Ο Μικρός Παναγιώτης Ι Ι και Ι De kleine Panayotis Dutch lyrics translation (Απαγγελία: Χρήστος Φολτόπουλος) Σάκης Αθανασιάδης

Ο Μικρός Παναγιώτης ΙΙ

Τα μάτια μου γέμισαν χρώματα
Στη φωτιά της αγάπης καθώς βγήκα
Και ταξιδεύω
Ποιος ήλιος σε γέννησε δεν ξέρω
Ή από ποιο παλάτι θεών ξέφυγες
Δυνατά φώτα που λιώνουν το σκοτάδι
Τα μάτια σου
Θάλασσα, ουρανός
Οι καλημέρες μου
Άνοιξαν οι πόρτες τις καρδιάς
Θα περπατήσουμε τον δρόμο
Με τις πεταλούδες;
Στις μικρές νύχτες που εσύ κοιμάσαι
Τα μάτια στάζουν προσευχές
Σε αυτό το ταξίδι της αγάπης
Να είσαι εσύ το λουλούδι της ανατολής
Καθώς κοιμάσαι στη ζεστή αγκαλιά
Κι ακούς τους ψιθύρους
Θα ’θελα να ’ξερες πως σου ετοιμάζω
Λίγο ήλιο για να παίζεις
Σάκης Αθανασιάδης 

• o μικρός ήλιος κι άλλα όνειρα του δρόμου, β΄ έκδοση (2014)
• Απαγγελία: Χρήστος Φολτόπουλος. Στίχοι:Σάκης Αθανασιάδης. Σύνθεση - Κιθάρες: Γιάννης Βελίκης. Ηχοληψία - Παραγωγή: Χρήστος Φολτόπουλος  (12-3-2012)
  
  
      Ο Μικρός Παναγιώτης Ι
  
  
  Βρέχει μικρά χαμόγελα στο παράθυρο
  Μικρές βασίλισσες χορεύουν
  Κυνηγούν τον χειμώνα με τα κοφτερά δόντια
  Τα μάτια τους κρυμμένες φωνές
  Ο ήχος δυναμώνει
  Τα λουλούδια κινούνται
  Στην άγνωστη μουσική
  Έτοιμα να τραγουδήσουν
  Ο μικρός Παναγιώτης ξυπνάει
  Ακούγεται η φωνή του καλοκαιριού:
  Μια χούφτα ήλιο
  Ήρθα να σου χαρίσω μουρμουρίζει
  Μετά φεύγει
  Μαζί με  τις μικρές βασίλισσες
  Αφήνοντας το πολύτιμο δώρο του
  Στο παιδί   

  De kleine Panayotis

  Het regent glimlachjes op het raam;
  kleine koninginnetjes dansen,
  ze verjagen de winter met de scherpe tanden.
  Hun ogen: verborgen stemmen;
  het geluid wordt sterker,
  de bloemen bewegen
  op onbekende muziek,
  klaar om te zingen.
  De kleine Panayotis wordt wakker;
  hoor, de stem van de zomer:
  Een handvol zon
  kwam ik je geven, murmelt hij.
  Dan is hij weer weg,
  samen met de kleine koninginnetjes,
  zijn kostbaar geschenk achterlatend
  voor het kind.
  
  

  De kleine Panayotis(Ο Μικρός Παναγιώτης) Σάκης Αθανασιαδης

  Μετάφραση στα Ολλανδικά René Haentjens

• 
  

Φύλλα του καλοκαιριού(Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

                       (Πρώτη δημοσίευση)    

Φύλλα του καλοκαιριού

 

Η πόλη άρπαζε φωτιά έκαιγε ο αέρας

τα μάτια μου και τα όνειρα που ’δωσα δανεικά

κι αφού δεν είχα ένα φιλί τον Αύγουστο να σώσω

να περπατήσω ήθελα στα σύννεφα κοντά

 

Ενώ είχα φτάσει στην κορυφή

τον ουρανό να πιάσω

βλέπω την θάλασσα μακριά

να μου χαμογελά

 

Έλα κοντά μου μην αργείς ακούω να μου λέει

το σώμα σου να δροσιστεί, καίει η αγάπη καίει

και τα φιλιά της δανεικά σε ’μένα να τα δώσεις

αλάτι έχω της ψυχής μια πληγή να κλείσεις

 

Χωρίς καλά να το σκεφτώ

στην άμμο περπατάω

βουτάω τα μάτια στο νερό

και φεύγει ο θυμός

καθώς ο αέρας ξενυχτά

σβήνει φιλιά με αλάτι

μα η διαδρομή ως το όνειρο

ποτέ δεν θα χαθεί

 Σάκης Αθανασιάδης cop.2025

O MIKROS MOU ILIOS Giorgos Dimitriadis

O MIKROS MOU ILIOS (MY OWN SUN)
 Μουσική-Ερμηνεία:Γιώργος Δημητριάδης
 Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης

