Δευτέρα 30 Ιουνίου 2025

Ένα καλοκαίρι δεν φτάνει-Σάκης Αθανασιάδης

 Ένα καλοκαίρι δεν φτάνει

Τον Αύγουστο τα καλοκαιρία αρπάζουν τις πόλεις

σαν μαξιλάρια τις μεταφέρουν πέρα απ’ τα διόδια

και τις παρατάνε σε καθαρές ακτές

το σώμα κι η ψυχή τους βιαστικά να αναστηθούν

στην μυρωδιά της νύχτας

αλλά ένα καλοκαίρι δεν φτάνει

στα παιδιά να σκεπάσουν τον φόβο τους με άμμο

Τον Σεπτέμβρη τρένα πηγαίνουν την μοναξιά ως τα σύνορα

άνθρωποι φεύγουν απ’ το φως

γιατί οι φτωχοί πάντα θα χάνουν απ’ τα όνειρα

κι εσύ που μου άφησες έναν μαύρο μαρκαδόρο

να ζωγραφίσω την θάλασσα

θα ψάχνεις ένα τραγούδι με τις ήττες μου  

να γιορτάσεις την πρώτη βροχή

Ίσως γιατί δεν ζήτησες ποτέ σου να έρθει

το καλοκαίρι που θα αρπάζει το μαξιλάρι σου

να γεμίσεις με ουρανό τα μάτια σου

να μάθεις να δίνεις αυτό που δεν έχεις

γιατί ήξερες πως χωρίς αγάπη

ένα καλοκαίρι δεν φτάνει 

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Τρίτη 24 Ιουνίου 2025

Η τελευταία αγάπη είναι πάντα η πρώτη-Σάκης Αθανασιάδης

 Η τελευταία αγάπη είναι πάντα η πρώτη          

Όσο περνάνε τα χρόνια οι μάγοι με τα δώρα

δεν λένε στην αυλή μου να φανούν
έτσι φτιάχνω ένα ποτάμι δικό μου
οι άγγελοι την θάλασσα να βρουν

Μα είναι δύσκολο πολύ αυτό το ξέρεις
να σκάβω κάθε μέρα
είναι δύσκολο τα χείλη μου
το χώμα να αγαπήσουν μια μέρα
σαν να ήτανε το σώμα σου

Μα είναι δύσκολο στα μάτια μου να έχω
συνέχεια ένα μαχαίρι για τον θάνατο
είναι δύσκολο να πολεμάω με έναν ίσκιο
και ιδρωμένος να μιλάω στην σιωπή σου

Γιατί εγώ ήθελα πάντα να είσαι καλά
να βρεις μια όμορφη θάλασσα το πρωί στον κήπο σου
τα μάτια σου να γεμίζουν χρώματα και πουλιά
μέσα στο φως να γεννηθείς ξανά

Γιατί εγώ ήθελα πάντα να είσαι καλά
να βρεις έναν όμορφο ήλιο
και αν ξετυλίγεις τώρα μια αόρατη κλωστή
να ανάψει ο φάρος που έχει μέσα σου σβήσει

Μα όσο περνάνε τα χρόνια πρέπει να βάλω στο νερό
τα τρύπια παπούτσια του ιππότη
να πίνω μπίρες μαζί σου στην πανσέληνο
γιατί η τελευταία αγάπη είναι πάντα η πρώτη

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2025

Γυμνοί άγγελοι-Σάκης Αθανασιαδης

      Γυμνοί άγγελοι

Πίσω απ’ το φως στην πλατεία Δύσης έβλεπα πως
Οι μεγάλες σκιές ήταν μικροί άνθρωποι

Περπατάω αργά ένας άνθρωπος παραπατάει στο δρόμο
Μια τραβάει αριστερά μια δεξιά ώσπου χάνεται στην ομίχλη
Κι εγώ ανησυχώ γιατί ξέχασα να πετάξω τη σακούλα με τα κόμματα
Και τα όνειρα πάλι θα μυρίζουν σαν πτώματα

Αν έρθει ένα βέλος μπορεί να είναι τέλος
Μπορεί να σπάσει το γυαλί να εμφανιστεί η αγάπη
Αν τη γλιτώσω δεν μπορεί θα την αναγνωρίσω

Στους δρόμους είχα μάθει πως η νύχτα λέει αλήθεια
Ή θα αρχίσεις να πετάς ή θα κολλάς στη συνήθεια
Μα αν κολλάς στη συνήθεια κάποια στιγμή
Θα μπεις στην αποθήκη με τους παρατημένους

Πίσω απ’ το φως έβλεπα πως δεν υπήρχαν σκιές
Μονάχα γυμνοί άγγελοι που πετούσαν
Αν έρθει ένα βέλος μπορεί να είναι τέλος
Μπορεί να σπάσει το γυαλί να εμφανιστεί η αγάπη

