Έξω απ’ την πόρτα του θανάτου-Σάκης Αθανασιάδης

Έξω  απ’ την πόρτα του θανάτου

Κλάψε όσο μπορείς περισσότερο

Πιες μέχρι την πόρτα του θανάτου

Φτάσε αν θέλεις στο τίποτα ακίνητος

Αυτό που σε καίει άφησέ το να σε κάψει

Μετά από αυτό θα είναι εύκολο να περπατήσεις

Αν καταφέρεις όρθιος να σηκωθείς

Κάψε ότι μπορείς να κάψεις που σε καίει

Άλλαξε τα μάτια κρυφά στον δρόμο

Πλήρωσε ότι είναι να πληρώσεις για να ελευθερωθείς

Η ταύτιση στις φωνές του όχλου είναι παραίτηση

Και μην βάζεις σύνορα στην θάλασσα γιατί χαλάς τα όνειρα

Γράψε στον καθρέπτη σου:

«Ότι με πληρώνει κάποια στιγμή θα με σκοτώσει

με τις αλυσίδες του

Τίποτε δεν είναι καλύτερο

Από το να μην πληρώνομαι για τίποτα

Η τέχνη με σώζει απ’ την σκόνη

Είναι το καλύτερο φάρμακο για το αίμα μου»
Καθάρισε τον καθρέπτη και μετά κρύψε τα λόγια στην καρδιά

Φτιάξει μια καλύβα μικρή

Να ξαποστάσει ο ζητιάνος όταν βρέχει

Ο έρωτας έχει φωνή που την ακούς μόνο εσύ

Η πίστη στα χρήματα είναι η άρνηση της αθανασίας

Θυμήσου, ένα σώμα έχει λιγότερη μοναξιά από δυο κρύα σώματα

Μην ακούς τις φωνές του δρόμου

Η αντιγραφή της ζωής είναι το δικό σου τέλος 

Με ενδιάμεσες διαφημίσεις μοναξιάς
Μετά από αυτό θα είναι εύκολο να αγαπήσεις

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Στο δρόμο επιστροφή -Σάκης Αθανασιάδης

      Στο δρόμο επιστροφή          

          

Τα μαύρα ρούχα της κλεμμένης σου πατρίδας

Φορούσες να τα βγάλεις την στιγμή

Την πόρτα του σπιτιού σου όταν περνούσες

Κι έβγαινε αλήθεια η προσευχή

Στα όνειρά σου περπατούσες χίλιες νύχτες

Ψηλά πετούσες με ’να μαγικό χαλί

Βαριά η ανάσα  απ’ τα χρόνια στα σεντόνια

Ακούραστη να κάνεις διαδρομή

Στα παραμύθια σου πατρίδα αγνοούσες

Κι ένα τσιγάρο κάπνιζες κρυφά

Μες στην ομίχλη του να δεις και πάλι

Τη γέφυρα του Γαλατά όπως παλιά

Κι όσο περνούσε ο καιρός σκόνη πετούσε

Πέτρες στο δρόμο  επιστροφή

Ώσπου τον σκέπασε για πάντα

Και μπήκε σε ένα ψέμα η ζωή

Σάκης Αθανασιάδης

• τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

O MIKROS MOU ILIOS Giorgos Dimitriadis Sakis Athanasiadis lyrics-translation into five languages

O MIKROS MOU ILIOS (MY OWN SUN)
 Μουσική-Ερμηνεία:Γιώργος Δημητριάδης
 Στίχοι: Σάκης Αθανασιάδης