CD: ΑΠ ΤΟ ΜΗΔΕΝ –E.M.I. 2012

Ο μικρός μου ήλιος    

Χούφτες από χώμα
Από τη γενέθλια γη
Έχω στο μπαλκόνι
Να μυρίζει ανατολή

Πίσω αν γυρίσω
Η κατάρα θα ’χει βγει
Και ο μικρός μου ήλιος
Μια για πάντα θα χαθεί

Τη βροχή φοβάμαι
Του αέρα τη βοή
Γιατί το φιλί σου
Μες στη νύχτα θα χαθεί

Τη φωτιά φοβάμαι
Την αγάπη όταν βρω
Γιατί αν την χάσω
Μες στο άδειο θα καώ

Στο γυμνό κορμί σου
Μια καινούρια διαδρομή
Πέταξα μαζί σου
Ταξιδεύω ανατολή

Στίχοι:  Σάκης Αθανασιάδης

Γιάννενα η θάλασσα της καρδιάς μου-Σάκης Αθανασιάδης

Γιάννενα η θάλασσα της καρδιάς μου 

Όμορφα ονόματα έχει ο δρόμος
σαν αστυνόμος ταυτότητα ζητά
μοιάζει γυναίκα με φιλιά και συγνώμη
μετά σου εύχεται καλό ταξίδι στη φωτιά

Γιάννενα θάλασσα της καρδιάς μου
κύματα γυάλινα φτερά
μίλα μου μπες στο όνειρο στάσου
φέρε φως να κοιτάξω ψηλά

Άνοιξη έρχεται πράσινα τα παιδιά της
μια συγνώμη στο βουνό η φωτιά
στην νεράιδα της ομίχλης αν φτάσω
θα είμαι λίμνη στην δική σου αγκαλιά

Γιάννενα θάλασσα της καρδιάς μου
πέταξα στο νησί σου φωτιά
ότι έπεσε στον βυθό σου μην φτάσω
φτιάχνω φως για την νύχτα ξανά

Χρώματα στα σύννεφα δίνει ο νόμος
μα όποιος δεν βλέπει κοιτάζει μπροστά
πίσω τρέχει ιδρωμένος ο χρόνος
μα η αγάπη απλά ξενυχτά

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Η θάλασσα του Αυγούστου(Πρώτη δημοσίευση) Σάκης Αθανασιάδης

                      (Πρώτη δημοσίευση)    

Η θάλασσα του Αυγούστου

 

Χιλιόμετρα τα χρόνια μες τους δρόμους

χωριά που καίγονται κουράστηκα να βλέπω

όσο κι αν ψάχνω για νερό να ξεδιψάσω

μόνο αλάτι στην πληγή θα ρίξω λίγο

 

Παρατημένες άγκυρες στον δρόμο

μια αυταπάτη μες την έρημο αντικρίζω

τρελά φυσάει ο αέρας

και μου πετάει στα μάτια σκόνη

 

Δακρύζει απόψε ένα κορίτσι

καθώς στην θάλασσα του Αυγούστου περπατάω

ένα Σεπτέμβρη βροχερό έχει η φωνή του

το πρώτο αστέρι έπεσε για εκείνη το φυλάω

 

Πλησιάζουν αυτοκίνητα και τρέχω

απ’ τα παιγνίδια του μυαλού μου να ξεφύγω

δεν σβήνει η αγάπη μόνο καίει

είναι το φως ξυπόλητος απ’ το σκοτάδι να γυρίζω

   Σάκης Αθανασιάδης Cop.2025

Η Κόκκινη Θάλασσα-Σάκης Αθανασιάδης

                                    

          Η Κόκκινη Θάλασσα

Κόκκινη θάλασσα στου ήλιου τα παιγνίδια

Κοιτάζω τα σύννεφα μήπως περνάς κι αν με θυμάσαι

Το πρώτο αστέρι έπεσε του Αυγούστου

Μα δεν μου άφησες καμιά ευχή να σε προδώσω

Κι όμως στα μάτια μου έχω την άμμο από τα ταξίδια

Γυρίζω πίσω στο ποτάμι για να πάρω

Λίγο νερό για τις πληγές μου στη ψυχή
Και να πληγώσω με τα μάτια μου το χάρο

Πριν ταξιδέψω στης πατρίδας τη σιωπή

Αυτό που σου έμαθαν να αγαπάς

Είναι μια φυλακή μέσα στους τοίχους

Να λες σε όλα ναι να μη μιλάς

Να μουτζουρώνεις τη φωνή σου μες τους ήχους

Αυτό που σου έμαθαν να αγαπάς
Είναι μια καρδιά χωρίς τους χτύπους

Μες τη σιωπή να ζεις και να γερνάς

Να κολυμπάς μέσα στα κύματα τους μίσους

Κοιτάζω τα σύννεφα να μουτζουρώνουν το φεγγάρι

Το λεωφορείο για το μέλλον στο γκρεμό

Άμα πονάς και αν με θυμάσαι

Το πρώτο αστέρι έπεσε και είμαι εδώ

 Σάκης Αθανασιάδης 

• οι ανάσες των εραστών (2014)

