Γυμνή Περιοχή-Σάκης Αθανασιάδης

 Γυμνή Περιοχή

Τον έρωτα θα πληρώνεις
Στις νύχτες τους
Θα μιλάς σιγά
Τα μάτια θα κλείνεις
Θα φωνάζεις απών

Κλειστά παράθυρα
Θα κλέβουν τα μεσημέρια
Σε μια οθόνη θα μιλάς
Στον εαυτό σου
Φιλιά από σένα σε σένα
Ήσυχες μέρες

Σε πόλεις που έχουν αστυνόμους
Για τον έρωτα και τη μοναξιά
Σε πόλεις βαμμένες σαν εταίρες
Πόσες ανάσες σου ’χουν μείνει;
Σάκης Αθανασιάδης

• o μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου, β΄ έκδοση (2014)

Ένα γαρύφαλλο στο μπαλόνι-Σάκης Αθανασιάδης

                             

Ένα γαρύφαλλο στο μπαλόνι

Κάποτε έλεγα

θα ζωγραφίζεις την θάλασσα πεινασμένη από φως

στον καθρέπτη θα βλέπεις τις μέρες που χάθηκαν

κυνηγώντας λεφτά θα μολύνεις τα όνειρα

μα γελούσαν τα μάτια σου

την άνοιξη κοίταζαν να περνάει τα παράθυρα

μα δεν την έβλεπαν λερωμένη από τις μηχανές

Σήμερα θα κοιτάς

το ανθισμένο γαρύφαλλο στο μπαλκόνι

θα μιλάς δυνατά στα λίγα του δρόμου αυτοκίνητα

στα δωμάτια σαν αράχνη θα τρέχεις

αποκλεισμένη μέσα στο λίγο φως, στον λαβύρινθο του ονείρου

όμως το λίγο φως είναι ο αόρατος εχθρός μας

Κάποτε έλεγα

θα τρυπήσω ένα σύννεφο

να πλυθεί ξανά η ψυχή μου να αντέχει

μολυσμένες φωνές, χαλασμένα μάτια

μα απαντούσες πως σήμερα

εργοστάσια φτιάχνουνε χιόνι

και σε λίγο θα αγοράζουμε καλοκαίρι

τα χρήματα μόνο αυτά το μπορούν

Σήμερα θα μιλάς

στον καθρέφτη για τον ήλιο στο όνειρο

θα γυρίζεις τον δρόμο στην θάλασσα

το κορμί θα πονάει κλειδωμένο στους τοίχους

σήμερα που τα ρολόγια δεν μετράνε τον χρόνο

ίσως να καταλάβεις, χωρίς αγάπη

χωρίς τους στίχους των ποιητών

στο λίγο φως ο αόρατος εχθρός θα μεγαλώνει μέσα σου
Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΧΘΗ - ARPEGGIOSMP.-ΣΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Ειδομένη, τα μάτια γέμισαν χώμα-Σάκης Αθανασιάδης

