Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Αυτό που με φοβίζει πιο πολύ το αγαπώ (πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                 (πρώτη δημοσίευση)
Αυτό που με φοβίζει πιο πολύ το αγαπώ 

Μέσα στο σκοτάδι ένα φως βλέπω μακριά
Άγγελος θα είναι ή κομμάτια από καρδιά
Ξέχασα να φέρω λίγο χώμα απ’ το χωριό
Για να περπατήσω καλοκαίρι αληθινό

Μιλάω στα τρένα
Που περιμένουν στο σταθμό αγκαλιασμένα
Κοιτώ τις νύχτες
Που αγοράζουνε φιλιά από ξενύχτες

Αυτό που με φοβίζει πιο πολύ το αγαπώ
Θάλασσα, γυναίκα και φωτιά ψάχνω να βρω
Αυτό που με φοβίζει πιο πολύ το αγαπώ
Έτσι καθαρίζει η ψυχή απ’ τον καιρό

Μέσα στη Αθήνα νοιώθω άγριος σε σπηλιά
Ότι αγοράζω το πετάω στα σκυλιά
Ξέχασα να φέρω λίγο χώμα απ’ το χωριό
Για να περπατήσω καλοκαίρι αληθινό

Γελάω με σένα
Που περιμένεις στο σταθμό να δεις εμένα
Δεν είμαι πουθενά μα είμαι εδώ
Αυτό που με φοβίζει πιο πολύ να το αγαπώ
Cop.2017 Σάκης Αθανασιάδης

2 σχόλια:

  1. Απορώ που δεν ακούμε στίχους σου σε τραγούδια ή τουλάχιστον δεν είναι τόσο διαδεδομένα σε πολύ κόσμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για έναν φίλο που "έφυγε"

    Κυνηγώντας τις ψυχές
    που επιταχύνουν την επάνοδό τους στον παράδεισο,
    μου φαίνεται, δεν είσαι η αισθητή μορφή που πλανάται στο κέντρο της πόλης,
    είσαι η γνώριμη απουσία της επιστροφής στην αθωότητα του έναστρου ουρανού
    στο καλοκαιρινό ρετιρέ της Αθήνας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή