Τρύπια καρδιά-Σάκης Αθανασιαδης

          Τρύπια καρδιά

Κρυφά στο μπαλκόνι έχεις ρίξει χαλίκια
μαζί να τα έχω στη τρύπια καρδιά
μα ακόμα αντέχω σε αυτή την αγρύπνια
μιας τρύπιας καρδιάς τα μυστικά

Σκυλιά του Αυγούστου
το κορμί μου δαγκώνουν
το καλοκαίρι που φεύγει
αφήνει το κλειδί

Φιλιά του Αυγούστου
αστέρια μουτζουρώνουν
την ώρα που βγαίνει
καπνός απ’ την ψυχή

Παιδί όταν ήμουν είχα πάρει σαΐτα
απέναντι είχα ένα άγριο θεό
μα τώρα λυπάμαι για τον φόβο που είχα
σκυλιά του Αυγούστου αυτά είχα εχθρό 

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Η γυμνή μέρα-Σάκης Αθανασιάδης

 Η γυμνή μέρα

Η σιωπή αν είναι χρυσός

Έλα να πάρεις ένα βάζο μια μέρα

Για μένα είναι άμμος ζεστή

Που καίει τα χέρια τα πόδια το βλέμμα

Αν μες το όνειρο ζει ο θεός

Και η αγάπη απλά είναι ψέμα

Τι πόνος να ψάχνω το φως

Αφού σκοτάδι θα υπάρχει πιο πέρα

Παίρνω τον γιό μου τον σηκώνω ψηλά

Δαγκώνουν τα σκυλιά τον αέρα

Σαν να πετάω χαρταετό μια Καθαρά Δευτέρα

Σε ένα κουστούμι που με δείχνει γιορτή

Κρύβω τον φόβο την αγάπη τον πόνο

Την αμαρτία την κρύβω κι αυτή

Με ξεροκόμματα που έχω για δρόμο

Γεμάτος κρίμα είμαι κι εγώ

Ενώ η οθόνη μου λερώνει τη μέρα

Τι πόνος να ψάχνω το φως

Σε μια χώρα που λατρεύει τη λέρα

Σάκης Αθανασιάδης

·        τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Στίχοι ΣΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Το δικό σου καλοκαίρι -Σάκης Αθανασιάδης

Το δικό σου καλοκαίρι

Δεν θα σου δώσω διαδρομή

για μια καλύτερη ζωή

ο δρόμος μόνος θα σε βρει

την γεύση της ζωής να σου χαρίσει 

ούτε θα πάρω το κλειδί

να ανοίξω πόρτες στη ζωή να περπατήσεις

γιατί σου δείχνω το πρωί

απ’ το παράθυρο τον ήλιο

να αγαπήσεις το δικό σου καλοκαίρι

πήγαινε μόνος σου μπροστά

μάτια μου θάλασσα και φως

μα κοίτα πίσω

αυτούς που ανέβηκαν ψηλά

και κάηκαν σαν τα χαρτιά για λίγο ίσκιο

δεν θα σου μάθω να κρατάς

στα μάτια χώμα απ’ τον φόβο

ούτε τις νύχτες να μετράς

τα βήματα για έναν ρόλο

γιατί έχεις μάθει για καλά

όρθιος να αντέχεις στην φωτιά

κανείς να μην σου κλέψει

το δικό σου καλοκαίρι

  Το δαχτυλίδι της ελευθερίας -Σάκης Αθανασιάδης(2020)

Μπροστά από το φως που βλέπουν οι άλλοι-Σάκης Αθανασιάδης

Μπροστά από το φως που βλέπουν οι άλλοι

Από καιρό δοκιμάζω να γνωριστώ

με αυτό που φοβάμαι

αλλά κάθε προσπάθεια πάει χαμένη

γι’ αυτό θέλω να περάσω

στην άλλη πλευρά της θάλασσας

κι όταν φτάσω εκεί

να έχω ξεχάσει πως έφτασα

μέσα σε τόσο πολύ φως

Κι άλλες φορές θέλω

να αφήσω πίσω μου το σώμα

στα χάρτινα χέρια της πόλης

στην μόνη αλήθεια της, το σκοτάδι

και να βρεθώ για μια μόνο φορά

μπροστά από το φως που βλέπουν οι άλλοι

Κάποιες μέρες γράφω στο χαρτί:

«χρωμάτισε ένα ψέμα ονόμασε το

παράθυρο για τον παράδεισο

και το αδύναμο στα μπαλκόνια θα χειροκροτεί»

μα μια άδεια δική μου σφαίρα δεν μπορεί

να ρίξει το φράγμα για να περάσει το ποτάμι

Γι’ αυτό δοκιμάζω να γνωριστώ με την μοναξιά

και με τους παππούδες της επανάστασης

μαζεύοντας τα αποτσίγαρα του Μπουκόφσκι 

μέσα στα άδεια μπουκάλια του πολιτισμού

ποιος ξέρει… ίσως κάποτε βρεθώ
μπροστά από το φως που βλέπουν οι άλλοι

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Ο αιχμάλωτος θεός-Σάκης Αθανασιάδης

        Ο αιχμάλωτος θεός

Με τον καιρό κατάλαβα πως ήταν μια παγίδα

Να μπω κι εγώ στο σύστημα απλό λογισμικό

Κι αντί να ψάχνω πέρασμα στον έρωτα να πάω

Το Δία να μου δείχνουνε στο χώμα και γυμνό

Ψάχνω τη δύναμη λοιπόν να πάρω ένα ψαλίδι

Μήπως και κόψω το σκοινί που σφίγγει την καρδιά

Πριν η ανάσα μου η μικρή χαλάσει σαν παιγνίδι

Και με πετάξουν άχρηστο σε κάποια αμμουδιά

Βγάζω απ’ τα μάτια μου λάσπη και χώμα

Κι όλα τα ψεύτικα τα δώρα εκδοτών

Μιλάει ο καθρέπτης και μου λέει άκου τώρα

Ο ουρανός δεν δέχεται αιχμάλωτο θεό

Με τον καιρό κατάλαβα πως ήταν μια παγίδα

Να μπω κι εγώ στο κάστρο τους και εκεί να κλειδωθώ

Κι αντί να χτίζω όνειρα τη νύχτα με τους ήχους

Κατάδικος στο κάστρο τους τις πέτρες να χτυπώ

Χάθηκαν τα παιδιά απ’ το παράθυρό μου

Ξυπόλυτη πια βλέπω την ελπίδα σε παγκάκια

Να περπατάει μόνη νύχτα στα σοκάκια

Τα όνειρα στα χέρια της να λιώνουν παγωτό

Με τον καιρό κατάλαβα πως ήταν μια παγίδα

Να μπω κι εγώ στο κάδρο τους να φωτογραφηθώ

Μα το κουστούμι πούλησα να βρω μια ελπίδα

Για να μιλώ στον ήλιο μου και στο μικρό μου γιό

Σάκης Αθανασιάδης   

τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Η αράχνη που τραγουδάει-Σάκης Αθανασιάδης

Η αράχνη που τραγουδάει

Μόλις θα σταματήσει να περνάει

απ’ τα μάτια σου η θάλασσα

κι η βροχή δεν θα φτάνει στο μαξιλάρι μου

να το θυμάσαι καλά

θα απαγορευτεί ο έρωτας

Να το θυμάσαι καλά

μεθυσμένη θα ακούς μια οθόνη

να σε μαλώνει κάθε μέρα

χωρίς να ξέρεις πως η άνοιξη φεύγει

μαζί με τα χελιδόνια της

αφού θα βλέπεις διαφημίσεις

και σαν καλή μηχανή δεν θα έχεις φωνή να πεις τίποτα

Μόλις καρφωθούν τα παράθυρα

θα απαγορευτούν αμέσως τα φιλιά

και κάθε τι που μπορεί να φέρει τον θεό μέσα σου

κι εγώ που έμαθα να τρέχω μακριά απ' το σκοτάδι

δεν θα έχω μάτια να κοιτάξω την ψυχή μου

Όμως νομίζω θα είσαι καλά προστατευμένη

μόλις θα απαγορευτεί ο έρωτας

μακριά από αρρώστιες και πολέμους

μακριά από τον ήλιο, την βροχή και τον αέρα

μακριά απ’ το φως

μακριά απ’ τον δρόμο

θα ζεις μια ήσυχη ζωή

ακούγοντας την αράχνη που τραγουδάει στα κεραμίδια

Σάκης Αθανασιάδης Η βροχή χορεύει στα κεραμίδια (2022)

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος-Σάκης Αθανασιαδης

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Μια ακόμη φορά θα μείνω πίσω

Στα μάτια να κοιτάζω το φεγγάρι

Να μη φοβάμαι πως θα χάσω πάλι

Μια ψεύτικη συγνώμη για αγάπη

Μια ακόμη φορά θα περάσω

Στην άλλη όχθη να δω τον ήλιο που έρχεται

Δεν εύχομαι, μα απ’ το ποτάμι ας χάσω

Μακριά οι ουρανοί θα γελούν με φωτιά

Στα μάτια μου ο δρόμος θα καίγεται

Αυτό που θα ζητήσω να μου κάνεις ξανά

Σε αυτό το τραγούδι δεν λέγεται

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Μόλις η κόκκινη βροχή θα καίγεται

Μέσα στη λάσπη που ονόμασες αγάπη

Θα σπαρταράς όταν ο άγγελος θα έρχεται

Μια ακόμη φορά θα τρέξω στην άμμο

Αν και το ξέρω από τώρα

Κανείς δεν θα βρεθεί να με περάσει

Θα είμαι ο νικητής θα είμαι ο χαμένος

Θα είμαι η αρχή σε ένα μεγάλο τέλος

Ένα φεγγάρι κοιτάζει απ’ το παράθυρο - Σάκης Αθανασιαδης (2018)

Καλοκαίρι ’15: Αυτός ο χορός να γίνει μες το φως-Σάκης Αθανασιάδης

Καλοκαίρι ’15: Αυτός ο χορός να γίνει μες το φως

 Η Άννα έγινε παντοπωλείο 

Πουλάει το κορμί της να φύγει η μοναξιά 

Αφού τα πάντα έχει χάσει στη ζωής της

Μοιράζεται τον πόνο με άλλους μια βραδιά 

Γενάρη η Άννα ψήφισε αριστερά 

Η μάγισσα η δεξιά να φύγει 

Στους δρόμους ήθελε να περπατήσει πριν γεράσει 

Είχαν ανθίσει τα λουλούδια στην καρδιά που είχε ξεχάσει 

Το καλοκαίρι η Άννα ψήφισε όχι στη βροχή 

Ήρθε επιτέλους ο καιρός για να σωθεί ο ήλιος 

Λίγο καρδιά και ο θεός θα βοηθούσαν

Αυτός ο χορός να γίνει μες το φως 

 Η Άννα έγινε παντοπωλείο

 Πουλάει το κορμί της να φύγει η μοναξιά 

Αφού τα πάντα έχει χάσει στη ζωής της 

Μοιράζεται τον πόνο με άλλους μια βραδιά 

 Μα το όχι έγινε παράδοση άνευ όρων 

Εμείς να ήμαστε καλά

 Η Άννα πήγε στον καταυλισμό σαν πρόσφυγας 

Εσείς χρωστάς της είπανε τα δανεικά 

 Έτρεξε ως τη θάλασσα το μίσος πριν τη φτάσει 

Εκεί την είδα και μετά στο δρόμο, απέναντι στο νόμο 

Χάθηκε ο καιρός για να σωθεί ο ήλιος 

Αυτός ο χορός να γίνει μες το φως

Σάκης Αθανασιάδηςνυχτερινές πατρίδες (2016)

Να λέω ακόμη σε αγαπώ -Σάκης Αθανασιάδης

 Να λέω ακόμη σε αγαπώ 

Ο δρόμος που σχεδίασες
Σε ένα χαρτί να τρέξω
Έχει επάνω
Μια πυξίδα μη χαθώ

Να βρω ένα κόλπο
Πως να σβήνω το θυμό μου
Να θυμηθώ μου λες πως έπαιζα
Μικρός πάλι κρυφτό

Τα κόκκινα τα σύννεφα
Να σβήσω απ’ το μυαλό μου
Πριν βγάλω απ’ τα μάτια μου
Φωτιά με αυτή καώ κι εγώ

Πριν ρίξω βάρος στα φτερά
Ενός παιδιού μέσα του πόνο
Τώρα που σπάει το αυγό
Και βγαίνει το ερπετό

Ρίχνω τον φράχτη καθαρίζω
Όλα τα μαύρα απ’ την καρδιά
Οι λάσπες που έπεσαν στα μάτια
Να φύγουν σαν πλυθούν ξανά