Ειδομένη, τα μάτια γέμισαν χώμα

Στρίβω  και πάλι αριστερά πριν απ’ το τελωνείο

Ακολουθώ στον άδειο δρόμο

Τη ψυχή μου που τρέχει μπροστά

Περνάω το ποτάμι του δάσους τη καρδιά

Αέρας καυτός μου φράζει το στόμα

Φτάνω ως το σταθμό του τρένου

Ο ιδρώτας του Αυγούστου κολλάει το μυαλό

Με σημαδεύουν αστυνόμοι με όπλα

Σαν να φωνάζουν τι γυρεύει αυτός  εδώ

Σταματάει το τρένο ακούω απ’ τα βαγόνια φωνές

Κλαίνε μωρά σε ιδρωμένες αγκαλιές

Καίνε τα μάτια των αγγέλων απ’ τις πολλές προσευχές

Βγάζουν φωτιά που λιώνει τη μέρα

Το πλήθος περπατάει αργά στις γραμμές

Να φτάσει τα σύνορα, να τα σπάσει

Κάποιος σηκώνεται, πέφτει, τρέχει μπροστά

Αστυνόμοι κοιτούν μα δεν βλέπουν

Ο ήλιος πέφτει νεκρός στο βουνό

Τα μάτια μου γέμισαν χώμα

Κι είπα απόψε να φτιάξω το τραγούδι αυτό

Να γυρίσεις ψύχη μου στο σώμα

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

Το σπίτι που γεννήθηκα-Σάκης Αθανασιάδης

Το σπίτι που γεννήθηκα

Το σπίτι που γεννήθηκα είναι άδειο από φωνές

Κλειστά τα παράθυρα στη χαρά και την λύπη

Μα ο ήλιος σκαρφαλώνει στη σκεπή

Κάθε πρωί παλεύει να σπάσει τα κεραμίδια

Οι τοίχοι του μυρίζουν χειμώνα

Μέχρι να ανθίσουν οι ακακίες

Μέχρι να έρθουν τα χελιδόνια

Να φέρνουν την άνοιξη στην αυλή

Το σπίτι που γεννήθηκα είναι δέντρο

Ένας τοίχος του αν πέσει

Όλες οι ρίζες μου θα κοπούν

Μέσα στο μικρό μου φως θα πέσει σκοτάδι

Στα μικρά δωμάτια στο σπίτι αυτό

Τα πρόσωπα είναι όνειρα που κοιμούνται

Αφήνω λίγο κρασί κάθε καλοκαίρι

Όταν ξυπνήσουν να έχουν κάτι να πιούν

Το σπίτι που γεννήθηκα έχει χέρια

Που με κρατούν όρθιο στις πόλεις να μη πέσω στο χώμα

Έχει χέρια με άγγιγμα ηλεκτρικό

Μέσα στο φτηνό να μην λερωθώ

Το σπίτι που γεννήθηκα 

Έχει θεμέλια με κάρβουνα κι αίμα

Το μαύρο, το κόκκινο, το γαλάζιο χρώμα
Τα ψεύτικα όνειρα του εμφυλίου

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Οι άγγελοι δεν λένε καληνύχτα-Σάκης Αθανασιάδης

Οι άγγελοι δεν λένε καληνύχτα

Γίνεσαι νερό χάνεσαι στο δρόμο

Μόλις σε αγγίξω να χαθώ

Μείνε λίγο εδώ λείπει το οξυγόνο

Πια να αναπνεύσω δεν μπορώ

Ντύνεσαι φωτιά να κοιτάζω μόνο

Όταν σε πλησιάσω να καώ

Δώσ' μου μια φορά τον δικό μου ρόλο

Κοίτα πως παραπατώ

Φεύγεις μακριά το κορμί διψάει

Ο καιρός χτυπάει μάλλον θα χαθώ

Ακούω τη βροχή την ώρα που μιλάει

Παράτα τα μου λέει, δεν μπορώ

           

Έψαξα ξανά δρόμοι άγρια νύχτα

Κάθε σου φιλί έχει πια σβηστεί

Οι άγγελοι πετούν δεν λένε καληνύχτα

Κάπου θα χορεύουν μέσα στη βροχή

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Ποτάμι που κυλάει ορμητικά-Σάκης Αθανασιάδης

Ποτάμι που κυλάει ορμητικά

 

Ήσουν δίπλα μου

Άκουγα την ανάσα σου

Μα δεν μπορούσα να σε δω

Μας χώριζαν οι τοίχοι

Ήσουν δίπλα μου

Ο δρόμος έφερνε την έρημο να δω

Την μοναξιά μου να αγαπήσω

 

Χάθηκε η αγάπη μου κάπου θα ταξιδεύει

Τα μάτια της θέλω να δω πνεύμα καλό του έρωτα

Δεν με λυπάσαι που με παρατάς σε ορμητικά ποτάμια

Να τρέχει να σωθεί η ψυχή απ’ το σώμα

Το σώμα μου που καίγεται με αυτή την απουσία

Άγιος ο έρωτας, άγριο ποτάμι που κυλάει

Στην ψυχή μου ορμητικά

 

Είπα έξω θα βγω μήπως σε συναντήσω

Στο δρόμο μια ακόμη φορά να μου χαμογελάσεις

Κι όταν σου μίλησα γέλασες κι είπες

Μια άλλη φορά όταν μπορώ δεν θα χαθούμε

 

Ήσουν δίπλα μου

Άκουγα την καρδιά σου να χτυπάει

Μα δεν μπορούσα μια λέξη να σου πω

Κι άρχισα ξαφνικά να κλαίω

 

Μου λείπεις τόσο σου το λέω

Τρυπώνω στο όνειρό σου λαθραία

Άλλοτε σε αγκαλιάζω, άλλοτε κλαίω

Σου χαϊδεύω τα μαλλιά, σου φιλώ τα στήθη

Εσύ κοιτάς τη θάλασσα που μοιάζει με φωτιά κι εγώ σου λέω

Άγιος ο έρωτας, άγριο ποτάμι που κυλάει

Στην ψυχή μου ορμητικά

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει-Σάκης Αθανασιαδης

Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει

 

