Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2021

Βλέποντας απ’ το τζάμι την άνοιξη να τρέχει-Σάκης Αθανασιαδης

 Βλέποντας απ’ το τζάμι την άνοιξη να τρέχει

Μια μέρα αποφάσισα να γίνω εγώ το πλοίο
Που ταξιδεύει μακριά
Γιατί εσύ περίμενες μια βροχή να φύγεις
Χωρίς να αφήσεις πίσω σου μια αγκαλιά
Να έχω ένα λόγο στη στεριά να μείνω

Κι απ’ τον κήπο του κορμιού σου
Μέσα στη λάσπη του καιρού
Βλέποντας απ’ το τζάμι την άνοιξη να τρέχει
Με ένα χέρι σπασμένο παλεύω να μη μολυνθώ

Πότε είσαι θάλασσα, πότε ουρανός
Πότε ομίχλη, πότε φως
Ένας λαβύρινθος τα μάτια σου
Που μέσα τους έχω χαθεί και θέλω εκεί να μείνω

Γιατί η αγάπη είναι παιδί που τρέχει
Τον ήλιο να πιάσει με τα χέρια
Μέσα στη λάσπη του καιρού να ζήσει καλοκαίρι
Αυτό θυμάμαι να μην μολυνθώ
Ένας λαβύρινθος τα μάτια σου
Που μέσα τους έχω χαθεί και θέλω εκεί να μείνω

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2021

Κι ακόμα ψιθυρίζω να μη σας ενοχλώ- Σάκης Αθανασιαδης


Μεγάλωσα να αναγνωρίζω μόνο το μαύρο και λευκό
Έτσι έμαθα να με φοβίζουν τα άλλα χρώματα
Μεγάλωσα να ψιθυρίζω να μη σας ενοχλώ
Να μη χαλάω τον ύπνο σε άδεια σώματα

Μεγάλωσα για να γυρίζω στο σπίτι να κρυφτώ
Να κλείνω τα παράθυρα να μην καώ στον ήλιο
Συνήθισα να λέω κάνε υπομονή θα ’ρθει η αγάπη
Μεγάλωσα στα ψέματα με ψέματα

Μα τώρα πια αναγνωρίζω πως η ζωή είναι στιγμές
Που ανεβαίνεις πιο ψηλά αν θες η πέφτεις μια για πάντα
Γι’  αυτό άκουσέ με μια φορά
Η αγάπη αύριο δίχως τέλος

Κάποτε γίνεται αγκαλιά κάποτε βέλος
Πονάει πιο πολύ αν φύγει
Η αγάπη είναι δάκρυ είναι δρόμος
Είναι ένα σύννεφο που βρέχει ασταμάτητα ονόματα
Άλλοτε φέρνει φως άλλοτε φέρνει γκρίζα σύννεφα

Μεγάλωσα κι ακόμα ψιθυρίζω να μη σας ενοχλώ
Γι’ αυτό μαζεύω θάλασσα, ουρανό και χώμα
Ψάχνω να βρω ένα θεό
Που αγαπάει το μαύρο, το λευκό κι όλα τα χρώματα

 

Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2020

Μια ελεύθερη φυλακή -Σάκης Αθανασιάδης

 

              

  Μια ελεύθερη φυλακή

Καθαρό φως μόλις φύγει ο καπνός
άνοιξη θα ανοίξει τις πόρτες
θα γυρίσουν ξανά χελιδόνια αγκαλιά
μεγάλα μάτια χρώματα φωτιά
δεν θα είμαι πια η σκιά του καθρέπτη

Θα ακούω στο φως του ανέμου φιλιά
ένας ήλιος μεγάλος θα έρθει
να με πάει μακριά στο δικό σου νησί
την δική σου αγκαλιά
η ψυχή να μην πέφτει

Μα ότι κι αν πω δεν μπορώ να κρυφτώ
έχω χαθεί σε αριθμούς και σε πόρτες
μέρες μικρές σφαίρες πολλές
απαγορεύουν τα φιλιά οι οθόνες

