Το γλέντι μιας κηδείας-Σάκης Αθανασιάδης

                                             

 Το γλέντι μιας κηδείας

Νύχτα η ανάσα μου μισή μα τρέχω μες τη μπόρα

Χωρίς να βλέπω ένα φως μια πόρτα ανοιχτή

Χαλάω τα παπούτσια μου στα λασπωμένα χρόνια

Μα δυναμώνει η ψυχή κι αυτό είναι αρκετό

Προφήτες βγαίνουν στο γυαλί με πληρωμένους ρόλους

Με ξεφτιλίζουν σαν σκουπίδι, σαν λεκέ

Χτυπάνε πέτρες τη ψυχή την παρασέρνουν

Μου κλείνουν τη φωνή

Χτυπάει μια σφαίρα το κορμί

Μα η πληγή μου κλείνει

Οι αστυνόμοι είχαν βγει

Να ρίξουν στη ψυχή

Ο φόβος με αρρώστησε για μήνες σαν εσένα

Κατόπιν με παράτησε σαν βρήκα τη φωνή

Μόλις το αποφάσισα όρθιος κι όπως ζήσω

Αντί να καίω το αίμα μου το μαύρο για να ζει

Δώρα στα μάτια μου πολλά της δύσης είχαν βάλει

Μα κάθε δώρο δυτικού έχει εύφλεκτα υλικά

Το γλέντι μιας κηδείας αρχίζει πάντα με φωτιά

Στο σώμα της δημοκρατίας

Να το θυμάσαι φίλε μου καλά

Σάκης Αθανασιάδης 

το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Οι άγγελοι της απάτης(Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

 

                (Πρώτη δημοσίευση)

Οι άγγελοι της απάτης

Εγώ που έχω κουραστεί

άδειες θέσεις να κοιτάζω

φαντάζομαι τα κρύα μάτια που θα σου χτυπάνε

την πλάτη σαν μητέρα

και θα σου υπόσχονται καλύτερη ζωή για τα παιδιά σου

στην εποχή των χάρτινων σταυρών

μπορούν να σταυρωθούν έστω για λίγο οι αθάνατοι

πριν ξεπλυθούν απ’ την  βρωμιά των λαϊκών

μες τον χρυσό και το ξεχάσουν

και το ξεχάσουν πως έπρεπε κάτι να πουν

σε αυτούς που δεν έβλεπαν δρόμο

μπροστά τους απ’ την φυλακή τους

ή σε αυτούς που έχουν μίσος κληρονομικό

γιατί τους έχει πετάξει ο έρωτας αλάτι

τους πρόθυμους χειροκροτητές

για έναν χάρτινο σταυρό

να υποσχεθούν τον θεό τους σε είδος

ενώ στο μυαλό τους ετοιμάζουν τον χάρτη

της ευθανασίας  σε κάποιο μεγάλο ποτάμι

Εγώ που βλέπω τώρα την θάλασσα ακίνητη να μυρίζει

ακούω να μιλάνε για καινούριες μέρες

σε μεγάλα ξενοδοχεία

διαβάζοντας  λόγους που τους έγραψαν

οι άγγελοι της απάτης

ακούω να μιλάνε για όνειρα που θα δώσουν στους φτωχούς

οι λίγες σφαίρες  για την δημοκρατία

Κάτω απ’ τα σκουριασμένα σύννεφα

μεθυσμένοι βρικόλακες για χρήματα χειροκροτούν

το καλύτερο δόλωμα για κάμερες

ηχογραφούν και μοιράζουν ήχο και εικόνες

σε όποιο μέσο μπορεί να πληρωθεί

Μα εγώ που έχω κουραστεί

να κοιτάζω άδειες θέσεις στην πόλη των ιδεών

βλέπω τώρα την θάλασσα ακίνητη να μυρίζει

βλέπω τώρα τα μάτια του ποταμού

δακρυσμένα λίγο πριν την ευθανασία

αλλά είμαι μόνο αυτός που βλέπει

πίσω απ’ τον ματωμένο σταυρό

ένα όπλο να τον σημαδεύει 

Σάκης Αθανασιάδης cop.2026

Το γυμνό-Σάκης Αθανασιάδης

                                            

Το γυμνό

Σπίτι δεν κάθισα πολύ είπα να περπατήσω

Στους άδειους δρόμους να ακούσω την καρδιά

Ήθελα πάλι να σου πω τόσα που είχα ξεχάσει

Γιατί φοβόμουνα πολύ να βγω απ’ τη μοναξιά

Άκουγα πως οι ποιητές γράφουν  χωρίς να ζούνε

Μα οι σελίδες γέμιζαν το πάτωμα λευκές

Όσα αστέρια έφτιαχνα μες το χαρτί να μπούνε

Στάχτη σκορπίζανε πρωί στου ήλιου τις φωνές

Μες το σκοτάδι άκουσα βήματα από πίσω

Σαν κάτι να πλησίαζε ολοένα πιο κοντά

Ξεκίνησα  να περπατώ για να το αποφύγω

Μα ότι και να έκανα ήταν πλέον πια αργά

Έτσι απλά περίμενα τον άλλo  να με φτάσει

Τα λίγα να του δώσω στη τσέπη μου λεφτά

Μα τη φωνή σου άκουσα: Σάκη με έχεις σκάσει

Σταμάτα να μου κρύβεσαι στης νύχτας τη σκιά

Άκουγα  πως οι εραστές ρίχνουνε το χειμώνα

Τα ρούχα τους στο πάτωμα κι αρπάζουνε φωτιά

Και το κορόιδευα αυτό τον περασμένο αιώνα

Ώσπου μια μέρα γνώρισα πως γίνονται όλα αυτά

Μα πως μπορεί να γίνει αυτό αν νοιώθεις ήδη πτώμα

Μες τα χιλιάδες πρέπει σου που άφησε η ζωή

Θέλω εσύ να μου το πεις τώρα που έχεις έρθει

Πως γίνεται έτσι ξαφνικά άνοιξη η βροχή

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Στον ασύρματό σου κόσμο-Σάκης Αθανασιάδης

Στον ασύρματό σου κόσμο

Στην ανάσα μου ζεσταίνω λόγια συνωμοτικά

Γιατί θέλω την αγάπη μου να βλέπω

Και τον ήλιο να θυμώνει όταν έχει συννεφιά

Να μου ρίχνει λίγη σκόνη αν δεν προσέχω

Στα μεγάλα μου τα σχέδια τα κορμιά έχω γυμνά

Που με  χρώματα ελπίζω να τα ντύσω

Και ο αέρας που φυσάει μου αφήνει σιγουριά

Μες τα μάτια σου να βλέπω να πατήσω

Στον ασύρματό μου κόσμο είναι ο φόβος μια σκιά

Μόνο ο χρόνος είναι τέρας που με τρώει

Μα εγώ είμαι πατέρας με μωρό στην αγκαλιά

Το πρωί  κάθε Δευτέρας δείκτης είμαι  σε ρολόι

Στον ασύρματό μου κόσμο κάποιος μέσα μου μιλά

Και με βγάζει απ’ τη νύχτα σαν πατέρας

Πριν σε αυτή γίνω κι εγώ μηχανή που αγαπά

Καυσαέρια  και φωνές μιας πόλης τέρας

Στα μεγάλα σου τα μάτια βλέπω χρώματα νωπά

Κι έναν ήλιο που ζυγώνει και κοιτάζω

Σαν μητέρα με αγκαλιάζεις το κορμί φεύγει ψηλά

Τον ασύρματό σου κόσμο όταν θαυμάζω

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Die Banden des Nachmittags-Deutsch lyrics translation- Vangelis Kazantzis-Sakis Athanasiadis

 

