Τρίτη 12 Αυγούστου 2014
free download-Τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ ΕΚΔΟΣΗ - Σάκης Αθανασιάδης
http://issuu.com/sakisathanasiadis/docs/___________________________________?e=13184866/9042421
Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014
Η Γυμνή Πανσέληνος -Σάκης Αθανασιάδης
Η Γυμνή Πανσέληνος
Αν και παράθυρο στο δρόμο έχω με φως
Εσύ μου λες πως είμαι ήχος για τη νύχτα
Που τρέχει και χτυπάει σαν παιδί
Και κλαίει για της γιαγιάς τα παραμύθια
Βουτάω γυμνός στη θάλασσα
Αν με ξυπνήσει μια πανσέληνος με αλήθεια
Και στα νερά της αγκαλιάζω ήχο, φως
Μαζεύω τα άστρα και τα βάζω μες τα δίχτυα
Ρίχνω ένα βέλος στο σκοτάδι
Κόβω ένα αστέρι και η νύχτα ξεψυχά
Κι εσύ που βλέπεις μόνο μαύρο το φεγγάρι
Ρίξε ένα βέλος να ανάψει ξαφνικά
Ζήτα απ’ το ολόγιομο φεγγάρι
Να σου μιλήσει έστω μόνο μια φορά
Ρίξε ένα βέλος ένα μόνο στο σκοτάδι
Και θα ακούσεις τη φωνή του από μακριά
Εγώ που γνώρισα τις στάχτες του βαρδάρη
Και πόσο αξίζει για ένα όνειρο να ζεις
Αν με ξυπνήσει μια πανσέληνος το βράδυ
Μέσα στη θάλασσα να ψάξεις να με βρεις
Κυριακή 10 Αυγούστου 2014
ΚΑΠΟΥ ΜΑΚΡΙΑ ΕΔΩ ΚΟΝΤΑ - ARPEGGIOSMP.
Κάπου Μακριά Εδώ Κοντά
Σύνθεση:
Γιάννης Βελίκης, Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης
Γιάννης Βελίκης, Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης
Θα ξενυχτήσω πάλι μόνος στο ποτάμι
Να σπαρταράω μες του μύθου μου το δίχτυ
Θα σε φωνάξω για να βγεις απ’ την ομίχλη
Σαν την νεράιδα στο ολόγιομο φεγγάρι
Μόνο της νύχτας η αγκαλιά αυτή σε έχει
Μέσα στα χρόνια μια πιστή φυλακισμένη
Αν καταφέρεις και με δεις θα είμαι ο ξένος
Που μόνος ζει σε μια χώρα ερειπωμένη
Ένα φιλί σου θα κρατούσα πάλι
Στα χέρια μου να το πετάξω
Σε ένα ολόγιομο φεγγάρι
Τον ουρανό χρυσό να βάψω
Το άρωμά σου θα κρατούσα πάλι
Τον χρόνο αν μπορούσα να αλλάξω
Θα έδινα και τη ζωή μου
Τη φυλακή σου στο λεπτό να κάψω
Θα σου αφήσω μόνο ένα μου σημάδι
Να με γνωρίσεις όταν φύγει η ομίχλη
Αν με ζητήσεις ένα σύννεφο με δείχνει
Κάπου μακριά εδώ κοντά
Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ - ARPEGGIOSMP
Στο Δρόμο της Αγάπης
Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης. Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης
Σε ένα φάρο…
Τα μάτια μου ταξίδευαν
Το πλοίο πριν να πάρω
Κι όταν θα φύγω…
Δεν θα υπάρχει πια ζωή
Τα ίχνη θα ’χουνε
σβηστεί
σβηστεί
Θα ζω στο λίγο
Τρέξε…στο δρόμο της αγάπης πάλι τρέξε
Τη νύχτα με βιολιά κι αστέρια παίξε
Να ακούω μιας νεράιδας τη φωνή