CD: ΑΠ ΤΟ ΜΗΔΕΝ –E.M.I. 2012

Μετάφραση Translation Αγγλικά  English

Ο μικρός μου ήλιος     Χούφτες από χώμα Από τη γενέθλια γη Έχω στο μπαλκόνι Να μυρίζει ανατολή Πίσω αν γυρίσω Η κατάρα θα ’χει βγει Και ο μικρός μου ήλιος Μια για πάντα θα χαθεί Τη βροχή φοβάμαι Του αέρα τη βοή Γιατί το φιλί σου Μες στη νύχτα θα χαθεί Τη φωτιά φοβάμαι Την αγάπη όταν βρω Γιατί αν την χάσω Μες στο άδειο θα καώ Στο γυμνό κορμί σου Μια καινούρια διαδρομή Πέταξα μαζί σου Ταξιδεύω ανατολή Στίχοι:  Σάκης Αθανασιάδης	My Little Sun Handfuls of soil From the birthplace I have on the balcony To smell like sunrise Back if I come The curse will be gone And my little sun Once and for all will be lost   I'm afraid of the rain The noise of the air Because your kiss In the middle of the night will be lost   I'm afraid of the fire The love when I find it Because if I lose it In the empty I will burn    In your naked body A new route I flew with you I travel east
Μετάφραση  Превод Βουλγαρικά  Български	Μετάφραση Traducción Ισπανικά al español
Малкото ми слънце  Шепи пръст от родната земя имам на балкона да ухае на Изтока. Обратно ако се върна, проклятието ще се е вдигнало и малкото ми слънце веднъж завинаги ще се изгуби.   От дъжда се боя, от свистенето на вятъра, защото целувката ти ще се изгуби в нощта.   От огъня се боя, от любовта, когато я намеря, защото ако я загубя, ще горя в празнотата.   В голото ти тяло по нов път полетях с теб. Пътувам на изток.	Mi pequeño sol  Puñados de tierra de la tierra natal tengo en el balcón para que huela a oriente. Si regreso de vuelta, la maldición se cumplirá y mi pequeño sol se perderá para siempre.   Temo la lluvia, el ruido del viento porque tu beso se perderá en la noche.   Temo el fuego, el amor cuando lo encuentre porque si lo pierdo arderé en el vacío.   En tu cuerpo desnudo un nuevo recorrido he emprendido volando junto a ti: estoy viajando hacia oriente.
Μετάφραση 번 역        Κορεάτικα  한국어	Μετάφραση  ترجمه Περσικά  فارسی
내 작은 해가   흙이 몇줌이 원시 땅에서 비롯돼 발코니에 있어 동쪽 냄새가 나도록 나는 돌아가면 저주가 이미 출시됐을 거야 그리고 내 작은 해가 한번과 영원히 사라져을 거야   나는 비가 무서워 외침의 바람고 왜냐면 너의 키스 밤에 사라져을 거야   나는 불가 무서워 그리고 사랑을 찾아내면 왜냐면 그걸 잃어면 빈곳에 타을 거야   너의 맨몸에 새 목적지 있어 나는 너와 날았어 동쪽으로 여행해	خورشید کوچک من   مشتی خاکِ از سرزمین مادری در بالکن دارم تا بتوانم برآمدن خورشید را استشمام کنم بازگشت و در بازگشت نفرین زدوده خواهد شد و خورشید کوچک من برای همیشه از دست خواهد رفت   من از باران هراسانم، و نفیرِ باد چون بوسه ات در شب محو خواهد شد   من از آتش هراسانم، آتش عشقی که یافته ام چه اگر او را از دست بدهم تا ریشه خواهدم سوخت   بر پیکر برهنه ات در مسیری تازه با تو به پروازم بسوی مشرق

 

Μια μέρα σήκωσε απ’ το χώμα-Σάκης Αθανασιάδης

Μια μέρα σήκωσε απ’ το χώμα

Τρέχει η αγάπη μου μπροστά

 κι εγώ την κυνηγάω

λαχανιασμένος στη βροχή πάλι

παραπατώ

λάσπες γεμίζει το κορμί έμαθα να χαλάω

στο πρώτο σώμα που θα βρω κι άλλο την 

ψυχή

κανείς δεν μου είπε στη ζωή πως το κορμί πονάει

αν το μαχαίρι καρφωθεί στο βάθος της ψυχής

πληγές γεμίζει η καρδιά και μόνιμα ζητάει

να πέσει πάνω στη φωτιά να λυτρωθεί

Όλοι μου δίνουνε κρασί να καίγεται το αίμα

μα κάθε μέρα που περνά κρυώνω πιο πολύ

μια μέρα σήκωσε να δω μια μέρα σήκωσε απ’ το χώμα

κάπου να βρω να κρατηθώ ο άνεμος πριν βγει

φεύγουν τα σύννεφα μακριά μα εγώ τα ακολουθάω

ώσπου τα μάτια κουραστούν και γίνουν πάλι υγρά

φώτα γεμίζουν τη σιωπή μα φώτα δεν ζητάω

βλέπω μονάχα τον καπνό που βγάζει η καρδιά

Σάκης Αθανασιάδηςτο γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015 

 

Το δέντρο της αγάπης δεν υπάρχει (Πρώτη δημοσίευση) Σάκης Αθανασιάδης

                               (Πρώτη δημοσίευση) 