Καθαρό φως μόλις φύγει ο καπνός
χωρίς μάσκα θα βγω
ζαλισμένος στους δρόμους
δεν θα είμαι μια ελεύθερη φυλακή
δεν θα είμαι η σκιά του καθρέπτη     

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2020

Μια μάσκα κάθεται στο σαλόνι και περιμένει την άνοιξη -Σάκης Αθανασιάδης

                   

Μια  μάσκα κάθεται στο σαλόνι και περιμένει την άνοιξη

Κάτω απ’ το  μαξιλάρι μου

κρύβω το ποτάμι

που τραγουδάει την σιωπή μου

κρύβω τον άνεμο, την βροχή

κι ότι δεν μπορεί να πουλήσει

όσο- όσο το παρελθόν του

γιατί εδώ στον λαβύρινθο της επανάληψης

δύσκολα αναπνέω τα χρώματα

και φοβάμαι μην μολυνθούν τα μάτια μου

από γυάλινους υπεράνθρωπους

που δεν θέλουν τίποτε να αλλάξουν

και κατασκευάζουν θεούς

δίνοντας όπλα στους φτωχούς να τους σκοτώσουν

Κάτω απ’ το  μαξιλάρι μου

κρύβω τους κρεμασμένους

στα βαγόνια μετανάστες

γιατί κανείς δεν θέλει να τους βλέπει

τα πληγωμένα χέρια τους

που κλέβουν ήλιο απ’ το Πολύκαστρο

και ψάχνουν τον παράδεισο

στα εργοστάσια της Γερμανίας

Αλλά κι εσένα κρύβω που δεν άφησες

τη  θάλασσα να μιλήσει με τα μάτια μου

κι άργησε να τραγουδήσει

το ποτάμι την σιωπή μου

Θα μεγάλωσες πολύ  

που δεν θέλεις πια να αλλάξεις τον κόσμο

ή ίσως έχεις μολυνθεί

από τους γυάλινους υπεράνθρωπους

που δεν θέλουν τίποτε να αλλάξουν

εκτός από σπίτια κι αυτοκίνητα

και το μόνο που μπορείς να δεις σήμερα είναι

μια  μάσκα που κάθεται στο σαλόνι σου

και περιμένει την άνοιξη

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

 

Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2020

Χωρίς άδεια εξόδου- Σάκης Αθανασιάδης

     Χωρίς άδεια εξόδου
 
Αν υπάρχει ένας άγγελος μέσα μου
που καίει το αίμα και με φωνάζει πέτα ψηλά
για πρώτη φορά αυτό θα σας πω
υπάρχει κι ένας δαίμονας στο σώμα μου
παγωμένος σαν πέτρα που θέλει να με φάει
και με φωνάζει όλα είναι χαμένα
Γιατί εδώ δεν έρχεται η ανάσταση
είναι η ελευθερία που ξεκλειδώνει τις πόρτες
και φεύγει ντροπιασμένη
εδώ δεν είναι θάνατος η σιωπή
είναι οι ζαλισμένοι πολεμιστές της αγάπης
παραδομένοι στο φτηνό κρασί
που φωνάζουν τον θεό τους να φέρει τα όπλα
Τι να σας πω είναι η γιορτή του φόβου χρόνια τώρα
που έχει σβήσει απ’ την πατρίδα μου το φως;
είναι ο κόσμος που έχει για δάσκαλο
και για γιατρό την τηλεόραση
και με αφήνει ξυπόλυτο με ένα φακό
να ψάχνω το ποτάμι της αθανασίας;
Άγνωστα χρόνια και φοβάμαι
πως θα χαθώ για πάντα σαν τους σκλάβους μες τη νύχτα
απ’ την άνοιξη της φυλακής θα γίνω σκόνη
και το φεγγάρι θα κοιτάζω σε άδειους δρόμους
τους ποιητές θα κοιτάζω χωρίς ντροπή να το αδειάσουν από φως
Τι να σας πω φοβάμαι χρόνια τώρα
τα θαύματα που αγοράζονται με νομίσματα
τις κραυγές των αγέλαστων μισθοφόρων
αλλά ελπίζω πως κάποια στιγμή αυτό που δεν θα αγοράζεται
θα ονομάζεται αθάνατο φως 
γι’ αυτό περπατάω με ένα φακό στο σκοτάδι
χωρίς άδεια εξόδου, μακριά από μισθοφόρους
ψάχνοντας το δικό μου ποτάμι

