Τα
μαγικά παπούτσια
Αφήνεις το φεγγάρι να με σπάσει
Άδειο ποτήρι που η νύχτα το κερνά
Μάτια καρφιά που έχουνε σκουριάσει
Να κυνηγάνε κάθε μέρα τα λεφτά
Φοράω τα μαγικά παπούτσια και σε ψάχνω
Μες της Αθήνας την μεγάλη μοναξιά
Χτυπάω κουδούνια και με βρίζουν
Ακούω σειρήνες από περιπολικά
Ποιος θα σου δώσει ένα φιλί
Αν πας να κλάψεις
Ποιος θα σου δώσει αγκαλιά
Για να σωθείς
Ποιος θα σου ράψει τα φτερά
Για να πετάξεις
Ποιος θα σου δώσει τον φακό
Να μην χαθείς
Φοράω τα μαγικά παπούτσια να πετάξω
Μακριά από νόμους κι αστυνόμους μοναξιάς
Ανάβω μια φωτιά τον ύπνο σου να κάψω
Μήπως αρχίσεις μες το φως να περπατάς