Τρίτη 10 Ιουνίου 2025

Είναι Ωραία η Ζωή έξω απ’ τους Τοίχους-Σάκης Αθανασιάδης

                                                       
Είναι ωραία η ζωή έξω απ’ τους τοίχους

Θέλω τα μάτια μου να έχουν ασυλία
Να μη τα ανοίγω για να κλαίω
Είναι ωραία η ζωή έξω απ’ τους τοίχους
Να ακούς την άνοιξη, αυτό σου λέω

Εμπόδια μη μου βάζεις
Τη πόρτα μου να κλείνω
Γιατί θα μείνω μόνος
Και θα πνιγώ στο λίγο

Ποτέ μη με μοιράζεις
Για σώμα δεν αξίζω
Είναι ωραία όταν βρέχει
Τον κόσμο να γνωρίζω

Ξανά μη με διατάζεις
Τα μάτια μου να κλείνω
Είναι ωραία η ζωή έξω απ’ τους τοίχους
Να ακούς τα κύματα, αυτό σου λέω

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2025

Να βρω στην Αγάπη μια Σφαίρα-Σάκης Αθανασιάδης

                                  
 Να βρω στην Αγάπη μια Σφαίρα

Ακόμα σφυρίζουν τα τρένα που τρέχουν στον ουρανό
Πατέρα πηγαίνουν σε σένα
Μα εγώ περιμένω εδώ  
Ακόμα σφυρίζουν τα τρένα και λένε  σε αγαπώ
Μα εγώ περιμένω εδώ  
Τα όνειρα μου να δω αν ψηλώσουν μια μέρα

Ακόμα διαβάζω εδώ τα σύννεφα που έχουν καπνό
Τα λόγια από σένα πατέρα
Μα αυτό δεν μου φτάνει να ζω γι’ αυτό μες τους δρόμους γυρνάω
Να δω αν η άνοιξη φτάσει ξανά

Να βρω στην αγάπη μια σφαίρα
Να ρίξω στο φόβο μια μέρα
Να πέσει στα μάτια μου φως
Να βρω στην αγάπη μια σφαίρα
Να σπάσω το τζάμι 
Να μπει ο αέρας ζεστός

Είναι φορές που μιλάς στη σιωπή
Με σηκώνεις ψηλά με κρατάς
Περπατάω στα σύννεφα πάνω, γελάς
Κι όλα φαντάζουνε πίσω στη γη φυλακή
Σαν πετάω

Ακόμη κυλάει το αίμα σε κάθε ταξίδι
Σαν τρέχει το μυαλό  μου σε σένα που έχεις χαθεί
Μα μπορεί και να είσαι εδώ σιωπή
Να με προσέχεις  κρυφά
Που περιμένω τα όνειρα να ψηλώσουν για μένα

Δευτέρα 2 Ιουνίου 2025

ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣ ΣΟΥ - ARPEGGIOSMP



ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣ  ΣΟΥ 
                        
Μίλα μου πάλι να έρθει ο ήλιος
Πάνω στο άρμα σου και ετούτο το πρωί
Να επουλώσει έστω και λίγο
Το τραύμα που αφήνει στην ψυχή η εποχή

Πάντα τα βράδια σου στέλνω σημάδια
Μακριά αν είσαι να είμαι μέσα σου η φωνή
Με μια ελπίδα σε μια μόνο παρτίδα
Να καταφέρω να γυμνώσω τη σιωπή
  
Απ' το νησί της αγκαλιάς σου έχω σημάδια
Στη σκέψη μου έχω του ερωτά σου την ορμή
Κι αν βλέπω μπόρα τρέχω όπως τώρα
Να βρω νερό απ' την πηγή που είσαι εσύ
  
Έχω απ’ τα χάδια των φιλιών σου σημάδια
Στα μάτια έχω τη δική σου τη φωνή
Κι αν βλέπω άδεια κάποια καράβια
Είναι που η χώρα για ενέχυρο που έχει δοθεί

Έχω στο αίμα του θυμού σου το βλέμμα
Έχω από σένα μια εικόνα μαγική
Στο νέο αιώνα να σπας τον κανόνα
Να είσαι φως νερό να είσαι η ίδια η ζωή

Απ' το νησί της αγκαλιάς σου έχω σημάδια
Στη σκέψη μου έχω του ερωτά σου την ορμή
Κι αν βλέπω μπόρα τρέχω όπως τώρα
Να βρω νερό απ' την πηγή που είσαι εσύ
  
Μίλα μου πάλι να έρθει ο ήλιος
Πάνω στο άρμα σου και ετούτο το πρωί

Κι αυτή τη σελίδα την έχω πατρίδα
Αυτό το απλό που έκανε αδύνατο η ζωή
Να με πετάει σε φως γαλάζιο
Μια που η σημαία μου λερώθηκε κι αυτή

Απ' το νησί της αγκαλιάς σου έχω σημάδια
Στη σκέψη μου έχω του ερωτά σου την ορμή
Κι αν βλέπω μπόρα τρέχω όπως τώρα
Να βρω νερό απ' την πηγή που είσαι εσύ