Το δέντρο της αγάπης δεν υπάρχει 

Ήθελα να δω

χαραγμένο στον κορμό του δέντρου

το όνομά σου

δίπλα σε μια ματωμένη καρδιά

να μην χαθώ ξανά

στο λίγο φως του χειμώνα

όπως εσύ και σπάσουν τα μάτια μου

Η μνήμη με βοηθάει να περάσω

τα σπασμένα κλαδιά που φράζουν το μονοπάτι

σε κάθε μου βήμα πουλιά

φωνάζουν την άνοιξη να ξυπνήσει

μα όταν φτάνω τα πουλιά χάνονται και

το δέντρο της αγάπης δεν υπάρχει

Ήθελες να φυτέψεις ένα δέντρο

στη σκιά του να κάθονται οι ερωτευμένοι

γιατί έλεγες αν το δέντρο της αγάπης κοπεί

όλα θα σβήσουν στην ψυχή τίποτα δεν θα υπάρχει

ούτε για εμάς ούτε για κανέναν

και η αγάπη πρέπει να σωθεί, γιατί σώζει

Ήθελες να βάλεις τον πόλεμο μέσα μου

να καίνε τα μάτια να βγάζω κραυγές στο δρόμο

γιατί έλεγες πως άντρας που δεν πολεμάει

θα είναι για πάντα ηττημένος

μα δεν έβλεπες τις μάχες στους στίχους μου

ούτε τις πληγές τις σφαίρες  στα μάτια μου

και είπες: Θα παραδοθώ στους νικητές

κι ας φυτεύουν αντί για δέντρα θάνατο

Σάκης Αθανασιάδης cop.2026

Ο Μικρός Παναγιώτης(Μετάφραση στα Ολλανδικά)René Haentjens

                                                

De kleine Panayotis Het regent glimlachjes op het raam kleine koninginnetjes dansen, ze verjagen de winter met de scherpe  tanden. Hun ogen: verborgen stemmen het geluid wordt sterker, de bloemen bewegen op onbekende muziek, klaar om te zingen. De kleine Panayotis wordt wakker; hoor, de stem van de zomer: Een handvol zon kwam ik je geven, murmelt hij. Dan is hij weer weg, samen met de kleine koninginnetjes, zijn kostbaar geschenk achterlatend voor het kind. René Haentjens

Ο Μικρός Παναγιώτης     Απαγγελία: Χρήστος Φολτόπουλος   Βρέχει μικρά χαμόγελα στο παράθυρο Μικρές βασίλισσες χορεύουν Κυνηγούν τον χειμώνα με τα κοφτερά δόντια Τα μάτια τους κρυμμένες φωνές Ο ήχος δυναμώνει Τα λουλούδια κινούνται Στην άγνωστη μουσική Έτοιμα να τραγουδήσουν Ο μικρός Παναγιώτης ξυπνάει Ακούγεται η φωνή του καλοκαιριού: Μια χούφτα ήλιο Ήρθα να σου χαρίσω μουρμουρίζει Μετά φεύγει Μαζί με  τις μικρές βασίλισσες Αφήνοντας το πολύτιμο δώρο του Στο παιδί.

Η θάλασσα τα Μάτια της Ανοίγει στη Bροχή-Σάκης Αθανασιάδης

Η θάλασσα τα Μάτια της Ανοίγει στη Bροχή

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει στη βροχή

Και με φωνάζει να σταθώ για μια φορά γυμνός

Να αφήσω λίγο τη ψυχή και να τη δω να τρέχει

Ελεύθερη στα κύματα και στο γαλάζιο φως

Όσοι πιστέψαν πως μπορεί να πάρουν τη ζωή της

Με τη οργή της πάλεψαν πριν σπάσουν τα μυαλά

Και η φωτιά τους έσβησε στο σώμα της για πάντα

Γιατί η θάλασσα είν’  καλή μόνο για λευτεριά

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν βρέχει

Μες τα νερά ο κεραυνός σαν γίνεται καπνός

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν φυσάει

Στο πρώτο μαύρο σύννεφο να ρίξει λίγο φως

Αυτή που είναι αθάνατη δεν θα είναι η ψυχή μου

Αν με το θάνατο ο χρόνος σταματά

Μα η ψυχή της θάλασσας που χρόνο δεν μετράει

Και ούτε φοβάται πως θα σβήσει η καρδιά

Η θάλασσα τα μάτια της ανοίγει όταν βρέχει

Και οι σταγόνες της βροχής χαϊδεύουν τα πουλιά

Γιατί μια αθάνατη ζωή στα απλά έρωτα έχει

Σε αντίθεση με τους θνητούς που θέλουν τα πολλά

Σάκης Αθανασιάδης

•   τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Πειρατές με γραβάτες- Σάκης Αθανασιάδης

                                 

 Πειρατές με γραβάτες

Πάρε τα παράθυρα έσπασαν τις πόρτες

Πήγαινε στη θάλασσα το σπίτι

Μέσα απ’ τα μάτια σου η ζωή μη φύγει

Έφτασε η άνοιξη και είναι λίγη

Έμεινα από χρήματα στην Ελλάδα ξένος

Ευρωπαίοι πειρατές το νέο γένος

Πάρε λίγα κύματα η φωνή μη φύγει

Κάπου θα με χρειαστεί να με ντύνει

Απ’ το κρύο των θεών

Απ’ τη νύχτα των αστών αν περάσω

Νύχτωσε αγάπη μου το παιδί έχει φύγει

Για εργάτης μακριά μηχανή να γίνει

Κοίταξε τον ουρανό ένα αστέρι πέφτει

Κάνε τώρα μια ευχή

Η σιωπή βαριά μου πέφτει

Φύτεψε τριαντάφυλλα πέρα από την άμμο

Να γυρίσει το παιδί για να γιάνω

Έμεινα από χρήματα στην Ελλάδα ξένος

Κι ας μη ξέρω αγγλικά ο καημένος

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Γυάλινος πόλεμος-Σάκης Αθανασιάδης