Die Banden des Nachmittags - Vangelis Kazantzis-Sakis Athanasiadis  Μετάφραση στα Γερμανικά marinos25		Μουσική:   Βαγγέλης Καζαντζής Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης Από το album Το μεταξύ μας διάστημα,Monopol Records 2019
	Die Banden des Nachmittags Einen Triumph hielten sie in ihren Händen, unbesiegbare gesetzlose Jungs Sie warteten in den Verstecken auf ihre Opfer Freude sprühte aus ihren Augen In Banden des Nachmittags kehre ich wieder zurück Ich gehe auf die Straßen hinaus und stelle wieder Fallen auf, die faltenlosen Hosen eurer Einsamkeit manisch zu ergreifen und zu zerfetzen Führerlos waren ihre Träume fernab von der Angst und der Verliebtheit Sie pflügten die Runde des Todes Sie legten Feuer im Vierte https://lyricstranslate.com/el/vangelis-kazantzis-oi-simmories-tou-apoyevma-german   Οι συμμορίες του απογεύματος Θρίαμβο κρατούσανε στις χούφτες ανίκητα παράνομα παιδιά, περίμεναν το θύμα στις καβάτζες σπίθιζε στα μάτια τους χαρά Σε συμμορίες του απογεύματος γυρίζω πάλι βγαίνω στους δρόμους και παγίδες ξαναστήνω, τα παντελόνια τ’ ατσαλάκωτα της μοναξιάς σας να τα βουτήξω με μανία να τα ξεσκίσω Ακυβέρνητα ήταν τα όνειρά τους μακριά απ’το φόβο και τον έρωτα, όργωναν το γύρο του θανάτου ανάβανε φωτιές στη γειτονιά

 

Περίπατος-Σάκης Αθανασιάδης

Περίπατος

Η γυναίκα:

Λέξεις που αστόχησαν

Πληγές στο δέρμα

Σκουπίζω τη σκόνη του έρωτα

Ναυαγώ

Μορφές χάσκουν ειρωνικά

Χορεύουν στο σκοτάδι

Ανοίγω το φως

Διώχνω τα πνεύματα

Η σάρκα καίει

Είμαι γυναίκα φωνάζω

Απ’ το ανοιχτό παράθυρο

Ο άνεμος φέρνει ένα χέρι

Στα μαλλιά μου, το χάδι σου

Σβήνω το φως κι ονειρεύομαι…

Ο άντρας:

Σε είδα ριγμένη στην ανάγκη

Οι πτώσεις

Πότισαν φόβο τα μάτια μου

Γινόμουν παιδί για να σε συναντήσω

Έβρεχα τις λέξεις

Τρύπωνα μέσα σε δέσμες φωτός

Και γλιστρούσα στο σώμα σου

Μα εσύ δεν το ήξερες

Ή δεν το έμαθες ποτέ

Σάκης Αθανασιάδης

• Ο μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου, β΄ έκδοση (2014)

Φωτιά στο μπαλκόνι-Σάκης Αθανασιάδης

        

 Φωτιά στο μπαλκόνι

 Προφήτες λέγαν θα αρρωστήσουν σύννεφα

κίτρινη θα ’ρθει η βροχή και θα καώ

μα εσύ πετούσες την αγάπη μου στα κύματα

για μια καριέρα και με άφηνες μισό

 

Φωτιά στο μπαλκόνι  στέλνω  σήματα

αφήνω λέξεις που μυρίζουνε καπνό

εκεί που είσαι να προσέχεις τα άγρια κύματα

τις άδειες μέρες μην σε ρίξουν στον γκρεμό

 

Το μονοπάτι να περάσω απ’ τα σύνορα

ποτέ μου μόνος δεν νομίζω πως θα βρω

φυλακισμένος σε ιούς και σε συστήματα

χωρίς αγάπη το παράθυρο κλειστό

 

Στρατιώτες τρέχαν για να λύσουν τα προβλήματα

πυροβολούσαν κάθε όνειρο μικρό

φυλακισμένος σε οθόνες και συνθήματα

που μου περνάνε κι άλλο φόβο στο μυαλό

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Ένα χωράφι ουρανός- Σάκης Αθανασιάδης

