζουν στους δρόμους
                             
Φεγγάρι κόκκινο στη σκάλα
Μια στάλα ιδρώτας απ’ το μέτωπο κυλά
Πως τυφλώθηκα έτσι και πάλι
Απ’ το άγριο της άνοιξης φως

Περιμένω φιλιά να μεθύσω
Απ’ το άγριο της άνοιξης φως
Το παρών και το μέλλον να αφήσω
Στους σοφούς να μου πούνε πως ζω

Τι αξίζει για πες μου αλήθεια
Μες τον έρωτα να είσαι θεός
Ή να ζεις μια ζωή στη συνήθεια
Η ψυχή σου να σπάει συνεχώς

Σπασμένες πόρτες από τους νόμους
Αιχμάλωτους το σύστημα ζητά
Οι κανόνες αλλάζουν στους δρόμους
Το ποτάμι αιώνια κυλά

Η σκιά σου έμεινε στο τζάμι
Σου μιλάω όταν νοιώθω μοναχός
Ο μεγάλος πειρατής ο χρόνος
Με τραβάει στην ακτή συνεχώς
Cop.2017 Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Τώρα μπορεί να σε ρωτήσω τι είναι η αγάπη (πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                            (πρώτη δημοσίευση)
Τώρα μπορεί να σε ρωτήσω τι είναι η αγάπη

Τις πέτρες πετάω να ανοίξω το δρόμο
Περνάει η θάλασσα παραπατάω
Σταματάω, πίνω, μεθάω
Τώρα μπορεί να σε ρωτήσω τι είναι η αγάπη

Κάθε ταξίδι που τελειώνει γεμίζει με σκόνη
Μετά φοβάμαι πως το τέλος ζυγώνει
Φοβάμαι τη βροχή φοβάμαι τον αέρα
Φοβάμαι πως θα ’ρθεις μια ημέρα
Θα με φιλήσεις στοργικά σαν μια μητέρα
Θα μου πεις: Σε αγαπάω

Ο δρόμος με ρωτάει που τραβάω
Ο πόλεμος ξεκίνησε εκεί έξω
Φοβάμαι να του πω πως πάω
Στο νησί των μεθυσμένων εραστών να παίξω

Τις πέτρες πετάω να ανοίξω το δρόμο
Μέσα στο δάσος ένα αηδόνι ξυπνάω
Σταματάω, πίνω, μεθάω
Τώρα μπορεί να σε ρωτήσω τι είναι η αγάπη
Cop.2017 Σάκης Αθανασιάδης

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Με μια συγνώμη καθαρίζεις τον αέρα(πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                            (πρώτη δημοσίευση)
Με μια συγνώμη καθαρίζεις τον αέρα

Πετούν χαρτονομίσματα χρυσά αεροπλάνα
Μέσα στην άμμο κολυμπάνε ξωτικά
Μηχανικά χαμόγελα ηλίθιοι μιας ημέρας
Ανάσταση περίμεναν από τα αφεντικά

Θυμάσαι που σου έλεγα τον ήλιο περιμένω
Εσύ αν βάλεις τα πανιά θα βγούμε ανοιχτά
Άγριος αλήτης ο καιρός τα δανεικά ζητάει
Γεμίζει το κεφάλι με λευκά χαρτιά

Πρώτο φιλί τα μάτια μου τα πήρε ο αέρας
Μεγάλωσε το σώμα μου μεγάλωσε η καρδιά
Θυμάσαι που σου έλεγα στο δάσος
Θα γράψω το τραγούδι σου να βάλεις στη καρδιά

Με μια συγνώμη καθαρίζεις τον αέρα
Είναι απλό αυτό για σένα 
Αν δεν μπορείς τον εαυτό σου να περάσεις

Χτυπούν με υπολογιστές το όνειρο να γίνει
Φωτοτυπία που ο άνεμος πετά
Γεμάτο το κεφάλι μου ρολόγια για να σπάσει
Μέσα στους δρόμους της ανάγκης η καρδιά

Θυμάσαι που μου έστελνες τις χάρτινες καρδούλες
Κι έφτιαχνα  ήλιους στα κρυφά
Είναι απλό αυτό για σένα  
Με μια συγνώμη καθαρίζεις τον αέρα 
Cop.2017 Σάκης Αθανασιάδης