Στις όχθες της νιότης σου
Σε οδηγούν
Ταξιδεύεις με τα μάτια στον ορίζοντα
Μιλάς στα ψαροπούλια
Που ελεύθερα τον έρωτα υμνούν
Και πάλι βρέχεσαι
Στα ορμητικά νερά του Αξιού
Και πάλι έρχεσαι
Σε μια ανθρώπων θάλασσα
Και βουτάς
Σαν προσευχή
Σηκώνεις τα μάτια ψηλά
Ταξιδεύεις
Και απ΄ τη διαδρομή στο χθες
Βγαίνεις νέος
Ξυπνάς με γλυκόλογα το ποίημα
Που κοιμάται στο κρύο νερό
Του Αξιού
Ζητάς χρώματα να μιλήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου