Ένα καλοκαίρι καρφωμένο στο μάγουλο-Σάκης Αθανασιάδης

                          

Ένα καλοκαίρι καρφωμένο στο μάγουλο 

Πατάει στις μύτες των ποδιών της

Και στον αέρα κολυμπάει

Σχεδιάζει χάρτινα πιστόλια

Και μια σφαίρα που χτυπάει

Μου λέει πως με αγαπάει

Αν θα χαθώ πολύ θα κλάψει

Μετά απλά θα με ξεχάσει

Κάθε φιλί μου θα το κάψει

Εγώ απλώνω τα εργαλεία

Φτιάχνω τραγούδια από χώμα

Της τα χαρίζω σαν παιγνίδια

Μα αυτή επιμένει να γελάει 

Με ένα καλοκαίρι καρφωμένο στο μάγουλο 

Ακόμη ελπίζω

Πως όταν κλείσει για καλά η πληγή

Θα πιστεύω σε αυτό που εγώ χτίζω

Πατάει στις μύτες των ποδιών της

Και στον αέρα κολυμπάει

Βασιλική ονόμασα την σφαίρα

Μα κάπου-κάπου το ξεχνάω

Μου λέει πως με αγαπάει

Πως είμαι ελεύθερος να φύγω

Κι εγώ ανοίγω μια πόρτα

Με ένα καλοκαίρι καρφωμένο στο μάγουλο 

Ακόμη ελπίζω

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Η κόρη του βοριά-Σάκης Αθανασιάδης

               
     Η κόρη του βοριά

Τρέχει ξανά πίσω απ' το φεγγάρι

Παίζει ξανά την κόρη του βοριά

Αλλάζει μάτια κάθε καλοκαίρι

Τα αστέρια βλέπει και γελά

Ξέρει να τρέχει πίσω απ’ τον νόμο

Μιλάει για δρόμο, φως κι ομορφιά

Ακούει καλά φωνές στην άμμο

Παίζει ξανά την κόρη του βοριά

Τρέχει, τρέχει μα πουθενά δεν φτάνει

Τρέχει, τρέχει και στο μηδέν γυρνά

Γιατί ποτέ το κύμα δεν την φτάνει

Κι αυτή η θάλασσα δεν ξέρει να αγαπά

Τρώει τα νύχια της μέσα στην νύχτα

Κοιτά το φεγγάρι μέχρι να χαθεί

Κι όταν χορτάσει απ’ την κρύα αγάπη

Λέει στον ήλιο να την λυπηθεί

Τρέχει ξανά πίσω για συγνώμη

Ανάβει κεριά σε άγαλμα χρυσό

Τρέχει ξανά να ψάξει νερό

Μα δεν φορά τα δικά της τα μάτια

Τρέχει, τρέχει μα πουθενά δεν φτάνει

Τρέχει, τρέχει μα ο δρόμος την περνά

Ίσως μια φορά όταν θα βρέχει

Το ποτάμι μέσα της να αρχίσει να κυλά

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

 

Στο πρώτο μου όνειρο-Σάκης Αθανασιάδης

  Στο πρώτο μου όνειρο

Είναι στιγμές που ζούνε μια φορά

Κι άλλες στιγμές που ζούνε απλά για πάντα

Τι διώχνεις μα έρχονται όταν δεν θες

Στο τέλος μένει το αίμα τους να ζήσεις

Χτυπάει ο καιρός σβήνει το φως

Μάτια γυαλιά σπασμένα

Μα εγώ ευτυχώς βλέπω μακριά

Πολύ φωτιά για μένα

Μετά τη βροχή θα είμαι εκεί

Στο πρώτο σου όνειρο

Μια ακόμη φορά να σε πάρω αγκαλιά

Στο πρώτο σου όνειρο

Κι αν κλάψεις μετά θα είναι γιατί

Έχεις ξυπνήσει πρωί και το όνειρο

Το είδες μισό μα το κορμί σου ζεστό

Από το δικό μας το όνειρο

Είναι φορές που φεύγω και λες

Μες τη ζωή μου θα μείνεις

Να μου μιλάς όταν βλέπω κενό

Να με χαϊδεύεις στο πρώτο μου όνειρο

Σάκης Αθανασιάδης

το γκρεμισμένο κάστρο των ηρώων-2015

Απαγορεύεται η έξοδος από τον έρωτα-Σάκης Αθανασιάδης

                       

Απαγορεύεται η έξοδος από τον έρωτα

Να πάμε μαζί αυτή την φορά

Εκεί που οι άνθρωποι δεν έχουν ονόματα

Η ψυχή μας να βγει απ’ την φυλακή

Που την έχουν κλειδώσει τα τέρατα

Να βρούμε μαζί μια πράσινη θάλασσα

Τα μάτια να μιλήσουν στην μεγάλη πανσέληνο

Κι εκεί να σου πω για πρώτη φορά

Απαγορεύεται η έξοδος από τον έρωτα

Όταν φοβάμαι μια θάλασσα θυμάμαι

Η φωτιά του Αυγούστου στο αίμα μου κυλά

Κι όταν νυχτώνει το φεγγάρι στα μάτια μου σκαλώνει

Μακριά το καλοκαίρι μα τόσο κοντά

Να βρούμε μαζί μια δική μας φωνή

Μια θάλασσα για το δικό μας σώμα

Μες την ομίχλη του υπολογιστή

Μη γίνουμε παιγνίδια του κατασκευαστή

Γι’ αυτό ετοιμάσου πριν να ’ναι αργά

Στα δέντρα να χαράξεις τα δικά μας ονόματα

Να ξυπνήσω τον ήλιο να δεις πιο μακριά  

Απαγορεύεται η έξοδος από τον έρωτα

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)

Τι θέλεις να χάσεις για να ξεχάσεις-Σάκης Αθανασιάδης

               

Τι θέλεις να χάσεις για να ξεχάσεις

Κανείς δεν σου είπε πως

Εδώ μια πέτρα μπορεί να γίνει χρυσός

Εδώ μια θάλασσα μπορεί να χτιστεί

Κι η αγάπη πάντα θα αργεί

Τι θέλεις να χάσεις για να ξεχάσεις

Αυτό που έχασες και την  ψυχή σου γρατσουνά

Βγάλε τα παπούτσια τρέξε μόνος

Εσύ είσαι η στάση εσύ είσαι κι ο δρόμος

Κανείς δεν σου έμαθε πως

Στην πόλη αυτή η αγάπη πάντα θα αργεί

Κι αν ποτέ δεν φανεί ή φτάσει κρύα

θα φταις εσύ που δεν άνοιξες τα παράθυρα

Το καλοκαίρι φεύγει ο κόσμος

Αυτοκίνητα γαυγίζουν σαν σκυλιά

Κάπου μακριά η πόλη θα έχει

Τον θόρυβο αγκαλιά

Πάλι πρωί τρέχει ο δρόμος

Η πόλη διψάει για φως

Περιμένεις μόνος την αγάπη να φτάσει

Τα μάτια σου έχει σπάσει ο καπνός

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης (2020)