Μέσα στη θάλασσα να απλώσεις ουρανό
(ο Αξιός σου)
Πουλιά περνούσαν και σου λέγαν’ καλημέρα
Μα εσύ κοιτούσες τα παιγνίδια του νερού
Και περπατούσες με τα μάτια στα νησιά του
Μα ήταν άγρια η ροή του ποταμού
Μόλις αγγίζεις το κορμί του σε τραβάει
Στη αγκαλιά του να σε πάρει στο βυθό
Ο Αξιός σου πάντα θέλει να μιλάει
Με το αθάνατο στο σώμα του νερό
Ο Αξιός σου είναι ο δρόμος που είχες πάρει
Μέσα στη θάλασσα να απλώσεις ουρανό
Χωρίς αυτόν θα ήσουνα βαρκάρης
Κουπιά σε ανθρώπινα ποτάμια να τραβάς
Χωρίς αυτόν δεν θα έβρισκες πυξίδα
Πόλεις να αλλάζεις να προσανατολιστείς
Ο Αξιός σου είναι ο δρόμος που είχες πάρει
Μέσα στην έρημο το πλοίο σου να βρεις
Τραβούσα κατά μήκος στο ποτάμι
Κι ο χρόνος είχε σταματήσει να κυλά
Ο ήλιος μου μια κόκκινη σκιά
κι εσύ πια ο βαρκάρης
Μέσα στη θάλασσα να απλώνεις ουρανό
Σάκης Αθανασιάδηςcop.2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου