Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Ένα μεγάλο δέντρο για σκιά -Σάκης Αθανασιάδης



                                              
Ένα μεγάλο δέντρο για σκιά

Βγήκα να ψάξω το θεό μα βρήκα μόνο ανθρώπους
Αγίους κατασκεύαζαν με χίλιους δύο τρόπους
Τι μας κοιτάς μου φώναξαν σχεδιάζουμε το μέλλον
Τα χρόνια αυτά γεννήσανε τους δυνατούς

Βγήκα να δω τη θάλασσα μα βρήκα μόνο βράχους
Μεταλλαγμένα βατράχια, κάκτους
Κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό είδα ανθρώπους αριθμούς
Μετρούσανε νομίσματα τις μέρες του θανάτου

Αυτή δεν είναι η θάλασσα
Που περπατάει το βλέμμα στα νερά
Αυτή δεν είναι θάλασσα
Δεν είναι η θάλασσα της ελευθερίας
Που ο ήλιος μεγαλώνει την καρδιά

Βγήκα να ψάξω υλικά, αγάπη, δρόμο, πάθος
Ένα μεγάλο δέντρο για σκιά
Μα όταν σε συνάντησα στο δρόμο ήμουν μόνος
Απέναντί μου ήτανε η ερημιά
Σάκης Αθανασιάδης
νυχτερινές πατρίδες (2016)

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Χωρίς αιώνια σχέδια-Σάκης Αθανασιάδης



                                              
              Χωρίς αιώνια σχέδια

Είπες να βρούμε ένα νησί, καρδιά, κορμί κι αλήθεια
Στο περιβόλι της ψυχής βρισιά είναι η συνήθεια
Είναι φορές που νοσταλγώ γυμνή κάτω απ’ τα αστέρια
Με ένα κρασί να σε κοιτώ χωρίς αιώνια σχέδια

Είπες να πάμε μακριά, μακριά απ’ τη συνήθεια
Το καλοκαίρι έχε φωτιά μιλάει το φως αλήθεια
Είναι καιρός το φως αυτό να ψάξουμε να βρούμε
Πριν γίνουμε ανταλλακτικά ψυχή μου και χαθούμε

Βρήκα μια θάλασσα μικρή μια θάλασσα γαλάζια
Ένα νησί στο πουθενά που ο ήλιος κάνει νάζια
Κανείς εκεί δεν ξενυχτά μόνο οι ερωτευμένοι
Σβήνουν τα αστέρια το πρωί μα η ψυχή τους μένει

Φεύγει η άνοιξη μακριά μυρίζει καλοκαίρι
Βλέπεις τη θάλασσα κοντά και με τραβάς το χέρι
Θέλεις να μπούμε στο νερό αμέσως να βραχούμε
Τα κύματα να έρθουνε τα όνειρα να βγούνε
Σάκης Αθανασιάδης
νυχτερινές πατρίδες (2016)

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Μα εγώ μιλάω για ουρανό-Σάκης Αθανασιάδης



                             
Μα εγώ μιλάω για ουρανό

Μεγάλες νύχτες αιώνια ψέματα
Μα εγώ μιλάω για ουρανό
Μια ακόμη φορά άγνωστα τέρατα
Με περιμένουν για φαγητό

Τα μάτια μου γέμισα όμορφα ψέματα
Θόρυβο γέμισα χρυσός ο σταυρός
Μια ακόμη φορά στα φώτα ξεδίψασα
Άγιος ο έρωτας μοναδικός 

Μέσα στον έρωτα το σώμα φλέγεται
Διψά η ψυχή μου για το θεό
Μια ακόμη φορά άγιε μου έρωτα
Πες μου πως θα έρθεις πάλι εδώ
Σάκης Αθανασιάδης

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Στον ερώτα η ψυχή αναφλέγεται-Σάκης Αθανασιάδης



Στον ερώτα η ψυχή αναφλέγεται

Χτυπάει και μένα ο εχθρός
Κάθε πρωί με χιλιάδες χαμόγελα
Μου στέλνει χαρτιά συνεχώς
Πως η πατρίδα μου δεν είναι τα χώματα

Δεν φέρνει ζωή ο χρυσός
Όταν το δάσος πονάει και καίγεται
Τα αστέρια όταν χάνουν το φως
Και η αλήθεια στη νύχτα όταν κρέμεται

Γιατί να ανάψω το φως
Αφού στο σώμα σου η νύχτα μου καίγεται
Κοιμάμαι τα βράδια γυμνός
Γιατί στον έρωτα η ψυχή αναφλέγεται

Μπορεί να είμαι ο μικρός
Μα η φωτιά απ’ το όνειρο φαίνεται
Δεν φέρνει ζωή ο χρυσός
Μόνο σκουριά στον αέρα που καίγεται

Ο χρόνος αν είναι οδηγός
Το ποτήρι σαν άδειο μου φαίνεται
Ποτέ μισθοφόρος θεός
Την πατρίδα μου δεν ελευθέρωσε
Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Η δική μας η θάλασσα-Σάκης Αθανασιάδης



Η δική μας η θάλασσα

Ζητούσα λίγο αέρα, μιαν ανάσα
Όμως κανείς δεν ήξερε τι είναι αυτό
Χανόταν στο κρυφτό παρόν και μέλλον
Έχτιζε τις ζωές να μη τις δω

Κι εγώ μαζί τους έμοιαζα με πέτρα
Το ποτάμι που φράζει το νερό να μη κυλά
Μια βίδα για τη ψυχή και για το σώμα
Σιωπή να μοιράζω για να είμαι καλά

Αφού τις ρίζες μου τις πέταξα πες φταίω
Τα λύματα που πήρα αγκαλιά
Σε καταθέσεις, μετοχές, μεταλλαγμένες τροφές
Το μυαλό μου να καίω
Πες φταίω, που ξέχασα πως η δύση είναι πουτάνα παλιά

Μα όσο περνούσε ο καιρός είχα αρχίσει να κλαίω
Τα βλέφαρα στα μάτια μου καρφιά
Σαν έσβηνε το φως πολύ κενό σου λέω
Ο αέρας μύριζε καπνό από καμένη καρδιά

Γι’ αυτό πήρα απόφαση να πάω Αχερουσία
Μήπως και βρω κάποιο γνωστό πνεύμα εκεί
Η λίμνη είχε χαθεί μα βρήκα το μαντείο
Κάθισα ώρες μέσα σκάλιζα τη ψυχή

Το λόφο όταν κατέβηκα έπεσα στο ποτάμι
Και ο άγριος ο Αχέροντας με πήρε μακριά
Το παγωμένο του νερό στη θάλασσα με πάει
Σαν να μου έλεγε κρυφά: Γέμισες τη ψυχή

Σαν να μου έκλεγε κρυφά αυτή η δική μας θάλασσα
Θα περπατάει στο αίμα μας για πάντα σαν φωτιά
Σάκης Αθανασιάδης