Γιατί είσαι άγριο θηλυκό-Σάκης Αθανασιάδης

Γιατί είσαι  άγριο θηλυκό

  

Ποτέ, ποτέ δεν πίστεψα πως διάλεξες εμένα

Φωτιά να βάλεις στη ψυχή να αλλάξει ο καιρός

Τα μάτια μου τα έχασα σε πόλεις που ήταν ψέμα

Όμως εσύ αγάπη μου τα βρήκες ευτυχώς

Τα βήματα μου έφτασαν στα κοφτερά τα βράχια

Εκεί που η θάλασσα πετά καράβια σαν κορμούς

Γιατί είναι άγριο θηλυκό και θέλει πάντα πίστη

Όπως και εσύ αγάπη μου στους άγριους καιρούς

Στο δρόμο της αγάπης δεν υπάρχει πως

Όλα ταξιδεύουν κάτω απ’ το φεγγάρι

Το κάθε τι αδύνατο το φτάνεις συνεχώς

Στο δρόμο της αγάπης δεν υπάρχει πως

Ποτέ, ποτέ δεν πίστεψα πως διάλεξες εμένα

Να δώσεις χρώμα στη σιωπή να σπάσει το θολό

Τα χρόνια μου τα ξέχασα μέσα στο άγριο βλέμμα

Ποτέ, ποτέ δεν γνώρισα γαλάζιο ουρανό

Το παραθύρι άνοιξες και φώναζες εμένα

Μου φώναζες πως άργησα και ο ήλιος έχει βγει

Να περπατήσεις ήθελες στης θάλασσας το ψέμα

Γιατί είσαι άγριο θηλυκό αγάπη μου εσύ

Σάκης Αθανασιάδης 

·        τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Μετά τη βροχή - Σάκης Αθανασιάδης

                                 

             Μετά τη βροχή

Βρήκα τον άνεμο στα μάτια μου και πάω

Ένα ταξίδι κοντινό ως τη καρδιά

Δεν θα χαθώ αφού τον ήλιο θα κοιτάω

Έχω κρατήσει και ψυχή για τα παιδιά

Βγήκα απ’ το δρόμο του ανθρώπου μαύρο βλέμμα

Σε κάδους  που χορταίνει μοναξιά

Κάποιοι δειλοί με ικετεύουν για ένα ψέμα

Για να κρατήσουν τη ψυχή τους αγκαλιά

Ένας δειλός είμαι κι εγώ μα και δραπέτης

Που η μνήμη μου δεν σβήνει με φωτιά

Ψάχνω να μπω στην αμαρτία σαν ικέτης

Μήπως μπορέσει η ψυχή μου να πετά

Μετά τη βροχή όταν το χώμα θα φέρει ζωή

θα μυρίσω τη γη, εσένα

Τα μάτια μου θα τρέχουν να σε φτάσουν

Γυμνή να σε δούνε στο ψέμα

Στους χάρτινους τους μάγους των καιρών

 Σάκης Αθανασιάδης
το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Θα ταξιδέψω από μένα μακριά-Σάκης Αθανασιάδης

                              

Θα ταξιδέψω από μένα μακριά

 Έχω ξεχάσει στη κορυφή πως πάνε

Τα όνειρά μου είναι χαμηλά

Σου είπα κράτα με φοβάμαι

Τους δρόμους που ανεβαίνουνε ψηλά

Τόσο πολύ ο άνεμος φυσούσε

Που σου ζητούσα μόνο αγκαλιά

Μα έλεγες να μη φοβάμαι

Μέχρι τις Πρέσπες έχει δάσος που γελά

Φτιάχνω μια λίμνη στο μυαλό μου

Νεράιδες χορεύουν με τα στήθη γυμνά

Χιλιάδες όνειρα σκόρπια του δρόμου

Θα ταξιδέψω από μένα μακριά

Πιάνω ένα αστέρι στον ύπνο δικό μου

Πριν το αγγίξουν τα κρύα νερά

Ανοίγω τα μάτια, το βάζω στο όνειρό μου

Θα ταξιδέψω από μένα μακριά

Καπνίζει το κορμί της λίμνης, ξημερώνει

Μια νεράιδα περπατά στα νερά

Με ρωτάει αν φοβάμαι στο όνειρο μόνος

Θα ταξιδέψω από μένα μακριά

Σάκης Αθανασιάδης
το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Η αλήθεια φωτιά- Σάκης Αθανασιάδης