Είναι μεγάλο το ταξίδι της αγάπης
Έχει πολλές και δύσκολες στροφές
Μα όταν θα βγεις στο δρόμο της διαβάτης
Έχει στιγμές μοναδικές
Το μόνο της ζωή μου καλοκαίρι
Αυτό που με κρατούσες απ’ το χέρι
Αυτό που με ξυπνούσες μεσημέρι
Το μόνο της ζωή μου καλοκαίρι
Τρέξε… στον ύπνο μου με
να φακό και φέξε
να φακό και φέξε
Στο όνειρο βάλε φωνή και παίξε
Θα μάθεις αν σε
αγάπησα πολύ
αγάπησα πολύ
Είναι μεγάλο το ταξίδι της αγάπης
Έχει πολλές και δύσκολες στροφές
Μα όταν θα βγεις στο δρόμο της διαβάτης
Έχει στιγμές μοναδικές
Κι όταν σαλπάρω…
Το Φως από τα μάτια σου
Να δώσεις σε ’να φάρο
Για να με πάρει αγκαλιά
Τη νύχτα πριν σαλτάρω
Δώρα…δεν χάνεται η αγάπη σε μια μπόρα
Δεν σβήνει όταν βρεις
την ανηφόρα
την ανηφόρα
Αντέχει όταν είναι αληθινή
Είναι μεγάλο το ταξίδι της αγάπης
Έχει πολλές και δύσκολες στροφές
Μα όταν θα βγεις στο δρόμο της διαβάτης
Έχει στιγμές μοναδικές
Πέμπτη 7 Αυγούστου 2014
Μην Ακούς την Καρδιά μου-Σάκης Αθανασιάδης
Μην Ακούς την Καρδιά
μου
Δεν γνωρίζω το δρόμο που στα σίγουρα πάει
Το νερό της αλήθειας διψά
Για να βρω το πηγάδι που το όνειρο πάει
Περπατάω με τα πόδια γυμνά
Κελαηδούν αηδόνια και σαρώνουν τη νύχτα
Μια άνοιξη εντός μου φωτιά
Οι καμπάνες ηχούν να περάσω το φόβο
Και η ανάσταση να βρει την καρδιά
Μην ακούς την καρδιά μου
Που τις νύχτες χτυπάει
Η αγάπη μια εταίρα παλιά
Στο χειμώνα ξαφνικά τη ψυχή μου πετάει
Το κορμί να περπατάει στην ερημιά
Μη γυρίζεις πια πίσω για να πάρεις τη σκόνη
Κάθε λάθος σε βάζει
φωτιά
Μες τη βία των δρόμων αν μιλάς για αγάπη
Το νερό της αλήθειας διψά
Σάκης Αθανασιάδης
Παρασκευή 1 Αυγούστου 2014
Γι’ Αυτό Είμαι εδώ και σου Γράφω-Σάκης Αθανασιάδης
Γι’ Αυτό Είμαι εδώ και σου Γράφω
Σε
κάθε ταξίδι φοβάμαι τον άγνωστο δρόμο
Τα
σκυλιά που δαγκώνουν με μίσος ψυχές
Ήθελα
μόνο να κρατάω ένα δώρο
Που
να σε κάνει να κλείνεις ρωγμές
Μα
όσο πλησιάζω η μέρα τελειώνει
Και
η νύχτα σου δίνει μυστήριες φωνές
Σε
κάθε ταξίδι στο τέρμα οι μόνοι
Μετράνε
τα αστέρια και ψάχνουν ζωές
Θα
αφήσω τα όνειρα να βρούνε αέρα
Βροχή
να τα πάρει να φυτρώσουν μακριά
Ο
ήλιος να πέφτει στο χώμα σαν σφαίρα
Η
ψυχή να γυρίζει να τα βλέπει ψηλά
Σε
κάθε ταξίδι κοιτάζω στις πόλεις
Τα
μαύρα τα σύννεφα που σβήνουν το χθες
Τόσο
μικρή η ζωή και χαλάει
Σε
ένα παιγνίδι με μηχανές
Γι’
αυτό είμαι εδώ και σου γράφω
Τη
νύχτα που βλέπω κοντά μου φωτιές
Σε
αυτό το παιγνίδι νομίζω
Το
σώμα γυρίζει κοντά σου στο χθες
Σάκης Αθανασιάδης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