 

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2020

Ένα γαρύφαλλο στο μπαλόνι-Σάκης Αθανασιάδης

 Ένα γαρύφαλλο στο μπαλόνι

Κάποτε έλεγα
θα ζωγραφίζεις την θάλασσα πεινασμένη από φως
στον καθρέπτη θα βλέπεις τις μέρες που χάθηκαν
κυνηγώντας λεφτά θα μολύνεις τα όνειρα
μα γελούσαν τα μάτια σου
την άνοιξη κοίταζαν να περνάει τα παράθυρα
μα δεν την έβλεπαν λερωμένη από τις μηχανές
Σήμερα θα κοιτάς
το ανθισμένο γαρύφαλλο στο μπαλκόνι
θα μιλάς δυνατά στα λίγα του δρόμου αυτοκίνητα
στα δωμάτια σαν αράχνη θα τρέχεις
αποκλεισμένη μέσα στο λίγο φως, στον λαβύρινθο του ονείρου
όμως το λίγο φως είναι ο αόρατος εχθρός μας
Κάποτε έλεγα
θα τρυπήσω ένα σύννεφο
να πλυθεί ξανά η ψυχή μου να αντέχει
μολυσμένες φωνές, χαλασμένα μάτια
μα απαντούσες πως σήμερα
εργοστάσια φτιάχνουνε χιόνι
και σε λίγο θα αγοράζουμε καλοκαίρι
τα χρήματα μόνο αυτά το μπορούν
Σήμερα θα μιλάς
στον καθρέφτη για τον ήλιο στο όνειρο
θα γυρίζεις τον δρόμο στην θάλασσα
το κορμί θα πονάει κλειδωμένο στους τοίχους
σήμερα που τα ρολόγια δεν μετράνε τον χρόνο
ίσως να καταλάβεις, χωρίς αγάπη
χωρίς τους στίχους των ποιητών
στο λίγο φως ο αόρατος εχθρός θα μεγαλώνει μέσα σου
Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2020

17 Νοέμβρη-Το αίμα της Δημοκρατίας

 Το αίμα της Δημοκρατίας
Τώρα που κοιμήθηκαν οι φωνές
Θα βγω απ΄ τη φυλακή των λέξεων
Με γραμμένα συνθήματα στο σώμα 
Ντυμένος στις εκπτώσεις των Μ.Μ.Ε. Επανάσταση.
Κουρασμένος απ΄ τις νύχτες του καιρού
Θα βοηθήσω  τους παρατημένους στη σκόνη
Της ανάγκης αστυνόμους να καθαρίσουν την Πλατεία
Απ΄ το αίμα της Δημοκρατίας.
Στο πλήθος θα χαθώ
Ακολουθώντας βιαστικά βήματα
Στον κίτρινο αέρα των δακρυγόνων.
Τώρα...  που η πόλη ντυμένη στα κόκκινα
Παρατημένη εταίρα στην χώρα του Περικλή
Ξυπνά απ' τη λήθη τους ποιητές
Ζητιανεύει  όνειρα
Να κολλήσει στα άδεια μάτια των παιδιών.
Τώρα... που ακούγονται καθαρά οι κραυγές
θα βγω απ΄ τη φυλακή των λέξεων
Γλιστρώντας στο ζεστό κόκκινο αίμα της Δημοκρατίας.

