Στον έρωτα η ψυχή αναφλέγεται-Σάκης Αθανασιάδης

 Στον έρωτα η ψυχή αναφλέγεται

Χτυπάει και μένα ο εχθρός

Κάθε πρωί με χιλιάδες χαμόγελα

Μου στέλνει χαρτιά συνεχώς

Πως η πατρίδα μου δεν είναι τα χώματα

Δεν φέρνει ζωή ο χρυσός

Όταν το δάσος πονάει και καίγεται

Τα αστέρια όταν χάνουν το φως

Και η αλήθεια στη νύχτα όταν κρέμεται

Γιατί να ανάψω το φως

Αφού στο σώμα σου η νύχτα μου καίγεται

Κοιμάμαι τα βράδια γυμνός

Γιατί στον έρωτα η ψυχή αναφλέγεται

Μπορεί να είμαι ο μικρός

Μα η φωτιά απ’ το όνειρο φαίνεται

Δεν φέρνει ζωή ο χρυσός

Μόνο σκουριά στον αέρα που καίγεται

Ο χρόνος αν είναι οδηγός

Το ποτήρι σαν άδειο μου φαίνεται

Ποτέ μισθοφόρος θεός

Την πατρίδα μου δεν ελευθέρωσε

Σάκης Αθανασιάδης

·        τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Είμαι αυτός που ζητάς μόλις φύγω - Σάκης Αθανασιαδης

Είμαι αυτός που ζητάς μόλις φύγω

Είμαι αυτός που χτυπάει η βροχή

Το γυμνό του σώμα

Είμαι αυτός που φωνάζει τη θάλασσα

Να περάσει το δρόμο να σε βρει

Ποιος ακούει τα κύματα

Ποιος κάθεται τη νύχτα στο παράθυρο

Ποιος ξενυχτάει απόψε

Το χιόνι που σκεπάζει τις πόλεις

Είμαι αυτός που ζητάς μόλις φύγω

Είμαι αυτός που σου λέει να διψάς

Για ένα φιλί το μικρό καλοκαίρι

Είμαι αυτός που ακούς να σου λέει

Είναι ωραίο το ταξίδι με το πλήθος

Μα είναι καλύτερα να μάθεις που πάει ο ήλιος

Ποιος ακούει τις σφαίρες στο ποτάμι

Ποιος ακούει τον άνεμο που φωνάζει

Στα κόκκινα νερά

Φτηνά σώματα σαν άμμος

Που δεν θέλεις ή δεν μπορείς να τα δεις

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Η ψυχή των αθώων-Σάκης Αθανασιάδης

 Η  ψυχή των αθώων

                                                                                       Ο

έρωτας είναι ένας θάνατος γλυκός

Που σε σκεπάζει ξαφνικά με χίλια φώτα

Δεν σκέφτεσαι, ούτε πονάς

Και τίποτε δεν είναι όπως πρώτα

Ο έρωτας είναι φωνή που την ακούς μια φορά

Και την θυμάσαι πάντα

Όταν τα μάτια σου μυρίσουν μοναξιά

Όταν ο κόσμος γίνεται ξανά χίλια κομμάτια

Αν με ακούς, αν με ακούς…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αγάπη

Όμως για νύχτες σε κρατούσα αγκαλιά

Και ας ήσουνα μακριά, σε άδειο κρεβάτι

Ο έρωτας είναι ένας δείπνος με το φως

Μια βρισιά στη βία των ηρώων

Σε αυτούς που συμβιβάζονται με ίσως και πως

Γιατί φοβούνται τη ψυχή των αθώων

Αν με ακούς, αν με ακούς…

Δεν ξέρω αν υπάρχει αγάπη

Είναι όμως σπουδαίο να φαντάζομαι πως

Έχω καρδιά με φωτιά αντί για απάτη

Ο έρωτας είναι ένας δρόμος σκοτεινός

Που δεν σε νοιάζει αν πας σωστά ή λάθος

Αν είναι θάνατος, θα είναι γλυκός

Γι’ αυτό μη σκέφτεσαι και τρέξεις στο λάθος

Nα γεννάς, να πονάς θα σου λένε

Να μην αγαπάς, η αγάπη χάνει

Θα κλαίνε να σε πείσουν θα λένε φτάνει

Στον έρωτα όλοι στο τέλος χάνουν

Μα δεν υπάρχει τίποτε πιο μεγάλο

Να είσαι εσύ, εσύ καρδιά μου

Σάκης Αθανασιάδης 

·     οι ανάσες των εραστών (2014)

