Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Το δικό σου αιώνιο ψέμα-Σάκης Αθανασιάδης



     Το δικό σου αιώνιο ψέμα

Πετούσε η ψυχή, κοιτούσε τη θάλασσα
Με φως του φεγγαριού τα μάτια μου τα χάλασα
Μα κάθε άνθρωπος στη γη που ξέρει από αυτά
Γνωρίζει της αγάπης του το αίμα

Που όταν τρέχει πονά
Χτυπάει τα μάτια, το κορμί και τον αέρα
Και δεν γνωρίζει πια που πάει ο δρόμος
Και μια μέρα ζει το δικό του αιώνιο ψέμα

Έτσι κοιτάνε τις φωτιές οι εραστές
Να καίνε τη ψυχή τους στο σκοτάδι
Που τριγυρνάει γυμνή και ξένη με το σώμα
Και δεν γνωρίζουν γιατρειά με ένα χάδι

Έτσι μιλάνε οι εποχές στους εραστές
Που αφήσουν το κορμί τους στο χαλάζι
Να το χτυπάει ο άνεμος, ο ήλιος, οι βροχές
Και τίποτα πια να μη τους νοιάζει

Πετούσε η ψυχή, κοιτούσε τις στάχτες
Το φως του φεγγαριού εκεί, τα μάτια μου κλειστά
Μα κάθε άνθρωπος στη γη που ξέρει από αυτά
Γνωρίζει την αγάπη απ' το τέρμα

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Μες τον ιδρώτα σου γεννιέμαι απ’ το χώμα(πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                       (πρώτη δημοσίευση)
Μες τον ιδρώτα σου γεννιέμαι απ’ το χώμα

Τρέχει ο άνεμος φιλιά μικρά τα παίρνει
Που να είσαι τώρα που η άνοιξη με δέρνει
Μόλις θα βγαίνει το φεγγάρι
Θέλω να ακούσω την ανάσα σου κοντά

Παίζει ο ήλιος ωραία χρώματα μου φέρνει
Όσο υπάρχεις απ’ τα μάτια σου θα βγαίνω
Να ζωγραφίσω την  ελπίδα
Μέσα στην πόλη που το φως της ξεψυχά

Όλοι μου λένε απ’ το καράβι τώρα πήδα
Έχει η θάλασσα αδειάσει από νερό
Τι περιμένεις κοίτα τον ήλιο χτυπημένο
Στις αγορές πουλιέται σαν ένα όνειρο σφαγμένο
Μα εγώ τον έρωτα γνωρίζω
Στα άγια χώματα φωνάζω το θεό

Τρέχουν οι άνθρωποι να βρουν την ευκαιρία
Μέσα στο φόβο μοιάζουν με άγρια θηρία
Μένω εδώ να μην αλλάξω
Ένας ξυπόλυτος κάτω απ’ τον έναστρο ουρανό

Μυρίζω πάλι το βρεγμένο σου το σώμα
Μες τον ιδρώτα σου γεννιέμαι απ’ το χώμα
Τι να φοβάμαι αφού γνωρίζω
Πως μες τον έρωτα έχω μάθει να πετώ
Cop.2016 Σάκης Αθανασιάδης

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Αν η αγάπη είναι θάλασσα (πρώτη δημοσίευση)Σάκης Αθανασιάδης



                                 (πρώτη δημοσίευση)
Αν η αγάπη είναι θάλασσα
  
Σε ένα κατάρτι το φιλί σου με έχει δέσει
Μα αν σε αρνηθώ μέσα στο ψέμα μου θα σβήσω
Αν η αγάπη είναι θάλασσα ας πέσω
Στα παγωμένα της νερά

Μέσα στο όνειρο αν ’ρθεις θα σου μιλήσω
Θα σου χαρίσω ένα αστέρι για ένα βράδυ
Μετά θα φύγεις και γυμνό θα με αφήσεις
Για να πετάξει το σκοτάδι η ψυχή

Αν η αγάπη είναι θάλασσα μωρό μου
Μες τα νερά της πως θα μπω να κολυμπήσω
Ποιος θα μου πει μέσα στα κύματα αν ζήσω
Ή αν θα χαθώ παντοτινά

Πέτρες οι μέρες που τα μάτια μου χτυπάνε
Μες τη σιωπή  αυτής της χώρας πως να αντέξω
Αν κι η αγάπη είναι θάλασσα ας πέσω
Στα παγωμένα της νερά 
Cop.2016 Σάκης Αθανασιάδης

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Κάποια Χριστούγεννα-Σάκης Αθανασιάδης



Κάποια Χριστούγεννα

Για πάντα ξέρω θα γυρίζω πίσω
Τη μάνα μου να δω με ένα φακό
Να σκαλίζει το χιόνι
Τη νύχτα να τρέμει
Μέσα στο άσπρο μια φάτνη για να δω

Κάποια Χριστούγεννα βλέπω ένα φως
Ένα άσπρο φως στον ουρανό να χορεύει
Δεν ξέρω πως, μα ένα παιδί με γυρεύει
Να μου δείξει τη φάτνη στο χιόνι

Κάποια Χριστούγεννα ένα αόρατο χέρι
Στον ουρανό με ταξιδεύει
Είναι ο πατέρας μου εκεί με γυρεύει
Να μου πάρει απ’ τη ψυχή το θυμό

Για πάντα ξέρω θα γυρίζω πίσω
Μέσα στο άσπρο φως τη φάτνη μου να βρω
Μα πρέπει πρώτα η νύχτα να αρχίσει να τρέμει
Να ’ναι Χριστούγεννα κι εγώ παιδί πάλι μικρό
 Σάκης Αθανασιάδης