Ήθελα να βάψω ένα ποτάμι(Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

 
                             (Πρώτη δημοσίευση)    

Ήθελα να βάψω ένα ποτάμι 

 

Ήθελα να βάψω ένα ποτάμι μια φορά

να έμοιαζε με θάλασσα

στου Αυγούστου την φωτιά

ίσως και να ερχόσουν μες τα φώτα να με βρεις

πάλι με τις βέρες αν δεν έμαθες να ζεις

 

Μόνος ξημερώματα ξυπνάω για να δω

έναν χειμωνιάτικο και γκρίζο ουρανό

δρόμοι προς το μέλλον με κομμάτια πλαστικό

έμποροι προφήτες να πουλάνε τον θεό

 

Πέταξα τις πόλεις, κοστούμια στη φωτιά

έκαψα τα όνειρα που είχα δανεικά

μύρισα οινόπνευμα σε άγονα χωριά

μέσα από τις στάχτες να βρω μια αγκαλιά

 

Ήθελαν να αφήσω το ποτάμι μου μακριά

για να μην με πνίξει του χειμώνα η μοναξιά

έβαλαν τα μαύρα μου τα ρούχα στα κλαδιά

μα άνοιξη δεν έφτασε ποτέ της στη καρδιά

 

Πέτρες στους δρόμους

μια Ελλάδα που φιλάει υπονόμους

νόμοι και τάξη

στο χρήμα αν παραδοθείς είσαι εντάξει

Σάκης Αθανασιάδης cop.2025

Ένας φακός για την ελευθερία- Σάκης Αθανασιάδης

                                

        Ένας φακός για την ελευθερία

Οι καλύτερες μέρες έχουν γίνει πια σφαίρες στους δρόμους

Κι οι δρόμοι οι μεγάλοι έχουν γίνει ποτάμια με λάσπη

Με τα όνειρα άδεια δεν αλλάζει ο κόσμος

Τον καθρέφτη μου σπάω μια θάλασσα κοιτάω στο χάρτη

Κοιμήσου τώρα έξω βρέχει χωρίς φως κανένας δεν θα ’ρθει

Κοιμήσου και θα δούμε πως θα δραπετεύσουμε αύριο

Θυμήσου το πρωί να ψάξεις το χαμόγελο που έπεσε στο δρόμο

Ίσως μαζί με το χαμόγελο βρεις τον φακό για την ελευθερία

Οι μικρές μου αγάπες έχουν πάρει φωτιά απ’ τους νόμους

Κι οι μεγάλες σημαίες έχουν φτιάξει το μέλλον με κλώνους

Υλικά δώσε- πάρε αρκετό πλαστικό για να κάψει μυαλό και τα μάτια

Κι ακόμα μπορώ να σου πω έχουν φτιάξει γελαστούς δολοφόνους

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Στρατιώτες της ειρήνης-Σάκης Αθανασιάδης

                   

  Στρατιώτες της ειρήνης

Χαμένα ονόματα στους δρόμους

Στρατιώτες της ειρήνης σε υπονόμους

Μικρή ζωή σε χώματα πρέπει να ζήσω

Ποιος είναι ο καλύτερος θεός στον θάνατο να αποφασίσω

Μα τώρα μπορώ μονάχος μου να δω

Την κόκκινη βροχή που καίει την ψυχή μου

Να φύγω μακριά απ’ τα πιστά αντίγραφα

Μακριά απ’ τους στρατιώτες της ειρήνης

Και να ζητήσω την δική μου φωνή

Μόνο θα χάσω αν στην άμμο μείνω ακίνητος

Μόνο θα χάσω αν χτυπήσω το διαφορετικό

Δεν υπάρχει δρόμος που χαρίζετε εδώ

Μονάχα παράθυρα υπάρχουν να περάσει το σκοτάδι στην ψυχή

Μα είμαστε εδώ μαζί να κυνηγάμε το φως

Ποιητές ορφανοί από μίσος

Μετράω τις σφαίρες που με έχουν χτυπήσει

Είναι τόσες πολλές που έχει γίνει ατσάλι η ψυχή

Στρατιώτες της ειρήνης μου μιλάνε για δύση

Μα εγώ κοιτάζω την ανατολή

Οι δεσμοφύλακες μικροί φτιαγμένοι για το λίγο

Έτσι μπορώ μονάχος μου να φύγω απ’ την βροχή

Μες την ομίχλη να περάσω χωρίς φόβο το κενό

Τα μάτια που με λησμόνησαν τόσο

Μέσα στο φως να δω αν αναπνέουν

Γυμνός ορφανός από μίσος

     Το δαχτυλίδι της ελευθερίας Σάκης Αθανασιάδης(2020)