Μακριά απ’ τις φωνές των σκλάβων-Σάκης Αθανασιάδης

   Μακριά απ’ τις φωνές των σκλάβων

Δεν ήθελα να είμαι το σπίτι

που θα άφηνες τα όνειρά σου να κοιμηθούν

ούτε ήθελα να γίνω το πρώτο αστέρι

που θα έσβηνε στα μάτια σου

μόνο ήθελα να μείνω στο αίμα σου σαν καλοκαίρι

Δεν ήθελα να είμαι ο σκονισμένος δρόμος για τα παπούτσια σου

ούτε ήθελα να είμαι κοντά σου όταν πέφτεις

μπροστά στον καθρέπτη

κοιτώντας τα άσπρα μαλλιά σου

ήθελα να πιστέψω τον μύθο της αθανασίας

Δεν ήθελα να ακούω να μου λες

δεν έχτισα ένα σπίτι για σένα στη θάλασσα

την λάσπη να βγάλεις απ’ το αίμα σου

αλλά σε άφησα μονάχη να περάσεις τον εαυτό σου

και χάθηκα στο δάσος με τις καρδιές

ξυπόλητος στο ποτάμι χωρίς φαγητό

ψάχνοντας αυτό που για σένα δεν υπάρχει, την αγάπη

Όμως πάντα ήθελα να περπατήσω στη βροχή

πάντα ήθελα να μιλήσω στον άνεμο

για ένα καινούριο μου όνειρο

να μιλήσω μακριά απ’ τις φωνές των σκλάβων

και μίλησα…

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Σταυρός από αλάτι-Σάκης Αθανασιάδης

                           

            Σταυρός από αλάτι

Ποτάμια που έχασαν τα νερά τους και γίνανε χωράφια

Τρέχουν στον ύπνο μου ψάχνοντας την θάλασσα

Λίμνες που το σώμα τους κάηκε κι έγιναν καλάμια

Ζητιανεύουν νερό κάτω απ’ τα παράθυρα

Κορίτσια που ήπιαν κρασί απ’ τα όνειρά τους

Χωρίς να έχουν προλάβει

Να σπάσουν τα μάτια τους στον δρόμο

Τρέχουν στον ύπνο μου ξυπόλυτα στην χωμάτινη λίμνη

Μέσα στο μεγάλο μου όνειρο

Σβήνω όλες τις θρησκείες που σκοτώνουν το αίμα

Γιατί αν υπάρχει  θεός θα είναι νερό που γυρίζει στο ποτάμι

Καθαρό φως, σταυρός από αλάτι

Σαν αυτόν που φτιάχναμε παιδιά να σταματήσει η καταιγίδα

Πουλιά τρέχουν να περάσουν την βροχή

Αλλάζουν σχηματισμούς σαν στρατιώτες στα σύνορα

Ζηλεύω αυτά τα πουλιά που αντέχουν τον «πολιτισμό»

Και ποτέ δεν θα γνωρίσουν τον ψηφιακό του παράδεισο

Αυτόν που κοιτάζω εγώ τώρα στα χέρια των παιδιών σας 

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Το σπίτι που γεννήθηκα-Σάκης Αθανασιάδης