                  

Γυάλινος πόλεμος

 

Ήταν όλοι φοβισμένοι

για χρόνια φορούσαν μάσκες

κι έτρεχαν μακριά απ’ την βροχή

κρύβονταν απ’ τα χρώματα

και περίμεναν πάνω απ’ το πληκτρολόγιο

να τους πουν ποιος είναι ο εχθρός να τον πολεμήσουν

Φοβόταν οι γονείς τα παιδιά τους

οι παππούδες τα εγγόνια τους

φοβόταν η μια ήπειρος την άλλη

το παλιό φοβόταν το καινούργιο

όλα ήταν εχθρός

Αλλά με τον καιρό

μέσα στον φόβο τους υπήρχε μια κρυφή ελπίδα

πως δεν θα χρειαστεί να πολεμήσουν ποτέ κανένα εχθρό

και μετρούσαν τα λεφτά τους κάθε μέρα

και κάθε μέρα έπλεναν τις μάσκες τους

να μην μολυνθούν τα μάτια

κι ήταν ευτυχισμένοι γιατί ζούσαν

με μεγάλη ασφάλεια τον φόβο τους

και σχεδίαζαν το μέλλον

Ελάχιστοι πίστευαν στο θεό

οι περισσότεροι είχαν φτιάξει έναν θεό δικό τους

χόρευαν μαζί του στα πανηγύρια

τον κερνούσαν κανένα κερί σε γιορτές

ή τον έβγαζαν απ’ το μυαλό τους να παίξει

τυχερά παιγνίδια να σώσει το μέλλον

Ήταν όμως όλοι φοβισμένοι τα βράδια στο σπίτι

οι γονείς με τα δάνεια

οι νοικοκυρές με το φαγητό

οι παππούδες με τα φάρμακα

οι φοιτητές με την μοναξιά

οι δάσκαλοι με τα βιβλία

μα κανένας δεν έκανε τίποτα

να περάσει τον φόβο του

κι όλοι περίμεναν κάτι να γίνει

έστω, να γίνει επιτέλους πόλεμος

Όμως πέρασαν τα χρόνια

οι πιο μεγάλοι πέθαναν περιμένοντας να μάθουν τον εχθρό

κάηκαν στην φωτιά να μην  μολυνθεί η Ευρώπη

κι οι λίγοι που έμειναν ζωντανοί

δεν ρωτούσαν να μάθουν ποιος ήταν ο εχθρός

που θα έπρεπε κάποτε να πολεμήσουν

γιατί περίμεναν κι αυτοί να πεθάνουν 

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια-Σάκης Αθανασιάδης

Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια

Σβήνω απ’ τα μάτια μου

ανθρώπους με άγριο βλέμμα

τους εραστές που έχει αδειάσει

η ψυχή τους απ’ τους όρκους

τους δικαστές που ερμηνεύουν νόμους

ποτέ του να μην χάνει ο δυνατός

και τους εργάτες σβήνω που ματώνει η φωνή τους

για λίγη εξουσία και ψωμί

Σβήνω απ’ τα μάτια μου

τους κομματάρχες του μπαμπά

με τα μεγάλα αυτοκίνητα που τρέχουν

λάμπουν τη νύχτα καφενεία επαρχίας

το μέλλον σου αυτοί θα σώσουν

γιατί εγώ φοβάμαι να σωθώ από αυτούς

τώρα που αστέρια βρέχει κι αυτό το καλοκαίρι

Τρέχω μακριά απ’ τα ανώνυμα χωριά να αφήσω

όλο το άγριο των ματιών τους στον γκρεμό

για να ξεχάσουν τα όνειρα που είχαν να γίνουν πόλεις

κάθε χειμώνα που η γιαγιά κοιτούσε την βροχή

να χορεύει στα κεραμίδια

Κάθε πρωί τα μάτια μου αλλάζω

αυτό που βλέπω σήμερα αύριο θα είναι διαφορετικό

καινούργιος ήλιος, καινούργιες φωνές

καλύτερες φωνές απ’ τις δικές μας

που δόθηκαν ενέχυρο σε δάνεια και χάθηκαν 

στην μάντρα ανακύκλωσης μικροαστών

  Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)