  Η αλήθεια φωτιά

Κι απόψε μια  φωνή θα μου ανοίξει την πύλη

Αυτός θα είσαι εσύ η αλήθεια μου φωτιά

Μακριά η ψυχή μου θα ζητάει να  φύγει

Στον αέρα να ψάξει την αθάνατη αγκαλιά

Κλείνω τα μάτια

Με τα δικά σου τα μάτια να δω καθαρά

Το κρυστάλλινο φως στον αέρα

Να ακούσω ξανά να μου λέει κράτα με  σφιχτά

Εσύ είσαι η αλήθεια  που υπάρχει

Για  πάντα να το ξέρεις θα ανήκω σε εσένα

Για πάντα στο αιώνιο το φως

Για πάντα πιστός στην αθάνατή σου αγκαλιά

Κι απόψε μια  φωνή θα μου ανοίξει την πύλη

Αυτός θα είσαι εσύ που ο χρόνος προσκυνά

Η αλήθεια είσαι εσύ και ο κόσμος πριν γίνει

Τα πάντα σου ανήκουν αλήθεια φωτιά

 Σάκης Αθανασιάδης 

·        οι ανάσες των εραστών (2014)

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΧΘΗ - ARPEGGIOSMP

           Στην Άλλη Όχθη 

Σύνθεση, Τραγούδι: Γιάννης Βελίκης.

Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης.

Ακούω ένα γέλιο στη νύχτα ξανά

Πέφτω στο χώμα κι αυτό δυναμώνει

Βάζω φωτιά σε χόρτα ξερά

Κι έτσι ο φόβος μου για απόψε τελειώνει

Κι αν ταξιδεύω συχνά  μοναχός

Φοβάμαι τις σκιές στο σκοτάδι

Πληρώνω τις μνήμες τι φόρος κι αυτός

Να είσαι λαβύρινθος στη χώρα του Άδη

Κι όμως παράτησα το δρόμο

Να ακολουθήσω το αστέρι μου παντού

Για να κερδίσω ένα βήμα μόνο

Μήπως γλυτώσω απ’ τα χαστούκια του ουρανού

Είναι μικρή ξέρω η φωνή μου

Τόσο μικρή που τη φοβίζει η ησυχία

Παίρνει μια πέτρα σπάει το τζάμι

Κι όλο ζητάει να ξυπνήσει η ενορία

Πρώτη φορά που δεν φοβάμαι πως θα χάσω

Γιατί γνωρίζω πως η αγάπη είναι βροχή

Πρώτη φορά που δεν φοβάμαι να φωνάξω

Αν και οι γείτονες λατρεύουν τη σιωπή

Πρώτη φορά που λέω τώρα θα περάσω

Απέναντι στην άλλη όχθη και ότι βγει

Δεν έχω τίποτε πολύτιμο να χάσω

Και μου αρέσει που έχει τρέλα η εποχή   

Ακούω μουσική στη νύχτα ξανά
Τρέχω στο δρόμο μα αυτή δυναμώνει

Αρπάζω ένα αστέρι το βάζω φωτιά

Κι έτσι ο φόβος μου για απόψε τελειώνει

Δεν περιμένω να έρθει το φως

Γιατί το ψάχνω εγώ στα κρυμμένα

Κι αν στο σκοτάδι φαντάζω γυμνός

Απλά με όλα αυτά τα έχω χαμένα

Κι όμως παράτησα το δρόμο

Να ακολουθήσω το αστέρι μου παντού

Για να κερδίσω ένα βήμα μόνο

Μήπως γλυτώσω απ’ τα χαστούκια του ουρανού

Είναι μικρή ξέρω η φωνή μου

Τόσο μικρή που τη φοβίζει η ησυχία

Παίρνει μια πέτρα σπάει το τζάμι

Κι όλο ζητάει να ξυπνήσει η ενορία

Πρώτη φορά που δεν φοβάμαι πως θα χάσω

Γιατί γνωρίζω πως η αγάπη είναι βροχή

Πρώτη φορά που δεν φοβάμαι να φωνάξω

Αν και οι γείτονες λατρεύουν τη σιωπή

Πρώτη φορά που λέω τώρα θα περάσω

Απέναντι στην άλλη όχθη και ότι βγει

Δεν έχω τίποτε πολύτιμο να χάσω

Και μου αρέσει που έχει τρέλα η εποχή    

Είναι μικρή ξέρω η φωνή μου

Τόσο μικρή που τη φοβίζει η ησυχία

Παίρνει μια πέτρα σπάει το τζάμι

Κι όλο ζητάει να ξυπνήσει η ενορία 

Είναι μικρή ξέρω η φωνή μου

Είναι μια ψεύτρα που όλο λέει την αλήθεια

Έχει από χρόνια πάρει δώρο το κορμί μου

Μικρή που αφήνει τα μεγάλα στη συνήθεια