       Το σπίτι που γεννήθηκα

Το σπίτι που γεννήθηκα είναι άδειο από φωνές

Κλειστά τα παράθυρα στη χαρά και την λύπη

Μα ο ήλιος σκαρφαλώνει στη σκεπή

Κάθε πρωί παλεύει να σπάσει τα κεραμίδια

Οι τοίχοι του μυρίζουν χειμώνα

Μέχρι να ανθίσουν οι ακακίες

Μέχρι να έρθουν τα χελιδόνια

Να φέρνουν την άνοιξη στην αυλή

Το σπίτι που γεννήθηκα είναι δέντρο

Ένας τοίχος του αν πέσει

Όλες οι ρίζες μου θα κοπούν

Μέσα στο μικρό μου φως θα πέσει σκοτάδι

Στα μικρά δωμάτια στο σπίτι αυτό

Τα πρόσωπα είναι όνειρα που κοιμούνται

Αφήνω λίγο κρασί κάθε καλοκαίρι

Όταν ξυπνήσουν να έχουν κάτι να πιούν

Το σπίτι που γεννήθηκα έχει χέρια

Που με κρατούν όρθιο στις πόλεις να μη πέσω στο χώμα

Έχει χέρια με άγγιγμα ηλεκτρικό

Μέσα στο φτηνό να μην λερωθώ

Το σπίτι που γεννήθηκα 

Έχει θεμέλια με κάρβουνα κι αίμα

Το μαύρο, το κόκκινο, το γαλάζιο χρώμα
Τα ψεύτικα όνειρα του εμφυλίου

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

               

    

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ - ARPEGGIOSMP

Ο μαγικός φακός-Σάκης Αθανασιάδης

 Ο μαγικός φακός

Το φεγγάρι φυλάει

Του Αυγούστου την θάλασσα

Κι αν μείνεις μαζί μου την νύχτα

Στον μαγεμένο αέρα

Θα ανάψω ένα φακό στην ψυχή σου

Να δεις τι υπάρχει πιο πέρα

Το νερό θα κυλάει

Στην ψυχή σου ο φόβος θα φεύγει

Κι αν πεις πως φοβάσαι τον κόσμο την μέρα

Στον μαγεμένο αέρα

Θα ανάψω με φιλιά το κορμί σου

Να δεις πως στον έρωτα μόνο πετάς

Κι αν περάσει μια μέρα

Η ψυχή και το σώμα σου είναι ίδια

Και τίποτα από αυτά δεν θυμάσαι

Θα είναι όλα μέσα σου ψέμα

Αλλά και πάλι το μαγικό φακό μη φοβάσαι

Μπορείς μονάχη να δεις τι υπάρχει πιο πέρα

Στην άμμο απλώνω

Μια πετσέτα πριν πέσει η νύχτα

Να έρθεις εκεί να με βρεις

Με ένα δάκρυ που καίει

Κι αν είμαι για σένα το λάθος  μπορείς να μου πεις

Γιατί δεν είμαι αλήθεια

Το φεγγάρι θα τρέχει

Στη σιωπή του Σεπτέμβρη

Το φως θα είναι υγρό ίσως κρυώνεις

Αλλά μη μου θυμώνεις

Στον μαγεμένο αέρα

Έχω τρόπους για να ζεσταθείς

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

 

De kleine Panayotis(Ο Μικρός Παναγιώτης)Μετάφραση στα Ολλανδικά René Haentjens

   De kleine Panayotis

Het regent glimlachjes op het raam;
kleine koninginnetjes dansen,
ze verjagen de winter met de scherpe tanden.
Hun ogen: verborgen stemmen;
het geluid wordt sterker,
de bloemen bewegen
op onbekende muziek,
klaar om te zingen.
De kleine Panayotis wordt wakker;
hoor, de stem van de zomer:
Een handvol zon
kwam ik je geven, murmelt hij.
Dan is hij weer weg,
samen met de kleine koninginnetjes,
zijn kostbaar geschenk achterlatend
voor het kind.