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2020

Τα μάτια ενός αόρατου ανθρώπου-Σάκης Αθανασιάδης

              

Τα μάτια ενός αόρατου ανθρώπου

Ποιος θα περάσει την αγάπη απ’ την πόρτα

ποιος θα μου φέρει τον ήλιο με φιλί

αστυνόμοι μαζεύουν μοναξιά σαν τα χόρτα

πέρα απ’ τον φόβο υπάρχει και ζωή

 

Μη λες πως φοβάσαι τις ερωτήσεις

μη λες θα με δεις ξανά στον υπολογιστή

το σώμα κοιμάται μπροστά στην οθόνη

σε λίγο μαζί και η ψυχή

 

Σας βλέπω τόσα χρόνια μα δεν με βλέπετε

γιατί ζητάω για τα λάθη σας συγνώμη

όμορφα όνειρα στο κρύο καίγονται

μόλις μιλήσουν για τον έρωτα οι νόμοι

 

Μιλάει για μένα η βροχή: Απόψε όλα άλλαχτα

κλείσε μια νύχτα τον υπολογιστή

η φυλακή της ψυχής σου το ξέρεις ανοίγει

μόλις τα μάτια μιλήσουν με φωνή

 

Έλα απόψε στης αγάπης τον δρόμο

να παρατήσεις τον φόβο σου στο πάτωμα γυμνή

αστυνόμοι μαζεύουν μοναξιά σαν τα χόρτα

τα μάτια ενός αόρατου ανθρώπου είναι εκεί

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2020

Ο φόβος των νικητών-Σάκης Αθανασιάδης

Ο φόβος των νικητών

Tον έρωτα αν ψάχνεις μέσα στη μοναξιά
Και νομίζεις στο φως του έχεις πάει
Και μετά ξεχνάς τη διαδρομή και δεν είσαι καλά
Το ταξίδι σου δεν έγινε ποτέ

Το δρόμο αν ψάχνεις να βρεις
Εκεί που τρέχει το κορμί να φτάσει
Η ζωή μαραίνεται και ο έρωτας και η αγάπη
Και το φιλί αρμυρό θα μοιάζει σαν να είναι δάκρυ

Τη θάλασσα κοίτα το σώμα της το κόκκινο
Στον ήλιο που δύει σαν ερωμένη να φλέγεται
Το χώμα απλά κοίτα το χώμα αυτό που πατάς
Αρώματα που μοιράζει όταν η άνοιξη το επισκέπτεται
Και μη κοιτάς τις πόλεις που λιώνουν τα χρώματα
Για να φτιάξουν κι άλλα όπλα μοναξιάς
Το φόβο των νικητών  μη ζήσεις

Αν πεις καλά είμαι εδώ στην ήσυχη ζωή
Και δεν πονάς όταν οι άλλοι κλαίνε
Θολά ποτάμια τα χρόνια θα σε φτάσουν
Στην έρημο θα σε παρασύρουν και θα διψάς

Το βουνό να κοιτάς το βουνό που γεννήθηκες
Κάτι θα βρεις από φως να μου φέρεις
Μια σταγόνα του ξέρεις μου φτάνει
Να πιστέψω κι εγώ στην ανάσταση
Σάκης Αθανασιάδης
  οι ανάσες των εραστών (2014)

 

Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2020

Γιατί μιλάς για αγάπη όταν μιλάς-Σάκης Αθανασιάδης

Γιατί μιλάς για αγάπη όταν μιλάς

Μιλάς για αγάπη και απορείς
Όταν σου λέω πως με λέξεις θα τη χάνεις
Μιλάς για αγάπη μα μπορείς
Μες στον καθρέπτη σου μονάχα να την φτάνεις

Γιατί μιλάς για αγάπη όταν μιλάς
Η σιωπή είναι αγάπη και συγνώμη
Γιατί μιλάς για αγάπη όταν μιλάς
Μια αγκαλιά δεν χάρισες ακόμη

Στις χώρες του δρόμου
Οι αγάπες μου δεν έχουν
Πατρίδα το κορμί

Στις χώρες του δρόμου
Οι αγάπες μου δεν έχουν
Σημαία τον εαυτό τους
Το εγώ τους διαλύεται
Και γίνεται εσύ

Γιατί μιλάς για αγάπη
Αν δεν μπορείς
Μες τη φωτιά της
Την ψυχή σου να ζεσταίνεις
Γιατί μιλάς για αγάπη όταν μιλάς
Αφού δεν έμαθες ποτέ σου πως να χάνεις
Σάκης Αθανασιάδης