Ο τελευταίος δρομέας-Σάκης Αθανασιάδης

                

    Ο τελευταίος δρομέας

Βούλιαξε την βάρκα του με τα μυστικά

Ένα ηλιοβασίλεμα έξω απ’ το λιμάνι

Ήθελε να κρύψει το όνομά της στον βυθό

Μήπως καταφέρει να την διώξει απ’ το μυαλό

Μετά καθώς κολύμπαγε να φτάσει στη ακτή

Έβλεπε τις γάτες να φεύγουν πειραγμένες

Γι’ αυτές εκείνος ήτανε μονάχα η τροφή

Οι αγάπες τώρα πια γι' αυτόν κομμένες  

Σπάει κουπιά η καλή μοναξιά

Στο άδειο το ποτήρι

Η καλή μοναξιά παλεύει με τα κύματα

Χάνει κερδίζει γίνεται πανηγύρι

Στην αρχή τον μάλωναν όλοι στο χωριό

Κι έλεγαν την βάρκα του δεν έπρεπε να βυθίσει

Γι’ αυτόν ήταν πολύτιμη να έχει μια δουλειά

Θα βρει άλλη γυναίκα να αγαπήσει

Μα αυτός μέσα στην ζάλη του στην θάλασσα μιλούσε

Κάθε ποτήρι με κρασί το έκανε φιλί

Κι όταν έφτανε στον βυθό την βάρκα συναντούσε

Η αγάπη του περίμενε εκεί

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Το καλοκαίρι της άμμου-Σάκης Αθανασιάδης

                               

Το καλοκαίρι της άμμου

Άδεια τα χέρια μου δεν έχω δώρα

Μόνο έχω μαζί μου χάρτη για τον δρόμο

Πριν νυχτώσει να βρούμε την θάλασσα

Ένα καλοκαίρι στην άμμο να φτιάξεις

Κι αν δεν φοβάσαι την γαλάζια μητέρα

Μπορείς να πετάξεις λίγες πέτρες στα κύματα

Η σκόνη της ψυχής σου να χαθεί στον αέρα

Να κλάψεις, να γελάσεις ή μόνο να μεθύσεις

Που είναι τα χρώματα που χάριζε ο ήλιος

Μόνο χώματα βλέπω στους δρόμους των φτωχών

Ένα καλοκαίρι στην άμμο να φτιάξεις

Την θάλασσα μέσα μου των πειρατών

Ένας κόκκινος τοίχος η καρδιά μου

Που τον φτύνουν τις νύχτες περαστικοί

Που πετάνε πέτρες μεθυσμένοι να σπάσουν τη φωνή μου

Μα αντέχει ακόμα στην βροχή

Δεν θα σου δείξω τον δρόμο να τρέξεις

Γιατί δεν ξέρω ο δικό σου δρόμος που πάει

Το παράθυρο να μπεις στην αγάπη

Μόνη πρέπει να το φτιάξεις

Μέσα στα μάτια η φωνή σου να μην τουφεκίζεται
  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΧΘΗ - Γιάννης Βελίκης-Σάκης Αθανασιάδης ARPEGGIOSMP.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ-ΣΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ-Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΟΥ ΗΛΙΟΣ

                            Μουσική-Γιώργος Δημητριάδης
Στίχοι-Σάκης Αθανασιάδης
Από το album ΑΠ'ΤΟ ΜΗΔΕΝ (2012)

Ο άλλος δρόμος που με πάει… -Σάκης Αθανασιάδης

                

Ο άλλος δρόμος που με πάει…

Αν και κουρασμένος απ’ τον δρόμο

Μπορούσα να περπατήσω

Μακριά απ’ τον εαυτό μου

Τα μάτια μου να καθαρίσουν στον αέρα

Μέρες και νύχτες μάλωνα με την σκόνη

Χωρίς ένα χάρτη που να δείχνει τον δρόμο

Κι όλο ανθρώπους στο δρόμο ρωτούσα

Υπάρχει κάποιος δρόμος που σε σώνει

Κι όλο ρωτούσα

Ο άλλος δρόμος που με πάει…

Έτσι περπατούσα

Σε δάση που είχαν γίνει αυλές 

Ανάμεσα σε ανθρώπους με γυάλινες ψυχές

Κι έκαιγα κάθε παλιό στο μυαλό μου

Κι έφτανα στο τέλος εξαντλημένος

Ώσπου κατάλαβα το τέλος είναι φόβος

Και τότε είπα στου δρόμου τις φωνές

Ο φόβος είναι όπλο που σκοτώνει

Πέτρες πετούσα μακριά

Έτρεχα να τις πιάσω

Ίδρωνα μέσα στην ερημιά

Τόσο φως πώς να το χάσω

 

Μα όταν ξυπνούσα ήμουν καλά

Ο ήλιος αν είχε βγει το πρωί

Αν χόρευε στα μάτια μου η βροχή

Ήμουν καλά γιατί απάντηση για μένα είχα βρει

Ο άλλος δρόμος στην αγάπη με πάει

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Το δικό σου καλοκαίρι-Σάκης Αθανασιάδης

                  

Το δικό σου καλοκαίρι

Δεν θα σου δώσω διαδρομή

Για μια καλύτερη ζωή

Ο δρόμος μόνος θα σε βρει

Την γεύση της ζωής να σου χαρίσει

Ούτε θα πάρω το κλειδί

Να ανοίξω πόρτες στη ζωή να περπατήσεις

Γιατί σου δείχνω το πρωί

Απ’ το παράθυρο τον ήλιο

Να αγαπήσεις το δικό σου καλοκαίρι

Πήγαινε μόνος σου μπροστά

Μάτια μου θάλασσα και φως

Μα κοίτα πίσω

Αυτούς που ανέβηκαν ψηλά

Και καήκαν σαν τα χαρτιά για λίγο ίσκιο

Δεν θα σου μάθω να κρατάς

Στα μάτια χώμα απ’ τον φόβο

Ούτε τις νύχτες να μετράς

Τα βήματα για έναν ρόλο

Γιατί έχεις μάθει για καλά

Όρθιος να αντέχεις στην φωτιά

Κανείς να μην σου κλέψει

Το δικό σου καλοκαίρι

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Τα όνειρα δεν ζούνε μόνο με το σώμα-Σάκης Αθανασιάδης

Τα όνειρα δεν ζούνε μόνο με το σώμα

Μεγάλωσα σε ένα χωριό

Κοντά στον Αξιό

Περπάτησα μακριά μα κράτησε νερό

Για πάντα η ψυχή μου

Κι ακόμη όταν έχασα

Πατέρα και χωριό

Ο ποταμός με φώναζε

Να αντέξω κι άλλον δρόμο

Γι’ αυτό κι εσύ  μη με ρωτάς

Τι πρέπει για να κάνεις

Κοίτα να βρεις μια ρίζα στην καρδιά

Αλλιώς τα όνειρά σου χάνεις

Θα γίνεις ίδιους με αυτούς

Που προσαρμόζονται στο χρώμα

Τους ηθικούς της μέρας διπλανούς

Αυτούς που ζούνε μόνο με το σώμα

Στις πόλεις που με ρώταγαν

Πως γίνεται φωτιά

Το άγριο θολό ποτάμι

Στην λεωφόρο των αθώων τις άφηνα φιλιά

Να ξεδιψάσουν με τα φώτα το σκοτάδι

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)