Σου δίνω το χέρι μου για να σε αφήσω

Να κολυμπήσεις στα δικά σου παγωμένα νερά

Σε κρύβω εκεί που η καρδιά δεν ακούει

Να ζεις σαν σκιάχτρο στη δική μου μοναξιά 

 

Μπορώ να δραπετεύσω μια μέρα

Μπορώ να μείνω εδώ και να φυτέψω

Ένα δέντρο στο δάσος

Μπορώ γυάλινα μάτια απ’ τον Όργουελ να κλέψω

 

Τι ζητάω εδώ τι ελπίζω

Γαυγίζει η αγάπη όταν φεύγει

Με δαγκώνει η νύχτα δακρύζω

Κάθε αστέρι θα σβήνει όταν πέφτει

Κοιτάζω στο χάρτη το μέλλον

Σου δίνω το μυαλό μου να κάψεις

Μέσα στις στάχτες ένας άλλος δρόμος

Που δεν θα δεις να αντιγράψεις

 

Σε κρύβω εκεί που η βροχή δεν μιλάει

Να βλέπεις την άνοιξη σε ένα μεγάλο καθρέπτη

Αφού η σιωπή στη ψυχή δεν περνάει

Κάθε αστέρι θα σβήνει όταν πέφτει

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Παραδώσου γυμνή -Σάκης Αθανασιάδης

   Παραδώσου γυμνή 
 

Εδώ τα μάτια μου μαλώνουν με θάλασσες

Εδώ χτυπάω με σφεντόνα αστέρια

Της νύχτας να σπάσω την σιωπή

Να μην παραιτηθώ απ’ όσα κυνηγούσα μικρός

Στο φτηνό μην χαλάσω τα όνειρα 

Μα εσύ από μακριά θολά πάλι βλέπεις

Σκυλιά στο δωμάτιο την νύχτα που τρέχουν

Με χαπάκια άδειο ύπνο θα έχεις

Γιατί φοβάσαι της αγάπης τον δρόμο

 

Έλα εδώ μου μιλάει σαν σκλάβο ο άνεμος

Έλα εδώ να ακούσω ξανά

Το ποτάμι που μέσα μου τρέχει

Έλα εδώ με ένα γέλιο σου μόνο για δώρο

Τι άλλο να σου πω

Παραδώσου γυμνή στον έρωτα 

 

Εδώ που καράβια οργώνουν την θάλασσα

Εδώ που μπροστά μου οι γλάροι περνάνε

Όλοι φεύγουν μακριά μα πίσω κοιτάνε

Την πατρίδα με το όμορφο φως

 

Εδώ ανοίγω τον δρόμο να περάσει ο άνεμος

Εδώ χαρίζω φιλιά στην βροχή να νικήσω τον θάνατο

Μια μέρα ακόμα που δεν πίστεψες στης αγάπης το αθάνατο

Τι άλλο να σου πω

Παραδώσου γυμνή στον έρωτα

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Το δαχτυλίδι της ελευθερίας, η νέα ποιητική συλλογή του Σάκη Αθανασιάδη

Το δαχτυλίδι της ελευθερίας-Σάκης Αθανασιάδης

Σάκης Αθανασιάδης

 2020 - 92 σελίδες

 

Χρώματα, φως, έρωτας σε μια χώρα που αναζητά μια καινούργια ταυτότητα
Το δαχτυλίδι της ελευθερίας, η νέα ποιητική συλλογή του Σάκη Αθανασιάδη

Αγκαλιά για μια μέρα-Σάκης Αθανασιάδης

                  

       Αγκαλιά για μια μέρα

Μόλις θα πέσεις μες τις λάσπες

Και τα παπούτσια σου βραχούν από το ψέμα

Θα χάσεις τα κλειδιά για τον παράδεισο

Κι απ’ το παράθυρο θα βλέπεις άδεια τρένα

Μόλις θα σβήσουνε απ’ τα μάτια σου τα φώτα

Και το σκοτάδι απλωθεί μέχρι το αίμα

Οι νυχτερίδες κοιμηθούν μες τα σεντόνια σου

Θα αναζητήσεις αγκαλιά για μια μέρα

Και θα με βρεις να περιμένω

Με έναν φακό στον άδειο δρόμο

Κι απ’ το μυαλό μου να περνούν

Τα καλοκαίρια με αυτοκίνητα

Μόλις γεμίσει o χειμώνας σου με χρώματα

Και το αίμα σου αρχίσει να κυλάει ξανά

θα αναζητήσεις τον χαμένο παράδεισο

Θα με αλλάξεις με αστέρια σβηστά

Αλλά χωρίς έρωτα το σώμα μαραίνεται
Αλλά χωρίς άνοιξη η ψυχή σταματά

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)