Κι έτσι θυμώνω και τις πέτρες βγάζω
Από τον κόσμο μου μακριά
Σπίτι δουλειά κι αφωνία
Χέρια που χτίζουν τη καρδιά

Μη λες πως χάνω αφού όλο δίνω
Ενώ μαζεύουν χρήματα οι πολλοί
Στη ανηφόρα μου σκοτώνω
Το άγριο που έχω στη ψυχή

Και βρίσκω άστρα πάλι μόνο
Το μαύρο μου έχει κρυφτεί
Να δίνω δύναμη και ρόλο
Στο αδύναμο λίγη φωνή

Μη λες θυμώνεις που όλο χάνω
Ενώ κερδίζω ένα κομμάτι εαυτό
Για να μπορώ να σε κοιτάζω
Να λέω ακόμη σε αγαπώ
Σάκης Αθανασιάδης τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)

Οι άγγελοι της απάτης(Πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης

 

                (Πρώτη δημοσίευση)

Οι άγγελοι της απάτης

Εγώ που έχω κουραστεί

άδειες θέσεις να κοιτάζω

φαντάζομαι τα κρύα μάτια που θα σου χτυπάνε

την πλάτη σαν μητέρα

και θα σου υπόσχονται καλύτερη ζωή για τα παιδιά σου

στην εποχή των χάρτινων σταυρών

μπορούν να σταυρωθούν έστω για λίγο οι αθάνατοι

πριν ξεπλυθούν απ’ την  βρωμιά των λαϊκών

μες τον χρυσό και το ξεχάσουν

και το ξεχάσουν πως έπρεπε κάτι να πουν

σε αυτούς που δεν έβλεπαν δρόμο

μπροστά τους απ’ την φυλακή τους

ή σε αυτούς που έχουν μίσος κληρονομικό

γιατί τους έχει πετάξει ο έρωτας αλάτι

τους πρόθυμους χειροκροτητές

για έναν χάρτινο σταυρό

να υποσχεθούν τον θεό τους σε είδος

ενώ στο μυαλό τους ετοιμάζουν τον χάρτη

της ευθανασίας  σε κάποιο μεγάλο ποτάμι

Εγώ που βλέπω τώρα την θάλασσα ακίνητη να μυρίζει

ακούω να μιλάνε για καινούριες μέρες

σε μεγάλα ξενοδοχεία

διαβάζοντας  λόγους που τους έγραψαν

οι άγγελοι της απάτης

ακούω να μιλάνε για όνειρα που θα δώσουν στους φτωχούς

οι λίγες σφαίρες  για την δημοκρατία

Κάτω απ’ τα σκουριασμένα σύννεφα

μεθυσμένοι βρικόλακες για χρήματα χειροκροτούν

το καλύτερο δόλωμα για κάμερες

ηχογραφούν και μοιράζουν ήχο και εικόνες

σε όποιο μέσο μπορεί να πληρωθεί

Μα εγώ που έχω κουραστεί

να κοιτάζω άδειες θέσεις στην πόλη των ιδεών

βλέπω τώρα την θάλασσα ακίνητη να μυρίζει

βλέπω τώρα τα μάτια του ποταμού

δακρυσμένα λίγο πριν την ευθανασία

αλλά είμαι μόνο αυτός που βλέπει

πίσω απ’ τον ματωμένο σταυρό

ένα όπλο να τον σημαδεύει 

Σάκης Αθανασιάδης cop.2023

ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΓΟΥ ΧΡΟΝΟΥ - ΣΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ/ARPEGGIOSMP

Στίχοι:

Στη αγκαλιά μιας θάλασσας σαν βάρκα η ζωή μου
Υγρά σεντόνια κύματα την πέταξαν μακριά
Αφού δεν ήξερα καλά πως άνεμος χτυπάει
Αυτούς που νιώθουν δυνατοί και αφήνουν τα κουπιά

Ανάσα για ένα άντρα είναι ο δρόμος
Μου έλεγες πατέρα αν ήσουν μόνος
Τα σύννεφα αν θυμώνουν να γελάς
Στον έρωτα να τρέχεις κι ας χτυπάς

Την νύχτα απ’ το παράθυρο να ρίχνεις
Τα ψεύτικα κι όλα τα στημένα
Στο φως τώρα γυρνάς σαν ταξιδιώτης
Ψηλά με τα παπούτσια μαγεμένα

Αγρότης ο πατέρας μου ποτέ δεν είδε κύμα
Μόνο ποτάμια ορμητικά που έριχναν βουνά
Κοιτώντας το ποτήρι του έλεγε με `να βλέμμα
Πρόσεχε το ταξίδι σου κι αγάπα το γλυκά

Ψωμί δε φτάνει να έχεις για να φας
Το δρόμο αν δεν βλέπεις να πατάς
Κλωστή να αφήνεις να γυρίζεις πίσω
Τον άγνωστό σου κόσμο να γνωρίσω

Να κλείνεις το παράθυρο βοριάς
Σε βλέπω με τα μάτια νυσταγμένα
Στο φως τώρα γυρνάς σαν ταξιδιώτης
Ψηλά με τα παπούτσια μαγεμένα

Σφιχτά κρατώντας αγκαλιά ένα μικρό φεγγάρι
Ένα φεγγάρι κόκκινο που `μοιαζε ζωγραφιά
Κατάλαβα η βάρκα μου πως βγήκε στο λιμάνι
Τον γιό μου όταν κράτησα σφιχτά στην αγκαλιά

Φεύγει η ζωή μα εδώ είναι για πάντα
Ένα παιδί τα χρόνια φέρνει πάλι πίσω
Πατρίδα έχω τα άγρια τα ποτάμια
Στο ρεύμα τους τις μνήμες θα δροσίσω

Εγώ μεγάλωσα στα μαύρα της γιαγιάς
Τον φόρο τους μικρό θα στον αφήσω
Τον φόβο είπες μέσα σου θα σβήσω
Φωνή να αφήνεις και να μένει πάντα πίσω

Την νύχτα απ’ το παράθυρο να ρίχνεις
Τα ψεύτικα κι όλα τα στημένα
Στο φως τώρα γυρνάς σαν ταξιδιώτης
Ψηλά με τα παπούτσια μαγεμένα

Να κλείνεις το παράθυρο βοριάς
Σε βλέπω με τα μάτια νυσταγμένα
Στο φως τώρα γυρνάς σαν ταξιδιώτης
Ψηλά με τα παπούτσια μαγεμένα

Τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα Β΄ έκδοση-Σάκης Αθανασιάδης (2014)24grammata.com

Το μαύρο-Σάκης Αθανασιάδης

         Το μαύρο

Έχει κρυφτεί απ’ την αστυνομία

Μια οικογένεια εργατών στην εκκλησία

Την κυνηγούν οι άνθρωποι

Και τη χτυπούν θέλουν να φύγει

Αυτοί που πάντοτε

Στα όνειρα χρωστούν δεν είναι λίγοι

Μα η αγάπη, αγάπη μου δεν σταματά σε ένα φιλί

Δεν είναι δύση – ανατολή δεν έχει αργία

Ξύπνησε ο ήλιος και μαζευτήκαν πιστοί

Πολλοί πιστοί  που έλεγα να φύγω

Κι έριχναν σφαίρες

Που είχαν κρύψει στην ψυχή εδώ και μέρες

  

Μα η αγάπη, αγάπη μου δεν σταματά σε ένα φιλί

Δεν έχει δύση – ανατολή δεν έχει φράχτη

Μα η αγάπη, αγάπη μου δεν σταματά σε Κυριακή

Δεν προσκυνά το δυνατό, είναι το φως, είναι αγία

Είναι αυτό που λένε οι ποιητές, ελευθερία

Κάποιοι φωνάζανε πολύ πάρα πολύ

Να φύγουνε οι ξένοι

Και οι αστυνόμοι μόνο ακούγαν του παπά μας τη φωνή:

Να εφαρμοστούν οι νόμοι

Σε μια εκκλησία ήταν γυμνή απ’ το πρωί η κοινωνία

Πόσο σκοτάδι μπορεί να πάρει η ψυχή σε ένα βράδυ

Μέσα στο φόβο ενός παιδιού να κάνει τάμα

Το σύστημα μην γκρεμιστεί από ένα κλάμα

Σάκης Αθανασιάδης

·        τα παπούτσια του μάγου χρόνου και άλλα ποιήματα-Β’ έκδοση (2014)