Ένα χωράφι ουρανός

Πατέρα που κοιμήθηκες

Κι άρχισες τα ταξίδια

Το ξέρω είναι δύσκολο

Να βρεις δρόμο για εδώ

Τις πόλεις δεν αγάπησες

Τα κτίρια που είναι ίδια

Τα σώματα που τρέχουνε

Να πέσουν στο κενό 

Αυτούς που όλο σκέφτονται

Τα όνειρα να δέσουν

Και βλέπουν στο ταβάνι τους

Τον έναστρο ουρανό

Θέλω την πλάτη να γυρνώ

Οι μύτες τους να πέσουν

Γιατί αν δεν τους προσκυνώ

Ο κόσμος τους νεκρός

Οι άγγελοι λένε οι σοφοί

Πως ζουν με τα ταξίδια

Και όταν γυρίζανε ξανά

Πίσω στον ουρανό

Καινούργιες  φτιάχνουν διαδρομές

Ποτέ δεν κάνουν ίδιες

Ίσως μπορεί καμιά φορά

Κάποιος να φτάσει εδώ

Πατέρα που αρνήθηκες

Τα γήινα ταξίδια

Να σπείρεις στο χωράφι μου

Γαλάζιο ουρανό

Όλα τα ρίξαν στη φωτιά

Μα μείναν τα στολίδια

Τα όνειρα που έριξες

Από τον ουρανό

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Afternoon gangs(Οι συμμορίες του απογεύματος)English lyrics translation-Σάκης Αθανασιάδης-Βαγγέλης Καζαντζής

Afternoon gangs-Σάκης Αθανασιάδης Μετάφραση στα Αγγλικά Flora 40

Μουσική:   Vangelis Kazantzis Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης Vangelis Kazantzis Από το album Το μεταξύ μας διάστημα,Monopol Records 2019

 Afternoon gangs

They were holding triumph in their handfuls

the invincible illegal guys

waiting for the victim in the fallbacks

with a shimmering joy in their eyes

I am coming back again to afternoon gangs

out in the street i am setting traps

the scatheless pants of your loneliness

madly i'll catch and tear apart.

Their dreams drifted along

away from fear and love

they scoured the round of death

setting hoods on fire. 

 https://lyricstranslate.com/el/oi-simmori%CC%81es-tou-apoyev%CC%81matos-afternoon-gangs.html

 Οι συμμορίες του απογεύματος

Θρίαμβο κρατούσανε στις χούφτες
ανίκητα παράνομα παιδιά,
περίμεναν το θύμα στις καβάτζες
σπίθιζε στα μάτια τους χαρά

Σε συμμορίες του απογεύματος γυρίζω πάλι
βγαίνω στους δρόμους και παγίδες ξαναστήνω,
τα παντελόνια τ’ ατσαλάκωτα της μοναξιάς σας
να τα βουτήξω με μανία να τα ξεσκίσω.

Ακυβέρνητα ήταν τα όνειρά τους
μακριά απ’το φόβο και τον έρωτα,
όργωναν το γύρο του θανάτου
ανάβανε φωτιές στη γειτονιά.

Γελαστές μέρες-Σάκης Αθανασιάδης

Γελαστές μέρες

Δεν κοιτάζω που πάω απλά περπατάω

Ακούω μουσική το πρωί μυρίζω το βρεγμένο χώμα

Μια μέρα ακόμα που ο ήλιος δεν μου λέει ψέματα

Αν δεν πιστεύεις στο φως είσαι μόνη

Δεν φοράω πυτζάμες είμαι έτοιμος να παίξω

Με το σώμα, το μυαλό σου

Να μιλήσω για το άδικο εκεί έξω

Αν το πιστεύεις κι εσύ μείνε μαζί μου

Αλλιώς φύγε μακριά φοβάμαι τα κλειστά μάτια

 
Θα ξαναέρθουνε οι γελαστές οι μέρες

Κι οι λίγοι που αγάπησαν τον εαυτό τους λίγο

Αυτοί μονάχα θα σωθούν

Κι αν δεν σωθούν και η ψυχή έξω απ’ το σώμα σβήσει

Θα έχουν δει μια νεράιδα να χορεύει στη βροχή

Δεν κρατάω μαχαίρια στα χέρια

Ότι χτυπήσω εγώ θα πονάω

Ούτε λεφτά να αγοράσω ένα σώμα

Κάποιος μένει πίσω κάποιος φεύγει

Οι λίγοι που αγάπησαν τον εαυτό τους λίγο

Έχουν ψυχή έχουν και σώμα

Βγαίνω από μένα γίνομαι αίμα για σένα

Αν δεν το καταλάβεις γίνεται σκόνη το αίμα

Δεν φτάνει μόνο το σώμα να σηκωθείς απ’ το χώμα

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιάδης (2018)

