Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Ένα φεγγάρι κοιτάει απ’ το παράθυρο-Σάκης Αθανασιάδης




                                  

Ένα φεγγάρι κοιτάει απ’ το παράθυρο

Ώρα πέντε το πρωί οδός Βλαχοπούλου
Ένα σκυλί κυνηγάει αυτοκίνητα
Μια παρέα παιδιών κλέβει ένα μηχανάκι
Βγάζω μια φωνή ένα κορίτσι κλαίει
Τρέχουν τα παιδιά στο σκοτάδι ίσως αλλάξουν παράθυρο
Ώρα πέντε και μισή οδός Πατησίων
Ένα φιλί πέφτει στο δρόμο
Κλείνω τα μάτια να μη δω το χρώμα του
Πόσο μικρός γίνεται ο δρόμος δίχως έρωτα

Τώρα εδώ ψάχνω να βρω το τρένο της αγάπης
Πότε περνάει απ’ το σταθμό
Τώρα εδώ ψάχνω να βρω γιατί ήθελες να μάθεις
Πόσο φτωχή θα γίνεις αν χαθώ

Ώρα επτά το πρωί βουίζει η μηχανή μου
Μια μεθυσμένη γυναίκα κλαίει καθώς ξεκινάω
Τα όνειρά μου φταίνε λέει που φύτρωσαν στην άμμο
Ώρα οκτώ το πρωί χαλάω τα χρώματα
Στην οθόνη του υπολογιστή τα μάτια
Πόσο μικρός γίνεται ο κόσμος καθώς μεγαλώνω

Τώρα εδώ ένα φεγγάρι κοιτάει απ’ το παράθυρο
Τι να του πω πως η αγάπη μεγαλώνει  απ’ το φως;
Cop.2016 Σάκης Αθανασιάδης
 
                      

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου