Με τους ελεύθερους μες τη βροχή-Σάκης Αθανασιάδης

                                          

Με τους ελεύθερους μες τη βροχή

Αναμμένες μηχανές κυνηγάνε το δρόμο

Τρέχουν κούκλες πλαστικές στα μεγάλα φώτα

Είδα μια ψυχή να την κλέβει η νύχτα

Είδα εσένα φυλακισμένη στον καθρέπτη

Χτυπάω κάρτα πρωί μετά μαζεύω λέξεις

Εικόνες που πρέπει να διαλέξω ποιες είναι να σωθούν

Κατασκευάζω σφαίρες πολεμάω τις άδειες μέρες

Πριν φτάσουν οι προφήτες και γυμνό με δουν

Μα εσύ μου έχεις δείξει χίλιους τρόπους πως να χάνω

Μα εγώ γνωρίζω απ’ το δρόμο

Πως η αγάπη ζει

Με τους ελεύθερους μες τη βροχή

Ανοίγω τα παράθυρα να φύγει η σιωπή

Αν θες γίνε νερό έχω διψάσει

Είναι στιγμές που είμαι αδύνατος πολύ

Που απ’ τα μάτια μου το πράσινο έχει σπάσει

Περπατάω στο δρόμο βλέπω μάτια μόνο

Μάτια που βρίζουνε τον ουρανό

Σου χαρίζω ένα αστέρι θυμάσαι ένα μεσημέρι

Που είχα φύγει για να ψάξω το θεό

Τρέχω πίσω απ’ τον ήλιο

Μα αυτό είναι λίγο γι αυτούς που χτίζουν φυλακή

Τα μεγάλα τα λόγια τα έκαψα το χειμώνα

Να ζεστάνω την ψυχή

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Τα Χριστούγεννα της Όλγας-Σάκης Αθανασιάδης

      Τα Χριστούγεννα της Όλγας

Την είχα γνωρίσει παλιά σε ένα μεγάλο μου κύμα

Μετά το καράβι της ζωής μου με πήρε μακριά

Μπορεί να ήτανε αλήθεια μπορεί να ήτανε ψέμα

Μες τα χιλιάδες μου πρέπει η μνήμη με απατά

Κατόπιν περνούσε συχνά η βροχή μου έφερνε νέα

Μέχρι που έφτιαξα καράβι με άστρα μικρά

Να ταξιδεύει Χριστούγεννα νύχτα

Να μου γεμίζει τα μάτια βοριά

Τα Χριστούγεννα της Όλγας ίσως είναι μαγικά

Ίσως να μαζεύει άστρα να τα έχει αγκαλιά

Τα Χριστούγεννα της Όλγας ίσως μοιάζουν με πουλιά

Που πετάνε απ’ τα δέντρα και περνάνε τα βουνά

Αυτό που θυμάμαι τις μεγάλες γιορτές είναι οι ευχές

Που πέφτουν στο χώμα και οι αγάπες  τους λιώνουν σαν χιόνι

Κι αυτό το μικρό της ψυχής μια αφορμή να βγω πιο πέρα

Που τα όνειρα στα φώτα απλά μεγαλώνουν μια μέρα

Τα Χριστούγεννα της Όλγας, της Μαρίας, τα δικά μου

Ίσως να είχανε αξία αν μιλούσε η ψυχή

Αν πετούσε ο βαρδάρης το κορμί σε μια γωνία

Και χανόταν η αγωνία και τα πίναμε μαζί

Σάκης Αθανασιάδης
το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Μαύρο τούβλο-Σάκης Αθανασιάδης

                                        

           Μαύρο τούβλο

Μου λένε μην πηγαίνεις κόντρα στον αέρα

Μου λένε πρόσεχε στο δρόμο το κορμί θα πληγωθεί

Μα αυτά που κάνεις ίσως χάσεις αυτά που έχεις

Μα εγώ φοβάμαι πιο πολύ μη λερωθεί η ψυχή

Αφού έμαθα να χάνω θα κερδίσω

Μια αγκαλιά στο δρόμο ένα φιλί

Θα ακούγομαι χωρίς καθόλου να μιλήσω

Γιατί η σιωπή μου είναι άγρια μουσική

Μα εγώ φοβάμαι πιο πολύ

Μη γίνω μαύρο τούβλο σε ένα τοίχο

Που οι σκύλοι κατουράνε το πρωί

Φωτοτυπία του καινούργιου

Που γρήγορα θα πρέπει να καεί

Μου λένε τρέχα τώρα βρέχει

Πήγαινε σπίτι να γλυτώσεις τη βροχή      

Μην κάνεις το χαζό κι ανοίξεις τα παράθυρα

Θα πρέπει η ψυχή στο φόβο να καεί

Μα αφού έμαθα να χάνω θα κερδίσω

Τον ήλιο στα παράθυρα πρωί

Και στη βροχή θα περπατήσω

Αντί λέω στον καθρέπτη να με ερωτευτεί

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Το δέντρο με τα παραμύθια- Σάκης Αθανασιάδης

                          

Το δέντρο με τα παραμύθια

Σε ένα χωριό κάποιος βοσκός

Έψαχνε το φεγγάρι να φιλήσει

Όλοι πιστεύανε πως είχε τρελαθεί

Με μια γυναίκα που στον ύπνο του είχε δει

Όμως συνέχιζε  αυτός να τρέχει συνεχώς

Κι όλο μουρμούριζε: Αγάπη θα σε βρω

Γελούσε όταν έβλεπε αρνιά στο δρόμο

Μετά χανότανε στου δάσους την καρδιά

Έτσι περνούσε ο καιρός

Και πια κανείς δεν του μιλούσε

Ήταν επίσημα για όλους ο τρελός

Κι όποιος τον έβλεπε γελούσε

Ποιος θα αγγίξει το φεγγάρι σαν κορμί

Ποιος θα περάσει απ’ το ποτάμι την ψυχή μου

Η λογική σας  έχει των αμνών φωνή

Μέσα στο φόβο είναι λίγη η ζωή μου

Ώσπου κατάφερε να φτιάξει μια φωλιά

Να βάλει την μικρή του την αλήθεια

Μα τα γερόντια του χωριού σοφά

Την ονομάσανε το δέντρο με τα παραμύθια

Ένα καιρό κάποιος βοσκός

Καρδιές στα  δέντρα είχε ζωγραφίσει

Μιλούσε για ταξίδια στη βροχή

Αφού ο χρόνος μόνο πια τον είχε παρατήσει

Ώσπου που χάθηκες κι αυτός

Κι ο κόσμος έγινε πιο λογικός

Μα έμεινε στου λόφου την κορυφή

Το δέντρο να μιλάει με τη βροχή

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)