Πότε είσαι εσύ πότε είσαι μια άλλη-Σάκης Αθανασιαδη

 Πότε είσαι εσύ πότε είσαι μια άλλη

Την ώρα που ο άνεμος θα στέλνει ένα φιλί

Την ώρα που ο φόβος μου θα πάει να κοιμηθεί

Μπροστά θα τρέχει η ψυχή για να σε συναντήσει

Την ώρα που τα αστέρια σου θα πέφτουν με φωνή

Την ώρα που ο Αύγουστος γυμνός θα ερωτευτεί

Θέλω να σε έχω αγκαλιά μέσα το φως

Θέλω να σου κάνω έρωτα

Μα εσύ γεννήθηκες πρώτη Απρίλη

Και πώς να αγκαλιάσω ένα ψέμα

Ξημέρωσε και μόνος μου εδώ

Κοιτώ το καλοκαίρι στο νερό

 

Μα εσύ γεννήθηκες πρώτη Απρίλη

Γι’ αυτό και δεν θα καταλάβω

Πότε είσαι εσύ πότε είσαι μια άλλη

Ούτε νομίζω πως ποτέ θα καταλάβω

Την ώρα που το σώμα μου θα αρχίσει να διψά

Την ώρα που στο δρόμο μου θα βγουν άγρια σκυλιά

Ποιον δρόμο λες να πάρω να περάσω

Μα εσύ γεννήθηκες πρώτη Απρίλη

Και ο δρόμος που θα πεις ίσως να μην υπάρχει

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιάδης (2018)

Οι ανάσες εραστών-Σάκης Αθανασιάδης

Οι ανάσες εραστών

Μπροστά εγώ πίσω η βροχή

Κι ανάμεσα μια έρημος πατρίδα

Κράτα καλά τρέχω πολύ

Μη πέσουμε στου δήθεν την παγίδα

Πως να διαβάζω τα σημάδια του καπνού

Τα μονοπάτια  μου γεμίσανε αλάτια

Με χνώτα ενός μικρού αστού θεού

Και με προφήτες που έχουν σκόνη για τα μάτια

Τραβάω απ’ την πρίζα το καλώδιο

Σβήνω απ’ τον πίνακα τα λόγια των σοφών

Τόσοι πολλοί να μουρμουρίζουν λόγια ίδια

Φωτοτυπίες μες τη λάσπη των καιρών

Τραβάω απ’ την πρίζα το καλώδιο

Μες το σκοτάδι μου ο κόσμος των γυμνών

Κανένας δεν ακούγεται να λέει λόγια ίδια

Φτιάχνω τον κόσμο με ανάσες εραστών

Με σκόνη λες καταδικάζει

Ο χρόνος το άχρηστο παρόν

Και εμένα τρώει  το μαράζι

Στη σκόνη του να είμαι απών

Σάκης Αθανασιάδης

•  τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Ο πιο όμορφος δρόμος-Σάκης Αθανασιάδης

                                

Ο πιο όμορφος δρόμος

Το αίμα μου καίγεται

Στην μεγάλη φωτιά της αγάπης

Μα εγώ δεν ξέρω που να πάω απ’ την φωτιά να σωθώ

Οι τοίχοι μου χαμογελάνε

Κι οι άγγελοι κλαίνε έναν άστεγο της αγάπης

Μετά μου μιλάνε να μη χαθώ

Κοιτάζω τη φωτογραφία σου

Η καρδιά μου χορεύει

Στη μεγάλη φωτιά της αγάπης

Ο καπνός με κρατάει αγκαλιά

Το αίμα μου καίγεται

Στην μεγάλη φωτιά της αγάπης

Στον πιο όμορφο δρόμο τον δρόμο του έρωτα

Κι αν λιγοστεύει το αίμα

Είναι ωραία να είσαι διαβάτης

Στον πιο όμορφο δρόμο τον δρόμο του έρωτα

Οι όμορφοι δρόμοι της ζωής είναι πάντοτε λίγοι

Γι’ αυτό κι εγώ δεν τους σβήνω ποτέ

Κι ότι κρατάω αγκαλιά το αφήνω να φύγει

Να φύγει μακριά να μεγαλώσει η καρδιά

Κι αν καταλάβει ποτέ τι αξίζει στα αλήθεια

Να γυρίσει κοντά στη μεγάλη φωτιά

Εκεί που τα κορμιά δεν ζουν στη συνήθεια

Εκεί που οι ψυχές πετάνε στον αέρα ψηλά 

   Το δαχτυλίδι της ελευθερίας Σάκης Αθανασιάδης(2020)