De kleine Panayotis(Ο Μικρός Παναγιώτης) Σάκης Αθανασιαδης

Μετάφραση στα Ολλανδικά René Haentjens

Η θάλασσα που αγάπησα έγινε μάλλον κήπος-Σάκης Αθανασιάδης

 Η θάλασσα που αγάπησα έγινε μάλλον κήπος

Δύο χιλιόμετρα έκανα να βρω το μονοπάτι

Να δω τα κύματα από κοντά

Η θάλασσα που αγάπησα έγινε μάλλον κήπος

Φράχτες την έκλεισαν στη μοναξιά

Το δάσος μου έπιασε φωτιά του έκλεισα τα μάτια

Μόλις θα γίνει παρελθόν θα του επιτεθούν

Λύσεις υπάρχουνε πολλές να σπάσει σε κομμάτια

Πρόθυμοι πάντοτε πολιτευτές λύση θα βρουν

Έτσι τα χρόνια πέρασαν και φύτρωσε μια πόλη

Δίχως τα δέντρα, δίχως τα πουλιά

Να ακούω τώρα προσευχές για αγώνα πάμε όλοι

Τα  όμορφα μου όνειρα τα κάνανε χαρτιά

Μα αν θες να βγεις απ’ όλα αυτά  σκέψου απλά μια μέρα

Πως μεγαλώνουν τα παιδιά σε αυτή την ερημιά

Κλέψε δυο ώρες νύχτα μεγάλωσε τα μάτια

Άσε μονάχο το σκοτάδι στη φωλιά

Σάκης Αθανασιάδης

νυχτερινές πατρίδες (2016)

Ένας παλιάτσος στην πλατεία γελάει (Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

                                 (Πρώτη δημοσίευση)

Ένας παλιάτσος στην πλατεία γελάει

 

Όπου ακούς δυνατά την σιωπή

είναι το αίμα της γης που γελάει

όταν για όπλα μιλούν οι σοφοί

κι ένας παλιάτσος για θυσία μιλάει

 

Όπου υπάρχει φτωχός πονάει η καρδιά

όταν η θάλασσα καίγεται το δάκρυ κυλάει

μη τραγουδάς σε πόλεις νεκρές

ένας παλιάτσος στην πλατεία γελάει

 

Ήρθε καιρός να βάλεις φωτιά

μες το μυαλό σου μια σπίθα αλήθεια

παπούτσια από δρόμους θα έχεις παλιά

που περπατάνε μονάχα την νύχτα

  

Όπου υπάρχει νερό ανθίζει η καρδιά

όπου υπάρχουν παιδιά τραγουδάνε αστέρια

κανένας δεν τρέχει να βάλει φωτιά

να κάψει τα μικρά καλοκαίρια

 

Ήρθε καιρός να βάλεις φωτιά

σε όνειρα χάρτινα της φυλακή σου

να κάψεις τα σκιάχτρα που είναι κοντά

πριν ξεχαστείς στην σιωπή σου

Σάκης Αθανασιάδης cop.2022

Η αράχνη που τραγουδάει-Σάκης Αθανασιάδης

Η αράχνη που τραγουδάει

Μόλις θα σταματήσει να περνάει

απ’ τα μάτια σου η θάλασσα

κι η βροχή δεν θα φτάνει στο μαξιλάρι μου

να το θυμάσαι καλά

θα απαγορευτεί ο έρωτας

Να το θυμάσαι καλά

μεθυσμένη θα ακούς μια οθόνη

να σε μαλώνει κάθε μέρα

χωρίς να ξέρεις πως η άνοιξη φεύγει

μαζί με τα χελιδόνια της

αφού θα βλέπεις διαφημίσεις

και σαν καλή μηχανή δεν θα έχεις φωνή να πεις τίποτα

Μόλις καρφωθούν τα παράθυρα

θα απαγορευτούν αμέσως τα φιλιά

και κάθε τι που μπορεί να φέρει τον θεό μέσα σου

κι εγώ που έμαθα να τρέχω μακριά απ' το σκοτάδι

δεν θα έχω μάτια να κοιτάξω την ψυχή μου

Όμως νομίζω θα είσαι καλά προστατευμένη

μόλις θα απαγορευτεί ο έρωτας

μακριά από αρρώστιες και πολέμους

μακριά από τον ήλιο, την βροχή και τον αέρα

μακριά απ’ το φως

μακριά απ’ τον δρόμο

θα ζεις μια ήσυχη ζωή

ακούγοντας την αράχνη που τραγουδάει στα κεραμίδια

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)