Να μου μιλάς αν είσαι μόνη-Σάκης Αθανασιάδης

Να μου μιλάς αν είσαι μόνη

Τώρα μου λες αν σε θυμάμαι

Στα όνειρά μου αν σου μιλώ

Αν σε κρατώ σφιχτά απ’ το χέρι

Στα σύννεφα μου όταν πετώ

Τώρα μου λες  εγώ νομίζω

Πως το ταξίδι με ζητά

Να βγω απ’ την έρημο να ζήσω

Μια αγάπη σαν φωτιά

Σου είχα χαρίσει ένα σταυρό

Να τον φοράς αν είσαι μόνη

Να λες η αγάπη αν είναι χιόνι

Μέσα στο ψέμα δεν θα μπω

Σου είχα χαρίσει ένα σταυρό

Να μου μιλάς αν είσαι μόνη

Να λες η αγάπη δεν κρυώνει

Κι ας πέφτει πάντα στο νερό

Τώρα μου λες  εγώ νομίζω

Πως είμαι σύννεφο ψηλά

Που κάθε μέρα το τρυπάει

Ένα αστέρι την καρδιά

Μόλις αγγίζεις το σταυρό μου

Αρπάζω δυνατή φωτιά

Να ξέρεις γράφω αυτές τις λέξεις

Και κάθε μνήμη με πονά

Σάκης Αθανασιάδης 

·        οι ανάσες των εραστών (2014)

ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣ ΣΟΥ - ARPEGGIOSMP

Η πρώτη αγκαλιά-Σάκης Αθανασιάδης

                           

            Η πρώτη αγκαλιά

Τα σχέδιά σου με κήπους πριν ανθίσει το μίσος

τα κολλάω στους τοίχους

όταν το αίμα μου καίει και παίρνει φωτιά

Τα χρόνια περνάνε

μα τα μάτια μιλάνε πιο δυνατά

γι’ αυτό ρίχνω πέτρες την σιωπή σου να σπάσω

δεν θέλω να ξεχάσω την πρώτη αγκαλιά

Φωτιά καλοκαίρι σου απλώνω το χέρι

Έλα στη θάλασσα πάλι

δεν θέλω να ξεχάσω την πρώτη αγκαλιά

Τα βράδια χτυπάει το φεγγάρι την πόρτα

ξυπνάω ιδρωμένος πήρε το όνειρο τέλος

ανάβω τα φώτα μήπως σε δω
Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Μπροστά από το φως που βλέπουν οι άλλοι-Σάκης Αθανασιάδης

Μπροστά από το φως που βλέπουν οι άλλοι

Από καιρό δοκιμάζω να γνωριστώ

με αυτό που φοβάμαι

αλλά κάθε προσπάθεια πάει χαμένη

γι’ αυτό θέλω να περάσω

στην άλλη πλευρά της θάλασσας

κι όταν φτάσω εκεί

να έχω ξεχάσει πως έφτασα

μέσα σε τόσο πολύ φως

Κι άλλες φορές θέλω

να αφήσω πίσω μου το σώμα

στα χάρτινα χέρια της πόλης

στην μόνη αλήθεια της, το σκοτάδι

και να βρεθώ για μια μόνο φορά

μπροστά από το φως που βλέπουν οι άλλοι

Κάποιες μέρες γράφω στο χαρτί:

«χρωμάτισε ένα ψέμα ονόμασέ το

παράθυρο για τον παράδεισο

και το αδύναμο στα μπαλκόνια θα χειροκροτεί»

μα μια άδεια δική μου σφαίρα δεν μπορεί

να ρίξει το φράγμα για να περάσει το ποτάμι

Γι’ αυτό δοκιμάζω να γνωριστώ με την μοναξιά

και με τους παππούδες της επανάστασης

μαζεύοντας τα αποτσίγαρα του Μπουκόφσκι 

μέσα στα άδεια μπουκάλια του πολιτισμού

ποιος ξέρει… ίσως κάποτε βρεθώ
μπροστά από το φως που βλέπουν οι άλλοι

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Οι πολεμιστές του Αυγούστου-Σάκης Αθανασιάδης

    Οι πολεμιστές του Αυγούστου

Περπατάω τα καλοκαίρια μακριά απ’ τις φωνές

των ανθρώπων που χαστουκίζουν τη θάλασσά μου

σβήνω απ’ το μυαλό μου

το μαύρο δέρμα του Αυγούστου

τα ωραία σώματα που φωνάζουν

έχω το κλειδί για τον παράδεισό σου

έλα να το πάρεις

γιατί θα πιστέψω πως οι έρωτές μου

χρειάζονταν το δικό τους αντηλιακό

να μην καταστραφούν στον ήλιο

Τρέχω μακριά απ’ τους πολεμιστές των νερών

ματώνω τα πόδια μου στο χώμα

γυρίζω εκεί που γεννήθηκα στον βορρά

να βρω φως κάτω απ’ το φεγγάρι

νερό να βρω τα μάτια ξεδιψάσω

τα πέλματά μου μετά από ώρες

να θυμηθούν τους δύσκολους δρόμους

σε μονοπάτια που δεν περπάτησα να με πάνε

σε σταματημένα βαγόνια που σκουριάζουν

στα σύνορα του πολιτισμού

Κι όταν γυρίσω πίσω στη θάλασσά μου

το ποτάμι θα έχει περάσει στις φλέβες μου

κι ο άνεμος θα μαλώνει  ακόμη

με τις λεύκες στα μάτια μου

Τίποτα δεν θα ρωτήσω την πρώτη βροχή

θα μιλάνε δυνατά τα κύματα  δεν θα με ακούει

τα γυμνά κορμιά σίγουρα δεν θα είναι εκεί

μόλις ένα αστέρι πέσει στο μαξιλάρι

θα δοκιμάζουν στον καθρέφτη το καλοκαίρι

  Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)